{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221529"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προφυλακτικός εμβολισμός ανευρυσματικού σάκου ή πλάγιων κλάδων στην ενδαγγειακή επιδίορθωση ανευρύσματος: Μετα-ανάλυση και διαδοχική μέθοδος ανάλυσης (TSA) τυχαιοποιημένων μελετών.","abstract":"Στόχοι: Διερεύνηση αποτελεσμάτων προληπτικού εμβολισμού του σάκου του ανευρύσματος ή των πλευρικών κλάδων της αορτής στην ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος (EVAR). Πηγές δεδομένων: Οι βιβλιογραφικές πηγές (MEDLINE, EMBASE και CENTRAL) αναζητήθηκαν χρησιμοποιώντας επικεφαλίδες θεμάτων και ελεύθερους όρους. Μέθοδοι ανασκόπησης: Η ανασκόπηση αναφέρθηκε σύμφωνα με το PRISMA 2020 με προκαταχωρημένο πρωτόκολλο. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) που συνέκριναν το EVAR με ή χωρίς εμβολισμό. Οι συγκεντρωτικές εκτιμήσεις των διχοτόμων υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας αναλογία πιθανοτήτων (OR) ή διαφορά κινδύνου (RD) και 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Mantel-Haenszel. Τα συνεχή αποτελέσματα συνοψίστηκαν χρησιμοποιώντας τη μέση διαφορά (MD) και 95% CI με εφαρμογή της μεθόδου της αντίστροφης διακύμανσης. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων εκτιμήθηκε με το πλαίσιο GRADE. Η έκδοση 2 του εργαλείου Cochrane χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης υπέθεσε άλφα=5% και ισχύ=80%. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν τέσσερις RCT που ανέφεραν συνολικά 393 ασθενείς. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στη θνησιμότητα που σχετίζεται με το ανεύρυσμα (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,03), τη συνολική θνησιμότητα (OR 1,85, 95%CI 0,42 – 8,13), τη ρήξη ανευρύσματος (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,0. ), επανεπέμβαση σχετιζόμενη με ενδοδιαφυγή τύπου II (RD -0,07, 95% CI -0,21 – 0,06), συνολικός χρόνος επέμβασης (MD 20,12, 95% CI -11,54 – 51,77) ή χρονικό διάστημα ακτινοσκόπησης (MD 11,17, 95% CI - 11.22 – 33.56). Οι ασθενείς με προληπτικό εμβολισμό είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου II (OR 0,45, 95% CI 0,26 – 0,78) και διόγκωσης του σάκου (OR 0,19, 95% CI 0,07 – 0,52). Ο κίνδυνος μεροληψίας ήταν υψηλός για όλα τα αποτελέσματα. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων ήταν πολύ χαμηλή για όλα τα αποτελέσματα, εκτός από την ενδοδιαφυγή τύπου II, για την οποία ήταν χαμηλή. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης έδειξε ένα ασαφές αποτέλεσμα για τη συνολική θνησιμότητα και την επανεπέμβαση που σχετίζεται με ενδοδιαφυγή τύπου II, αλλά επιβεβαίωσε το πλεονέκτημα του εμβολισμού στη μείωση της ενδοδιαφυγής τύπου II και της αύξησης διαστάσεων του σάκου. Συμπεράσματα: Περιορισμένα δεδομένα χαμηλής βεβαιότητας υποδηλώνουν ότι ο προληπτικός εμβολισμός δεν προσφέρει κλινικά οφέλη στο EVAR.","abstract_html":"Στόχοι: Διερεύνηση αποτελεσμάτων προληπτικού εμβολισμού του σάκου του ανευρύσματος ή των πλευρικών κλάδων της αορτής στην ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος (EVAR). Πηγές δεδομένων: Οι βιβλιογραφικές πηγές (MEDLINE, EMBASE και CENTRAL) αναζητήθηκαν χρησιμοποιώντας επικεφαλίδες θεμάτων και ελεύθερους όρους. Μέθοδοι ανασκόπησης: Η ανασκόπηση αναφέρθηκε σύμφωνα με το PRISMA 2020 με προκαταχωρημένο πρωτόκολλο. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) που συνέκριναν το EVAR με ή χωρίς εμβολισμό. Οι συγκεντρωτικές εκτιμήσεις των διχοτόμων υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας αναλογία πιθανοτήτων (OR) ή διαφορά κινδύνου (RD) και 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Mantel-Haenszel. Τα συνεχή αποτελέσματα συνοψίστηκαν χρησιμοποιώντας τη μέση διαφορά (MD) και 95% CI με εφαρμογή της μεθόδου της αντίστροφης διακύμανσης. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων εκτιμήθηκε με το πλαίσιο GRADE. Η έκδοση 2 του εργαλείου Cochrane χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης υπέθεσε άλφα=5% και ισχύ=80%. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν τέσσερις RCT που ανέφεραν συνολικά 393 ασθενείς. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στη θνησιμότητα που σχετίζεται με το ανεύρυσμα (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,03), τη συνολική θνησιμότητα (OR 1,85, 95%CI 0,42 – 8,13), τη ρήξη ανευρύσματος (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,0. ), επανεπέμβαση σχετιζόμενη με ενδοδιαφυγή τύπου II (RD -0,07, 95% CI -0,21 – 0,06), συνολικός χρόνος επέμβασης (MD 20,12, 95% CI -11,54 – 51,77) ή χρονικό διάστημα ακτινοσκόπησης (MD 11,17, 95% CI - 11.22 – 33.56). Οι ασθενείς με προληπτικό εμβολισμό είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου II (OR 0,45, 95% CI 0,26 – 0,78) και διόγκωσης του σάκου (OR 0,19, 95% CI 0,07 – 0,52). Ο κίνδυνος μεροληψίας ήταν υψηλός για όλα τα αποτελέσματα. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων ήταν πολύ χαμηλή για όλα τα αποτελέσματα, εκτός από την ενδοδιαφυγή τύπου II, για την οποία ήταν χαμηλή. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης έδειξε ένα ασαφές αποτέλεσμα για τη συνολική θνησιμότητα και την επανεπέμβαση που σχετίζεται με ενδοδιαφυγή τύπου II, αλλά επιβεβαίωσε το πλεονέκτημα του εμβολισμού στη μείωση της ενδοδιαφυγής τύπου II και της αύξησης διαστάσεων του σάκου. Συμπεράσματα: Περιορισμένα δεδομένα χαμηλής βεβαιότητας υποδηλώνουν ότι ο προληπτικός εμβολισμός δεν προσφέρει κλινικά οφέλη στο EVAR.","abstract_has_math":false,"creators":["Κηπαράκης Μιχαήλ","Kiparakis Michael"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221529"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221529","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221529","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221529","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κηπαράκης Μιχαήλ","Kiparakis Michael"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχοι: Διερεύνηση αποτελεσμάτων προληπτικού εμβολισμού του σάκου του ανευρύσματος ή των πλευρικών κλάδων της αορτής στην ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος (EVAR). Πηγές δεδομένων: Οι βιβλιογραφικές πηγές (MEDLINE, EMBASE και CENTRAL) αναζητήθηκαν χρησιμοποιώντας επικεφαλίδες θεμάτων και ελεύθερους όρους. Μέθοδοι ανασκόπησης: Η ανασκόπηση αναφέρθηκε σύμφωνα με το PRISMA 2020 με προκαταχωρημένο πρωτόκολλο. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) που συνέκριναν το EVAR με ή χωρίς εμβολισμό. Οι συγκεντρωτικές εκτιμήσεις των διχοτόμων υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας αναλογία πιθανοτήτων (OR) ή διαφορά κινδύνου (RD) και 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Mantel-Haenszel. Τα συνεχή αποτελέσματα συνοψίστηκαν χρησιμοποιώντας τη μέση διαφορά (MD) και 95% CI με εφαρμογή της μεθόδου της αντίστροφης διακύμανσης. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων εκτιμήθηκε με το πλαίσιο GRADE. Η έκδοση 2 του εργαλείου Cochrane χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης υπέθεσε άλφα=5% και ισχύ=80%. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν τέσσερις RCT που ανέφεραν συνολικά 393 ασθενείς. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στη θνησιμότητα που σχετίζεται με το ανεύρυσμα (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,03), τη συνολική θνησιμότητα (OR 1,85, 95%CI 0,42 – 8,13), τη ρήξη ανευρύσματος (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,0. ), επανεπέμβαση σχετιζόμενη με ενδοδιαφυγή τύπου II (RD -0,07, 95% CI -0,21 – 0,06), συνολικός χρόνος επέμβασης (MD 20,12, 95% CI -11,54 – 51,77) ή χρονικό διάστημα ακτινοσκόπησης (MD 11,17, 95% CI - 11.22 – 33.56). Οι ασθενείς με προληπτικό εμβολισμό είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου II (OR 0,45, 95% CI 0,26 – 0,78) και διόγκωσης του σάκου (OR 0,19, 95% CI 0,07 – 0,52). Ο κίνδυνος μεροληψίας ήταν υψηλός για όλα τα αποτελέσματα. