{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217832"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217832","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση και θεραπεία της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Η εμπειρία ενός τριτοβάθμιου νοσοκομείου","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερα διεγνωσμένος τύπος καρκίνου στον κόσμο, συγχρόνως είναι και ο πιο θανατηφόρος, και αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση πνευμονικής εμβολής σε αυτούς τους ασθενείς. Οπότε, ο καρκίνος του πνεύμονα και η πνευμονική εμβολή είναι δύο κλινικές οντότητες που συμβαδίζουν σε σημαντικό βαθμό, με την συνύπαρξη της πνευμονικής εμβολής στον καρκίνο του πνεύμονα να επηρεάζει την βιωσιμότητα των ασθενών αυτών. Στην μελέτη αυτή έχουμε επιλέξει 265 ασθενείς, άντρες και γυναίκες, που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα. Συγκεντρώσαμε στοιχεία από νοσηλευόμενους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στο τριτοβάθμιο νοσοκομείο με πνευμονική εμβολή. Η επίπτωση της νόσου με βάση τις διεθνείς μελέτες βρίσκεται περίπου 3,6 % παρόμοιο ποσοστό με τα αποτελέσματα της δικής μας μελέτης. Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισης της πνευμονικής εμβολής είναι το προχωρημένο στάδιο της νόσου και ο ιστολογικός τύπος. Ο μη-μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και πιο συγκεκριμένα το αδενοκαρκίνωμα είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου, όπου παρουσιάζεται η πνευμονική εμβολή. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε συντηρητικές θεραπείες ( π.χ ΧΜΘ ) εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό πνευμονική εμβολή σε σχέση με αυτούς που αντιμετωπίζονται μόνο με χειρουργική θεραπεία. Όσον αφορά την θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ( ΗΧΜΒ ) είναι η βασική φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται επί των πλείστων, και κατα την διάγνωση της νόσου και νοσηλείας στο νοσοκομείο, όσο και ως συνέχιση της κατ’οίκον αγωγής για χρονικό διάστημα τριών με έξι ( 3-6 ) 6 μηνών, εξατομικεύμενα πάντα για τον κάθε ασθενή και με συνεχή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερα διεγνωσμένος τύπος καρκίνου στον κόσμο, συγχρόνως είναι και ο πιο θανατηφόρος, και αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση πνευμονικής εμβολής σε αυτούς τους ασθενείς. Οπότε, ο καρκίνος του πνεύμονα και η πνευμονική εμβολή είναι δύο κλινικές οντότητες που συμβαδίζουν σε σημαντικό βαθμό, με την συνύπαρξη της πνευμονικής εμβολής στον καρκίνο του πνεύμονα να επηρεάζει την βιωσιμότητα των ασθενών αυτών. Στην μελέτη αυτή έχουμε επιλέξει 265 ασθενείς, άντρες και γυναίκες, που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα. Συγκεντρώσαμε στοιχεία από νοσηλευόμενους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στο τριτοβάθμιο νοσοκομείο με πνευμονική εμβολή. Η επίπτωση της νόσου με βάση τις διεθνείς μελέτες βρίσκεται περίπου 3,6 % παρόμοιο ποσοστό με τα αποτελέσματα της δικής μας μελέτης. Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισης της πνευμονικής εμβολής είναι το προχωρημένο στάδιο της νόσου και ο ιστολογικός τύπος. Ο μη-μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και πιο συγκεκριμένα το αδενοκαρκίνωμα είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου, όπου παρουσιάζεται η πνευμονική εμβολή. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε συντηρητικές θεραπείες ( π.χ ΧΜΘ ) εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό πνευμονική εμβολή σε σχέση με αυτούς που αντιμετωπίζονται μόνο με χειρουργική θεραπεία. Όσον αφορά την θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ( ΗΧΜΒ ) είναι η βασική φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται επί των πλείστων, και κατα την διάγνωση της νόσου και νοσηλείας στο νοσοκομείο, όσο και ως συνέχιση της κατ’οίκον αγωγής για χρονικό διάστημα τριών με έξι ( 3-6 ) 6 μηνών, εξατομικεύμενα πάντα για τον κάθε ασθενή και με συνεχή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλαύρα Μαρία","Palavra Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:46:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217832"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217832","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217832","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217832","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217832","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλαύρα Μαρία","Palavra Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217832"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερα διεγνωσμένος τύπος καρκίνου στον κόσμο, συγχρόνως είναι και ο πιο θανατηφόρος, και αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση πνευμονικής εμβολής σε αυτούς τους ασθενείς. Οπότε, ο καρκίνος του πνεύμονα και η πνευμονική εμβολή είναι δύο κλινικές οντότητες που συμβαδίζουν σε σημαντικό βαθμό, με την συνύπαρξη της πνευμονικής εμβολής στον καρκίνο του πνεύμονα να επηρεάζει την βιωσιμότητα των ασθενών αυτών. Στην μελέτη αυτή έχουμε επιλέξει 265 ασθενείς, άντρες και γυναίκες, που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα. Συγκεντρώσαμε στοιχεία από νοσηλευόμενους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στο τριτοβάθμιο νοσοκομείο με πνευμονική εμβολή. Η επίπτωση της νόσου με βάση τις διεθνείς μελέτες βρίσκεται περίπου 3,6 % παρόμοιο ποσοστό με τα αποτελέσματα της δικής μας μελέτης. Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισης της πνευμονικής εμβολής είναι το προχωρημένο στάδιο της νόσου και ο ιστολογικός τύπος. Ο μη-μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και πιο συγκεκριμένα το αδενοκαρκίνωμα είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου, όπου παρουσιάζεται η πνευμονική εμβολή. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε συντηρητικές θεραπείες ( π.