{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221395"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221395","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία της ατελούς οστεογένεσης με αμινοδιφοσφωνικά","abstract":"Η ατελής οστεογένεση (ΟΙ) είναι μια γενετικά προσδιορισμένη διαταραχή του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από ευθραυστότητα των οστών. Η κατάσταση της νόσου περιλαμβάνει μια φαινοτυπική και γονοτυπικά ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που προκύπτουν από μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν το κολλαγόνο τύπου Ι. Η διαταραχή εκδηλώνεται σε ιστούς στους οποίους η κύρια πρωτεΐνη μήτρας είναι το κολλαγόνο τύπου Ι (κυρίως οστά, οδοντίνη, σκληρυντικά και συνδέσμους). Οι μυοσκελετικές εκδηλώσεις μεταβάλλονται σε σοβαρότητα κατά μήκος ενός συνεχούς που κυμαίνεται από περιγεννητικές θανατηφόρες μορφές με τσαλακωμένα οστά έως μέτριες μορφές με παραμόρφωση και τάση να σπάσουν σε κλινικά σιωπηλές μορφές με λεπτή οστεοπενία και χωρίς παραμόρφωση. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει άλλες οντότητες με πολλαπλά κατάγματα, παραμορφώσεις και οστεοπενία. Η ταξινόμηση βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα των καταγμάτων ή σε πολλαπλά κλινικά, γενετικά και ακτινολογικά χαρακτηριστικά. Οι μοριακές γενετικές μελέτες έχουν εντοπίσει περισσότερες από 150 μεταλλάξεις των γονιδίων COL1A1 και COL1A2, οι οποίες κωδικοποιούν τον προκολλαγόνο τύπου Ι. Έχουν δοκιμαστεί διάφορες συστημικές θεραπείες. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις ήταν αναποτελεσματικές ή ασαφείς ή εξακολουθούν να είναι πειραματικές. Οι στόχοι της θεραπείας της ΟΙ είναι η μεγιστοποίηση της λειτουργίας, η ελαχιστοποίηση της παραμόρφωσης και της αναπηρίας, η διατήρηση της άνεσης, η επίτευξη σχετικής ανεξαρτησίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και η ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει την αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας με διφωσφονικά.","abstract_html":"Η ατελής οστεογένεση (ΟΙ) είναι μια γενετικά προσδιορισμένη διαταραχή του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από ευθραυστότητα των οστών. Η κατάσταση της νόσου περιλαμβάνει μια φαινοτυπική και γονοτυπικά ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που προκύπτουν από μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν το κολλαγόνο τύπου Ι. Η διαταραχή εκδηλώνεται σε ιστούς στους οποίους η κύρια πρωτεΐνη μήτρας είναι το κολλαγόνο τύπου Ι (κυρίως οστά, οδοντίνη, σκληρυντικά και συνδέσμους). Οι μυοσκελετικές εκδηλώσεις μεταβάλλονται σε σοβαρότητα κατά μήκος ενός συνεχούς που κυμαίνεται από περιγεννητικές θανατηφόρες μορφές με τσαλακωμένα οστά έως μέτριες μορφές με παραμόρφωση και τάση να σπάσουν σε κλινικά σιωπηλές μορφές με λεπτή οστεοπενία και χωρίς παραμόρφωση. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει άλλες οντότητες με πολλαπλά κατάγματα, παραμορφώσεις και οστεοπενία. Η ταξινόμηση βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα των καταγμάτων ή σε πολλαπλά κλινικά, γενετικά και ακτινολογικά χαρακτηριστικά. Οι μοριακές γενετικές μελέτες έχουν εντοπίσει περισσότερες από 150 μεταλλάξεις των γονιδίων COL1A1 και COL1A2, οι οποίες κωδικοποιούν τον προκολλαγόνο τύπου Ι. Έχουν δοκιμαστεί διάφορες συστημικές θεραπείες. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις ήταν αναποτελεσματικές ή ασαφείς ή εξακολουθούν να είναι πειραματικές. Οι στόχοι της θεραπείας της ΟΙ είναι η μεγιστοποίηση της λειτουργίας, η ελαχιστοποίηση της παραμόρφωσης και της αναπηρίας, η διατήρηση της άνεσης, η επίτευξη σχετικής ανεξαρτησίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και η ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει την αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας με διφωσφονικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνοπούλου Γεωργία","Antonopoulou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221395"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221395","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221395","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221395","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221395","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνοπούλου Γεωργία","Antonopoulou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221395"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ατελής οστεογένεση (ΟΙ) είναι μια γενετικά προσδιορισμένη διαταραχή του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από ευθραυστότητα των οστών. Η κατάσταση της νόσου περιλαμβάνει μια φαινοτυπική και γονοτυπικά ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που προκύπτουν από μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν το κολλαγόνο τύπου Ι. Η διαταραχή εκδηλώνεται σε ιστούς στους οποίους η κύρια πρωτεΐνη μήτρας είναι το κολλαγόνο τύπου Ι (κυρίως οστά, οδοντίνη, σκληρυντικά και συνδέσμους). Οι μυοσκελετικές εκδηλώσεις μεταβάλλονται σε σοβαρότητα κατά μήκος ενός συνεχούς που κυμαίνεται από περιγεννητικές θανατηφόρες μορφές με τσαλακωμένα οστά έως μέτριες μορφές με παραμόρφωση και τάση να σπάσουν σε κλινικά σιωπηλές μορφές με λεπτή οστεοπενία και χωρίς παραμόρφωση. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει άλλες οντότητες με πολλαπλά κατάγματα, παραμορφώσεις και οστεοπενία. Η ταξινόμηση βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα των καταγμάτων ή σε πολλαπλά κλινικά, γενετικά και ακτινολογικά χαρακτηριστικά. Οι μοριακές γενετικές μελέτες έχουν εντοπίσει περισσότερες από 150 μεταλλάξεις των γονιδίων COL1A1 και COL1A2, οι οποίες κωδικοποιούν τον προκολλαγόνο τύπου Ι. Έχουν δοκιμαστεί διάφορες συστημικές θεραπείες. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις ήταν αναποτελεσματικές ή ασαφείς ή εξακολουθούν να είναι πειραματικές. Οι στόχοι της θεραπείας της ΟΙ είναι η μεγιστοποίηση της λειτουργίας, η ελαχιστοποίηση της παραμόρφωσης και της αναπηρίας, η διατήρηση της άνεσης, η επίτευξη σχετικής ανεξαρτησίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και η ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει την αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας με διφωσφονικά.","Incomplete osteogenesis (OI) is a genetically determined connective tissue disorder characterized by bone fragility. The disease state includes a phenotypically and genotypically heterogeneous group of inherited disorders resulting from mutations in the genes encoding type I collagen. The disorder manifests itself in tissues in which the major uterine protein is type I collagen (mainly hard, dental links). Musculoskeletal manifestations vary in severity along a continuum ranging from perinatal fatal forms with crumpled bones to moderate forms with deformity and a tendency to break into clinically silent forms with subtle osteopenia and no deformity. Differential diagnosis includes other entities with multiple fractures, deformities, and osteopenia. The classification is based on the fracture schedule or on multiple clinical, genetic, and radiological features. Molecular genetic studies have identified more than 150 mutations in the COL1A1 and COL1A2 genes that encode type I procollagen. Various systemic therapies have been tried. However, these interventions have been ineffective or unclear or are still experimental. The goals of OI treatment are to maximize function, minimize deformity and disability, maintain comfort, achieve relative independence in the activities of daily living, and enhance social inclusion. The present study attempts to examine the effectiveness of a bisphosphonate treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία της ατελούς οστεογένεσης με αμινοδιφοσφωνικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνοπούλου Γεωργία","Antonopoulou Georgia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η ατελής οστεογένεση (ΟΙ) είναι μια γενετικά προσδιορισμένη διαταραχή του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από ευθραυστότητα των οστών. Η κατάσταση της νόσου περιλαμβάνει μια φαινοτυπική και γονοτυπικά ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που προκύπτουν από μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν το κολλαγόνο τύπου Ι. Η διαταραχή εκδηλώνεται σε ιστούς στους οποίους η κύρια πρωτεΐνη μήτρας είναι το κολλαγόνο τύπου Ι (κυρίως οστά, οδοντίνη, σκληρυντικά και συνδέσμους). Οι μυοσκελετικές εκδηλώσεις μεταβάλλονται σε σοβαρότητα κατά μήκος ενός συνεχούς που κυμαίνεται από περιγεννητικές θανατηφόρες μορφές με τσαλακωμένα οστά έως μέτριες μορφές με παραμόρφωση και τάση να σπάσουν σε κλινικά σιωπηλές μορφές με λεπτή οστεοπενία και χωρίς παραμόρφωση. Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει άλλες οντότητες με πολλαπλά κατάγματα, παραμορφώσεις και οστεοπενία. Η ταξινόμηση βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα των καταγμάτων ή σε πολλαπλά κλινικά, γενετικά και ακτινολογικά χαρακτηριστικά. Οι μοριακές γενετικές μελέτες έχουν εντοπίσει περισσότερες από 150 μεταλλάξεις των γονιδίων COL1A1 και COL1A2, οι οποίες κωδικοποιούν τον προκολλαγόνο τύπου Ι. Έχουν δοκιμαστεί διάφορες συστημικές θεραπείες. Ωστόσο, αυτές οι παρεμβάσεις ήταν αναποτελεσματικές ή ασαφείς ή εξακολουθούν να είναι πειραματικές. Οι στόχοι της θεραπείας της ΟΙ είναι η μεγιστοποίηση της λειτουργίας, η ελαχιστοποίηση της παραμόρφωσης και της αναπηρίας, η διατήρηση της άνεσης, η επίτευξη σχετικής ανεξαρτησίας στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και η ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να εξετάσει την αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας με διφωσφονικά.","Incomplete osteogenesis (OI) is a genetically determined connective tissue disorder characterized by bone fragility. The disease state includes a phenotypically and genotypically heterogeneous group of inherited disorders resulting from mutations in the genes encoding type I collagen. The disorder manifests itself in tissues in which the major uterine protein is type I collagen (mainly hard, dental links). Musculoskeletal manifestations vary in severity along a continuum ranging from perinatal fatal forms with crumpled bones to moderate forms with deformity and a tendency to break into clinically silent forms with subtle osteopenia and no deformity. Differential diagnosis includes other entities with multiple fractures, deformities, and osteopenia. The classification is based on the fracture schedule or on multiple clinical, genetic, and radiological features. Molecular genetic studies have identified more than 150 mutations in the COL1A1 and COL1A2 genes that encode type I procollagen. Various systemic therapies have been tried. However, these interventions have been ineffective or unclear or are still experimental. The goals of OI treatment are to maximize function, minimize deformity and disability, maintain comfort, achieve relative independence in the activities of daily living, and enhance social inclusion. The present study attempts to examine the effectiveness of a bisphosphonate treatment."],"dc:identifier":["uoadl:3221395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221395"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπεία της ατελούς οστεογένεσης με αμινοδιφοσφωνικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:06Z"}