{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218489"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218489","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις και Πρακτικές Εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για τη Συνεργασία με τις Οικογένειες Ανάπηρων Μαθητών/τριών","abstract":"Σε μια εποχή όπου το ανταγωνιστικό κλίμα κυριεύει την κοινωνία, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει τη μέθοδο για να «φωτιστούν» πτυχές της ζωής που μένουν στη λήθη, αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητά της. Η συνεργασία αποτελεί προαπαιτούμενο της Δημοκρατίας και οι θιασώτες της συχνά διαπνέονται από ένα οξυμένο κριτικό πνεύμα. Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας παιδιών με αναπηρίες, είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς οι σχέσεις αυτές έχουν άμεση επίδραση στα παιδιά. Επομένως, η διερεύνηση των απόψεων και πρακτικών των επαγγελματιών που παρέχουν παράλληλη στήριξη για την παραπάνω συνεργατική σχέση, αποτελεί ένα πρώτο στάδιο σκιαγράφησης των δυο πλευρών. Χαρακτηρίζεται εύλογα ως «πρώτο» το στάδιο γιατί είναι πολύπλευρη η μελέτη της συνεργασίας σχολείου-οικογένειας. Αρκετοί εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης αναζητώντας τις κατάλληλες μεθόδους και πρακτικές πέρα από το άμεσο περιβάλλον του παιδιού, εγκολπώνονται στο βιο-οικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, το οποίο αναδεικνύεται και στην συγκεκριμένη εργασία. Επομένως, το μοντέλο αυτό, σε συνδυασμό με το κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία θεωρούνται στην εν λόγω μελέτη ικανά να πλάθουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα ανάλογα με τις ρευστές συνθήκες που επικρατούν. Η παρούσα ποιοτική μελέτη υλοποιήθηκε με την βοήθεια δέκα συνεντεύξεων ώστε να μελετηθούν σε βάθος οι απόψεις και οι πρακτικές ειδικών επαγγελματιών παράλληλης στήριξης σχετικά με τους τρόπους που διαμορφώνεται η συνεργασία με τους γονείς στο γενικό σχολικό πλαίσιο σήμερα. Στόχος είναι η βελτίωση της σχέσης σχολείου και οικογένειας, καθώς και η κοινωνική και γνωστική εξέλιξη των παιδιών με αναπηρίες. Απώτερος σκοπός είναι η κατανόηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης υπό συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Η διερεύνηση αυτή, γίνεται στον απόηχο των πολυπληθών ερευνητικών εργασιών που προτάσσουν την γονική εμπλοκή και ενδυνάμωση ως υψίστης σημασίας στην εξέλιξη των παιδιών (ανάπηρων και μη), στην αυτοβελτίωση και την δόμηση μια συγκροτημένης ταυτότητας, καθώς και στην δημιουργία συνεργατικού κλίματος σχολείου και οικογένειας. 6 Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες προσδιορίζουν την συνεργασία ως ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα για την διευκόλυνση του έργου και των δυο πλευρών. Οι ρόλοι ωστόσο των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης διαφέρουν αρκετά από αυτούς των γονέων. Ορισμένοι έχουν ρόλο επαΐοντα που οδηγεί σε μια ανισόπεδη κατανομή εξουσίας. Κάποιοι άλλοι επιθυμούν να διατηρούν ακέραιη την επαγγελματική τους ταυτότητας προς αποφυγή διενέξεων που προκαλούν οι μη διακριτοί ρόλοι. Η επικοινωνία με τους γονείς πραγματοποιείται κυρίως μέσω του τετραδίου επικοινωνίας αλλά και εκ του σύνεγγυς. Ενώ, η επέκταση του συνεργατικού πλαισίου και στο έμμεσο περιβάλλον του παιδιού με αναπηρία επιτάσσεται από τους/τις περισσότερους/ες εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης. Λέξεις-φράσεις κλειδιά : συνεργασία σχολείου-οικογένειας, γονική εμπλοκή, απόψεις και πρακτικές ειδικών εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης, γενικό σχολικό πλαίσιο, ρόλος επαΐοντα, βιοοικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία.","abstract_html":"Σε μια εποχή όπου το ανταγωνιστικό κλίμα κυριεύει την κοινωνία, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει τη μέθοδο για να «φωτιστούν» πτυχές της ζωής που μένουν στη λήθη, αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητά της. Η συνεργασία αποτελεί προαπαιτούμενο της Δημοκρατίας και οι θιασώτες της συχνά διαπνέονται από ένα οξυμένο κριτικό πνεύμα. Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας παιδιών με αναπηρίες, είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς οι σχέσεις αυτές έχουν άμεση επίδραση στα παιδιά. Επομένως, η διερεύνηση των απόψεων και πρακτικών των επαγγελματιών που παρέχουν παράλληλη στήριξη για την παραπάνω συνεργατική σχέση, αποτελεί ένα πρώτο στάδιο σκιαγράφησης των δυο πλευρών. Χαρακτηρίζεται εύλογα ως «πρώτο» το στάδιο γιατί είναι πολύπλευρη η μελέτη της συνεργασίας σχολείου-οικογένειας. Αρκετοί εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης αναζητώντας τις κατάλληλες μεθόδους και πρακτικές πέρα από το άμεσο περιβάλλον του παιδιού, εγκολπώνονται στο βιο-οικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, το οποίο αναδεικνύεται και στην συγκεκριμένη εργασία. Επομένως, το μοντέλο αυτό, σε συνδυασμό με το κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία θεωρούνται στην εν λόγω μελέτη ικανά να πλάθουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα ανάλογα με τις ρευστές συνθήκες που επικρατούν. Η παρούσα ποιοτική μελέτη υλοποιήθηκε με την βοήθεια δέκα συνεντεύξεων ώστε να μελετηθούν σε βάθος οι απόψεις και οι πρακτικές ειδικών επαγγελματιών παράλληλης στήριξης σχετικά με τους τρόπους που διαμορφώνεται η συνεργασία με τους γονείς στο γενικό σχολικό πλαίσιο σήμερα. Στόχος είναι η βελτίωση της σχέσης σχολείου και οικογένειας, καθώς και η κοινωνική και γνωστική εξέλιξη των παιδιών με αναπηρίες. Απώτερος σκοπός είναι η κατανόηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης υπό συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Η διερεύνηση αυτή, γίνεται στον απόηχο των πολυπληθών ερευνητικών εργασιών που προτάσσουν την γονική εμπλοκή και ενδυνάμωση ως υψίστης σημασίας στην εξέλιξη των παιδιών (ανάπηρων και μη), στην αυτοβελτίωση και την δόμηση μια συγκροτημένης ταυτότητας, καθώς και στην δημιουργία συνεργατικού κλίματος σχολείου και οικογένειας. 6 Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες προσδιορίζουν την συνεργασία ως ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα για την διευκόλυνση του έργου και των δυο πλευρών. Οι ρόλοι ωστόσο των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης διαφέρουν αρκετά από αυτούς των γονέων. Ορισμένοι έχουν ρόλο επαΐοντα που οδηγεί σε μια ανισόπεδη κατανομή εξουσίας. Κάποιοι άλλοι επιθυμούν να διατηρούν ακέραιη την επαγγελματική τους ταυτότητας προς αποφυγή διενέξεων που προκαλούν οι μη διακριτοί ρόλοι. Η επικοινωνία με τους γονείς πραγματοποιείται κυρίως μέσω του τετραδίου επικοινωνίας αλλά και εκ του σύνεγγυς. Ενώ, η επέκταση του συνεργατικού πλαισίου και στο έμμεσο περιβάλλον του παιδιού με αναπηρία επιτάσσεται από τους/τις περισσότερους/ες εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης. Λέξεις-φράσεις κλειδιά : συνεργασία σχολείου-οικογένειας, γονική εμπλοκή, απόψεις και πρακτικές ειδικών εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης, γενικό σχολικό πλαίσιο, ρόλος επαΐοντα, βιοοικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία.","abstract_has_math":false,"creators":["ΛΙΑΓΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:02Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218489"],"render_values":[{"text":"uoadl:3218489","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218489","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218489","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3218489","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΛΙΑΓΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218489","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218489"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε μια εποχή όπου το ανταγωνιστικό κλίμα κυριεύει την κοινωνία, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει τη μέθοδο για να «φωτιστούν» πτυχές της ζωής που μένουν στη λήθη, αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητά της. Η συνεργασία αποτελεί προαπαιτούμενο της Δημοκρατίας και οι θιασώτες της συχνά διαπνέονται από ένα οξυμένο κριτικό πνεύμα. Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας παιδιών με αναπηρίες, είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς οι σχέσεις αυτές έχουν άμεση επίδραση στα παιδιά. Επομένως, η διερεύνηση των απόψεων και πρακτικών των επαγγελματιών που παρέχουν παράλληλη στήριξη για την παραπάνω συνεργατική σχέση, αποτελεί ένα πρώτο στάδιο σκιαγράφησης των δυο πλευρών. Χαρακτηρίζεται εύλογα ως «πρώτο» το στάδιο γιατί είναι πολύπλευρη η μελέτη της συνεργασίας σχολείου-οικογένειας. Αρκετοί εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης αναζητώντας τις κατάλληλες μεθόδους και πρακτικές πέρα από το άμεσο περιβάλλον του παιδιού, εγκολπώνονται στο βιο-οικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, το οποίο αναδεικνύεται και στην συγκεκριμένη εργασία. Επομένως, το μοντέλο αυτό, σε συνδυασμό με το κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία θεωρούνται στην εν λόγω μελέτη ικανά να πλάθουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα ανάλογα με τις ρευστές συνθήκες που επικρατούν. Η παρούσα ποιοτική μελέτη υλοποιήθηκε με την βοήθεια δέκα συνεντεύξεων ώστε να μελετηθούν σε βάθος οι απόψεις και οι πρακτικές ειδικών επαγγελματιών παράλληλης στήριξης σχετικά με τους τρόπους που διαμορφώνεται η συνεργασία με τους γονείς στο γενικό σχολικό πλαίσιο σήμερα. Στόχος είναι η βελτίωση της σχέσης σχολείου και οικογένειας, καθώς και η κοινωνική και γνωστική εξέλιξη των παιδιών με αναπηρίες. Απώτερος σκοπός είναι η κατανόηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης υπό συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Η διερεύνηση αυτή, γίνεται στον απόηχο των πολυπληθών ερευνητικών εργασιών που προτάσσουν την γονική εμπλοκή και ενδυνάμωση ως υψίστης σημασίας στην εξέλιξη των παιδιών (ανάπηρων και μη), στην αυτοβελτίωση και την δόμηση μια συγκροτημένης ταυτότητας, καθώς και στην δημιουργία συνεργατικού κλίματος σχολείου και οικογένειας. 6 Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες προσδιορίζουν την συνεργασία ως ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα για την διευκόλυνση του έργου και των δυο πλευρών. Οι ρόλοι ωστόσο των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης διαφέρουν αρκετά από αυτούς των γονέων. Ορισμένοι έχουν ρόλο επαΐοντα που οδηγεί σε μια ανισόπεδη κατανομή εξουσίας. Κάποιοι άλλοι επιθυμούν να διατηρούν ακέραιη την επαγγελματική τους ταυτότητας προς αποφυγή διενέξεων που προκαλούν οι μη διακριτοί ρόλοι. Η επικοινωνία με τους γονείς πραγματοποιείται κυρίως μέσω του τετραδίου επικοινωνίας αλλά και εκ του σύνεγγυς. Ενώ, η επέκταση του συνεργατικού πλαισίου και στο έμμεσο περιβάλλον του παιδιού με αναπηρία επιτάσσεται από τους/τις περισσότερους/ες εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης. Λέξεις-φράσεις κλειδιά : συνεργασία σχολείου-οικογένειας, γονική εμπλοκή, απόψεις και πρακτικές ειδικών εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης, γενικό σχολικό πλαίσιο, ρόλος επαΐοντα, βιοοικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία.","Living in a period in which a competitive ambience is prevalent, partnership can become a method of “enlightening” life’s aspects that have putted aside, but they are critically important for its quality. Partnership is a prerequisite for Democracy and its proponents often draw their inspiration from a high critical spirit. In relation with collaboration between school and families of students with disabilities, this is very important because this relationship has a direct impact on children. As a consequence, the investigation of assistant teachers views and practices about the aforementioned relationship, is the first step of an outline of both sides. 7 The previous step is called “first” because the investigation of assistant teachers and children with disabilities parents partnership is pluralistic. Many assistant teachers, searching the best methods and practices beyond the direct environment of children, they espouse the bio-ecological model of Bronfenbrenner which has given prominence in this study. As a result, this model combined with the social model for disability, are estimated in this study as efficient to form educational reality according to its unsure circumstances. This qualitative study carried out with the aid of ten interviews which helps searching in depth perception of teaching assistants about how they cooperate with parents in primary school today. There are some aims of this study such as the improvement of partnership between assistant teachers and parents of children with disabilities. Also the social and cognitive progress of children with disabilities. The ultimate aim is the understanding of assistant teachers views