{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3219128"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3219128","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η στάση των νέων ιατρών ενός ελληνικού γενικού νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Ψυχιατροδικαστική είναι η υποειδικότητα της Ψυχιατρικής που έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση και αντιμετώπιση ατόμων που έχουν προβλήματα με το νόμο και παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές. Οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς αποτελούν μια ειδική κατηγορία ασθενών, που αντιμετωπίζεται σε διάφορες δομές (φυλακές, ψυχιατρικά νοσοκομεία, γενικά νοσοκομεία), και συχνά αποτελούν αντικείμενο στιγματοποίησης. Η αντιμετώπιση των ασθενών αυτών απαιτεί υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δεν ανέδειξε αντίστοιχη μελέτη ειδικά στον ελλαδικό χώρο. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της στάσης των νέων ιατρών ενός Ελληνικού Γενικού Νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Επιμέρους στόχοι περιλαμβάνουν τη μελέτη της στάσης διαφόρων ειδικοτήτων, ανίχνευση επιπέδου γνώσεων, επαγρύπνησης και ευαισθητοποίησης, συσχέτιση με φύλο, ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης, είδος ιατρικής ειδικότητας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε νέους ιατρούς κλινικών ειδικοτήτων του νοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός». Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS και συγκεκριμένα με τις δοκιμασίες Chi-square (x2), Fisher’s exact test, παραμετρικό έλεγχο t-Test, έλεγχο συσχετίσεων με κατασκευή κατάλληλου πίνακα (correlation Matrix) και εφαρμογή της μεθοδολογίας Pearson. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 71 νέοι ιατροί κλινικών ειδικοτήτων συμμετείχαν στη μελέτη. 51 διαφορετικά ερωτήματα που αφορούν τη στάση τους έναντι ψυχικά ασθενών και ψυχιατροδικαστικά ασθενών απαντήθηκαν, οδηγώντας σε χρήσιμα συμπεράσματα. Στις ερωτήσεις που αφορούσαν στους ψυχικά ασθενείς (Κλίμακα CAMI) καταγράφηκε υψηλό ποσοστό ομοφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων και γενικά θετική στάση απέναντι στους ψυχικά ασθενείς. Αντίθετα καταγράφηκε διχογνωμία στις περισσότερες ερωτήσεις για ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει κάποιο βαθμό άγνοιας ή αρνητικής στάσης μερίδας ιατρών, ενώ 63,4% των συμμετεχόντων δηλώσαν ότι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν καμία ενημέρωση για το τι είναι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς. Ωστόσο 93% των νέων ιατρών δηλώνουν ότι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς έχουν ίσα δικαιώματα στη θεραπεία με τους υπόλοιπους ασθενείς. Η πλειοψηφία (81,4%) υποστηρίζει ότι καταλληλότερος για την αντιμετώπιση είναι ένας ψυχίατρος με εξειδίκευση ή μετεκπαίδευση στην ψυχιατροδικαστική. Το συχνότερο συναίσθημα κατά την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών είναι το άγχος (50,7%), ακολουθούμενο από την κατανόηση (39,1%) και την καχυποψία (36,2%). Ακολουθούν ο φόβος (20,3%) και η συμπάθεια (18,8%). Οι απόψεις ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων διίστανται στο κατά πόσο ο ψυχιατροδικαστικός ασθενής είναι αξιόπιστος στη λήψη αποφάσεων και συγκατάθεσης για ιατρικές πράξεις και στο κατά πόσο απαιτείται πάντοτε εισαγγελική εντολή ή ψυχιατρική εκτίμηση. Οι γιατροί με ειδίκευση στον ψυχιατρικό κλάδο και οι ιατροί που έχουν λάβει κάποια ενημέρωση φαίνεται να έχουν πολύ πιο ήπια και συγκαταβατική στάση σε σχέση με τις υπόλοιπες ειδικότητες και τους ιατρούς με έλλειψη ενημέρωσης. Επιπροσθέτως, ο ανδρικός πληθυσμός συμφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε ψυχιατρική κλινική, ανεξαρτήτως της υποκείμενης παθολογίας, ενώ διαφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε απομόνωση για λόγους ασφαλείας, συγκριτικά με τις γυναίκες. Η πλειοψηφία των νέων ιατρών θεωρούν ότι η αντιμετώπιση των ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται από ψυχιάτρους με ειδική εκπαίδευση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε γενικές γραμμές καταγράφεται θετική και