{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221506"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221506","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αντιμετώπιση ατόμων με ψυχικές ιδιαιτερότητες από την δικαστική εξουσία στην Ελλάδα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διασαφηνίσει την στάση των δικαστικών λειτουργών απέναντι στα άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή και έρχονται αντιμέτωπα με το δικαστικό σύστημα. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της είναι να διαπιστώσει αν η δικαστική εξουσία στην Ελλάδα είναι εξοικειωμένη με την έννοια της ψυχικής διαταραχής, να φωτίσει τις αιτίες που ενδέχεται να προωθούν μια διπλά στιγματική λειτουργία και να εντοπίσει λύσεις που θα προωθήσουν την καλύτερη κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών. ΔΕΙΓΜΑ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Το δείγμα της αποτελούν 89 μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος και το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι το ερωτηματολόγιο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τα αποτελέσματα της, περί το 70 % των συμμετεχόντων είχε έρθει σε επαφή με άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή. 7 στους 10 συμμετέχοντες θεώρησαν πως η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι πολύ χρήσιμη όπως ομοίως, 7 στους 10 συμμετέχοντες συμφώνησαν/μάλλον συμφώνησαν με την άποψη ότι «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική». Το 73 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Η ψυχική διαταραχή επηρεάζει άμεσα το κέντρο λήψης αποφάσεων που πάσχουν από αυτή». Οι άνδρες συμφώνησαν σημαντικά περισσότερο με την πρόταση «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας». Ακόμα, το 88,8 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Οι ψυχικές διαταραχές είναι δυνατόν να άρουν πλήρως τον καταλογισμό, μόνο αν συντρέχουν κατά τον χρόνο τέλεσης μιας άδικης πράξης» ενώ παράλληλα, το 61,8% και το 51,6% των συμμετεχόντων, συμφώνησε με τις απόψεις «Η ψυχική διαταραχή αυξάνει τις πιθανότητες υποτροπής» και «Η ψυχική διαταραχή και η παραβατική συμπεριφορά συνήθως εγκαθιδρύουν σχέση αίτιου - αιτιατού». Η πρόταση «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική» βρήκε σύμφωνο το 70 % του δείγματος ενώ οι προτάσεις «Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές θα πρέπει να απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους», «Η ψυχική διαταραχή είναι εμφανής από την πρώτη επαφή μας με τον/την πάσχοντα/πάσχουσα» και «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας» ήταν ελάχιστα διαδεδομένες. Τέλος, η επιβολή μέτρου ασφαλείας του εγκλεισμού σε ψυχιατρική δομή, η ακούσια νοσηλεία και η προσωρινή κράτηση των ατόμων με παράλληλη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αλλά και η αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων, αποτέλεσαν τους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης των υποθέσεων που σχετίζονται με τα προαναφερόμενα ζητήματα. ΣΥΖΗΤΗΣΗ Κυριότερο πρόβλημα παρουσιάστηκε η δυσκολία στην επικοινωνία και η ύπαρξη μεγάλης δυσπιστίας γύρω από την κατάφαση της ψυχικής διαταραχής λόγω ψευδών γνωματεύσεων. Η προσωπική εμπειρία αποδείχτηκε πως οδηγεί στην δημιουργία ενσυναίσθησης και η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη φάνηκε πως αρκετές φορές πάσχει από έλλειψη τεκμηρίωσης. Οι προτάσεις για την βελτίωση της κατανόησης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές συνέκλιναν στην ενδελεχή επαφή με τον πάσχοντα, στην καλύτερη εκπαίδευση των δικαστικών αρχών και στην δημιουργία δημόσιων δομών με επαρκή στελέχωση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Συνολικά, προέκυψε μια θετική στάση απέναντι στην ψυχική διαταραχή με βασικό μέλημα την θεραπεία του ψυχικά πάσχοντος. Το στίγμα αυτής δεν παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα διαδεδομένο ενώ φανερή ήταν η ύπαρξη αδυναμίας εμπιστοσύνης στα ψυχιατρικά πορίσματα των ειδικών επιστημόνων και η ελλιπής εκπαίδευση του δικαστικού σώματος γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική διαταραχή.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διασαφηνίσει την στάση των δικαστικών λειτουργών απέναντι στα άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή και έρχονται αντιμέτωπα με το δικαστικό σύστημα. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της είναι να διαπιστώσει αν η δικαστική εξουσία στην Ελλάδα είναι εξοικειωμένη με την έννοια της ψυχικής διαταραχής, να φωτίσει τις αιτίες που ενδέχεται να προωθούν μια διπλά στιγματική λειτουργία και να εντοπίσει λύσεις που θα προωθήσουν την καλύτερη κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών. ΔΕΙΓΜΑ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Το δείγμα της αποτελούν 89 μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος και το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι το ερωτηματολόγιο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τα αποτελέσματα της, περί το 70 % των συμμετεχόντων είχε έρθει σε επαφή με άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή. 7 στους 10 συμμετέχοντες θεώρησαν πως η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι πολύ χρήσιμη όπως ομοίως, 7 στους 10 συμμετέχοντες συμφώνησαν/μάλλον συμφώνησαν με την άποψη ότι «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική». Το 73 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Η ψυχική διαταραχή επηρεάζει άμεσα το κέντρο λήψης αποφάσεων που πάσχουν από αυτή». Οι άνδρες συμφώνησαν σημαντικά περισσότερο με την πρόταση «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας». Ακόμα, το 88,8 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Οι ψυχικές διαταραχές είναι δυνατόν να άρουν πλήρως τον καταλογισμό, μόνο αν συντρέχουν κατά τον χρόνο τέλεσης μιας άδικης πράξης» ενώ παράλληλα, το 61,8% και το 51,6% των συμμετεχόντων, συμφώνησε με τις απόψεις «Η ψυχική διαταραχή αυξάνει τις πιθανότητες υποτροπής» και «Η ψυχική διαταραχή και η παραβατική συμπεριφορά συνήθως εγκαθιδρύουν σχέση αίτιου - αιτιατού». Η πρόταση «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική» βρήκε σύμφωνο το 70 % του δείγματος ενώ οι προτάσεις «Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές θα πρέπει να απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους», «Η ψυχική διαταραχή είναι εμφανής από την πρώτη επαφή μας με τον/την πάσχοντα/πάσχουσα» και «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας» ήταν ελάχιστα διαδεδομένες. Τέλος, η επιβολή μέτρου ασφαλείας του εγκλεισμού σε ψυχιατρική δομή, η ακούσια νοσηλεία και η προσωρινή κράτηση των ατόμων με παράλληλη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αλλά και η αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων, αποτέλεσαν τους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης των υποθέσεων που σχετίζονται με τα προαναφερόμενα ζητήματα. ΣΥΖΗΤΗΣΗ Κυριότερο πρόβλημα παρουσιάστηκε η δυσκολία στην επικοινωνία και η ύπαρξη μεγάλης δυσπιστίας γύρω από την κατάφαση της ψυχικής διαταραχής λόγω ψευδών γνωματεύσεων. Η προσωπική εμπειρία αποδείχτηκε πως οδηγεί στην δημιουργία ενσυναίσθησης και η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη φάνηκε πως αρκετές φορές πάσχει από έλλειψη τεκμηρίωσης. Οι προτάσεις για την βελτίωση της κατανόησης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές συνέκλιναν στην ενδελεχή επαφή με τον πάσχοντα, στην καλύτερη εκπαίδευση των δικαστικών αρχών και στην δημιουργία δημόσιων δομών με επαρκή στελέχωση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Συνολικά, προέκυψε μια θετική στάση απέναντι στην ψυχική διαταραχή με βασικό μέλημα την θεραπεία του ψυχικά πάσχοντος. Το στίγμα αυτής δεν παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα διαδεδομένο ενώ φανερή ήταν η ύπαρξη αδυναμίας εμπιστοσύνης στα ψυχιατρικά πορίσματα των ειδικών επιστημόνων και η ελλιπής εκπαίδευση του δικαστικού σώματος γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική διαταραχή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρδακιούπη Αικατερίνη","Mardakioupi Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221506"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221506","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221506","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221506","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221506","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρδακιούπη Αικατερίνη","Mardakioupi Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221506","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221506"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διασαφηνίσει την στάση των δικαστικών λειτουργών απέναντι στα άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή και έρχονται αντιμέτωπα με το δικαστικό σύστημα. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της είναι να διαπιστώσει αν η δικαστική εξουσία στην Ελλάδα είναι εξοικειωμένη με την έννοια της ψυχικής διαταραχής, να φωτίσει τις αιτίες που ενδέχεται να προωθούν μια διπλά στιγματική λειτουργία και να εντοπίσει λύσεις που θα προωθήσουν την καλύτερη κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών. ΔΕΙΓΜΑ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Το δείγμα της αποτελούν 89 μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος και το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι το ερωτηματολόγιο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τα αποτελέσματα της, περί το 70 % των συμμετεχόντων είχε έρθει σε επαφή με άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή. 7 στους 10 συμμετέχοντες θεώρησαν πως η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι πολύ χρήσιμη όπως ομοίως, 7 στους 10 συμμετέχοντες συμφώνησαν/μάλλον συμφώνησαν με την άποψη ότι «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική». Το 73 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Η ψυχική διαταραχή επηρεάζει άμεσα το κέντρο λήψης αποφάσεων που πάσχουν από αυτή». Οι άνδρες συμφώνησαν σημαντικά περισσότερο με την πρόταση «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας». Ακόμα, το 88,8 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Οι ψυχικές διαταραχές είναι δυνατόν να άρουν πλήρως τον καταλογισμό, μόνο αν συντρέχουν κατά τον χρόνο τέλεσης μιας άδικης πράξης» ενώ παράλληλα, το 61,8% και το 51,6% των συμμετεχόντων, συμφώνησε με τις απόψεις «Η ψυχική διαταραχή αυξάνει τις πιθανότητες υποτροπής» και «Η ψυχική διαταραχή και η παραβατική συμπεριφορά συνήθως εγκαθιδρύουν σχέση αίτιου - αιτιατού». Η πρόταση «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική» βρήκε σύμφωνο το 70 % του δείγματος ενώ οι προτάσεις «Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές θα πρέπει να απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους», «Η ψυχική διαταραχή είναι εμφανής από την πρώτη επαφή μας με τον/την πάσχοντα/πάσχουσα» και «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας» ήταν ελάχιστα διαδεδομένες. Τέλος, η επιβολή μέτρου ασφαλείας του εγκλεισμού σε ψυχιατρική δομή, η ακούσια νοσηλεία και η προσωρινή κράτηση των ατόμων με παράλληλη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αλλά και η αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων, αποτέλεσαν τους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης των υποθέσεων που σχετίζονται με τα προαναφερόμενα ζητήματα. ΣΥΖΗΤΗΣΗ Κυριότερο πρόβλημα παρουσιάστηκε η δυσκολία στην επικοινωνία και η ύπαρξη μεγάλης δυσπιστίας γύρω από την κατάφαση της ψυχικής διαταραχής λόγω ψευδών γνωματεύσεων. Η προσωπική εμπειρία αποδείχτηκε πως οδηγεί στην δημιουργία ενσυναίσθησης και η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη φάνηκε πως αρκετές φορές πάσχει από έλλειψη τεκμηρίωσης. Οι προτάσεις για την βελτίωση της κατανόησης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές συνέκλιναν στην ενδελεχή επαφή με τον πάσχοντα, στην καλύτερη εκπαίδευση των δικαστικών αρχών και στην δημιουργία δημόσιων δομών με επαρκή στελέχωση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Συνολικά, προέκυψε μια θετική στάση απέναντι στην ψυχική διαταραχή με βασικό μέλημα την θεραπεία του ψυχικά πάσχοντος. Το στίγμα αυτής δεν παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα διαδεδομένο ενώ φανερή ήταν η ύπαρξη αδυναμίας εμπιστοσύνης στα ψυχιατρικά πορίσματα των ειδικών επιστημόνων και η ελλιπής εκπαίδευση του δικαστικού σώματος γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική διαταραχή.","INTRODUCTION The present study attempts to clarify the attitude of court authorities towards people who suffer from a mental disorder and are confronted with the justice system. PURPOSE Its purpose is to determine whether the judiciary in Greece is familiar with the concept of mental disorder, to shed light on the causes that may promote a double stigma and to identify solutions that will promote better training of judicial officers. PARTICIPANTS - METHOD Its sample consists of 89 members of the Association of Judges and Prosecutors of Greece and the methodological tool that was used is the questionnaire. RESULTS Regarding its results, about 70% of the participants had come in contact with people suffering from a mental disorder. 7 out of 10 participants thought that psychiatric expertise is very useful as well, 7 out of 10 participants agreed / rather agreed with the view that \"Mental health is not in complete unity with the physical\". 73% of the participants agreed / rather agreed with the opinion that \"The mental disorder directly affects the decision-making center that suffers from it\". Male participants agreed significantly more with the proposition \"No matter how hard the mentally ill person tries, he / she will not be able to become a member of a structured society. Also, 88.8% of the participants agreed / rather agreed with the opinion that \"In case there are mental disorders, immutability may be completely removed, provided that such mental disorders are present at the time the tortuous act takes place\" while at the same time, 61.8% and 51.6% of the participants agreed with the views \"Mental disorder increases the chances of recidivism \" and \"Mental disorder and delinquent behavior usually establish a cause-and-effect relationship\". The proposal \"Mental health is not in complete unity with the