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων ήταν πολύ χαμηλή για όλα τα αποτελέσματα, εκτός από την ενδοδιαφυγή τύπου II, για την οποία ήταν χαμηλή. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης έδειξε ένα ασαφές αποτέλεσμα για τη συνολική θνησιμότητα και την επανεπέμβαση που σχετίζεται με ενδοδιαφυγή τύπου II, αλλά επιβεβαίωσε το πλεονέκτημα του εμβολισμού στη μείωση της ενδοδιαφυγής τύπου II και της αύξησης διαστάσεων του σάκου. Συμπεράσματα: Περιορισμένα δεδομένα χαμηλής βεβαιότητας υποδηλώνουν ότι ο προληπτικός εμβολισμός δεν προσφέρει κλινικά οφέλη στο EVAR.","Objectives: To investigate outcomes of pre-emptive embolization of the aneurysm sac or aortic side branches in EVAR. Data sources: Bibliographic sources (MEDLINE, EMBASE, and CENTRAL) were searched using subject headings and free text terms. Review methods: The review was reported according to PRISMA 2020 with a preregistered protocol. Randomized controlled trials (RCT) comparing EVAR with versus without embolization were included. Pooled estimates of dichotomous outcomes were calculated using odds ratio (OR) or risk difference (RD) and 95% confidence interval (CI) applying the Mantel-Haenszel method. Continuous outcomes were summarized using mean difference (MD) and 95%CI applying the inverse variance method. The certainty of evidence was appraised with the GRADE framework. Version 2 of the Cochrane tool was used to assess the risk of bias. Trial sequential analysis assumed an alpha=5% and power=80%. Results: Four RCT reporting a total of 393 patients were included. No significant difference was found in aneurysm-related mortality (RD 0.00, 95%CI -0.03 – 0.03), overall mortality (OR 1.85, 95%CI 0.42 – 8.13), aneurysm rupture (RD 0.00, 95%CI -0.03 – 0.03), type II endoleak-related re-intervention (RD -0.07, 95% CI -0.21 – 0.06), procedure time (MD 20.12, 95% CI -11.54 – 51.77), or fluoroscopy time (MD 11.17, 95% CI -11.22 – 33.56). Patients with pre-emptive embolization had significantly lower odds of developing type II endoleak (OR 0.45, 95% CI 0.26 – 0.78) and sac expansion (OR 0.19, 95% CI 0.07 – 0.52). The risk of bias was high for all outcomes. The certainty of evidence was very low for all outcomes, except for type II endoleak, for which it was low. Trial sequential analysis showed an inconclusive result for overall mortality and type II endoleak-related re-intervention but confirmed the advantage of embolization in reducing type II endoleak and sac expansion. Conclusions: Limited, low certainty data suggest pre-emptive embolization confers no clinical benefits in EVAR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προφυλακτικός εμβολισμός ανευρυσματικού σάκου ή πλάγιων κλάδων στην ενδαγγειακή επιδίορθωση ανευρύσματος: Μετα-ανάλυση και διαδοχική μέθοδος ανάλυσης (TSA) τυχαιοποιημένων μελετών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κηπαράκης Μιχαήλ","Kiparakis Michael"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στόχοι: Διερεύνηση αποτελεσμάτων προληπτικού εμβολισμού του σάκου του ανευρύσματος ή των πλευρικών κλάδων της αορτής στην ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος (EVAR). Πηγές δεδομένων: Οι βιβλιογραφικές πηγές (MEDLINE, EMBASE και CENTRAL) αναζητήθηκαν χρησιμοποιώντας επικεφαλίδες θεμάτων και ελεύθερους όρους. Μέθοδοι ανασκόπησης: Η ανασκόπηση αναφέρθηκε σύμφωνα με το PRISMA 2020 με προκαταχωρημένο πρωτόκολλο. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) που συνέκριναν το EVAR με ή χωρίς εμβολισμό. Οι συγκεντρωτικές εκτιμήσεις των διχοτόμων υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας αναλογία πιθανοτήτων (OR) ή διαφορά κινδύνου (RD) και 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Mantel-Haenszel. Τα συνεχή αποτελέσματα συνοψίστηκαν χρησιμοποιώντας τη μέση διαφορά (MD) και 95% CI με εφαρμογή της μεθόδου της αντίστροφης διακύμανσης. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων εκτιμήθηκε με το πλαίσιο GRADE. Η έκδοση 2 του εργαλείου Cochrane χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση του κινδύνου μεροληψίας. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης υπέθεσε άλφα=5% και ισχύ=80%. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν τέσσερις RCT που ανέφεραν συνολικά 393 ασθενείς. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στη θνησιμότητα που σχετίζεται με το ανεύρυσμα (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,03), τη συνολική θνησιμότητα (OR 1,85, 95%CI 0,42 – 8,13), τη ρήξη ανευρύσματος (RD 0,00, 95%CI -0,03 – 0,0. ), επανεπέμβαση σχετιζόμενη με ενδοδιαφυγή τύπου II (RD -0,07, 95% CI -0,21 – 0,06), συνολικός χρόνος επέμβασης (MD 20,12, 95% CI -11,54 – 51,77) ή χρονικό διάστημα ακτινοσκόπησης (MD 11,17, 95% CI - 11.22 – 33.56). Οι ασθενείς με προληπτικό εμβολισμό είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου II (OR 0,45, 95% CI 0,26 – 0,78) και διόγκωσης του σάκου (OR 0,19, 95% CI 0,07 – 0,52). Ο κίνδυνος μεροληψίας ήταν υψηλός για όλα τα αποτελέσματα. Η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων ήταν πολύ χαμηλή για όλα τα αποτελέσματα, εκτός από την ενδοδιαφυγή τύπου II, για την οποία ήταν χαμηλή. Η διαδοχική μέθοδος ανάλυσης έδειξε ένα ασαφές αποτέλεσμα για τη συνολική θνησιμότητα και την επανεπέμβαση που σχετίζεται με ενδοδιαφυγή τύπου II, αλλά επιβεβαίωσε το πλεονέκτημα του εμβολισμού στη μείωση της ενδοδιαφυγής τύπου II και της αύξησης διαστάσεων του σάκου. Συμπεράσματα: Περιορισμένα δεδομένα χαμηλής βεβαιότητας υποδηλώνουν ότι ο προληπτικός εμβολισμός δεν προσφέρει κλινικά οφέλη στο EVAR.","Objectives: To investigate outcomes of pre-emptive embolization of the aneurysm sac or aortic side branches in EVAR. Data sources: Bibliographic sources (MEDLINE, EMBASE, and CENTRAL) were searched using subject headings and free text terms. Review methods: The review was reported according to PRISMA 2020 with a preregistered protocol. Randomized controlled trials (RCT) comparing EVAR with versus without embolization were included. Pooled estimates of dichotomous outcomes were calculated using odds ratio (OR) or risk difference (RD) and 95% confidence interval (CI) applying the Mantel-Haenszel method. Continuous outcomes were summarized using mean difference (MD) and 95%CI applying the inverse variance method. The certainty of evidence was appraised with the GRADE framework. Version 2 of the Cochrane tool was used to assess the risk of bias. Trial sequential analysis assumed an alpha=5% and power=80%. Results: Four RCT reporting a total of 393 patients were included. No significant difference was found in aneurysm-related mortality (RD 0.00, 95%CI -0.03 – 0.03), overall mortality (OR 1.85, 95%CI 0.42 – 8.13), aneurysm rupture (RD 0.00, 95%CI -0.03 – 0.03), type II endoleak-related re-intervention (RD -0.07, 95% CI -0.21 – 0.06), procedure time (MD 20.12, 95% CI -11.54 – 51.77), or fluoroscopy time (MD 11.17, 95% CI -11.22 – 33.56). Patients with pre-emptive embolization had significantly lower odds of developing type II endoleak (OR 0.45, 95% CI 0.26 – 0.78) and sac expansion (OR 0.19, 95% CI 0.07 – 0.52). The risk of bias was high for all outcomes. The certainty of evidence was very low for all outcomes, except for type II endoleak, for which it was low. Trial sequential analysis showed an inconclusive result for overall mortality and type II endoleak-related re-intervention but confirmed the advantage of embolization in reducing type II endoleak and sac expansion. Conclusions: Limited, low certainty data suggest pre-emptive embolization confers no clinical benefits in EVAR."],"dc:identifier":["uoadl:3221529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221529"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προφυλακτικός εμβολισμός ανευρυσματικού σάκου ή πλάγιων κλάδων στην ενδαγγειακή επιδίορθωση ανευρύσματος: Μετα-ανάλυση και διαδοχική μέθοδος ανάλυσης (TSA) τυχαιοποιημένων μελετών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z"}