συγκαταβατική στάση, ενώ σε ορισμένα επιμέρους ζητήματα διαπιστώνεται κάποιος βαθμός άγνοιας ή και αρνητικής στάσης. Ωστόσο, για την πληρέστερη κατανόηση της στάσης των νέων ιατρών απέναντι σε αυτή την ειδική ομάδα ασθενών απαιτείται ο σχεδιασμός μεγαλύτερων πολυκεντρικών μελετών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Ψυχιατροδικαστική είναι η υποειδικότητα της Ψυχιατρικής που έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση και αντιμετώπιση ατόμων που έχουν προβλήματα με το νόμο και παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές. Οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς αποτελούν μια ειδική κατηγορία ασθενών, που αντιμετωπίζεται σε διάφορες δομές (φυλακές, ψυχιατρικά νοσοκομεία, γενικά νοσοκομεία), και συχνά αποτελούν αντικείμενο στιγματοποίησης. Η αντιμετώπιση των ασθενών αυτών απαιτεί υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δεν ανέδειξε αντίστοιχη μελέτη ειδικά στον ελλαδικό χώρο. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της στάσης των νέων ιατρών ενός Ελληνικού Γενικού Νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Επιμέρους στόχοι περιλαμβάνουν τη μελέτη της στάσης διαφόρων ειδικοτήτων, ανίχνευση επιπέδου γνώσεων, επαγρύπνησης και ευαισθητοποίησης, συσχέτιση με φύλο, ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης, είδος ιατρικής ειδικότητας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε νέους ιατρούς κλινικών ειδικοτήτων του νοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός». Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS και συγκεκριμένα με τις δοκιμασίες Chi-square (x2), Fisher’s exact test, παραμετρικό έλεγχο t-Test, έλεγχο συσχετίσεων με κατασκευή κατάλληλου πίνακα (correlation Matrix) και εφαρμογή της μεθοδολογίας Pearson. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 71 νέοι ιατροί κλινικών ειδικοτήτων συμμετείχαν στη μελέτη. 51 διαφορετικά ερωτήματα που αφορούν τη στάση τους έναντι ψυχικά ασθενών και ψυχιατροδικαστικά ασθενών απαντήθηκαν, οδηγώντας σε χρήσιμα συμπεράσματα. Στις ερωτήσεις που αφορούσαν στους ψυχικά ασθενείς (Κλίμακα CAMI) καταγράφηκε υψηλό ποσοστό ομοφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων και γενικά θετική στάση απέναντι στους ψυχικά ασθενείς. Αντίθετα καταγράφηκε διχογνωμία στις περισσότερες ερωτήσεις για ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει κάποιο βαθμό άγνοιας ή αρνητικής στάσης μερίδας ιατρών, ενώ 63,4% των συμμετεχόντων δηλώσαν ότι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν καμία ενημέρωση για το τι είναι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς. Ωστόσο 93% των νέων ιατρών δηλώνουν ότι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς έχουν ίσα δικαιώματα στη θεραπεία με τους υπόλοιπους ασθενείς. Η πλειοψηφία (81,4%) υποστηρίζει ότι καταλληλότερος για την αντιμετώπιση είναι ένας ψυχίατρος με εξειδίκευση ή μετεκπαίδευση στην ψυχιατροδικαστική. Το συχνότερο συναίσθημα κατά την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών είναι το άγχος (50,7%), ακολουθούμενο από την κατανόηση (39,1%) και την καχυποψία (36,2%). Ακολουθούν ο φόβος (20,3%) και η συμπάθεια (18,8%). Οι απόψεις ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων διίστανται στο κατά πόσο ο ψυχιατροδικαστικός ασθενής είναι αξιόπιστος στη λήψη αποφάσεων και συγκατάθεσης για ιατρικές πράξεις και στο κατά πόσο απαιτείται πάντοτε εισαγγελική εντολή ή ψυχιατρική εκτίμηση. Οι γιατροί με ειδίκευση στον ψυχιατρικό κλάδο και οι ιατροί που έχουν λάβει κάποια ενημέρωση φαίνεται να έχουν πολύ πιο ήπια και συγκαταβατική στάση σε σχέση με τις υπόλοιπες ειδικότητες και τους ιατρούς με έλλειψη ενημέρωσης. Επιπροσθέτως, ο ανδρικός πληθυσμός συμφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε ψυχιατρική κλινική, ανεξαρτήτως της υποκείμενης παθολογίας, ενώ διαφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε απομόνωση για λόγους ασφαλείας, συγκριτικά με τις γυναίκες. Η πλειοψηφία των νέων ιατρών θεωρούν ότι η αντιμετώπιση των ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται από ψυχιάτρους με ειδική εκπαίδευση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε γενικές γραμμές καταγράφεται θετική και συγκαταβατική στάση, ενώ σε ορισμένα επιμέρους ζητήματα διαπιστώνεται κάποιος βαθμός άγνοιας ή και αρνητικής στάσης. Ωστόσο, για την πληρέστερη κατανόηση της στάσης των νέων ιατρών απέναντι σε αυτή την ειδική ομάδα ασθενών απαιτείται ο σχεδιασμός μεγαλύτερων πολυκεντρικών μελετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Κυριακή","Papanikolaou Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3219128"],"render_values":[{"text":"uoadl:3219128","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3219128","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3219128","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3219128","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Κυριακή","Papanikolaou Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3219128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3219128"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Ψυχιατροδικαστική είναι η υποειδικότητα της Ψυχιατρικής που έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση και αντιμετώπιση ατόμων που έχουν προβλήματα με το νόμο και παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές. Οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς αποτελούν μια ειδική κατηγορία ασθενών, που αντιμετωπίζεται σε διάφορες δομές (φυλακές, ψυχιατρικά νοσοκομεία, γενικά νοσοκομεία), και συχνά αποτελούν αντικείμενο στιγματοποίησης. Η αντιμετώπιση των ασθενών αυτών απαιτεί υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δεν ανέδειξε αντίστοιχη μελέτη ειδικά στον ελλαδικό χώρο. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της στάσης των νέων ιατρών ενός Ελληνικού Γενικού Νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Επιμέρους στόχοι περιλαμβάνουν τη μελέτη της στάσης διαφόρων ειδικοτήτων, ανίχνευση επιπέδου γνώσεων, επαγρύπνησης και ευαισθητοποίησης, συσχέτιση με φύλο, ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης, είδος ιατρικής ειδικότητας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε νέους ιατρούς κλινικών ειδικοτήτων του νοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός». Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS και συγκεκριμένα με τις δοκιμασίες Chi-square (x2), Fisher’s exact test, παραμετρικό έλεγχο t-Test, έλεγχο συσχετίσεων με κατασκευή κατάλληλου πίνακα (correlation Matrix) και εφαρμογή της μεθοδολογίας Pearson. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 71 νέοι ιατροί κλινικών ειδικοτήτων συμμετείχαν στη μελέτη. 51 διαφορετικά ερωτήματα που αφορούν τη στάση τους έναντι ψυχικά ασθενών και ψυχιατροδικαστικά ασθενών απαντήθηκαν, οδηγώντας σε χρήσιμα συμπεράσματα. Στις ερωτήσεις που αφορούσαν στους ψυχικά ασθενείς (Κλίμακα CAMI) καταγράφηκε υψηλό ποσοστό ομοφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων και γενικά θετική στάση απέναντι στους ψυχικά ασθενείς. Αντίθετα καταγράφηκε διχογνωμία στις περισσότερες ερωτήσεις για ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει κάποιο βαθμό άγνοιας ή αρνητικής στάσης μερίδας ιατρών, ενώ 63,4% των συμμετεχόντων δηλώσαν ότι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν καμία ενημέρωση για το τι είναι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς. Ωστόσο 93% των νέων ιατρών δηλώνουν ότι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς έχουν ίσα δικαιώματα στη θεραπεία με τους υπόλοιπους ασθενείς. Η πλειοψηφία (81,4%) υποστηρίζει ότι καταλληλότερος για την αντιμετώπιση είναι ένας ψυχίατρος με εξειδίκευση ή μετεκπαίδευση στην ψυχιατροδικαστική. Το συχνότερο συναίσθημα κατά την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών είναι το άγχος (50,7%), ακολουθούμενο από την κατανόηση (39,1%) και την καχυποψία (36,2%). Ακολουθούν ο φόβος (20,3%) και η συμπάθεια (18,8%). Οι απόψεις ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων διίστανται στο κατά πόσο ο ψυχιατροδικαστικός ασθενής είναι αξιόπιστος στη λήψη αποφάσεων και συγκατάθεσης για ιατρικές πράξεις και στο κατά πόσο απαιτείται πάντοτε εισαγγελική εντολή ή ψυχιατρική εκτίμηση. Οι γιατροί με ειδίκευση στον ψυχιατρικό κλάδο και οι ιατροί που έχουν λάβει κάποια