{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218149"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218149","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογισμός απορροφούμενης δόσης μέσω εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον θυρεοειδή και σε κρίσιμα όργανα κατά την χορήγηση θεραπευτικού Ι-131 για υπερθυρεοειδισμό","abstract":"Η αντιμετώπιση καλοήθων και κακοήθων παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα, μεταξύ των οποίων και ο υπερθυρεοειδισμός, μέσω ραδιονουκλιδικής θεραπείας με 131Ι αποτελεί μια πρακτική της Πυρηνικής Ιατρικής που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες. Στις θεραπευτικές εφαρμογές με ραδιοϊσότοπα βασικό περιοριστικό παράγοντα αποτελεί η τοξικότητα των υγιών ιστών λόγω της ακτινοβολίας. Η δοσιμετρική ανάλυση βάσει ατομικών δεδομένων ανά ασθενή κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη, καθώς οι απορροφούμενες δόσεις ακτινοβολίας και οι αποκρίσεις σε θεραπείες της πυρηνικής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά λόγω ατομικών χαρακτηριστικών και προϋπαρχουσών καταστάσεων. Σκοπός της διεξαγωγής εξατομικευμένης δοσιμετρίας σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού, είναι η βελτιστοποίηση της θεραπείας και η παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς της, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη απορροφούμενη δόση στον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή αδένα με την χαμηλότερη δυνατή τοξικότητα σε υγιείς ιστούς, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη συγκεκριμένη φαρμακοκινητική στον ασθενή όσο και τη βιοκατανομή του θεραπευτικού φορέα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύονται οι βασικές αρχές της θεραπευτικής χρήσης του 131Ι σε καταστάσεις υπερθυρεοειδισμού και οι μέθοδοι υπολογισμού της απορροφούμενης δόσης. Στην συνέχεια περιγράφεται η χρήση τριών διαφορετικών τεχνικών για την διεξαγωγή εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον αδένα και σε κρίσιμα όργανα βάσει σχετικών δεδομένων ανά ασθενή, μέσω μετρήσεων με μετρητή Geiger–Müller, μετρήσεων ενεργότητας σε δείγμα αίματος του ασθενή και με επίπεδο ολοσωματικό σπινθηρογράφημα. Τέλος, ακολουθεί στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων και εξαγωγή συμπερασμάτων.","abstract_html":"Η αντιμετώπιση καλοήθων και κακοήθων παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα, μεταξύ των οποίων και ο υπερθυρεοειδισμός, μέσω ραδιονουκλιδικής θεραπείας με 131Ι αποτελεί μια πρακτική της Πυρηνικής Ιατρικής που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες. Στις θεραπευτικές εφαρμογές με ραδιοϊσότοπα βασικό περιοριστικό παράγοντα αποτελεί η τοξικότητα των υγιών ιστών λόγω της ακτινοβολίας. Η δοσιμετρική ανάλυση βάσει ατομικών δεδομένων ανά ασθενή κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη, καθώς οι απορροφούμενες δόσεις ακτινοβολίας και οι αποκρίσεις σε θεραπείες της πυρηνικής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά λόγω ατομικών χαρακτηριστικών και προϋπαρχουσών καταστάσεων. Σκοπός της διεξαγωγής εξατομικευμένης δοσιμετρίας σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού, είναι η βελτιστοποίηση της θεραπείας και η παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς της, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη απορροφούμενη δόση στον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή αδένα με την χαμηλότερη δυνατή τοξικότητα σε υγιείς ιστούς, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη συγκεκριμένη φαρμακοκινητική στον ασθενή όσο και τη βιοκατανομή του θεραπευτικού φορέα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύονται οι βασικές αρχές της θεραπευτικής χρήσης του 131Ι σε καταστάσεις υπερθυρεοειδισμού και οι μέθοδοι υπολογισμού της απορροφούμενης δόσης. Στην συνέχεια περιγράφεται η χρήση τριών διαφορετικών τεχνικών για την διεξαγωγή εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον αδένα και σε κρίσιμα όργανα βάσει σχετικών δεδομένων ανά ασθενή, μέσω μετρήσεων με μετρητή Geiger–Müller, μετρήσεων ενεργότητας σε δείγμα αίματος του ασθενή και με επίπεδο ολοσωματικό σπινθηρογράφημα. Τέλος, ακολουθεί στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων και εξαγωγή συμπερασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαλεξάνδρου Αποστολία","Papalexandrou Apostolia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:46:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218149"],"render_values":[{"text":"uoadl:3218149","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218149","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218149","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3218149","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαλεξάνδρου Αποστολία","Papalexandrou Apostolia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218149","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218149"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντιμετώπιση καλοήθων και κακοήθων παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα, μεταξύ των οποίων και ο υπερθυρεοειδισμός, μέσω ραδιονουκλιδικής θεραπείας με 131Ι αποτελεί μια πρακτική της Πυρηνικής Ιατρικής που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες. Στις θεραπευτικές εφαρμογές με ραδιοϊσότοπα βασικό περιοριστικό παράγοντα αποτελεί η τοξικότητα των υγιών ιστών λόγω της ακτινοβολίας. Η δοσιμετρική ανάλυση βάσει ατομικών δεδομένων ανά ασθενή κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη, καθώς οι απορροφούμενες δόσεις ακτινοβολίας και οι αποκρίσεις σε θεραπείες της πυρηνικής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά λόγω ατομικών χαρακτηριστικών και προϋπαρχουσών καταστάσεων. Σκοπός της διεξαγωγής εξατομικευμένης δοσιμετρίας σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού, είναι η βελτιστοποίηση της θεραπείας και η παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς της, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη απορροφούμενη δόση στον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή αδένα με την χαμηλότερη δυνατή τοξικότητα σε υγιείς ιστούς, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη συγκεκριμένη φαρμακοκινητική στον ασθενή όσο και τη βιοκατανομή του θεραπευτικού φορέα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύονται οι βασικές αρχές της θεραπευτικής χρήσης του 131Ι σε καταστάσεις υπερθυρεοειδισμού και οι μέθοδοι υπολογισμού της απορροφούμενης δόσης. Στην συνέχεια περιγράφεται η χρήση τριών διαφορετικών τεχνικών για την διεξαγωγή εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον αδένα και σε κρίσιμα όργανα βάσει σχετικών δεδομένων ανά ασθενή, μέσω μετρήσεων με μετρητή Geiger–Müller, μετρήσεων ενεργότητας σε δείγμα αίματος του ασθενή και με επίπεδο ολοσωματικό σπινθηρογράφημα. Τέλος, ακολουθεί στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων και εξαγωγή συμπερασμάτων.","The treatment of benign and malignant diseases of the thyroid gland, including hyperthyroidism, through radionuclide therapy with 131I constitutes a common Nuclear Medicine practice for decades. In therapeutic applications with radioisotopes, a major limiting factor is the toxicity of healthy tissues due to radiation. Dosimetric analysis based on individual patient-by-patient data during treatment is essential, as absorbed radiation doses and responses to nuclear treatments can vary considerably due to individual characteristics and pre-existing conditions. The purpose of conducting individualized dosimetry in hyperthyroidism is to optimize treatment and monitor its efficacy, in terms of achieving the required absorbed dose to the hyperactive thyroid gland whilst minimizing the toxicity to healthy tissues, taking into account both the patient-specific pharmacokinetics and the biodistribution of the therapeutic agent. In the present diploma thesis, the basic principles of the therapeutic use of 131I in hyperthyroid conditions and the methods of calculating the absorbed dose are discussed. Afterwards, the use of three different techniques to perform individualized dosimetry on the gland and critical organs is described, based on relevant data per patient, through Geiger-Müller counter measurements, activity measurements on patient blood samples and whole-body planar scintigraphy. Finally, results are statistically analyzed and corresponding conclusions are drawn."