{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221531"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221531","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Endovascular versus open abdominal aortic aneurysm repair in young patients- A meta-analysis","abstract":"Εισαγωγή- Σκοπός Τα πλεονεκτήματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης (EVAR) του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης (OSR), όσον αφορά τη χαμηλότερη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνησιμότητα, τη μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και την πρώιμη ανάρρωση, έχουν περιγραφεί στη βιβλιογραφία. Μακροπρόθεσμα, η χαμηλή συνολική θνησιμότητα, που σχετίζεται με την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης πρέπει να εξισορροπηθεί έναντι της χαμηλότερης πρώιμης θνησιμότητας, μεν, αλλά αμφισβητήσιμης αντοχής της ενδαγγειακής επιδιόρθωσης. Το γεγονός αυτό, μαζί με την υψηλότερη ανάγκη για επανεπεμβάσεις, δημιουργεί διαμάχη για το εάν η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί κατάλληλη τεχνική σε νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, η συσσωρευμένη εμπειρία, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη, οι πλέον σύγχρονες συσκευές και η καλύτερη επιλογή ασθενών ενισχύουν την υπόθεση ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR θα πρέπει να είναι πλέον βελτιωμένα, και τουλάχιστον παρόμοια με το OSR. Σε αυτή τη μελέτη, αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα για νεότερους ασθενείς, με σκοπό τη σύγκριση της βραχυ- και μακροπρόθεσμης έκβασης του EVAR έναντι του OSR σε νέους ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Υλικό και μεθοδολογία Οι βάσεις δεδομένων MEDLINE, CENTRAL και EMBASE ερευνήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2022. Συγκρίθηκαν τα περιεγχειρητικά (θνησιμότητα και νοσηρότητα 30 ημερών, διάρκεια νοσηλείας) και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (μακροχρόνια θνησιμότητα, ποσοστό επανεπέμβασης) μεταξύ νεαρών ασθενών που υπεβλήθησαν σε ενδαγγειακή (EVAR) και ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση (OSR) ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Για τη μετα-ανάλυση συγκριτικών μελετών, χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό των συνδυασμένων συνολικών μεγεθών των ομαδοποιημένων δεδομένων. Εννέα αναδρομικές μελέτες παρατήρησης (8 μονοκεντρικές και 1 πολυκεντρική), πέντε βάσεις δεδομένων και μία τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθησαν στην ανάλυση. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως λόγος πιθανοτήτων (OR) ή μέση διαφορά (MD) με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (CI). Αποτελέσματα Το EVAR συσχετίστηκε με μειωμένη περιεγχειρητική θνητότητα (εντός 30 ημερών) (OR 0,24, 95% CI 0,16 – 0,34, P<0,00001, μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (MD -4,44 ημέρες, 95% CI 4,79 – 4,09, P<0,0000), σημαντικά χαμηλότερη ανάγκη για μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (OR 0,02, 95% CI 0,01 – 0,10; P<0,00001) και μικρότερη παραμονή στη ΜΕΘ (MD -1,06 ημέρες, 95% CI -1,76 – -0,35, P=0,003). Επιπλέον, ένα πιθανό όφελος μακροπρόθεσμης επιβίωσης μεταξύ των δύο επεμβάσεων απέτυχε να φτάσει σε στατιστικά σημαντική διαφορά (OR 1,00, 95% CI 0,41 – 2,44, P=1,00), ενώ οι συνολικές επανεπεμβάσεις ήταν πιο συχνές μεταξύ των ασθενών με EVAR αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (OR 1,64, 95% CI 0,90 – 2,94, P=0,11). Συμπέρασμα Τα αναδυόμενα στοιχεία υποστηρίζουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα και παρόμοια μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR για ΑΑΑ σε σύγκριση με το OSR σε νέους ασθενείς, θέτοντας το ως μια ασφαλή εναλλακτική, ωστόσο, υπό αυστηρούς, ανατομικούς όρους. Είναι απαραίτητες μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες, οι οποίες θα παρέχουν ξεχωριστά δεδομένα για νέους ασθενείς, ακολουθώντας αυστηρά τις ενδείξεις χρήσης των συσκευών (IFU), σχετικά με το EVAR, προκειμένου να διευκρινιστεί η συγκριτική έκβαση του EVAR έναντι του OSR σε αυτή την υποομάδα ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή- Σκοπός Τα πλεονεκτήματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης (EVAR) του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης (OSR), όσον αφορά τη χαμηλότερη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνησιμότητα, τη μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και την πρώιμη