{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221418"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221418","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Study and introduction of knowledge-based planning (KBP) models for VMAT treatment plans into clinical use","abstract":"Σκοπός: Η συγκεκριμένη μελέτη στοχεύει στην δημιουργία knowledge-based planning (KBP) μοντέλων για περιστατικά κεφαλής τραχήλου αξιοποιώντας το εμπορικό προϊόν RapidPlan. Επιπλέον, έγινε σύγκριση ως προς την δοσιμετρία των πλάνων που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Υλικά και Μέθοδοι: Για την εκπαίδευση (training) του κάθε ενός από τα τρία RapidPlan μοντέλων κεφαλής τραχήλου, χρησιμοποιήθηκαν 43 κλινικά αποδεκτά πλάνα θεραπείας με δέσμες διαμορφούμενης έντασης (VMAT). Πλάνα θεραπείας με διαφορετική συνταγογραφούμενη δόση δεν αναμείχθηκαν στο ίδιο μοντέλο. Τα μοντέλα δημιουργήθηκαν και ονομάστηκαν με βάση την συνταγογραφούμενη δόση στο Planning Target Volume (PTV), ονομαστικά μοντέλο κεφαλής τραχήλου 54 Gy, 60 Gy και 70 Gy. Τα πλάνα θεραπείας που βρέθηκαν ως πιθανές ακραίες τιμές (outliers) διερευνήθηκαν και τα πραγματικά outliers αφαιρέθηκαν από τα μοντέλα. Η διαδικασία της επικύρωσης των μοντέλων (validation) χωρίστηκε σε κλειστού τύπου με 10 περιστατικά από αυτά που περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου και σε ανοικτού τύπου με 21 περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου. Τα πλάνα του validation δείγματος που βελτιστοποιήθηκαν με τα RapidPlan μοντέλα συγκρίθηκαν όσον αφορά την δοσιμετρία και ελέγχθηκαν με τον δείκτη γ ως προς τα κλινικά πλάνα. Αποτελέσματα: Από την εκπαίδευση του μοντέλου κεφαλής τραχήλου 54 Gy, προέκυψε ότι 10/15 από τα εκπαιδευμένα όργανα σε κίνδυνο (OARs) είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 60 Gy, προέκυψε ότι 16/18 από τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 70 Gy, προέκυψε ότι όλα τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Η δοσιμετρική αξιολόγηση κατά την επικύρωση (validation) ανοικτού τύπου των μοντέλων, έδειξε ότι η κάλυψη του PTV στα RapidPlan πλάνα ήταν συγκρίσιμη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα και η δόση των οργάνων σε κίνδυνο ήταν συγκρίσιμη ή βελτιωμένη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Κατά τον έλεγχο των πλάνων με τον δείκτη γ και το κριτήριο 3%/3mm, τα δισδιάστατα gamma passing rates για το RapidPlan ήταν σημαντικά βελτιωμένα στην φάση των 70 Gy σε σχέση με τα κλινικά, ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τις φάσεις 54 Gy και 60 Gy. Συμπεράσματα: Τα πλάνα που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan πέρασαν τον έλεγχο με τον δείκτη γ και ήταν συγκρίσιμα με τα κλινικά όσον αφορά την δοσιμετρία τόσο για τα OARs όσο και για το PTV, αλλά υπάρχει περιθώριο για βελτίωση στα μοντέλα.","abstract_html":"Σκοπός: Η συγκεκριμένη μελέτη στοχεύει στην δημιουργία knowledge-based planning (KBP) μοντέλων για περιστατικά κεφαλής τραχήλου αξιοποιώντας το εμπορικό προϊόν RapidPlan. Επιπλέον, έγινε σύγκριση ως προς την δοσιμετρία των πλάνων που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Υλικά και Μέθοδοι: Για την εκπαίδευση (training) του κάθε ενός από τα τρία RapidPlan μοντέλων κεφαλής τραχήλου, χρησιμοποιήθηκαν 43 κλινικά αποδεκτά πλάνα θεραπείας με δέσμες διαμορφούμενης έντασης (VMAT). Πλάνα θεραπείας με διαφορετική συνταγογραφούμενη δόση δεν αναμείχθηκαν στο ίδιο μοντέλο. Τα μοντέλα δημιουργήθηκαν και ονομάστηκαν με βάση την συνταγογραφούμενη δόση στο Planning Target Volume (PTV), ονομαστικά μοντέλο κεφαλής τραχήλου 54 Gy, 60 Gy και 70 Gy. Τα πλάνα θεραπείας που βρέθηκαν ως πιθανές ακραίες τιμές (outliers) διερευνήθηκαν και τα πραγματικά outliers αφαιρέθηκαν από τα μοντέλα. Η διαδικασία της επικύρωσης των μοντέλων (validation) χωρίστηκε σε κλειστού τύπου με 10 περιστατικά από αυτά που περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου και σε ανοικτού τύπου με 21 περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου. Τα πλάνα του validation δείγματος που βελτιστοποιήθηκαν