under specific sociopolitical circumstances and the improvement of inclusive climate in and out of the school environment. This research has become true after seeing many other studies which have been presenting parents participation and empowerment as necessary for children’s progress (disabled or no), self-improvement, creating a composed identity. Also, it creates a collaborative climate between school and family. The findings of this study shows that the most participants define partnership as a much important factor for the facilitation of both sides work. However, the assistants teachers’ roles differ enough from these of parents. Some assistant teachers have the role of connoisseur which drives to an unfair distribution of authority. Others prefer to to maintain their expert identity unharmed because they want to avoid collisions which rise from non distinct roles. Communication with parents mostly occurs by communication notebook and in person. While, the expansion of collaborative framework inside indirect environment of children with disabilities is vital for most of the assistant teachers. Keywords-phrases : collaboration between school and families of children with disabilities, parental participation, perception and practices of teaching assistants, primary school, role of connoisseur, Bronfenbrenner’s bio-ecological model,social model for disability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις και Πρακτικές Εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για τη Συνεργασία με τις Οικογένειες Ανάπηρων Μαθητών/τριών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΛΙΑΓΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σε μια εποχή όπου το ανταγωνιστικό κλίμα κυριεύει την κοινωνία, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει τη μέθοδο για να «φωτιστούν» πτυχές της ζωής που μένουν στη λήθη, αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητά της. Η συνεργασία αποτελεί προαπαιτούμενο της Δημοκρατίας και οι θιασώτες της συχνά διαπνέονται από ένα οξυμένο κριτικό πνεύμα. Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας παιδιών με αναπηρίες, είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς οι σχέσεις αυτές έχουν άμεση επίδραση στα παιδιά. Επομένως, η διερεύνηση των απόψεων και πρακτικών των επαγγελματιών που παρέχουν παράλληλη στήριξη για την παραπάνω συνεργατική σχέση, αποτελεί ένα πρώτο στάδιο σκιαγράφησης των δυο πλευρών. Χαρακτηρίζεται εύλογα ως «πρώτο» το στάδιο γιατί είναι πολύπλευρη η μελέτη της συνεργασίας σχολείου-οικογένειας. Αρκετοί εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης αναζητώντας τις κατάλληλες μεθόδους και πρακτικές πέρα από το άμεσο περιβάλλον του παιδιού, εγκολπώνονται στο βιο-οικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, το οποίο αναδεικνύεται και στην συγκεκριμένη εργασία. Επομένως, το μοντέλο αυτό, σε συνδυασμό με το κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία θεωρούνται στην εν λόγω μελέτη ικανά να πλάθουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα ανάλογα με τις ρευστές συνθήκες που επικρατούν. Η παρούσα ποιοτική μελέτη υλοποιήθηκε με την βοήθεια δέκα συνεντεύξεων ώστε να μελετηθούν σε βάθος οι απόψεις και οι πρακτικές ειδικών επαγγελματιών παράλληλης στήριξης σχετικά με τους τρόπους που διαμορφώνεται η συνεργασία με τους γονείς στο γενικό σχολικό πλαίσιο σήμερα. Στόχος είναι η βελτίωση της σχέσης σχολείου και οικογένειας, καθώς και η κοινωνική και γνωστική εξέλιξη των παιδιών με αναπηρίες. Απώτερος σκοπός είναι η κατανόηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης υπό συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες. Η διερεύνηση αυτή, γίνεται στον απόηχο των πολυπληθών ερευνητικών εργασιών που προτάσσουν την γονική εμπλοκή και ενδυνάμωση ως υψίστης σημασίας στην εξέλιξη των παιδιών (ανάπηρων και μη), στην αυτοβελτίωση και την δόμηση μια συγκροτημένης ταυτότητας, καθώς και στην δημιουργία συνεργατικού κλίματος σχολείου και οικογένειας. 