{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221190"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221190","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική ανάπτυξη συζευγμένων anti-BCMA μονοκλωνικών αντισωμάτων στο πολλαπλό μυέλωμα","abstract":"Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ασθένειας του πολλαπλού μυελώματος και η ανάλυση της σύγχρονής θεραπευτικής προσέγγισης των συζευγμένων anti-BCMA αντισωμάτων. Το πολλαπλό μυέλωμα εμφανίζεται κατά κύριο λόγω σε άτομα άνω των 65 ετών και εκφράζεται ως η ανεξέλεγκτη παραγωγή αντισωμάτων από τα πλασματοκύτταρα στον μυελό των οστών. Η διάγνωσή του γίνεται με βάση εργαστηριακές εξετάσεις που εντοπίζουν βιοδείκτες βασισμένους στα κύρια συμπτώματα της ασθένειας όπως η υπερασβεστιαιμία, οι οστικές κακώσεις και η νεφρική ανεπάρκεια. Οι αναστολείς πρωτεασώματος, όπως το bortezomib, τα CD 38 μονοκλωνικά αντισώματα και τα παράγωγα θαλιδομίδης δεν αποτελούν πανάκεια καθώς παρά το γεγονός πως επιτρέπουν την επιμήκυνση του PFS των ασθενών, δεν οδηγούν αρκετές φορές σε πλήρη ίαση με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση της νόσου. Τα συγκεκριμένα συζευγμένα αντισώματα στοχεύουν τον παράγοντα BCMA στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων μεταφέροντας ταυτόχρονα ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο στον στόχο τους. Σε προκλινικό επίπεδο αποδείχθηκε πως η αυξημένη παραγωγή του BCMA συνδέεται με την ασθένεια αυτή ενώ το υπό μελέτη φάρμακο έδειξε τόσο εκλεκτικότητα ως προς τα κύτταρα που στοχεύει όσο και αποτελεσματικότητα σε πειραματόζωα. Οι δύο κλινικές μελέτες, DREAMM 1 και DREAMM 2, που έχουν πραγματοποιηθεί έως αυτή τη στιγμή έδειξαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα με επιμήκυνση του PFS σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών και αποδεκτό προφίλ ανεπιθύμητων συμβάντων. Γίνεται προσπάθεια για βελτίωση των χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων μορίων και τη πρόσβαση όλο και περισσότερων ασθενών στη συγκεκριμένη θεραπεία","abstract_html":"Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ασθένειας του πολλαπλού μυελώματος και η ανάλυση της σύγχρονής θεραπευτικής προσέγγισης των συζευγμένων anti-BCMA αντισωμάτων. Το πολλαπλό μυέλωμα εμφανίζεται κατά κύριο λόγω σε άτομα άνω των 65 ετών και εκφράζεται ως η ανεξέλεγκτη παραγωγή αντισωμάτων από τα πλασματοκύτταρα στον μυελό των οστών. Η διάγνωσή του γίνεται με βάση εργαστηριακές εξετάσεις που εντοπίζουν βιοδείκτες βασισμένους στα κύρια συμπτώματα της ασθένειας όπως η υπερασβεστιαιμία, οι οστικές κακώσεις και η νεφρική ανεπάρκεια. Οι αναστολείς πρωτεασώματος, όπως το bortezomib, τα CD 38 μονοκλωνικά αντισώματα και τα παράγωγα θαλιδομίδης δεν αποτελούν πανάκεια καθώς παρά το γεγονός πως επιτρέπουν την επιμήκυνση του PFS των ασθενών, δεν οδηγούν αρκετές φορές σε πλήρη ίαση με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση της νόσου. Τα συγκεκριμένα συζευγμένα αντισώματα στοχεύουν τον παράγοντα BCMA στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων μεταφέροντας ταυτόχρονα ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο στον στόχο τους. Σε προκλινικό επίπεδο αποδείχθηκε πως η αυξημένη παραγωγή του BCMA συνδέεται με την ασθένεια αυτή ενώ το υπό μελέτη φάρμακο έδειξε τόσο εκλεκτικότητα ως προς τα κύτταρα που στοχεύει όσο και αποτελεσματικότητα σε πειραματόζωα. Οι δύο κλινικές μελέτες, DREAMM 1 και DREAMM 2, που έχουν πραγματοποιηθεί έως αυτή τη στιγμή έδειξαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα με επιμήκυνση του PFS σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών και αποδεκτό προφίλ ανεπιθύμητων συμβάντων. Γίνεται προσπάθεια για βελτίωση των χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων μορίων και τη πρόσβαση όλο και περισσότερων ασθενών στη συγκεκριμένη