με τα RapidPlan μοντέλα συγκρίθηκαν όσον αφορά την δοσιμετρία και ελέγχθηκαν με τον δείκτη γ ως προς τα κλινικά πλάνα. Αποτελέσματα: Από την εκπαίδευση του μοντέλου κεφαλής τραχήλου 54 Gy, προέκυψε ότι 10/15 από τα εκπαιδευμένα όργανα σε κίνδυνο (OARs) είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 60 Gy, προέκυψε ότι 16/18 από τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 70 Gy, προέκυψε ότι όλα τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Η δοσιμετρική αξιολόγηση κατά την επικύρωση (validation) ανοικτού τύπου των μοντέλων, έδειξε ότι η κάλυψη του PTV στα RapidPlan πλάνα ήταν συγκρίσιμη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα και η δόση των οργάνων σε κίνδυνο ήταν συγκρίσιμη ή βελτιωμένη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Κατά τον έλεγχο των πλάνων με τον δείκτη γ και το κριτήριο 3%/3mm, τα δισδιάστατα gamma passing rates για το RapidPlan ήταν σημαντικά βελτιωμένα στην φάση των 70 Gy σε σχέση με τα κλινικά, ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τις φάσεις 54 Gy και 60 Gy. Συμπεράσματα: Τα πλάνα που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan πέρασαν τον έλεγχο με τον δείκτη γ και ήταν συγκρίσιμα με τα κλινικά όσον αφορά την δοσιμετρία τόσο για τα OARs όσο και για το PTV, αλλά υπάρχει περιθώριο για βελτίωση στα μοντέλα.","abstract_has_math":false,"creators":["Φανού Άννα-Μαρία","Fanou Anna-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221418"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221418","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221418","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221418","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221418","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φανού Άννα-Μαρία","Fanou Anna-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221418","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221418"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η συγκεκριμένη μελέτη στοχεύει στην δημιουργία knowledge-based planning (KBP) μοντέλων για περιστατικά κεφαλής τραχήλου αξιοποιώντας το εμπορικό προϊόν RapidPlan. Επιπλέον, έγινε σύγκριση ως προς την δοσιμετρία των πλάνων που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Υλικά και Μέθοδοι: Για την εκπαίδευση (training) του κάθε ενός από τα τρία RapidPlan μοντέλων κεφαλής τραχήλου, χρησιμοποιήθηκαν 43 κλινικά αποδεκτά πλάνα θεραπείας με δέσμες διαμορφούμενης έντασης (VMAT). Πλάνα θεραπείας με διαφορετική συνταγογραφούμενη δόση δεν αναμείχθηκαν στο ίδιο μοντέλο. Τα μοντέλα δημιουργήθηκαν και ονομάστηκαν με βάση την συνταγογραφούμενη δόση στο Planning Target Volume (PTV), ονομαστικά μοντέλο κεφαλής τραχήλου 54 Gy, 60 Gy και 70 Gy. Τα πλάνα θεραπείας που βρέθηκαν ως πιθανές ακραίες τιμές (outliers) διερευνήθηκαν και τα πραγματικά outliers αφαιρέθηκαν από τα μοντέλα. Η διαδικασία της επικύρωσης των μοντέλων (validation) χωρίστηκε σε κλειστού τύπου με 10 περιστατικά από αυτά που περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου και σε ανοικτού τύπου με 21 περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου. Τα πλάνα του validation δείγματος που βελτιστοποιήθηκαν με τα RapidPlan μοντέλα συγκρίθηκαν όσον αφορά την δοσιμετρία και ελέγχθηκαν με τον δείκτη γ ως προς τα κλινικά πλάνα. Αποτελέσματα: Από την εκπαίδευση του μοντέλου κεφαλής τραχήλου 54 Gy, προέκυψε ότι 10/15 από τα εκπαιδευμένα όργανα σε κίνδυνο (OARs) είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 60 Gy, προέκυψε ότι 16/18 από τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 70 Gy, προέκυψε ότι όλα τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Η δοσιμετρική αξιολόγηση κατά την επικύρωση (validation) ανοικτού τύπου των μοντέλων, έδειξε ότι η κάλυψη του PTV στα RapidPlan πλάνα ήταν συγκρίσιμη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα και η δόση των οργάνων σε κίνδυνο ήταν συγκρίσιμη ή βελτιωμένη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Κατά τον έλεγχο των πλάνων με τον δείκτη γ και το κριτήριο 3%/3mm, τα δισδιάστατα gamma