{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218707"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3218707","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεωρία και Μέθοδος στο 3ο Βιβλίο της Φυσικής Ακροάσεως του Αριστοτέλη","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την απόπειρα του Αριστοτέλη να διερευνήσει την χωροχρονική διάσταση σε μία εποχή όπου οι θετικές επιστήμες είχαν αρχίσει να εξελίσσονται. Στο έργο του «Φυσικά» αναλύει τις σχέσεις του χρόνου με τον χώρο και το κενό στο κοσμικό σύμπαν. Ο χρόνος ορίζεται ως μεταβολή και η κίνηση ως το αποτέλεσμά της, με απόρροια να επέλθει ο χώρος και εν τέλει, το κενό ως σημεία της μεταβολής του χρόνου. Κάθε σώμα έχει αρχή γένεσης και φθίσις, οπότε κινείται αδιάκοπα στο σύμπαν και χαρακτηρίζεται από συνέχεια θέτοντας και το ζήτημα του απείρου ως μέγεθος κατά πρόσθεση και κατά διαίρεση. Όμως, το άπειρο για να νοηθεί χρειάζεται να συνυφανθεί με τα είδη της κίνησης, την ποιότητα, την ποσότητα και την κατά τόπον κίνηση, με τις οποίες αποσαφηνίζεται όσο πληρέστερα γίνεται και η έννοια του χώρου που για αιώνες ήταν ένα αδιερεύνητο πεδίο αναζήτησης. Ο χώρος, λοιπόν δημιουργεί τις ικανότητες της σκέψης, της αίσθησης και της νόησης ως δεδομένα της κίνησης για να κατορθώσει ένα σώμα να επιτεύξει το πέρας, το τέλος για το οποίο έχει δημιουργηθεί. Ωστόσο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πραγμάτωσή του χωρίς την εντελέχεια του όντος, εφόσον αυτό είναι συνεχές, κοινό και καθόλου διαιρετό. Το πράγμα μεταβάλλεται στο κοσμικό σύμπαν συνεχώς. Δέχεται δηλαδή αλλοιώσεις η μορφή του, ενώ η ύλη του παραμένει σταθερή. Συνεπώς, το σώμα σύμφωνα με το τρίπτυχο ύλη, μορφή και στέρηση χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί η γένεσή του υφίσταται μεταβολές και άρα, προκύπτει η κίνησή του πραγματοποιώντας μία αέναη κυκλική πορεία στο κοσμικό σύμπαν.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την απόπειρα του Αριστοτέλη να διερευνήσει την χωροχρονική διάσταση σε μία εποχή όπου οι θετικές επιστήμες είχαν αρχίσει να εξελίσσονται. Στο έργο του «Φυσικά» αναλύει τις σχέσεις του χρόνου με τον χώρο και το κενό στο κοσμικό σύμπαν. Ο χρόνος ορίζεται ως μεταβολή και η κίνηση ως το αποτέλεσμά της, με απόρροια να επέλθει ο χώρος και εν τέλει, το κενό ως σημεία της μεταβολής του χρόνου. Κάθε σώμα έχει αρχή γένεσης και φθίσις, οπότε κινείται αδιάκοπα στο σύμπαν και χαρακτηρίζεται από συνέχεια θέτοντας και το ζήτημα του απείρου ως μέγεθος κατά πρόσθεση και κατά διαίρεση. Όμως, το άπειρο για να νοηθεί χρειάζεται να συνυφανθεί με τα είδη της κίνησης, την ποιότητα, την ποσότητα και την κατά τόπον κίνηση, με τις οποίες αποσαφηνίζεται όσο πληρέστερα γίνεται και η έννοια του χώρου που για αιώνες ήταν ένα αδιερεύνητο πεδίο αναζήτησης. Ο χώρος, λοιπόν δημιουργεί τις ικανότητες της σκέψης, της αίσθησης και της νόησης ως δεδομένα της κίνησης για να κατορθώσει ένα σώμα να επιτεύξει το πέρας, το τέλος για το οποίο έχει δημιουργηθεί. Ωστόσο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πραγμάτωσή του χωρίς την εντελέχεια του όντος, εφόσον αυτό είναι συνεχές, κοινό και καθόλου διαιρετό. Το πράγμα μεταβάλλεται στο κοσμικό σύμπαν συνεχώς. Δέχεται δηλαδή αλλοιώσεις η μορφή του, ενώ η ύλη του παραμένει σταθερή. Συνεπώς, το σώμα σύμφωνα με το τρίπτυχο ύλη, μορφή και στέρηση χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί η γένεσή του υφίσταται μεταβολές και άρα, προκύπτει η κίνησή του πραγματοποιώντας μία αέναη κυκλική πορεία στο κοσμικό σύμπαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Πιτσόλη