ενημέρωση φαίνεται να έχουν πολύ πιο ήπια και συγκαταβατική στάση σε σχέση με τις υπόλοιπες ειδικότητες και τους ιατρούς με έλλειψη ενημέρωσης. Επιπροσθέτως, ο ανδρικός πληθυσμός συμφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε ψυχιατρική κλινική, ανεξαρτήτως της υποκείμενης παθολογίας, ενώ διαφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε απομόνωση για λόγους ασφαλείας, συγκριτικά με τις γυναίκες. Η πλειοψηφία των νέων ιατρών θεωρούν ότι η αντιμετώπιση των ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται από ψυχιάτρους με ειδική εκπαίδευση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε γενικές γραμμές καταγράφεται θετική και συγκαταβατική στάση, ενώ σε ορισμένα επιμέρους ζητήματα διαπιστώνεται κάποιος βαθμός άγνοιας ή και αρνητικής στάσης. Ωστόσο, για την πληρέστερη κατανόηση της στάσης των νέων ιατρών απέναντι σε αυτή την ειδική ομάδα ασθενών απαιτείται ο σχεδιασμός μεγαλύτερων πολυκεντρικών μελετών.","INTRODUCTION: Forensic Psychiatry is a subspecialty of Psychiatry focusing on assessment and management of individuals who face legal issues and suffer from mental health disorders. Forensic psychiatric patients comprise a special category of patients treated in various structures (prisons, psychiatric hospitals, general hospitals), and often become stigmatized. Their management requires high level of training. Review of the current literature did not reveal any similar study in Greece. AIM: Study of the attitude of junior doctors towards forensic psychiatric patients in a Greek General Hospital. Secondary aims include analysis of trainees’ attitudes with regards to type of specialty, estimation of level of knowledge, vigilance and awareness, and correlation with gender, age, level of education and kind of medical specialty. MATERIAL AND METHOD: A specific questionnaire was distributed to junior doctors been trained in clinical specialties at the General Hospital of Athens “Evangelismos”. Statistical data analysis was done with the SPSS statistic package and especially with Chi-square test (x2), Fisher’s exact test, parametric t-test, correlation Matrix and Pearson correlation coefficient. RESULTS. 71 junior doctors of clinical specialties participated in the study. 51 different queries regarding their attitudes towards mental health patients and forensic mental health patients were answered, leading to useful conclusions. A consensus was reached in most questions for mental health patients. In contrast, there was discordance in most of questions for forensic psychiatric patients, suggesting lack of knowledge or negative attitude of some trainees, while 63.4% of participants stated that they had no previous information about forensic psychiatric patients. However, 93% of junior doctors agreed that forensic patients have the same rights in treatment as any other patient. Most of them (81.4%) believe that the best physician to treat these patients is a psychiatrist subspecialized or further trained in Forensic Psychiatry. The commonest emotion when treating forensic patients is anxiety (50.7%), followed by empathy/understanding (39.1%), distrust (36.2%), fear (20.3%) and sympathy (18.8%). There has been disagreement among doctors of different specialties regarding the ability of forensic patients to take their own decisions and consent to treatment, as well as in the need for court order or psychiatric assessment. Mental health doctors and doctors with background knowledge tend to have a much gentler and forgiving approach compared to medical or surgical trainees or trainees without background knowledge/information. In addition, male doctors agree that hospitalization of forensic psychiatric patients must be done in a mental health ward regardless patients’ co-morbidities, while they disagree stronger than female doctors when it comes to isolation for safety reasons. The majority of junior doctors support that the management of forensic patients should be under the care of psychiatrists with special training. CONCLUSIONS: A positive and forgiving attitude has been recorded in general, however in some