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογισμός απορροφούμενης δόσης μέσω εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον θυρεοειδή και σε κρίσιμα όργανα κατά την χορήγηση θεραπευτικού Ι-131 για υπερθυρεοειδισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαλεξάνδρου Αποστολία","Papalexandrou Apostolia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η αντιμετώπιση καλοήθων και κακοήθων παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα, μεταξύ των οποίων και ο υπερθυρεοειδισμός, μέσω ραδιονουκλιδικής θεραπείας με 131Ι αποτελεί μια πρακτική της Πυρηνικής Ιατρικής που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες. Στις θεραπευτικές εφαρμογές με ραδιοϊσότοπα βασικό περιοριστικό παράγοντα αποτελεί η τοξικότητα των υγιών ιστών λόγω της ακτινοβολίας. Η δοσιμετρική ανάλυση βάσει ατομικών δεδομένων ανά ασθενή κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη, καθώς οι απορροφούμενες δόσεις ακτινοβολίας και οι αποκρίσεις σε θεραπείες της πυρηνικής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά λόγω ατομικών χαρακτηριστικών και προϋπαρχουσών καταστάσεων. Σκοπός της διεξαγωγής εξατομικευμένης δοσιμετρίας σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού, είναι η βελτιστοποίηση της θεραπείας και η παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς της, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη απορροφούμενη δόση στον υπερλειτουργούντα θυρεοειδή αδένα με την χαμηλότερη δυνατή τοξικότητα σε υγιείς ιστούς, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη συγκεκριμένη φαρμακοκινητική στον ασθενή όσο και τη βιοκατανομή του θεραπευτικού φορέα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύονται οι βασικές αρχές της θεραπευτικής χρήσης του 131Ι σε καταστάσεις υπερθυρεοειδισμού και οι μέθοδοι υπολογισμού της απορροφούμενης δόσης. Στην συνέχεια περιγράφεται η χρήση τριών διαφορετικών τεχνικών για την διεξαγωγή εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον αδένα και σε κρίσιμα όργανα βάσει σχετικών δεδομένων ανά ασθενή, μέσω μετρήσεων με μετρητή Geiger–Müller, μετρήσεων ενεργότητας σε δείγμα αίματος του ασθενή και με επίπεδο ολοσωματικό σπινθηρογράφημα. Τέλος, ακολουθεί στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων και εξαγωγή συμπερασμάτων.","The treatment of benign and malignant diseases of the thyroid gland, including hyperthyroidism, through radionuclide therapy with 131I constitutes a common Nuclear Medicine practice for decades. In therapeutic applications with radioisotopes, a major limiting factor is the toxicity of healthy tissues due to radiation. Dosimetric analysis based on individual patient-by-patient data during treatment is essential, as absorbed radiation doses and responses to nuclear treatments can vary considerably due to individual characteristics and pre-existing conditions. The purpose of conducting individualized dosimetry in hyperthyroidism is to optimize treatment and monitor its efficacy, in terms of achieving the required absorbed dose to the hyperactive thyroid gland whilst minimizing the toxicity to healthy tissues, taking into account both the patient-specific pharmacokinetics and the biodistribution of the therapeutic agent. In the present diploma thesis, the basic principles of the therapeutic use of 131I in hyperthyroid conditions and the methods of calculating the absorbed dose are discussed. Afterwards, the use of three different techniques to perform individualized dosimetry on the gland and critical organs is described, based on relevant data per patient, through Geiger-Müller counter measurements, activity measurements on patient blood samples and whole-body planar scintigraphy. Finally, results are statistically analyzed and corresponding conclusions are drawn."],"dc:identifier":["uoadl:3218149","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218149"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπολογισμός απορροφούμενης δόσης μέσω εξατομικευμένης δοσιμετρίας στον θυρεοειδή και σε κρίσιμα όργανα κατά την χορήγηση θεραπευτικού Ι-131 για υπερθυρεοειδισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:46:42Z"}