Ιωάννα","Pitsoli Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:02Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218707"],"render_values":[{"text":"uoadl:3218707","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218707","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218707","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3218707","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιτσόλη Ιωάννα","Pitsoli Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3218707","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218707"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την απόπειρα του Αριστοτέλη να διερευνήσει την χωροχρονική διάσταση σε μία εποχή όπου οι θετικές επιστήμες είχαν αρχίσει να εξελίσσονται. Στο έργο του «Φυσικά» αναλύει τις σχέσεις του χρόνου με τον χώρο και το κενό στο κοσμικό σύμπαν. Ο χρόνος ορίζεται ως μεταβολή και η κίνηση ως το αποτέλεσμά της, με απόρροια να επέλθει ο χώρος και εν τέλει, το κενό ως σημεία της μεταβολής του χρόνου. Κάθε σώμα έχει αρχή γένεσης και φθίσις, οπότε κινείται αδιάκοπα στο σύμπαν και χαρακτηρίζεται από συνέχεια θέτοντας και το ζήτημα του απείρου ως μέγεθος κατά πρόσθεση και κατά διαίρεση. Όμως, το άπειρο για να νοηθεί χρειάζεται να συνυφανθεί με τα είδη της κίνησης, την ποιότητα, την ποσότητα και την κατά τόπον κίνηση, με τις οποίες αποσαφηνίζεται όσο πληρέστερα γίνεται και η έννοια του χώρου που για αιώνες ήταν ένα αδιερεύνητο πεδίο αναζήτησης. Ο χώρος, λοιπόν δημιουργεί τις ικανότητες της σκέψης, της αίσθησης και της νόησης ως δεδομένα της κίνησης για να κατορθώσει ένα σώμα να επιτεύξει το πέρας, το τέλος για το οποίο έχει δημιουργηθεί. Ωστόσο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πραγμάτωσή του χωρίς την εντελέχεια του όντος, εφόσον αυτό είναι συνεχές, κοινό και καθόλου διαιρετό. Το πράγμα μεταβάλλεται στο κοσμικό σύμπαν συνεχώς. Δέχεται δηλαδή αλλοιώσεις η μορφή του, ενώ η ύλη του παραμένει σταθερή. Συνεπώς, το σώμα σύμφωνα με το τρίπτυχο ύλη, μορφή και στέρηση χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί η γένεσή του υφίσταται μεταβολές και άρα, προκύπτει η κίνησή του πραγματοποιώντας μία αέναη κυκλική πορεία στο κοσμικό σύμπαν.","The present work discusses Aristotle's attempt to explore the space-time dimension at a time when the positive sciences were beginning to evolve. In his work \"The Physics\" he analyzes the relations of time with space and emptiness in the cosmic universe. Time is defined as change and motion as its result, with the consequence that space occurs and, eventually, emptiness as points of change of time. Every body has a point of birth and death, so it moves uninterruptedly in the universe and is characterized by continuity, raising the question of infinity as a quantity by addition and division. Nevertheless, infinity, in order to be understood, needs to be intertwined with the types of movement, the quality, the quantity and the on the spot movement, which clarify as thoroughly as possible the meaning of space that for centuries was an unexplored field of research. Therefore, space creates the abilities of thought, sensation and intellect as prerequisites of motion, in order to enable a body to reach the end that it has been created for. However, its fulfillment cannot be implemented without entelechy, as long as this is continuous, common and not at all divisible. The being is constantly changing in the cosmic universe. This means that, although its form undergoes alterations, its matter remains constant. Therefore, the body according to the threefold of matter, form and deprivation, without which its genesis cannot be achieved, undergoes changes and consequently, its motion occurs by carrying out a perpetual circular course in the cosmic universe."