specific issues there has been data indicating lack of knowledge or negative attitude. Further research with larger multicentric studies is required to fully understand young doctors’ attitudes towards this specific group of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η στάση των νέων ιατρών ενός ελληνικού γενικού νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Κυριακή","Papanikolaou Kyriaki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Ψυχιατροδικαστική είναι η υποειδικότητα της Ψυχιατρικής που έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση και αντιμετώπιση ατόμων που έχουν προβλήματα με το νόμο και παρουσιάζουν ψυχικές διαταραχές. Οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς αποτελούν μια ειδική κατηγορία ασθενών, που αντιμετωπίζεται σε διάφορες δομές (φυλακές, ψυχιατρικά νοσοκομεία, γενικά νοσοκομεία), και συχνά αποτελούν αντικείμενο στιγματοποίησης. Η αντιμετώπιση των ασθενών αυτών απαιτεί υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δεν ανέδειξε αντίστοιχη μελέτη ειδικά στον ελλαδικό χώρο. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της στάσης των νέων ιατρών ενός Ελληνικού Γενικού Νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Επιμέρους στόχοι περιλαμβάνουν τη μελέτη της στάσης διαφόρων ειδικοτήτων, ανίχνευση επιπέδου γνώσεων, επαγρύπνησης και ευαισθητοποίησης, συσχέτιση με φύλο, ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης, είδος ιατρικής ειδικότητας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε νέους ιατρούς κλινικών ειδικοτήτων του νοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός». Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS και συγκεκριμένα με τις δοκιμασίες Chi-square (x2), Fisher’s exact test, παραμετρικό έλεγχο t-Test, έλεγχο συσχετίσεων με κατασκευή κατάλληλου πίνακα (correlation Matrix) και εφαρμογή της μεθοδολογίας Pearson. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 71 νέοι ιατροί κλινικών ειδικοτήτων συμμετείχαν στη μελέτη. 51 διαφορετικά ερωτήματα που αφορούν τη στάση τους έναντι ψυχικά ασθενών και ψυχιατροδικαστικά ασθενών απαντήθηκαν, οδηγώντας σε χρήσιμα συμπεράσματα. Στις ερωτήσεις που αφορούσαν στους ψυχικά ασθενείς (Κλίμακα CAMI) καταγράφηκε υψηλό ποσοστό ομοφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων και γενικά θετική στάση απέναντι στους ψυχικά ασθενείς. Αντίθετα καταγράφηκε διχογνωμία στις περισσότερες ερωτήσεις για ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει κάποιο βαθμό άγνοιας ή αρνητικής στάσης μερίδας ιατρών, ενώ 63,4% των συμμετεχόντων δηλώσαν ότι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν καμία ενημέρωση για το τι είναι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς. Ωστόσο 93% των νέων ιατρών δηλώνουν ότι οι ψυχιατροδικαστικοί ασθενείς έχουν ίσα δικαιώματα στη θεραπεία με τους υπόλοιπους ασθενείς. Η πλειοψηφία (81,4%) υποστηρίζει ότι καταλληλότερος για την αντιμετώπιση είναι ένας ψυχίατρος με εξειδίκευση ή μετεκπαίδευση στην ψυχιατροδικαστική. Το συχνότερο συναίσθημα κατά την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών είναι το άγχος (50,7%), ακολουθούμενο από την κατανόηση (39,1%) και την καχυποψία (36,2%). Ακολουθούν ο φόβος (20,3%) και η συμπάθεια (18,8%). Οι απόψεις ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων διίστανται στο κατά πόσο ο ψυχιατροδικαστικός ασθενής είναι αξιόπιστος στη λήψη αποφάσεων και συγκατάθεσης για ιατρικές πράξεις και στο κατά πόσο απαιτείται πάντοτε εισαγγελική εντολή ή ψυχιατρική εκτίμηση. Οι γιατροί με ειδίκευση στον ψυχιατρικό κλάδο και οι ιατροί που έχουν λάβει κάποια ενημέρωση φαίνεται να έχουν πολύ πιο ήπια και συγκαταβατική στάση σε σχέση με τις υπόλοιπες ειδικότητες και τους ιατρούς με έλλειψη ενημέρωσης. Επιπροσθέτως, ο ανδρικός πληθυσμός συμφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε ψυχιατρική κλινική, ανεξαρτήτως της υποκείμενης παθολογίας, ενώ διαφωνεί πολύ περισσότερο στο ότι η νοσηλεία ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται σε απομόνωση για λόγους ασφαλείας, συγκριτικά με τις γυναίκες. Η πλειοψηφία των νέων ιατρών θεωρούν ότι η αντιμετώπιση των ψυχιατροδικαστικών