physical\" found 70% of the sample in agreement, while the proposals \"People with mental disorders should be isolated from other people\", \"Mental disorder is obvious since our first contact with the mentally ill person \"and\" No matter how hard the mentally ill person tries, he / she will not be able to become a member of a structured society \"were not widespread. Finally, the imposition of a security measure of incarceration in a psychiatric structure, the involuntary hospitalization and temporary detention of persons with a parallel psychiatric examination, as well as the recognition of mitigating circumstances, were the main ways of dealing with the cases related to the above issues. DISCUSSION The main problem was the difficulty in communication and the existence of great distrust around the confession of the mental disorder due to inaccurate diagnoses. Personal experience has been shown to lead to empathy and psychiatric expertise has often been shown to suffer from a lack of documentation. Recommendations to improve the understanding of people with mental disorders converged on thorough contact with mentally ill person better training of judicial authorities and the creation of well-staffed public structures. CONCLUSIONS Overall, there was a positive attitude towards the mental disorder with the main concern being the treatment of the mentally ill. The stigma of this was not presented as widespread, while it was obvious that there was a lack of trust in the psychiatric findings of experts and the lack of training of the judiciary on issues related to mental disorder."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αντιμετώπιση ατόμων με ψυχικές ιδιαιτερότητες από την δικαστική εξουσία στην Ελλάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρδακιούπη Αικατερίνη","Mardakioupi Aikaterini"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διασαφηνίσει την στάση των δικαστικών λειτουργών απέναντι στα άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή και έρχονται αντιμέτωπα με το δικαστικό σύστημα. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της είναι να διαπιστώσει αν η δικαστική εξουσία στην Ελλάδα είναι εξοικειωμένη με την έννοια της ψυχικής διαταραχής, να φωτίσει τις αιτίες που ενδέχεται να προωθούν μια διπλά στιγματική λειτουργία και να εντοπίσει λύσεις που θα προωθήσουν την καλύτερη κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών. ΔΕΙΓΜΑ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Το δείγμα της αποτελούν 89 μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος και το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι το ερωτηματολόγιο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τα αποτελέσματα της, περί το 70 % των συμμετεχόντων είχε έρθει σε επαφή με άτομα που πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή. 7 στους 10 συμμετέχοντες θεώρησαν πως η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι πολύ χρήσιμη όπως ομοίως, 7 στους 10 συμμετέχοντες συμφώνησαν/μάλλον συμφώνησαν με την άποψη ότι «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική». Το 73 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Η ψυχική διαταραχή επηρεάζει άμεσα το κέντρο λήψης αποφάσεων που πάσχουν από αυτή». Οι άνδρες συμφώνησαν σημαντικά περισσότερο με την πρόταση «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας». Ακόμα, το 88,8 % των συμμετεχόντων συμφώνησε/μάλλον συμφώνησε με την άποψη ότι «Οι ψυχικές διαταραχές είναι δυνατόν να άρουν πλήρως τον καταλογισμό, μόνο αν συντρέχουν κατά τον χρόνο τέλεσης μιας άδικης πράξης» ενώ παράλληλα, το 61,8% και το 51,6% των συμμετεχόντων, συμφώνησε με τις απόψεις «Η ψυχική διαταραχή αυξάνει τις πιθανότητες υποτροπής» και «Η ψυχική διαταραχή και η παραβατική συμπεριφορά συνήθως εγκαθιδρύουν σχέση αίτιου - αιτιατού». Η πρόταση «Η ψυχική υγεία δεν τελεί σε απόλυτη ενότητα με την σωματική» βρήκε σύμφωνο το 70 % του δείγματος ενώ οι προτάσεις «Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές θα πρέπει να απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους», «Η ψυχική διαταραχή είναι εμφανής από την πρώτη επαφή μας με τον/την πάσχοντα/πάσχουσα» και «Όσο και να προσπαθήσει ο/η ψυχικά πάσχων/πάσχουσα δεν θα καταφέρει να γίνει μέλος μιας δομημένης κοινωνίας» ήταν ελάχιστα διαδεδομένες. Τέλος, η επιβολή μέτρου ασφαλείας του εγκλεισμού σε ψυχιατρική δομή, η ακούσια νοσηλεία και η προσωρινή κράτηση των ατόμων με παράλληλη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αλλά και η αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων, αποτέλεσαν τους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης των υποθέσεων που σχετίζονται με τα προαναφερόμενα ζητήματα. ΣΥΖΗΤΗΣΗ Κυριότερο πρόβλημα παρουσιάστηκε η δυσκολία στην επικοινωνία και η ύπαρξη