{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221218"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221218","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νέες μέθοδοι επεξεργασίας και ποσοτικοποίησης αλκαλοειδών λουπανίου με qNMR και μελέτη της μουλτιφλορίνης από το Lupinus pilosus για πιθανή υπογλυκαιμική δράση","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη εκχυλισμάτων αλκαλοειδών διαφόρων ειδών του γένους Lupinus και ενός προγονικού σε αυτά, είδους Genista. Αρχικά, με στόχο την ποιοτική ανάλυση του προφίλ αλκαλοειδών των υπό εξέταση ειδών, εφαρμόστηκε πρωτόκολλο εκχύλισης βασισμένο σε βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ένα νέο πρωτόκολλο με ρητίνες για επεξεργασία των αλκαλοειδών του φυτού και εκπίκρανση των σπερμάτων του, ώστε αυτά να καταστούν βρώσιμα. Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των τελικών εκχυλισμάτων από τις διάφορες τεχνικές εκχύλισης. Για τον ποιοτικό έλεγχο χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και η αέρια χρωματογραφία συζευγμένη με φασματοσκοπία μάζας (GC-MS). Στη συνέχεια, κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση των αλκαλοειδών στα εκχυλίσματα των φυτών, αλλά και η απομόνωση έξι αλκαλοειδών κινολιζιδίνης. Όλοι οι απομονωμέμοι δευτερογενείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών NMR και της τεχνικής GC-MS. Ανάλυση και ποσοτικοποίηση έγινε επίσης σε δείγματα του ίδιου είδους, διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης και έτους ανάπτυξης, αλλά και για πρώτη φορά σε όλα τα υπέργεια τμήματα του L. pilosus. Το συγκεκριμένο είδος, γνωστό ως αγριολούπινο, παραδοσιακά είχε χρησιμοποιηθεί για τις αντιδιαβητικές του ιδιότητες. Το γεγονός ότι αποτελεί τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας, σε συνδυασμό με το φαρμακολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα αλκαλοειδή του, οδήγησε στη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε μύες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου I και τύπου II. Για το σκοπό αυτό, ένα από τα αλκαλοειδή που απομονώθηκε ήταν η μουλτιφλορίνη, η οποία αποτελεί το κυρίαρχο αλκαλοειδές του L. pilosus και είχε προηγουμένως μελετηθεί ενδοπεριτοναϊκα σε μύες. Στην παρούσα εργασία, έγινε έλεγχος της αντιδιαβητικής της δράσης, μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο πιο πιθανός μηχανισμός για το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της μουλτιφλορίνης, είναι να συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς στα β κύτταρα του παγκρέατος, αναστέλλοντας τους διαύλους καλίου (K+), με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξης των διαύλων ασβεστίου (Ca2+), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη εκχυλισμάτων αλκαλοειδών διαφόρων ειδών του γένους Lupinus και ενός προγονικού σε αυτά, είδους Genista. Αρχικά, με στόχο την ποιοτική ανάλυση του προφίλ αλκαλοειδών των υπό εξέταση ειδών, εφαρμόστηκε πρωτόκολλο εκχύλισης βασισμένο σε βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ένα νέο πρωτόκολλο με ρητίνες για επεξεργασία των αλκαλοειδών του φυτού και εκπίκρανση των σπερμάτων του, ώστε αυτά να καταστούν βρώσιμα. Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των τελικών εκχυλισμάτων από τις διάφορες τεχνικές εκχύλισης. Για τον ποιοτικό έλεγχο χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και η αέρια χρωματογραφία συζευγμένη με φασματοσκοπία μάζας (GC-MS). Στη συνέχεια, κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση των αλκαλοειδών στα εκχυλίσματα των φυτών, αλλά και η απομόνωση έξι αλκαλοειδών κινολιζιδίνης. Όλοι οι απομονωμέμοι δευτερογενείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών NMR και της τεχνικής GC-MS. Ανάλυση και ποσοτικοποίηση έγινε επίσης σε δείγματα του ίδιου είδους, διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης και έτους ανάπτυξης, αλλά και για πρώτη φορά σε όλα τα υπέργεια τμήματα του L. pilosus. Το συγκεκριμένο είδος, γνωστό ως αγριολούπινο, παραδοσιακά είχε χρησιμοποιηθεί για τις αντιδιαβητικές του ιδιότητες. Το γεγονός ότι αποτελεί τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας, σε συνδυασμό με το φαρμακολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα αλκαλοειδή του, οδήγησε στη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε μύες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου I και τύπου II. Για το σκοπό αυτό, ένα από τα αλκαλοειδή που απομονώθηκε ήταν η μουλτιφλορίνη, η οποία αποτελεί το κυρίαρχο αλκαλοειδές του L. pilosus και είχε προηγουμένως μελετηθεί ενδοπεριτοναϊκα σε μύες. Στην παρούσα εργασία, έγινε έλεγχος της αντιδιαβητικής της δράσης, μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο πιο πιθανός μηχανισμός για το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της μουλτιφλορίνης, είναι να συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς στα β κύτταρα του παγκρέατος, αναστέλλοντας τους διαύλους καλίου (K+), με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξης των διαύλων ασβεστίου (Ca2+), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαντέλου Νικολέτα Άννα","Mantelou Nikoleta Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221218"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221218","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221218","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221218","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221218","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαντέλου Νικολέτα Άννα","Mantelou Nikoleta Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221218","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221218"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη εκχυλισμάτων αλκαλοειδών διαφόρων ειδών του γένους Lupinus και ενός προγονικού σε αυτά, είδους Genista. Αρχικά, με στόχο την ποιοτική ανάλυση του προφίλ αλκαλοειδών των υπό εξέταση ειδών, εφαρμόστηκε πρωτόκολλο εκχύλισης βασισμένο σε βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ένα νέο πρωτόκολλο με ρητίνες για επεξεργασία των αλκαλοειδών του φυτού και εκπίκρανση των σπερμάτων του, ώστε αυτά να καταστούν βρώσιμα. Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των τελικών εκχυλισμάτων από τις διάφορες τεχνικές εκχύλισης. Για τον ποιοτικό έλεγχο χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και η αέρια χρωματογραφία συζευγμένη με φασματοσκοπία μάζας (GC-MS). Στη συνέχεια, κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση των αλκαλοειδών στα εκχυλίσματα των φυτών, αλλά και η απομόνωση έξι αλκαλοειδών κινολιζιδίνης. Όλοι οι απομονωμέμοι δευτερογενείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών NMR και της τεχνικής GC-MS. Ανάλυση και ποσοτικοποίηση έγινε επίσης σε δείγματα του ίδιου είδους, διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης και έτους ανάπτυξης, αλλά και για πρώτη φορά σε όλα τα υπέργεια τμήματα του L. pilosus. Το συγκεκριμένο είδος, γνωστό ως αγριολούπινο, παραδοσιακά είχε χρησιμοποιηθεί για τις αντιδιαβητικές του ιδιότητες. Το γεγονός ότι αποτελεί τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας, σε συνδυασμό με το φαρμακολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα αλκαλοειδή του, οδήγησε στη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε μύες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου I και τύπου II. Για το σκοπό αυτό, ένα από τα αλκαλοειδή που απομονώθηκε ήταν η μουλτιφλορίνη, η οποία αποτελεί το κυρίαρχο αλκαλοειδές του L. pilosus και είχε προηγουμένως μελετηθεί ενδοπεριτοναϊκα σε μύες. Στην παρούσα εργασία, έγινε έλεγχος της αντιδιαβητικής της δράσης, μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο πιο πιθανός μηχανισμός για το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της μουλτιφλορίνης, είναι να συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς στα β κύτταρα του παγκρέατος, αναστέλλοντας τους διαύλους καλίου (K+), με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξης των διαύλων ασβεστίου (Ca2+), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης.","The purpose of the present dissertation was the investigation of alkaloid extracts from varied species of the genus Lupinus and an ancestor to them, Genista spp. Initially, to qualitatively analyze the alkaloid profile, an extraction protocol based on bibliographic data was applied, as well as a new protocol with resins for the treatment of plant alkaloids and debittering of its seeds, to become edible. A comparative study of the final extracts from the various extraction techniques followed. Proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) method and gas chromatography-coupled with mass spectrometry (GC-MS) were used for quality control. Subsequently, it was possible to quantify alkaloids of plant extracts, but also to isolate certain quinolizidine alkaloids. All isolated secondary metabolites were identified using NMR spectroscopy and GC-MS. Analysis and quantification was also performed on samples of the same Lupinus species, with different geographical origin and year of development, as well as in all aerial parts of L. pilosus for the first time. This species, known as wild lupine (agriolupino), has traditionally been used for its anti-diabetic properties. High nutritional value, combined with pharmacological interest of lupin alkaloids, led to the conduct of biological experiments on mice with type I and type II diabetes. For this purpose, among isolated alkaloids was multiflorine, which is the predominant alkaloid of L. pilosus and had previously been studied intraperitoneally. In the present study, its antidiabetic activity was evaluated after oral administration. The mechanism for the hypoglycemic effect of multiflorine is to bind to specific receptors on pancreatic β cells, inhibiting potassium channels (K+) resulting in depolarization of cell membrane, opening of calcium