{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221355"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221355","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Από κοινού μοντελοποίηση στιγμιαίου κινδύνου ανάπτυξης σοβαρού μη σχετιζόμενου με το AIDS συμβάματος και διαχρονικών προγνωστικών δεικτών σε άτομα που ζουν με τον HIV","abstract":"Εισαγωγή: Η εισαγωγή της αντιρετροϊκής θεραπείας έχει καταστήσει εφικτό τον έλεγχο της HIV λοίμωξης, με το ενδιαφέρον της σύγχρονης HIV έρευνας να στρέφεται στη μελέτη σοβαρών μη σχετιζόμενων με το AIDS συμβαμάτων (ΣΜΑΣ) και τον εντοπισμό παραγόντων που σχετίζονται με αυτά. Προηγούμενες μελέτες παρέχουν ενδείξεις ότι τα CD4+ λεμφοκύτταρα και ο λόγος CD4+/CD8+ σχετίζονται με την έκβαση αυτή, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν συνήθως υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (διαχρονικές μεταβολές, ενδογενή φύση, σφάλμα μέτρησης). Η παρούσα εργασία στοχεύει στο να διερευνήσει την προγνωστική αξία των διαχρονικών επιπέδων των CD4+ λεμφοκυττάρων και του λόγου CD4+/CD8+ ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ σε άτομα που ζουν με τον HIV (PWH) και βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, με εφαρμογή μεθοδολογίας που λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, παρέχοντας πιο έγκυρη συμπερασματολογία. Μεθοδολογία: Τα δεδομένα που χρησιμοποιήσαμε έχουν αντληθεί από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Στην ανάλυση συμπεριλάβαμε PWH υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, την οποία ξεκίνησαν μετά το 2000. Για να αξιολογήσουμε την επίδραση του κάθε ενός δείκτη (CD4+, CD4+/CD8+) στο χρόνο μέχρι την εμφάνιση ΣΜΑΣ, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του που αναφέραμε προηγουμένως, εφαρμόσαμε από κοινού μοντελοποίηση του με τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, με τις διαχρονικές μεταβολές των δεικτών να μοντελοποιούνται μέσω cubic splines με δύο κόμβους στους 3 μήνες και τα 4 έτη, αφού οι δείκτες μετασχηματίστηκαν με την τετραγωνική ρίζα και το φυσικό λογάριθμο αντίστοιχα. Επιπλέον, έγινε διερεύνηση της ικανότητα διάκρισης των δεικτών αυτών ως προς την έκβαση που μελετάμε με υπολογισμό των (χρονικά εξαρτημένων) μέτρων AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Αποτελέσματα: Στην ανάλυσή μας συμπεριλήφθηκαν 3878 ασθενείς, από τους 11658 που είναι καταγεγραμμένοι στην AMACS, συνεισφέροντας 58233 διαχρονικές μετρήσεις συνολικά. Σε 27495 ανθρωποχρόνια παρακολούθησης παρατηρήθηκαν 375 (9.7%) ΣΜΑΣ. Παρατηρούμε μια ιδιαίτερα στατιστικά σημαντική (p-value < 10-4) επίδραση των δύο δεικτών στον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, εκτιμώντας hazard ratios ίσα με 1.54 και 1.38 για μείωση 4 και 0.43 μονάδων (μέση τυπική απόκλιση των δεικτών ανά ασθενή) των √CD4+ και log(CD4+/CD8+) αντίστοιχα, όταν οι δείκτες αξιολογούνται μονοπαραγοντικά, ενώ ελέγχοντας για άλλες συμμεταβλητές τα ίδια hazard ratios γίνονται 1.36 και 1.28 αντίστοιχα. Τα AUC_t^Δt παρουσιάζουν μεταπτώσεις ανάλογα με τη χρονική στιγμή που υπολογίζονται, ενώ τα C_dyn^Δt δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλες τιμές (0.66-0.70), κάτι που αποτελεί ένδειξη μέτριας ικανότητας διάκρισης των δύο δεικτών ως προς τα ΣΜΑΣ. Συμπέρασμα: Οι δύο δείκτες που μελετήθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη τη διαχρονική τους πορεία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την εμφάνιση ΣΜΑΣ. Ωστόσο, από μόνοι τους δεν φαίνονται ικανοί να μπορούν να εντοπίσουν με συνέπεια ασθενείς με μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να