passing rates για το RapidPlan ήταν σημαντικά βελτιωμένα στην φάση των 70 Gy σε σχέση με τα κλινικά, ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τις φάσεις 54 Gy και 60 Gy. Συμπεράσματα: Τα πλάνα που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan πέρασαν τον έλεγχο με τον δείκτη γ και ήταν συγκρίσιμα με τα κλινικά όσον αφορά την δοσιμετρία τόσο για τα OARs όσο και για το PTV, αλλά υπάρχει περιθώριο για βελτίωση στα μοντέλα.","Purpose: This study focused on the creation of knowledge-based treatment planning (KBP) models utilizing a commercial system (RapidPlan) for head and neck cancer patients. Moreover, a comparison in terms of dosimetry and deliverability was performed between RapidPlan plans and the clinical ones. Materials and Methods: Three RapidPlan head and neck models were created with 43 clinically acceptable Volumetric Modulated Arc Therapy (VMAT) plans (21 larynx, 11 nasopharynx and 11 oropharynx) as an initial training set for each model. Plans with different dose prescription were not mixed into the same model. The models were created and named based on the dose prescription to the Planning Target Volume (PTV), namely head and neck model 54Gy, 60Gy and 70Gy. The potential outliers were explored and the real ones were excluded from the models. The validation process was divided into closed loop with 10 cases (included in the training set) and open-loop with 21 cases (not included in the training set). The validation plans optimized with RapidPlan models were compared with the clinical ones in terms of dosimetry and plan deliverability. Results: The training of the head and neck model 54 Gy demonstrated that 10 out of 15 trained Organs At Risk (OARs) structures achieved a coefficient of determination above 0.7. In head and neck model 60 Gy, 16 out of 18 trained OARs achieved a coefficient of determination above 0.7. In head and neck model 70 Gy, all trained OARs achieved a coefficient of determination above 0.7. The dosimetric assessment of the open loop validation set, showed that PTV coverage was comparable to the clinical and sparing in the 24 evaluated OARs was comparable or better compared to the clinical. Concerning Patient Specific Quality Assurance (PSQA), for 3%/3mm criterion, the 2D gamma passing rates for RapidPlan plans were higher from the clinical ones for phase 70 Gy (99% versus 98% - statistically significant) and had no statistically significant difference for phases 54Gy and 60Gy. Conclusion: During validation it was found that RapidPlan plans were deliverable and dosimetrically comparable with the clinical ones for both the OARs and the PTV, but there is room for improvements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Study and introduction of knowledge-based planning (KBP) models for VMAT treatment plans into clinical use"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φανού Άννα-Μαρία","Fanou Anna-Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός: Η συγκεκριμένη μελέτη στοχεύει στην δημιουργία knowledge-based planning (KBP) μοντέλων για περιστατικά κεφαλής τραχήλου αξιοποιώντας το εμπορικό προϊόν RapidPlan. Επιπλέον, έγινε σύγκριση ως προς την δοσιμετρία των πλάνων που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Υλικά και Μέθοδοι: Για την εκπαίδευση (training) του κάθε ενός από τα τρία RapidPlan μοντέλων κεφαλής τραχήλου, χρησιμοποιήθηκαν 43 κλινικά αποδεκτά πλάνα θεραπείας με δέσμες διαμορφούμενης έντασης (VMAT). Πλάνα θεραπείας με διαφορετική συνταγογραφούμενη δόση δεν αναμείχθηκαν στο ίδιο μοντέλο. Τα μοντέλα δημιουργήθηκαν και ονομάστηκαν με βάση την συνταγογραφούμενη δόση στο Planning Target Volume (PTV), ονομαστικά μοντέλο κεφαλής τραχήλου 54 Gy, 60 Gy και 70 Gy. Τα πλάνα θεραπείας που βρέθηκαν ως πιθανές ακραίες τιμές (outliers) διερευνήθηκαν και τα πραγματικά outliers αφαιρέθηκαν από τα μοντέλα. Η διαδικασία της επικύρωσης των μοντέλων (validation) χωρίστηκε σε κλειστού τύπου με 10 περιστατικά από αυτά που περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου και σε ανοικτού τύπου με 