channels, Ca2+ influx and stimulation of insulin secretion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νέες μέθοδοι επεξεργασίας και ποσοτικοποίησης αλκαλοειδών λουπανίου με qNMR και μελέτη της μουλτιφλορίνης από το Lupinus pilosus για πιθανή υπογλυκαιμική δράση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαντέλου Νικολέτα Άννα","Mantelou Nikoleta Anna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη εκχυλισμάτων αλκαλοειδών διαφόρων ειδών του γένους Lupinus και ενός προγονικού σε αυτά, είδους Genista. Αρχικά, με στόχο την ποιοτική ανάλυση του προφίλ αλκαλοειδών των υπό εξέταση ειδών, εφαρμόστηκε πρωτόκολλο εκχύλισης βασισμένο σε βιβλιογραφικά δεδομένα, αλλά και ένα νέο πρωτόκολλο με ρητίνες για επεξεργασία των αλκαλοειδών του φυτού και εκπίκρανση των σπερμάτων του, ώστε αυτά να καταστούν βρώσιμα. Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των τελικών εκχυλισμάτων από τις διάφορες τεχνικές εκχύλισης. Για τον ποιοτικό έλεγχο χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και η αέρια χρωματογραφία συζευγμένη με φασματοσκοπία μάζας (GC-MS). Στη συνέχεια, κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση των αλκαλοειδών στα εκχυλίσματα των φυτών, αλλά και η απομόνωση έξι αλκαλοειδών κινολιζιδίνης. Όλοι οι απομονωμέμοι δευτερογενείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών NMR και της τεχνικής GC-MS. Ανάλυση και ποσοτικοποίηση έγινε επίσης σε δείγματα του ίδιου είδους, διαφορετικής γεωγραφικής προέλευσης και έτους ανάπτυξης, αλλά και για πρώτη φορά σε όλα τα υπέργεια τμήματα του L. pilosus. Το συγκεκριμένο είδος, γνωστό ως αγριολούπινο, παραδοσιακά είχε χρησιμοποιηθεί για τις αντιδιαβητικές του ιδιότητες. Το γεγονός ότι αποτελεί τρόφιμο υψηλής διατροφικής αξίας, σε συνδυασμό με το φαρμακολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα αλκαλοειδή του, οδήγησε στη διεξαγωγή βιολογικών πειραμάτων σε μύες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου I και τύπου II. Για το σκοπό αυτό, ένα από τα αλκαλοειδή που απομονώθηκε ήταν η μουλτιφλορίνη, η οποία αποτελεί το κυρίαρχο αλκαλοειδές του L. pilosus και είχε προηγουμένως μελετηθεί ενδοπεριτοναϊκα σε μύες. Στην παρούσα εργασία, έγινε έλεγχος της αντιδιαβητικής της δράσης, μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο πιο πιθανός μηχανισμός για το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της μουλτιφλορίνης, είναι να συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς στα β κύτταρα του παγκρέατος, αναστέλλοντας τους διαύλους καλίου (K+), με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξης των διαύλων ασβεστίου (Ca2+), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης.","The purpose of the present dissertation was the investigation of alkaloid extracts from varied species of the genus Lupinus and an ancestor to them, Genista spp. Initially, to qualitatively analyze the alkaloid profile, an extraction protocol based on bibliographic data was applied, as well as a new protocol with resins for the treatment of plant alkaloids and debittering of its seeds, to become edible. A comparative study of the final extracts from the various extraction techniques followed. Proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) method and gas chromatography-coupled with mass spectrometry (GC-MS) were used for quality control. Subsequently, it was possible to quantify alkaloids of plant extracts, but also to isolate certain quinolizidine alkaloids. All isolated secondary metabolites were identified using NMR spectroscopy and GC-MS. Analysis and quantification was also performed on samples of the same Lupinus species, with different geographical origin and year of development, as well as in all aerial parts of L. pilosus for the first time. This species, known as wild lupine (agriolupino), has traditionally been used for its anti-diabetic properties. High nutritional value, combined with pharmacological interest of lupin alkaloids, led to the conduct of biological experiments on mice with type I and type II diabetes. For this purpose, among isolated alkaloids was multiflorine, which is the predominant alkaloid of L. pilosus and had previously been studied intraperitoneally. In the present study, its antidiabetic activity was evaluated after oral administration. The mechanism for the hypoglycemic effect of multiflorine is to bind to specific receptors on pancreatic β cells, inhibiting potassium channels (K+) resulting in depolarization of cell membrane, opening of calcium channels, Ca2+ influx and stimulation of insulin secretion."],"dc:identifier":["uoadl:3221218","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221218"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Νέες μέθοδοι επεξεργασίας και ποσοτικοποίησης αλκαλοειδών λουπανίου με qNMR και μελέτη της μουλτιφλορίνης από το Lupinus pilosus για πιθανή υπογλυκαιμική δράση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z"}