θεραπεία","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεριάδης Δημήτριος","Eleftheriadis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221190"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221190","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221190","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221190","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221190","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεριάδης Δημήτριος","Eleftheriadis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221190"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ασθένειας του πολλαπλού μυελώματος και η ανάλυση της σύγχρονής θεραπευτικής προσέγγισης των συζευγμένων anti-BCMA αντισωμάτων. Το πολλαπλό μυέλωμα εμφανίζεται κατά κύριο λόγω σε άτομα άνω των 65 ετών και εκφράζεται ως η ανεξέλεγκτη παραγωγή αντισωμάτων από τα πλασματοκύτταρα στον μυελό των οστών. Η διάγνωσή του γίνεται με βάση εργαστηριακές εξετάσεις που εντοπίζουν βιοδείκτες βασισμένους στα κύρια συμπτώματα της ασθένειας όπως η υπερασβεστιαιμία, οι οστικές κακώσεις και η νεφρική ανεπάρκεια. Οι αναστολείς πρωτεασώματος, όπως το bortezomib, τα CD 38 μονοκλωνικά αντισώματα και τα παράγωγα θαλιδομίδης δεν αποτελούν πανάκεια καθώς παρά το γεγονός πως επιτρέπουν την επιμήκυνση του PFS των ασθενών, δεν οδηγούν αρκετές φορές σε πλήρη ίαση με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση της νόσου. Τα συγκεκριμένα συζευγμένα αντισώματα στοχεύουν τον παράγοντα BCMA στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων μεταφέροντας ταυτόχρονα ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο στον στόχο τους. Σε προκλινικό επίπεδο αποδείχθηκε πως η αυξημένη παραγωγή του BCMA συνδέεται με την ασθένεια αυτή ενώ το υπό μελέτη φάρμακο έδειξε τόσο εκλεκτικότητα ως προς τα κύτταρα που στοχεύει όσο και αποτελεσματικότητα σε πειραματόζωα. Οι δύο κλινικές μελέτες, DREAMM 1 και DREAMM 2, που έχουν πραγματοποιηθεί έως αυτή τη στιγμή έδειξαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα με επιμήκυνση του PFS σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών και αποδεκτό προφίλ ανεπιθύμητων συμβάντων. Γίνεται προσπάθεια για βελτίωση των χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων μορίων και τη πρόσβαση όλο και περισσότερων ασθενών στη συγκεκριμένη θεραπεία","The purpose of this thesis is the description of multiple myeloma as a decease and the investigation of a new therapeutic approach known as Antibody Drug Conjugates (ADCs). Multiple myeloma is present mainly in patients over 65 years old and can be described as the uncontrolled production of antibodies from the bone marrow plasma cells. Diagnosis is based upon biomarkers linked with basic symptoms such as hypercalcemia, bone lesions and renal failure. Proteasome inhibitors like bortezomib, CD 38 monoclonal antibodies and thalidomide analogs are not considered perfect therapeutic solutions because despite the fact that prolong, in most of the cases, the patients’ PFS, eventually some of them either relapse or don’t show therapy response. These antibodies target BCMA which is a protein located at the surface of plasma cells and simultaneously deliver a chemotherapeutic drug. Preclinical data have shown that the excess production of this agent by the plasma cells is considered a sign of the decease whereas the ADCs seem to preferably target them and show efficacy when used in test animals. Two official clinical trials have been conducted till now, DREAMM 1 and DREAMM 2, and the results were promising as the investigational drug showed that prolongs PFS in patients with relapsed or refractory multiple myeloma. As for the adverse events, they were acceptable. In the near future we hope that the characteristics of these molecules will be improved, and more patients will have the ability to have access to this therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική ανάπτυξη συζευγμένων anti-BCMA μονοκλωνικών αντισωμάτων στο πολλαπλό μυέλωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεριάδης Δημήτριος","Eleftheriadis Dimitrios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ασθένειας του πολλαπλού μυελώματος και η ανάλυση της σύγχρονής θεραπευτικής προσέγγισης των συζευγμένων anti-BCMA αντισωμάτων. Το πολλαπλό μυέλωμα εμφανίζεται κατά κύριο λόγω σε άτομα άνω των 65 ετών και εκφράζεται ως η ανεξέλεγκτη παραγωγή αντισωμάτων από τα πλασματοκύτταρα στον μυελό των οστών. Η διάγνωσή του γίνεται με βάση εργαστηριακές εξετάσεις που εντοπίζουν βιοδείκτες βασισμένους στα κύρια συμπτώματα της ασθένειας όπως η υπερασβεστιαιμία, οι οστικές κακώσεις και η νεφρική ανεπάρκεια. Οι αναστολείς πρωτεασώματος, όπως το bortezomib, τα CD 38 μονοκλωνικά αντισώματα και τα παράγωγα θαλιδομίδης δεν αποτελούν πανάκεια καθώς παρά το γεγονός πως επιτρέπουν την επιμήκυνση του PFS των ασθενών, δεν οδηγούν αρκετές φορές σε πλήρη ίαση με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση της νόσου. Τα συγκεκριμένα συζευγμένα αντισώματα στοχεύουν τον παράγοντα BCMA στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων μεταφέροντας ταυτόχρονα ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο στον στόχο τους. Σε προκλινικό επίπεδο αποδείχθηκε πως η αυξημένη παραγωγή του BCMA συνδέεται με την ασθένεια αυτή ενώ το υπό μελέτη φάρμακο έδειξε τόσο εκλεκτικότητα ως προς τα κύτταρα που στοχεύει όσο και αποτελεσματικότητα σε πειραματόζωα. Οι δύο κλινικές μελέτες, DREAMM 1 και DREAMM 2, που έχουν πραγματοποιηθεί έως αυτή τη στιγμή έδειξαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα με επιμήκυνση του PFS σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών και αποδεκτό προφίλ ανεπιθύμητων συμβάντων. Γίνεται προσπάθεια για βελτίωση των χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων μορίων και τη πρόσβαση όλο και περισσότερων ασθενών στη συγκεκριμένη θεραπεία","The purpose of this thesis is the description of multiple myeloma as a decease and the investigation of a new therapeutic approach known as Antibody Drug Conjugates (ADCs). Multiple myeloma is present mainly in patients over 65 years old and can be described as the uncontrolled production of antibodies from the bone marrow plasma cells. Diagnosis is based upon biomarkers linked with basic symptoms such as hypercalcemia, bone lesions and renal failure. Proteasome inhibitors like bortezomib, CD 38 monoclonal antibodies and thalidomide analogs are not considered perfect therapeutic solutions because despite the fact that prolong, in most of the cases, the patients’ PFS, eventually some of them either relapse or don’t show therapy response. These antibodies target BCMA which is a protein located at the surface of plasma cells and simultaneously deliver a chemotherapeutic drug. Preclinical data have shown that the excess production of this agent by the plasma cells is considered a sign of the decease whereas the ADCs seem to preferably target them and show efficacy when used in test animals. Two official clinical trials have been conducted till now, DREAMM 1 and DREAMM 2, and the results were promising as the investigational drug showed that prolongs PFS in patients with relapsed or refractory multiple myeloma. As for the adverse events, they were acceptable. In the near future we hope that the characteristics of these molecules will be improved, and more patients will have the ability to have access to this therapy."],"dc:identifier":["uoadl:3221190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221190"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική ανάπτυξη συζευγμένων anti-BCMA μονοκλωνικών αντισωμάτων στο πολλαπλό μυέλωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z"}