διερευνηθεί αν η ενσωμάτωση επιπλέον διαχρονικά μετρούμενων βιοδεικτών στα από κοινού μοντέλα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μοντέλων με πιο ακριβή προβλεπτική ικανότητα ως προς τα ΣΜΑΣ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εισαγωγή της αντιρετροϊκής θεραπείας έχει καταστήσει εφικτό τον έλεγχο της HIV λοίμωξης, με το ενδιαφέρον της σύγχρονης HIV έρευνας να στρέφεται στη μελέτη σοβαρών μη σχετιζόμενων με το AIDS συμβαμάτων (ΣΜΑΣ) και τον εντοπισμό παραγόντων που σχετίζονται με αυτά. Προηγούμενες μελέτες παρέχουν ενδείξεις ότι τα CD4+ λεμφοκύτταρα και ο λόγος CD4+/CD8+ σχετίζονται με την έκβαση αυτή, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν συνήθως υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (διαχρονικές μεταβολές, ενδογενή φύση, σφάλμα μέτρησης). Η παρούσα εργασία στοχεύει στο να διερευνήσει την προγνωστική αξία των διαχρονικών επιπέδων των CD4+ λεμφοκυττάρων και του λόγου CD4+/CD8+ ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ σε άτομα που ζουν με τον HIV (PWH) και βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, με εφαρμογή μεθοδολογίας που λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, παρέχοντας πιο έγκυρη συμπερασματολογία. Μεθοδολογία: Τα δεδομένα που χρησιμοποιήσαμε έχουν αντληθεί από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Στην ανάλυση συμπεριλάβαμε PWH υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, την οποία ξεκίνησαν μετά το 2000. Για να αξιολογήσουμε την επίδραση του κάθε ενός δείκτη (CD4+, CD4+/CD8+) στο χρόνο μέχρι την εμφάνιση ΣΜΑΣ, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του που αναφέραμε προηγουμένως, εφαρμόσαμε από κοινού μοντελοποίηση του με τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, με τις διαχρονικές μεταβολές των δεικτών να μοντελοποιούνται μέσω cubic splines με δύο κόμβους στους 3 μήνες και τα 4 έτη, αφού οι δείκτες μετασχηματίστηκαν με την τετραγωνική ρίζα και το φυσικό λογάριθμο αντίστοιχα. Επιπλέον, έγινε διερεύνηση της ικανότητα διάκρισης των δεικτών αυτών ως προς την έκβαση που μελετάμε με υπολογισμό των (χρονικά εξαρτημένων) μέτρων AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Αποτελέσματα: Στην ανάλυσή μας συμπεριλήφθηκαν 3878 ασθενείς, από τους 11658 που είναι καταγεγραμμένοι στην AMACS, συνεισφέροντας 58233 διαχρονικές μετρήσεις συνολικά. Σε 27495 ανθρωποχρόνια παρακολούθησης παρατηρήθηκαν 375 (9.7%) ΣΜΑΣ. Παρατηρούμε μια ιδιαίτερα στατιστικά σημαντική (p-value &lt; 10-4) επίδραση των δύο δεικτών στον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, εκτιμώντας hazard ratios ίσα με 1.54 και 1.38 για μείωση 4 και 0.43 μονάδων (μέση τυπική απόκλιση των δεικτών ανά ασθενή) των √CD4+ και log(CD4+/CD8+) αντίστοιχα, όταν οι δείκτες αξιολογούνται μονοπαραγοντικά, ενώ ελέγχοντας για άλλες συμμεταβλητές τα ίδια hazard ratios γίνονται 1.36 και 1.28 αντίστοιχα. Τα AUC_t^Δt παρουσιάζουν μεταπτώσεις ανάλογα με τη χρονική στιγμή που υπολογίζονται, ενώ τα C_dyn^Δt δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλες τιμές (0.66-0.70), κάτι που αποτελεί ένδειξη μέτριας ικανότητας διάκρισης των δύο δεικτών ως προς τα ΣΜΑΣ. Συμπέρασμα: Οι δύο δείκτες που μελετήθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη τη διαχρονική τους πορεία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την εμφάνιση ΣΜΑΣ. Ωστόσο, από μόνοι τους δεν φαίνονται ικανοί να μπορούν να εντοπίσουν με συνέπεια ασθενείς με μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να διερευνηθεί αν η ενσωμάτωση επιπλέον διαχρονικά μετρούμενων βιοδεικτών στα από κοινού μοντέλα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μοντέλων με πιο ακριβή προβλεπτική ικανότητα ως προς τα ΣΜΑΣ.