χ ΧΜΘ ) εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό πνευμονική εμβολή σε σχέση με αυτούς που αντιμετωπίζονται μόνο με χειρουργική θεραπεία. Όσον αφορά την θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ( ΗΧΜΒ ) είναι η βασική φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται επί των πλείστων, και κατα την διάγνωση της νόσου και νοσηλείας στο νοσοκομείο, όσο και ως συνέχιση της κατ’οίκον αγωγής για χρονικό διάστημα τριών με έξι ( 3-6 ) 6 μηνών, εξατομικεύμενα πάντα για τον κάθε ασθενή και με συνεχή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.","Lung cancer is the most frequently diagnosed cancer and at the same time the leading cause of cancer deaths worldwide. It is also an important risk factor for the development of pulmonary embolism in these patients. Lung cancer and pulmonary embolism are two clinical entities coexisting, with the presence of pulmonary embolism affecting in a certain way the survival time of lung cancer patients. 265 patients with lung cancer, men or women, were eligible for this study. Incidences of pulmonary embolism in oncologic hospitalized patients at a tertiary hospital. The incidence of pulmonary embolism in lung cancer based on different studies is around 3,6%, close to the results of our current study. Some of the most notable risk factors for the presence of pulmonary embolism is the advanced stage of the disease and the histological type of lung cancer, with NSCLC and in particular adenocarcinoma being the most common. The lung cancer patients that are subjected to non - surgical treatments such as chemotherapy are more prone to pulmonary embolism than patients undergoing surgical treatment. As for the therapeutic management of pulmonary embolism, anticoagulants and more specific LMWH is the gold standard medicine for treatment both during hospitalization and as outpatients, for a period of time three to six ( 3-6 ) months depending on every patient’s special characteristics and with constant observation and monitoring."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση και θεραπεία της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Η εμπειρία ενός τριτοβάθμιου νοσοκομείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλαύρα Μαρία","Palavra Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερα διεγνωσμένος τύπος καρκίνου στον κόσμο, συγχρόνως είναι και ο πιο θανατηφόρος, και αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση πνευμονικής εμβολής σε αυτούς τους ασθενείς. Οπότε, ο καρκίνος του πνεύμονα και η πνευμονική εμβολή είναι δύο κλινικές οντότητες που συμβαδίζουν σε σημαντικό βαθμό, με την συνύπαρξη της πνευμονικής εμβολής στον καρκίνο του πνεύμονα να επηρεάζει την βιωσιμότητα των ασθενών αυτών. Στην μελέτη αυτή έχουμε επιλέξει 265 ασθενείς, άντρες και γυναίκες, που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα. Συγκεντρώσαμε στοιχεία από νοσηλευόμενους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στο τριτοβάθμιο νοσοκομείο με πνευμονική εμβολή. Η επίπτωση της νόσου με βάση τις διεθνείς μελέτες βρίσκεται περίπου 3,6 % παρόμοιο ποσοστό με τα αποτελέσματα της δικής μας μελέτης. Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισης της πνευμονικής εμβολής είναι το προχωρημένο στάδιο της νόσου και ο ιστολογικός τύπος. Ο μη-μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και πιο συγκεκριμένα το αδενοκαρκίνωμα είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου, όπου παρουσιάζεται η πνευμονική εμβολή. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε συντηρητικές θεραπείες ( π.χ ΧΜΘ ) εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό πνευμονική εμβολή σε σχέση με αυτούς που αντιμετωπίζονται μόνο με χειρουργική θεραπεία. Όσον αφορά την θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ( ΗΧΜΒ ) είναι η βασική φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται επί των πλείστων, και κατα την διάγνωση της νόσου και νοσηλείας στο νοσοκομείο, όσο και ως συνέχιση της κατ’οίκον αγωγής για χρονικό διάστημα τριών με έξι ( 3-6 ) 6 μηνών, εξατομικεύμενα πάντα για τον κάθε ασθενή και με συνεχή παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.","Lung cancer is the most frequently diagnosed cancer and at the same time the leading cause of cancer deaths worldwide. It is also an important risk factor for the development of pulmonary embolism in these patients. Lung cancer and pulmonary embolism are two clinical entities coexisting, with the presence of pulmonary embolism affecting in a certain way the survival time of lung cancer patients. 265 patients with lung cancer, men or women, were eligible for this study. Incidences of pulmonary embolism in oncologic hospitalized patients at a tertiary hospital. The incidence of pulmonary embolism in lung cancer based on different studies is around 3,6%, close to the results of our current study. Some of the most notable risk factors for the presence of pulmonary embolism is the advanced stage of the disease and the histological type of lung cancer, with NSCLC and in particular adenocarcinoma being the most common. The lung cancer patients that are subjected to non - surgical treatments such as chemotherapy are more prone to pulmonary embolism than patients undergoing surgical treatment. As for the therapeutic management of pulmonary embolism, anticoagulants and more specific LMWH is the gold standard medicine for treatment both during hospitalization and as outpatients, for a period of time three to six ( 3-6 ) months depending on every patient’s special characteristics and with constant observation and monitoring."],"dc:identifier":["uoadl:3217832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217832"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπτωση και θεραπεία της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Η εμπειρία ενός τριτοβάθμιου νοσοκομείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:46:41Z"}