ανάρρωση, έχουν περιγραφεί στη βιβλιογραφία. Μακροπρόθεσμα, η χαμηλή συνολική θνησιμότητα, που σχετίζεται με την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης πρέπει να εξισορροπηθεί έναντι της χαμηλότερης πρώιμης θνησιμότητας, μεν, αλλά αμφισβητήσιμης αντοχής της ενδαγγειακής επιδιόρθωσης. Το γεγονός αυτό, μαζί με την υψηλότερη ανάγκη για επανεπεμβάσεις, δημιουργεί διαμάχη για το εάν η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί κατάλληλη τεχνική σε νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, η συσσωρευμένη εμπειρία, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη, οι πλέον σύγχρονες συσκευές και η καλύτερη επιλογή ασθενών ενισχύουν την υπόθεση ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR θα πρέπει να είναι πλέον βελτιωμένα, και τουλάχιστον παρόμοια με το OSR. Σε αυτή τη μελέτη, αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα για νεότερους ασθενείς, με σκοπό τη σύγκριση της βραχυ- και μακροπρόθεσμης έκβασης του EVAR έναντι του OSR σε νέους ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Υλικό και μεθοδολογία Οι βάσεις δεδομένων MEDLINE, CENTRAL και EMBASE ερευνήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2022. Συγκρίθηκαν τα περιεγχειρητικά (θνησιμότητα και νοσηρότητα 30 ημερών, διάρκεια νοσηλείας) και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (μακροχρόνια θνησιμότητα, ποσοστό επανεπέμβασης) μεταξύ νεαρών ασθενών που υπεβλήθησαν σε ενδαγγειακή (EVAR) και ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση (OSR) ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Για τη μετα-ανάλυση συγκριτικών μελετών, χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό των συνδυασμένων συνολικών μεγεθών των ομαδοποιημένων δεδομένων. Εννέα αναδρομικές μελέτες παρατήρησης (8 μονοκεντρικές και 1 πολυκεντρική), πέντε βάσεις δεδομένων και μία τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθησαν στην ανάλυση. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως λόγος πιθανοτήτων (OR) ή μέση διαφορά (MD) με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (CI). Αποτελέσματα Το EVAR συσχετίστηκε με μειωμένη περιεγχειρητική θνητότητα (εντός 30 ημερών) (OR 0,24, 95% CI 0,16 – 0,34, P&lt;0,00001, μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (MD -4,44 ημέρες, 95% CI 4,79 – 4,09, P&lt;0,0000), σημαντικά χαμηλότερη ανάγκη για μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (OR 0,02, 95% CI 0,01 – 0,10; P&lt;0,00001) και μικρότερη παραμονή στη ΜΕΘ (MD -1,06 ημέρες, 95% CI -1,76 – -0,35, P=0,003). Επιπλέον, ένα πιθανό όφελος μακροπρόθεσμης επιβίωσης μεταξύ των δύο επεμβάσεων απέτυχε να φτάσει σε στατιστικά σημαντική διαφορά (OR 1,00, 95% CI 0,41 – 2,44, P=1,00), ενώ οι συνολικές επανεπεμβάσεις ήταν πιο συχνές μεταξύ των ασθενών με EVAR αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (OR 1,64, 95% CI 0,90 – 2,94, P=0,11). Συμπέρασμα Τα αναδυόμενα στοιχεία υποστηρίζουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα και παρόμοια μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR για ΑΑΑ σε σύγκριση με το OSR σε νέους ασθενείς, θέτοντας το ως μια ασφαλή εναλλακτική, ωστόσο, υπό αυστηρούς, ανατομικούς όρους. Είναι απαραίτητες μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες, οι οποίες θα παρέχουν ξεχωριστά δεδομένα για νέους ασθενείς, ακολουθώντας αυστηρά τις ενδείξεις χρήσης των συσκευών (IFU), σχετικά με το EVAR, προκειμένου να διευκρινιστεί η συγκριτική έκβαση του EVAR έναντι του OSR σε αυτή την υποομάδα ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαβαλάκη Αικατερίνη","Gavalaki Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221531"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221531","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221531","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221531","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221531","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαβαλάκη Αικατερίνη","Gavalaki Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221531"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή- Σκοπός Τα πλεονεκτήματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης (EVAR) του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης (OSR), όσον αφορά τη χαμηλότερη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνησιμότητα, τη μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και την πρώιμη ανάρρωση, έχουν περιγραφεί στη βιβλιογραφία. Μακροπρόθεσμα, η