6 Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι περισσότεροι συμμετέχοντες προσδιορίζουν την συνεργασία ως ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα για την διευκόλυνση του έργου και των δυο πλευρών. Οι ρόλοι ωστόσο των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης διαφέρουν αρκετά από αυτούς των γονέων. Ορισμένοι έχουν ρόλο επαΐοντα που οδηγεί σε μια ανισόπεδη κατανομή εξουσίας. Κάποιοι άλλοι επιθυμούν να διατηρούν ακέραιη την επαγγελματική τους ταυτότητας προς αποφυγή διενέξεων που προκαλούν οι μη διακριτοί ρόλοι. Η επικοινωνία με τους γονείς πραγματοποιείται κυρίως μέσω του τετραδίου επικοινωνίας αλλά και εκ του σύνεγγυς. Ενώ, η επέκταση του συνεργατικού πλαισίου και στο έμμεσο περιβάλλον του παιδιού με αναπηρία επιτάσσεται από τους/τις περισσότερους/ες εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης. Λέξεις-φράσεις κλειδιά : συνεργασία σχολείου-οικογένειας, γονική εμπλοκή, απόψεις και πρακτικές ειδικών εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης, γενικό σχολικό πλαίσιο, ρόλος επαΐοντα, βιοοικοσυστημικό μοντέλο του Bronfenbrenner, κοινωνικό μοντέλο για την αναπηρία.","Living in a period in which a competitive ambience is prevalent, partnership can become a method of “enlightening” life’s aspects that have putted aside, but they are critically important for its quality. Partnership is a prerequisite for Democracy and its proponents often draw their inspiration from a high critical spirit. In relation with collaboration between school and families of students with disabilities, this is very important because this relationship has a direct impact on children. As a consequence, the investigation of assistant teachers views and practices about the aforementioned relationship, is the first step of an outline of both sides. 7 The previous step is called “first” because the investigation of assistant teachers and children with disabilities parents partnership is pluralistic. Many assistant teachers, searching the best methods and practices beyond the direct environment of children, they espouse the bio-ecological model of Bronfenbrenner which has given prominence in this study. As a result, this model combined with the social model for disability, are estimated in this study as efficient to form educational reality according to its unsure circumstances. This qualitative study carried out with the aid of ten interviews which helps searching in depth perception of teaching assistants about how they cooperate with parents in primary school today. There are some aims of this study such as the improvement of partnership between assistant teachers and parents of children with disabilities. Also the social and cognitive progress of children with disabilities. The ultimate aim is the understanding of assistant teachers views under specific sociopolitical circumstances and the improvement of inclusive climate in and out of the school environment. This research has become true after seeing many other studies which have been presenting parents participation and empowerment as necessary for children’s progress (disabled or no), self-improvement, creating a composed identity. Also, it creates a collaborative climate between school and family. The findings of this study shows that the most participants define partnership as a much important factor for the facilitation of both sides work. However, the assistants teachers’ roles differ enough from these of parents. Some assistant teachers have the role of connoisseur which drives to an unfair distribution of authority. Others prefer to to maintain their expert identity unharmed because they want to avoid collisions which rise from non distinct roles. Communication with parents mostly occurs by communication notebook and in person. While, the expansion of collaborative framework inside indirect environment of children with disabilities is vital for most of the assistant teachers. Keywords-phrases : collaboration between school and families of children with disabilities, parental participation, perception and practices of teaching assistants, primary school, role of connoisseur, Bronfenbrenner’s bio-ecological model,social model for disability."],"dc:identifier":["uoadl:3218489","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218489"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Απόψεις και Πρακτικές Εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για τη Συνεργασία με τις Οικογένειες Ανάπηρων Μαθητών/τριών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:02Z"}