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταμουλόπουλος Αχιλλέας","Stamoulopoulos Achilleas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221355"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221355","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221355","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221355","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221355","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταμουλόπουλος Αχιλλέας","Stamoulopoulos Achilleas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221355"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εισαγωγή της αντιρετροϊκής θεραπείας έχει καταστήσει εφικτό τον έλεγχο της HIV λοίμωξης, με το ενδιαφέρον της σύγχρονης HIV έρευνας να στρέφεται στη μελέτη σοβαρών μη σχετιζόμενων με το AIDS συμβαμάτων (ΣΜΑΣ) και τον εντοπισμό παραγόντων που σχετίζονται με αυτά. Προηγούμενες μελέτες παρέχουν ενδείξεις ότι τα CD4+ λεμφοκύτταρα και ο λόγος CD4+/CD8+ σχετίζονται με την έκβαση αυτή, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν συνήθως υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (διαχρονικές μεταβολές, ενδογενή φύση, σφάλμα μέτρησης). Η παρούσα εργασία στοχεύει στο να διερευνήσει την προγνωστική αξία των διαχρονικών επιπέδων των CD4+ λεμφοκυττάρων και του λόγου CD4+/CD8+ ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ σε άτομα που ζουν με τον HIV (PWH) και βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, με εφαρμογή μεθοδολογίας που λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, παρέχοντας πιο έγκυρη συμπερασματολογία. Μεθοδολογία: Τα δεδομένα που χρησιμοποιήσαμε έχουν αντληθεί από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Στην ανάλυση συμπεριλάβαμε PWH υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, την οποία ξεκίνησαν μετά το 2000. Για να αξιολογήσουμε την επίδραση του κάθε ενός δείκτη (CD4+, CD4+/CD8+) στο χρόνο μέχρι την εμφάνιση ΣΜΑΣ, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του που αναφέραμε προηγουμένως, εφαρμόσαμε από κοινού μοντελοποίηση του με τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, με τις διαχρονικές μεταβολές των δεικτών να μοντελοποιούνται μέσω cubic splines με δύο κόμβους στους 3 μήνες και τα 4 έτη, αφού οι δείκτες μετασχηματίστηκαν με την τετραγωνική ρίζα και το φυσικό λογάριθμο αντίστοιχα. Επιπλέον, έγινε διερεύνηση της ικανότητα διάκρισης των δεικτών αυτών ως προς την έκβαση που μελετάμε με υπολογισμό των (χρονικά εξαρτημένων) μέτρων AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Αποτελέσματα: Στην ανάλυσή μας συμπεριλήφθηκαν 3878 ασθενείς, από τους 11658 που είναι καταγεγραμμένοι στην AMACS, συνεισφέροντας 58233 διαχρονικές μετρήσεις συνολικά. Σε 27495 ανθρωποχρόνια παρακολούθησης παρατηρήθηκαν 375 (9.7%) ΣΜΑΣ. Παρατηρούμε μια ιδιαίτερα στατιστικά σημαντική (p-value < 10-4) επίδραση των δύο δεικτών στον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, εκτιμώντας hazard ratios ίσα με 1.54 και 1.38 για μείωση 4 και 0.43 μονάδων (μέση τυπική απόκλιση των δεικτών ανά ασθενή) των √CD4+ και log(CD4+/CD8+) αντίστοιχα, όταν οι δείκτες αξιολογούνται μονοπαραγοντικά, ενώ ελέγχοντας για άλλες συμμεταβλητές τα ίδια hazard ratios γίνονται 1.36 και 1.28 αντίστοιχα. Τα AUC_t^Δt παρουσιάζουν μεταπτώσεις ανάλογα με τη χρονική στιγμή που υπολογίζονται, ενώ τα C_dyn^Δt δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλες τιμές (0.66-0.70), κάτι που αποτελεί ένδειξη μέτριας ικανότητας διάκρισης των δύο δεικτών