χαμηλή συνολική θνησιμότητα, που σχετίζεται με την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης πρέπει να εξισορροπηθεί έναντι της χαμηλότερης πρώιμης θνησιμότητας, μεν, αλλά αμφισβητήσιμης αντοχής της ενδαγγειακής επιδιόρθωσης. Το γεγονός αυτό, μαζί με την υψηλότερη ανάγκη για επανεπεμβάσεις, δημιουργεί διαμάχη για το εάν η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί κατάλληλη τεχνική σε νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, η συσσωρευμένη εμπειρία, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη, οι πλέον σύγχρονες συσκευές και η καλύτερη επιλογή ασθενών ενισχύουν την υπόθεση ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR θα πρέπει να είναι πλέον βελτιωμένα, και τουλάχιστον παρόμοια με το OSR. Σε αυτή τη μελέτη, αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα για νεότερους ασθενείς, με σκοπό τη σύγκριση της βραχυ- και μακροπρόθεσμης έκβασης του EVAR έναντι του OSR σε νέους ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Υλικό και μεθοδολογία Οι βάσεις δεδομένων MEDLINE, CENTRAL και EMBASE ερευνήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2022. Συγκρίθηκαν τα περιεγχειρητικά (θνησιμότητα και νοσηρότητα 30 ημερών, διάρκεια νοσηλείας) και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (μακροχρόνια θνησιμότητα, ποσοστό επανεπέμβασης) μεταξύ νεαρών ασθενών που υπεβλήθησαν σε ενδαγγειακή (EVAR) και ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση (OSR) ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Για τη μετα-ανάλυση συγκριτικών μελετών, χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό των συνδυασμένων συνολικών μεγεθών των ομαδοποιημένων δεδομένων. Εννέα αναδρομικές μελέτες παρατήρησης (8 μονοκεντρικές και 1 πολυκεντρική), πέντε βάσεις δεδομένων και μία τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθησαν στην ανάλυση. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως λόγος πιθανοτήτων (OR) ή μέση διαφορά (MD) με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (CI). Αποτελέσματα Το EVAR συσχετίστηκε με μειωμένη περιεγχειρητική θνητότητα (εντός 30 ημερών) (OR 0,24, 95% CI 0,16 – 0,34, P<0,00001, μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (MD -4,44 ημέρες, 95% CI 4,79 – 4,09, P<0,0000), σημαντικά χαμηλότερη ανάγκη για μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (OR 0,02, 95% CI 0,01 – 0,10; P<0,00001) και μικρότερη παραμονή στη ΜΕΘ (MD -1,06 ημέρες, 95% CI -1,76 – -0,35, P=0,003). Επιπλέον, ένα πιθανό όφελος μακροπρόθεσμης επιβίωσης μεταξύ των δύο επεμβάσεων απέτυχε να φτάσει σε στατιστικά σημαντική διαφορά (OR 1,00, 95% CI 0,41 – 2,44, P=1,00), ενώ οι συνολικές επανεπεμβάσεις ήταν πιο συχνές μεταξύ των ασθενών με EVAR αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (OR 1,64, 95% CI 0,90 – 2,94, P=0,11). Συμπέρασμα Τα αναδυόμενα στοιχεία υποστηρίζουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα και παρόμοια μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR για ΑΑΑ σε σύγκριση με το OSR σε νέους ασθενείς, θέτοντας το ως μια ασφαλή εναλλακτική, ωστόσο, υπό αυστηρούς, ανατομικούς όρους. Είναι απαραίτητες μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες, οι οποίες θα παρέχουν ξεχωριστά δεδομένα για νέους ασθενείς, ακολουθώντας αυστηρά τις ενδείξεις χρήσης των συσκευών (IFU), σχετικά με το EVAR, προκειμένου να διευκρινιστεί η συγκριτική έκβαση του EVAR έναντι του OSR σε αυτή την υποομάδα ασθενών.","Introduction The advantages of endovascular repair (EVAR) of abdominal aortic aneurysm (AAA) over open surgical repair (OSR) are well described, regarding lower perioperative morbidity and mortality, reduced length of stay and earlier recovery. In the long term, the low overall mortality associated with open repair surgery has to be balanced against the lower early mortality but questionable durability of EVAR. This fact, along with the higher need for re-interventions, creates controversy on whether EVAR is a suitable technique in younger patients. However, accumulated experience, rapid technological improvement, newer devices, and better patient selection reinforce the assumption that long-term outcomes of EVAR should be improved and at least, similar to OSR. In this study, clinical data on younger patients were analyzed to investigate the results of EVAR versus OSR in younger patients with AAA. Patients and Methods The MEDLINE, CENTRAL, and EMBASE databases were searched from January 2000 to March 