21 περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στην εκπαίδευση του μοντέλου. Τα πλάνα του validation δείγματος που βελτιστοποιήθηκαν με τα RapidPlan μοντέλα συγκρίθηκαν όσον αφορά την δοσιμετρία και ελέγχθηκαν με τον δείκτη γ ως προς τα κλινικά πλάνα. Αποτελέσματα: Από την εκπαίδευση του μοντέλου κεφαλής τραχήλου 54 Gy, προέκυψε ότι 10/15 από τα εκπαιδευμένα όργανα σε κίνδυνο (OARs) είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 60 Gy, προέκυψε ότι 16/18 από τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού μεγαλύτερο από 0.7. Για το μοντέλο κεφαλής τραχήλου 70 Gy, προέκυψε ότι όλα τα εκπαιδευμένα OARs είχαν συντελεστή προσδιορισμού (R^2) μεγαλύτερο από 0.7. Η δοσιμετρική αξιολόγηση κατά την επικύρωση (validation) ανοικτού τύπου των μοντέλων, έδειξε ότι η κάλυψη του PTV στα RapidPlan πλάνα ήταν συγκρίσιμη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα και η δόση των οργάνων σε κίνδυνο ήταν συγκρίσιμη ή βελτιωμένη σε σχέση με τα κλινικά πλάνα. Κατά τον έλεγχο των πλάνων με τον δείκτη γ και το κριτήριο 3%/3mm, τα δισδιάστατα gamma passing rates για το RapidPlan ήταν σημαντικά βελτιωμένα στην φάση των 70 Gy σε σχέση με τα κλινικά, ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τις φάσεις 54 Gy και 60 Gy. Συμπεράσματα: Τα πλάνα που βελτιστοποιήθηκαν με το RapidPlan πέρασαν τον έλεγχο με τον δείκτη γ και ήταν συγκρίσιμα με τα κλινικά όσον αφορά την δοσιμετρία τόσο για τα OARs όσο και για το PTV, αλλά υπάρχει περιθώριο για βελτίωση στα μοντέλα.","Purpose: This study focused on the creation of knowledge-based treatment planning (KBP) models utilizing a commercial system (RapidPlan) for head and neck cancer patients. Moreover, a comparison in terms of dosimetry and deliverability was performed between RapidPlan plans and the clinical ones. Materials and Methods: Three RapidPlan head and neck models were created with 43 clinically acceptable Volumetric Modulated Arc Therapy (VMAT) plans (21 larynx, 11 nasopharynx and 11 oropharynx) as an initial training set for each model. Plans with different dose prescription were not mixed into the same model. The models were created and named based on the dose prescription to the Planning Target Volume (PTV), namely head and neck model 54Gy, 60Gy and 70Gy. The potential outliers were explored and the real ones were excluded from the models. The validation process was divided into closed loop with 10 cases (included in the training set) and open-loop with 21 cases (not included in the training set). The validation plans optimized with RapidPlan models were compared with the clinical ones in terms of dosimetry and plan deliverability. Results: The training of the head and neck model 54 Gy demonstrated that 10 out of 15 trained Organs At Risk (OARs) structures achieved a coefficient of determination above 0.7. In head and neck model 60 Gy, 16 out of 18 trained OARs achieved a coefficient of determination above 0.7. In head and neck model 70 Gy, all trained OARs achieved a coefficient of determination above 0.7. The dosimetric assessment of the open loop validation set, showed that PTV coverage was comparable to the clinical and sparing in the 24 evaluated OARs was comparable or better compared to the clinical. Concerning Patient Specific Quality Assurance (PSQA), for 3%/3mm criterion, the 2D gamma passing rates for RapidPlan plans were higher from the clinical ones for phase 70 Gy (99% versus 98% - statistically significant) and had no statistically significant difference for phases 54Gy and 60Gy. Conclusion: During validation it was found that RapidPlan plans were deliverable and dosimetrically comparable with the clinical ones for both the OARs and the PTV, but there is room for improvements."],"dc:identifier":["uoadl:3221418","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221418"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Study and introduction of knowledge-based planning (KBP) models for VMAT treatment plans into clinical use"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z"}