ως προς τα ΣΜΑΣ. Συμπέρασμα: Οι δύο δείκτες που μελετήθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη τη διαχρονική τους πορεία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την εμφάνιση ΣΜΑΣ. Ωστόσο, από μόνοι τους δεν φαίνονται ικανοί να μπορούν να εντοπίσουν με συνέπεια ασθενείς με μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να διερευνηθεί αν η ενσωμάτωση επιπλέον διαχρονικά μετρούμενων βιοδεικτών στα από κοινού μοντέλα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μοντέλων με πιο ακριβή προβλεπτική ικανότητα ως προς τα ΣΜΑΣ.","Introduction: The introduction of antiretroviral therapy has significantly contributed in the hindering of the progress of the HIV infection and the HIV related research has turned to the investigation of serious non-AIDS events (SNAE) and the discovery of factors that are related to them. CD4+ counts and the CD4+/CD8+ ratio are biomarkers that, according to previous studies, are associated with SNAE. The majority of these studies, however, do not take into account the special characteristics of such markers (longitudinal changes, endogenous nature, measurement error). The aim of this study is to investigate the effect of the longitudinal levels of the CD4+ and the CD4+/CD8+ ratio on the hazard for a SNAE in PWH, on antiretroviral therapy, implementing a methodology that takes into account the special features of these variables and hence provides valid inference. Methods: Data were derived from the AMACS. We included patients on antiretroviral therapy, which was initiated after 2000. To assess the effect of the two markers on the time to SNAE, accounting for the features mentioned previously, a joint modeling approach of these markers (each one separately) and of the time to SNAE was implemented, using natural cubic splines of time with two knots at 3 months and 4 years to model the longitudinal evolutions of them, after having transformed them using the square root and the natural logarithm, respectively. We also investigated the discriminative ability of these markers on the study outcome, by calculating the (time-dependent) measures AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Results: 3878 patients out of the 11658 PWH enrolled in the AMACS database were finally included in the analysis, providing a total of 58233 longitudinal measurements. During 27495 person-years of observation, 375 (9.7%) SNAE occurred in our sample. The effect of the markers on the hazard for a SNAE is significant (p-value < 10-4), yielding hazard ratios equal to 1.54 and 1.38 associated with a reduction of 4 and 0.43 units (mean standard deviation of the transformed markers per person) of the √CD4+ and of the log(CD4+/CD8+) respectively, when the markers are evaluated univariately, while adjusting for a number of covariates the same hazard ratios become 1.36 and 1.28 respectively. The calculated AUC_t^Δt display fluctuations and the C_dyn^Δt are not particularly large (0.66-0.70), indicating a moderate discriminative capability of the markers on SNAE. Conclusion: The two markers that we investigated are associated statistically significantly with the occurrence of a SNAE, taking into account their longitudinal evolution. However, they are not particularly effective at consistently identifying patients on increased hazard of developing a SNAE. It would be considerably interesting to investigate whether the incorporation of more longitudinal markers on the joint models is able to contribute on the development of models with a higher predictive ability for the study outcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Από κοινού μοντελοποίηση στιγμιαίου κινδύνου ανάπτυξης σοβαρού μη σχετιζόμενου με το AIDS συμβάματος και διαχρονικών προγνωστικών δεικτών σε άτομα που ζουν με τον HIV"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταμουλόπουλος Αχιλλέας","Stamoulopoulos Achilleas"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εισαγωγή της αντιρετροϊκής θεραπείας έχει καταστήσει εφικτό τον έλεγχο της HIV λοίμωξης, με το ενδιαφέρον της σύγχρονης HIV έρευνας να στρέφεται στη μελέτη σοβαρών μη σχετιζόμενων με το AIDS συμβαμάτων (ΣΜΑΣ) και τον εντοπισμό παραγόντων που σχετίζονται με αυτά. Προηγούμενες μελέτες παρέχουν ενδείξεις ότι τα CD4+ λεμφοκύτταρα και ο λόγος CD4+/CD8+ σχετίζονται με την έκβαση αυτή, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν συνήθως υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (διαχρονικές μεταβολές, ενδογενή φύση, σφάλμα μέτρησης). Η παρούσα εργασία στοχεύει στο να διερευνήσει την προγνωστική αξία των διαχρονικών επιπέδων των CD4+ λεμφοκυττάρων και του λόγου CD4+/CD8+ ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ σε άτομα που ζουν με τον HIV (PWH) και βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, με εφαρμογή μεθοδολογίας που λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, παρέχοντας πιο έγκυρη συμπερασματολογία. Μεθοδολογία: Τα δεδομένα που χρησιμοποιήσαμε έχουν αντληθεί από την πολυκεντρική προοπτική μελέτη AMACS. Στην ανάλυση συμπεριλάβαμε PWH υπό αντιρετροϊκή θεραπεία, την οποία ξεκίνησαν μετά το 2000. Για να αξιολογήσουμε την επίδραση του κάθε ενός δείκτη (CD4+, CD4+/CD8+) στο χρόνο μέχρι την εμφάνιση ΣΜΑΣ, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του που αναφέραμε προηγουμένως, εφαρμόσαμε από κοινού μοντελοποίηση του με τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, με τις διαχρονικές μεταβολές των δεικτών να μοντελοποιούνται μέσω cubic splines με δύο κόμβους στους 3 μήνες και τα 4 έτη, αφού οι δείκτες μετασχηματίστηκαν με την τετραγωνική ρίζα και το φυσικό λογάριθμο αντίστοιχα. Επιπλέον, έγινε διερεύνηση της ικανότητα διάκρισης των δεικτών αυτών ως προς την έκβαση που μελετάμε με υπολογισμό των (χρονικά εξαρτημένων) μέτρων AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Αποτελέσματα: Στην ανάλυσή μας συμπεριλήφθηκαν 3878 ασθενείς, από τους 11658 που είναι καταγεγραμμένοι στην AMACS, συνεισφέροντας 58233 διαχρονικές μετρήσεις συνολικά. Σε 27495 ανθρωποχρόνια παρακολούθησης παρατηρήθηκαν 375 (9.7%) ΣΜΑΣ. Παρατηρούμε μια ιδιαίτερα στατιστικά σημαντική (p-value < 10-4) επίδραση των δύο δεικτών στον κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ, εκτιμώντας hazard ratios ίσα με 1.54 και 1.38 για μείωση 4 και 0.43 μονάδων (μέση τυπική απόκλιση των δεικτών ανά ασθενή) των √CD4+ και log(CD4+/CD8+) αντίστοιχα, όταν οι δείκτες αξιολογούνται μονοπαραγοντικά, ενώ ελέγχοντας για άλλες συμμεταβλητές τα ίδια hazard ratios γίνονται 1.36 και 1.28 αντίστοιχα. Τα AUC_t^Δt παρουσιάζουν μεταπτώσεις ανάλογα με τη χρονική στιγμή που υπολογίζονται, ενώ τα C_dyn^Δt δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλες τιμές (0.66-0.70), κάτι που αποτελεί ένδειξη μέτριας ικανότητας διάκρισης των δύο δεικτών ως προς τα ΣΜΑΣ. Συμπέρασμα: Οι δύο δείκτες που μελετήθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη τη διαχρονική τους πορεία, σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την εμφάνιση ΣΜΑΣ. Ωστόσο, από μόνοι τους δεν φαίνονται ικανοί να μπορούν να εντοπίσουν με συνέπεια ασθενείς με μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ΣΜΑΣ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να