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεωρία και Μέθοδος στο 3ο Βιβλίο της Φυσικής Ακροάσεως του Αριστοτέλη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιτσόλη Ιωάννα","Pitsoli Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την απόπειρα του Αριστοτέλη να διερευνήσει την χωροχρονική διάσταση σε μία εποχή όπου οι θετικές επιστήμες είχαν αρχίσει να εξελίσσονται. Στο έργο του «Φυσικά» αναλύει τις σχέσεις του χρόνου με τον χώρο και το κενό στο κοσμικό σύμπαν. Ο χρόνος ορίζεται ως μεταβολή και η κίνηση ως το αποτέλεσμά της, με απόρροια να επέλθει ο χώρος και εν τέλει, το κενό ως σημεία της μεταβολής του χρόνου. Κάθε σώμα έχει αρχή γένεσης και φθίσις, οπότε κινείται αδιάκοπα στο σύμπαν και χαρακτηρίζεται από συνέχεια θέτοντας και το ζήτημα του απείρου ως μέγεθος κατά πρόσθεση και κατά διαίρεση. Όμως, το άπειρο για να νοηθεί χρειάζεται να συνυφανθεί με τα είδη της κίνησης, την ποιότητα, την ποσότητα και την κατά τόπον κίνηση, με τις οποίες αποσαφηνίζεται όσο πληρέστερα γίνεται και η έννοια του χώρου που για αιώνες ήταν ένα αδιερεύνητο πεδίο αναζήτησης. Ο χώρος, λοιπόν δημιουργεί τις ικανότητες της σκέψης, της αίσθησης και της νόησης ως δεδομένα της κίνησης για να κατορθώσει ένα σώμα να επιτεύξει το πέρας, το τέλος για το οποίο έχει δημιουργηθεί. Ωστόσο, δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πραγμάτωσή του χωρίς την εντελέχεια του όντος, εφόσον αυτό είναι συνεχές, κοινό και καθόλου διαιρετό. Το πράγμα μεταβάλλεται στο κοσμικό σύμπαν συνεχώς. Δέχεται δηλαδή αλλοιώσεις η μορφή του, ενώ η ύλη του παραμένει σταθερή. Συνεπώς, το σώμα σύμφωνα με το τρίπτυχο ύλη, μορφή και στέρηση χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί η γένεσή του υφίσταται μεταβολές και άρα, προκύπτει η κίνησή του πραγματοποιώντας μία αέναη κυκλική πορεία στο κοσμικό σύμπαν.","The present work discusses Aristotle's attempt to explore the space-time dimension at a time when the positive sciences were beginning to evolve. In his work \"The Physics\" he analyzes the relations of time with space and emptiness in the cosmic universe. Time is defined as change and motion as its result, with the consequence that space occurs and, eventually, emptiness as points of change of time. Every body has a point of birth and death, so it moves uninterruptedly in the universe and is characterized by continuity, raising the question of infinity as a quantity by addition and division. Nevertheless, infinity, in order to be understood, needs to be intertwined with the types of movement, the quality, the quantity and the on the spot movement, which clarify as thoroughly as possible the meaning of space that for centuries was an unexplored field of research. Therefore, space creates the abilities of thought, sensation and intellect as prerequisites of motion, in order to enable a body to reach the end that it has been created for. However, its fulfillment cannot be implemented without entelechy, as long as this is continuous, common and not at all divisible. The being is constantly changing in the cosmic universe. This means that, although its form undergoes alterations, its matter remains constant. Therefore, the body according to the threefold of matter, form and deprivation, without which its genesis cannot be achieved, undergoes changes and consequently, its motion occurs by carrying out a perpetual circular course in the cosmic universe."],"dc:identifier":["uoadl:3218707","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3218707"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Θεωρία και Μέθοδος στο 3ο Βιβλίο της Φυσικής Ακροάσεως του Αριστοτέλη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:02Z"}