μεγάλης δυσπιστίας γύρω από την κατάφαση της ψυχικής διαταραχής λόγω ψευδών γνωματεύσεων. Η προσωπική εμπειρία αποδείχτηκε πως οδηγεί στην δημιουργία ενσυναίσθησης και η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη φάνηκε πως αρκετές φορές πάσχει από έλλειψη τεκμηρίωσης. Οι προτάσεις για την βελτίωση της κατανόησης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές συνέκλιναν στην ενδελεχή επαφή με τον πάσχοντα, στην καλύτερη εκπαίδευση των δικαστικών αρχών και στην δημιουργία δημόσιων δομών με επαρκή στελέχωση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Συνολικά, προέκυψε μια θετική στάση απέναντι στην ψυχική διαταραχή με βασικό μέλημα την θεραπεία του ψυχικά πάσχοντος. Το στίγμα αυτής δεν παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα διαδεδομένο ενώ φανερή ήταν η ύπαρξη αδυναμίας εμπιστοσύνης στα ψυχιατρικά πορίσματα των ειδικών επιστημόνων και η ελλιπής εκπαίδευση του δικαστικού σώματος γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική διαταραχή.","INTRODUCTION The present study attempts to clarify the attitude of court authorities towards people who suffer from a mental disorder and are confronted with the justice system. PURPOSE Its purpose is to determine whether the judiciary in Greece is familiar with the concept of mental disorder, to shed light on the causes that may promote a double stigma and to identify solutions that will promote better training of judicial officers. PARTICIPANTS - METHOD Its sample consists of 89 members of the Association of Judges and Prosecutors of Greece and the methodological tool that was used is the questionnaire. RESULTS Regarding its results, about 70% of the participants had come in contact with people suffering from a mental disorder. 7 out of 10 participants thought that psychiatric expertise is very useful as well, 7 out of 10 participants agreed / rather agreed with the view that \"Mental health is not in complete unity with the physical\". 73% of the participants agreed / rather agreed with the opinion that \"The mental disorder directly affects the decision-making center that suffers from it\". Male participants agreed significantly more with the proposition \"No matter how hard the mentally ill person tries, he / she will not be able to become a member of a structured society. Also, 88.8% of the participants agreed / rather agreed with the opinion that \"In case there are mental disorders, immutability may be completely removed, provided that such mental disorders are present at the time the tortuous act takes place\" while at the same time, 61.8% and 51.6% of the participants agreed with the views \"Mental disorder increases the chances of recidivism \" and \"Mental disorder and delinquent behavior usually establish a cause-and-effect relationship\". The proposal \"Mental health is not in complete unity with the physical\" found 70% of the sample in agreement, while the proposals \"People with mental disorders should be isolated from other people\", \"Mental disorder is obvious since our first contact with the mentally ill person \"and\" No matter how hard the mentally ill person tries, he / she will not be able to become a member of a structured society \"were not widespread. Finally, the imposition of a security measure of incarceration in a psychiatric structure, the involuntary hospitalization and temporary detention of persons with a parallel psychiatric examination, as well as the recognition of mitigating circumstances, were the main ways of dealing with the cases related to the above issues. DISCUSSION The main problem was the difficulty in communication and the existence of great distrust around the confession of the mental disorder due to inaccurate diagnoses. Personal experience has been shown to lead to empathy and psychiatric expertise has often been shown to suffer from a lack of documentation. Recommendations to improve the understanding of people with mental disorders converged on thorough contact with mentally ill person better training of judicial authorities and the creation of well-staffed public structures. CONCLUSIONS Overall, there was a positive attitude towards the mental disorder with the main concern being the treatment of the mentally ill. The stigma of this was not presented as widespread, while it was obvious that there was a lack of trust in the psychiatric findings of experts and the lack of training of the judiciary on issues related to mental disorder."],"dc:identifier":["uoadl:3221506","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221506"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αντιμετώπιση ατόμων με ψυχικές ιδιαιτερότητες από την δικαστική εξουσία στην Ελλάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z"}