διερευνηθεί αν η ενσωμάτωση επιπλέον διαχρονικά μετρούμενων βιοδεικτών στα από κοινού μοντέλα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη μοντέλων με πιο ακριβή προβλεπτική ικανότητα ως προς τα ΣΜΑΣ.","Introduction: The introduction of antiretroviral therapy has significantly contributed in the hindering of the progress of the HIV infection and the HIV related research has turned to the investigation of serious non-AIDS events (SNAE) and the discovery of factors that are related to them. CD4+ counts and the CD4+/CD8+ ratio are biomarkers that, according to previous studies, are associated with SNAE. The majority of these studies, however, do not take into account the special characteristics of such markers (longitudinal changes, endogenous nature, measurement error). The aim of this study is to investigate the effect of the longitudinal levels of the CD4+ and the CD4+/CD8+ ratio on the hazard for a SNAE in PWH, on antiretroviral therapy, implementing a methodology that takes into account the special features of these variables and hence provides valid inference. Methods: Data were derived from the AMACS. We included patients on antiretroviral therapy, which was initiated after 2000. To assess the effect of the two markers on the time to SNAE, accounting for the features mentioned previously, a joint modeling approach of these markers (each one separately) and of the time to SNAE was implemented, using natural cubic splines of time with two knots at 3 months and 4 years to model the longitudinal evolutions of them, after having transformed them using the square root and the natural logarithm, respectively. We also investigated the discriminative ability of these markers on the study outcome, by calculating the (time-dependent) measures AUC_t^Δt, C_dyn^Δt. Results: 3878 patients out of the 11658 PWH enrolled in the AMACS database were finally included in the analysis, providing a total of 58233 longitudinal measurements. During 27495 person-years of observation, 375 (9.7%) SNAE occurred in our sample. The effect of the markers on the hazard for a SNAE is significant (p-value < 10-4), yielding hazard ratios equal to 1.54 and 1.38 associated with a reduction of 4 and 0.43 units (mean standard deviation of the transformed markers per person) of the √CD4+ and of the log(CD4+/CD8+) respectively, when the markers are evaluated univariately, while adjusting for a number of covariates the same hazard ratios become 1.36 and 1.28 respectively. The calculated AUC_t^Δt display fluctuations and the C_dyn^Δt are not particularly large (0.66-0.70), indicating a moderate discriminative capability of the markers on SNAE. Conclusion: The two markers that we investigated are associated statistically significantly with the occurrence of a SNAE, taking into account their longitudinal evolution. However, they are not particularly effective at consistently identifying patients on increased hazard of developing a SNAE. It would be considerably interesting to investigate whether the incorporation of more longitudinal markers on the joint models is able to contribute on the development of models with a higher predictive ability for the study outcome."],"dc:identifier":["uoadl:3221355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221355"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Από κοινού μοντελοποίηση στιγμιαίου κινδύνου ανάπτυξης σοβαρού μη σχετιζόμενου με το AIDS συμβάματος και διαχρονικών προγνωστικών δεικτών σε άτομα που ζουν με τον HIV"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z"}