ασθενών πρέπει να γίνεται από ψυχιάτρους με ειδική εκπαίδευση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε γενικές γραμμές καταγράφεται θετική και συγκαταβατική στάση, ενώ σε ορισμένα επιμέρους ζητήματα διαπιστώνεται κάποιος βαθμός άγνοιας ή και αρνητικής στάσης. Ωστόσο, για την πληρέστερη κατανόηση της στάσης των νέων ιατρών απέναντι σε αυτή την ειδική ομάδα ασθενών απαιτείται ο σχεδιασμός μεγαλύτερων πολυκεντρικών μελετών.","INTRODUCTION: Forensic Psychiatry is a subspecialty of Psychiatry focusing on assessment and management of individuals who face legal issues and suffer from mental health disorders. Forensic psychiatric patients comprise a special category of patients treated in various structures (prisons, psychiatric hospitals, general hospitals), and often become stigmatized. Their management requires high level of training. Review of the current literature did not reveal any similar study in Greece. AIM: Study of the attitude of junior doctors towards forensic psychiatric patients in a Greek General Hospital. Secondary aims include analysis of trainees’ attitudes with regards to type of specialty, estimation of level of knowledge, vigilance and awareness, and correlation with gender, age, level of education and kind of medical specialty. MATERIAL AND METHOD: A specific questionnaire was distributed to junior doctors been trained in clinical specialties at the General Hospital of Athens “Evangelismos”. Statistical data analysis was done with the SPSS statistic package and especially with Chi-square test (x2), Fisher’s exact test, parametric t-test, correlation Matrix and Pearson correlation coefficient. RESULTS. 71 junior doctors of clinical specialties participated in the study. 51 different queries regarding their attitudes towards mental health patients and forensic mental health patients were answered, leading to useful conclusions. A consensus was reached in most questions for mental health patients. In contrast, there was discordance in most of questions for forensic psychiatric patients, suggesting lack of knowledge or negative attitude of some trainees, while 63.4% of participants stated that they had no previous information about forensic psychiatric patients. However, 93% of junior doctors agreed that forensic patients have the same rights in treatment as any other patient. Most of them (81.4%) believe that the best physician to treat these patients is a psychiatrist subspecialized or further trained in Forensic Psychiatry. The commonest emotion when treating forensic patients is anxiety (50.7%), followed by empathy/understanding (39.1%), distrust (36.2%), fear (20.3%) and sympathy (18.8%). There has been disagreement among doctors of different specialties regarding the ability of forensic patients to take their own decisions and consent to treatment, as well as in the need for court order or psychiatric assessment. Mental health doctors and doctors with background knowledge tend to have a much gentler and forgiving approach compared to medical or surgical trainees or trainees without background knowledge/information. In addition, male doctors agree that hospitalization of forensic psychiatric patients must be done in a mental health ward regardless patients’ co-morbidities, while they disagree stronger than female doctors when it comes to isolation for safety reasons. The majority of junior doctors support that the management of forensic patients should be under the care of psychiatrists with special training. CONCLUSIONS: A positive and forgiving attitude has been recorded in general, however in some specific issues there has been data indicating lack of knowledge or negative attitude. Further research with larger multicentric studies is required to fully understand young doctors’ attitudes towards this specific group of patients."],"dc:identifier":["uoadl:3219128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3219128"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η στάση των νέων ιατρών ενός ελληνικού γενικού νοσοκομείου απέναντι στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z"}