{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221413"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221413","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης στην ευρωστία και την ποιότητα ζωής ασθενών με νόσο Parkinson.Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας","abstract":"Η νόσος Parkinson αποτελεί μία χρόνια, προϊούσα εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, η συμπτωματολογία της οποίας, ενώ αρχικά αφορά το κινητικό σύστημα κατά κύριο λόγο, κατά την πορεία της εξέλιξης της νόσου εμφανίζει μη-κινητικά συμπτώματα. Η σωματική άσκηση μπορεί να οριστεί ως η σκόπιμη, δομημένη προγραμματισμένη και επαναλαμβανόμενη σωματική δραστηριότητα, η οποία έχει ως στόχο την διατήρηση ή την βελτίωση ενός ή περισσοτέρων συστατικών της φυσικής κατάστασης του ατόμου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η πραγματοποίηση μίας συστηματικής ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σε σχέση με την επίδραση της σωματικής άσκησης στην ευρωστία αλλά και την ποιότητα ζωής των ασθενών, οι οποίοι πάσχουν από νόσο Parkinson. Αποτελέσματα: Συνολικά μελετήθηκαν 17 κλινικές δημοσιευθείσες κλινικές μελέτες της τελευταίας 10ετίας, οι οποίες συμπεριέλαβαν 1578 ασθενείς πάσχοντες από νόσο Parkinson, διαφόρων σταδίων. Τα κύρια αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι: 1) Όλα τα είδη της άσκησης και στης συστηματικής φυσικής δραστηριότητας έχουν ευεργετικά αποτελέσματα τόσο στην ευρωστία, όσο και στην ποιότητα της ζωής των ασθενών, 2) Όσον αφορά την πρόληψη των πτώσεων, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντικό όφελος από την συστηματική άσκηση, και 3) Μία σειρά από «εναλλακτικές» μορφές άσκησης, όπως για παράδειγμα ο χορός ή η υδροθεραπεία, έχουν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια στη συγκεκριμένη ομάδα των ασθενών. Συμπέρασμα: Ένα σωστά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Parkinson• αποτελεί καθήκον του θεράποντος ιατρού σε συνεργασία με τον κατάλληλα ειδικευμένο φυσικοθεραπευτή να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ένα σωστά δομημένο και εξατομικευμένο για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά πρόγραμμα.","abstract_html":"Η νόσος Parkinson αποτελεί μία χρόνια, προϊούσα εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, η συμπτωματολογία της οποίας, ενώ αρχικά αφορά το κινητικό σύστημα κατά κύριο λόγο, κατά την πορεία της εξέλιξης της νόσου εμφανίζει μη-κινητικά συμπτώματα. Η σωματική άσκηση μπορεί να οριστεί ως η σκόπιμη, δομημένη προγραμματισμένη και επαναλαμβανόμενη σωματική δραστηριότητα, η οποία έχει ως στόχο την διατήρηση ή την βελτίωση ενός ή περισσοτέρων συστατικών της φυσικής κατάστασης του ατόμου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η πραγματοποίηση μίας συστηματικής ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σε σχέση με την επίδραση της σωματικής άσκησης στην ευρωστία αλλά και την ποιότητα ζωής των ασθενών, οι οποίοι πάσχουν από νόσο Parkinson. Αποτελέσματα: Συνολικά μελετήθηκαν 17 κλινικές δημοσιευθείσες κλινικές μελέτες της τελευταίας 10ετίας, οι οποίες συμπεριέλαβαν 1578 ασθενείς πάσχοντες από νόσο Parkinson, διαφόρων σταδίων. Τα κύρια αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι: 1) Όλα τα είδη της άσκησης και στης συστηματικής φυσικής δραστηριότητας έχουν ευεργετικά αποτελέσματα τόσο στην ευρωστία, όσο και στην ποιότητα της ζωής των ασθενών, 2) Όσον αφορά την πρόληψη των πτώσεων, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντικό όφελος από την συστηματική άσκηση, και 3) Μία σειρά από «εναλλακτικές» μορφές άσκησης, όπως για παράδειγμα ο χορός ή η υδροθεραπεία, έχουν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια στη συγκεκριμένη ομάδα των ασθενών. Συμπέρασμα: Ένα σωστά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Parkinson• αποτελεί καθήκον του θεράποντος ιατρού σε συνεργασία με τον κατάλληλα ειδικευμένο φυσικοθεραπευτή να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ένα σωστά δομημένο και εξατομικευμένο για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά πρόγραμμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τριανταφύλλου Αλεξία","Triantafyllou Alexia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221413"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221413","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221413","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221413","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221413","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τριανταφύλλου Αλεξία","Triantafyllou Alexia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221413"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος Parkinson αποτελεί μία χρόνια, προϊούσα εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, η συμπτωματολογία της οποίας, ενώ αρχικά αφορά το κινητικό σύστημα κατά κύριο λόγο, κατά την πορεία της εξέλιξης της νόσου εμφανίζει μη-κινητικά συμπτώματα. Η σωματική άσκηση μπορεί να οριστεί ως η σκόπιμη, δομημένη προγραμματισμένη και επαναλαμβανόμενη σωματική δραστηριότητα, η οποία έχει ως στόχο την διατήρηση ή την βελτίωση ενός ή περισσοτέρων συστατικών της φυσικής κατάστασης του ατόμου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η πραγματοποίηση μίας συστηματικής ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σε σχέση με την επίδραση της σωματικής άσκησης στην ευρωστία αλλά και την ποιότητα ζωής των ασθενών, οι οποίοι πάσχουν από νόσο Parkinson. Αποτελέσματα: Συνολικά μελετήθηκαν 17 κλινικές δημοσιευθείσες κλινικές μελέτες της τελευταίας 10ετίας, οι οποίες συμπεριέλαβαν 1578 ασθενείς πάσχοντες από νόσο Parkinson, διαφόρων σταδίων. Τα κύρια αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι: 1) Όλα τα είδη της άσκησης και στης συστηματικής φυσικής δραστηριότητας έχουν ευεργετικά αποτελέσματα τόσο στην ευρωστία, όσο και στην ποιότητα της ζωής των ασθενών, 2) Όσον αφορά την πρόληψη των πτώσεων, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντικό όφελος από την συστηματική άσκηση, και 3) Μία σειρά από «εναλλακτικές» μορφές άσκησης, όπως για παράδειγμα ο χορός ή η υδροθεραπεία, έχουν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια στη συγκεκριμένη ομάδα των ασθενών. Συμπέρασμα: Ένα σωστά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Parkinson• αποτελεί καθήκον του θεράποντος ιατρού σε συνεργασία με τον κατάλληλα ειδικευμένο φυσικοθεραπευτή να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ένα σωστά δομημένο και εξατομικευμένο για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά πρόγραμμα.","Parkinson’s disease is a chronic, progressive, degenerative disease of the central nervous system, whose symptoms, while initially affect mainly the loco motor system, they gradually produce non-motor disturbances as well. Physical exercise can be defined as the intentional, structured, planned and repetitive physical activity that aims to maintain or improve one or more components of an individual’s physical condition. Purpose: The purpose of the present dissertation is to carry out a systematic literature review regarding the effects of exercise on the health and the quality of life of patients suffering from Parkinson’s disease. Results: 17 clinical trials published over the last 10 years were reviewed, including 1.578 patients suffering from Parkinson’s disease in various stages. The main results of the study showed that: 1) All types of exercise and regular physical activity have beneficial effects on both the well-being and the quality of life of the patients, 2) in terms of falls’ prevention, no statistical significant benefit was found from systematic exercise, and 3) A number of “alternative” forms of exercise, such as dancing or hydrotherapy, definitely have to offer significant assistance to this group of patients. Conclusion: A well-designed therapeutic exercise program will have beneficial effects on the vast majority of patients suffering from Parkinson’s disease; it is the duty of the treating physician in collaboration with the specialized physiotherapist to design and implement a properly structured and individualized program for each patient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης στην ευρωστία και την ποιότητα ζωής ασθενών με νόσο Parkinson.Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τριανταφύλλου Αλεξία","Triantafyllou Alexia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η νόσος Parkinson αποτελεί μία χρόνια, προϊούσα εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος, η συμπτωματολογία της οποίας, ενώ αρχικά αφορά το κινητικό σύστημα κατά κύριο λόγο, κατά την πορεία της εξέλιξης της νόσου εμφανίζει μη-κινητικά συμπτώματα. Η σωματική άσκηση μπορεί να οριστεί ως η σκόπιμη, δομημένη προγραμματισμένη και επαναλαμβανόμενη σωματική δραστηριότητα, η οποία έχει ως στόχο την διατήρηση ή την βελτίωση ενός ή περισσοτέρων συστατικών της φυσικής κατάστασης του ατόμου. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η πραγματοποίηση μίας συστηματικής ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σε σχέση με την επίδραση της σωματικής άσκησης στην ευρωστία αλλά και την ποιότητα ζωής των ασθενών, οι οποίοι πάσχουν από νόσο Parkinson. Αποτελέσματα: Συνολικά μελετήθηκαν 17 κλινικές δημοσιευθείσες κλινικές μελέτες της τελευταίας 10ετίας, οι οποίες συμπεριέλαβαν 1578 ασθενείς πάσχοντες από νόσο Parkinson, διαφόρων σταδίων. Τα κύρια αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι: 1) Όλα τα είδη της άσκησης και στης συστηματικής φυσικής δραστηριότητας έχουν ευεργετικά αποτελέσματα τόσο στην ευρωστία, όσο και στην ποιότητα της ζωής των ασθενών, 2) Όσον αφορά την πρόληψη των πτώσεων, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντικό όφελος από την συστηματική άσκηση, και 3) Μία σειρά από «εναλλακτικές» μορφές άσκησης, όπως για παράδειγμα ο χορός ή η υδροθεραπεία, έχουν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια στη συγκεκριμένη ομάδα των ασθενών. Συμπέρασμα: Ένα σωστά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Parkinson• αποτελεί καθήκον του θεράποντος ιατρού σε συνεργασία με τον κατάλληλα ειδικευμένο φυσικοθεραπευτή να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ένα σωστά δομημένο και εξατομικευμένο για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά πρόγραμμα.","Parkinson’s disease is a chronic, progressive, degenerative disease of the central nervous system, whose symptoms, while initially affect mainly the loco motor system, they gradually produce non-motor disturbances as well. Physical exercise can be defined as the intentional, structured, planned and repetitive physical activity that aims to maintain or improve one or more components of an individual’s physical condition. Purpose: The purpose of the present dissertation is to carry out a systematic literature review regarding the effects of exercise on the health and the quality of life of patients suffering from Parkinson’s disease. Results: 17 clinical trials published over the last 10 years were reviewed, including 1.578 patients suffering from Parkinson’s disease in various stages. The main results of the study showed that: 1) All types of exercise and regular physical activity have beneficial effects on both the well-being and the quality of life of the patients, 2) in terms of falls’ prevention, no statistical significant benefit was found from systematic exercise, and 3) A number of “alternative” forms of exercise, such as dancing or hydrotherapy, definitely have to offer significant assistance to this group of patients. Conclusion: A well-designed therapeutic exercise program will have beneficial effects on the vast majority of patients suffering from Parkinson’s disease; it is the duty of the treating physician in collaboration with the specialized physiotherapist to design and implement a properly structured and individualized program for each patient."],"dc:identifier":["uoadl:3221413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221413"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης στην ευρωστία και την ποιότητα ζωής ασθενών με νόσο Parkinson.Ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z"}