2022. Peri-operative (30-day mortality and morbidity, length of hospitalization) and long-term outcomes (long-term mortality, re-intervention rate) were compared between young patients undergoing EVAR and OSR. For the meta-analysis of comparative studies, the random effects model was used to calculate combined overall effect sizes of pooled data. Nine observational retrospective studies (8 single-center and 1 multi-center), five administrative databases and one randomized control trial were included in the analysis. Data are presented as the odds ratio (OR) or mean difference (MD) with 95% confidence interval (CI). Results EVAR was associated with a decreased risk of 30-day mortality (OR 0.24, 95% CI 0.16 – 0.34; P<0.00001, shorter length of hospitalization (MD -4.44 days, 95% CI 4.79 – 4.09; P<0.00001), significantly lower need of intensive care unit (ICU) (OR 0.02, 95% CI 0.01 – 0.10; P<0.00001) and shorter stay in the ICU (MD -1.06 days, 95% CI -1.76 – -0.35; P=0.003). Moreover, a potential long-term survival benefit of either the procedures failed to reach statistically significant difference (OR 1.00, 95% CI 0.41 – 2.44; P=1.00), whereas the overall re-interventions were more common among EVAR patients but the difference was not statistically significant (OR 1.64, 95% CI 0.90 – 2.94; P=0.11). Conclusion Emerging evidence supports beneficial short-term and similar long-term outcomes of EVAR for AAA as compared with OSR in young patients, setting it as a safe alternative, on, however, strict anatomical terms. Future randomized trials are necessary, providing separate data on young patients, following strictly the indications for use, regarding EVAR, in order to elucidate the comparative effect of EVAR and OSR in this subgroup of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Endovascular versus open abdominal aortic aneurysm repair in young patients- A meta-analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαβαλάκη Αικατερίνη","Gavalaki Aikaterini"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή- Σκοπός Τα πλεονεκτήματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης (EVAR) του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης (OSR), όσον αφορά τη χαμηλότερη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνησιμότητα, τη μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και την πρώιμη ανάρρωση, έχουν περιγραφεί στη βιβλιογραφία. Μακροπρόθεσμα, η χαμηλή συνολική θνησιμότητα, που σχετίζεται με την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης πρέπει να εξισορροπηθεί έναντι της χαμηλότερης πρώιμης θνησιμότητας, μεν, αλλά αμφισβητήσιμης αντοχής της ενδαγγειακής επιδιόρθωσης. Το γεγονός αυτό, μαζί με την υψηλότερη ανάγκη για επανεπεμβάσεις, δημιουργεί διαμάχη για το εάν η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί κατάλληλη τεχνική σε νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, η συσσωρευμένη εμπειρία, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη, οι πλέον σύγχρονες συσκευές και η καλύτερη επιλογή ασθενών ενισχύουν την υπόθεση ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR θα πρέπει να είναι πλέον βελτιωμένα, και τουλάχιστον παρόμοια με το OSR. Σε αυτή τη μελέτη, αναλύθηκαν κλινικά δεδομένα για νεότερους ασθενείς, με σκοπό τη σύγκριση της βραχυ- και μακροπρόθεσμης έκβασης του EVAR έναντι του OSR σε νέους ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. Υλικό και μεθοδολογία Οι βάσεις δεδομένων MEDLINE, CENTRAL και EMBASE ερευνήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2022. Συγκρίθηκαν τα περιεγχειρητικά (θνησιμότητα και νοσηρότητα 30 ημερών, διάρκεια νοσηλείας) και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (μακροχρόνια θνησιμότητα, ποσοστό επανεπέμβασης) μεταξύ νεαρών ασθενών που υπεβλήθησαν σε ενδαγγειακή (EVAR) και ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση (OSR) ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Για τη μετα-ανάλυση συγκριτικών μελετών, χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό των συνδυασμένων συνολικών μεγεθών των ομαδοποιημένων δεδομένων. Εννέα αναδρομικές μελέτες παρατήρησης (8 μονοκεντρικές και 1 πολυκεντρική), πέντε βάσεις δεδομένων και μία τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθησαν στην ανάλυση. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως λόγος πιθανοτήτων (OR) ή μέση διαφορά (MD) με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (CI). Αποτελέσματα Το EVAR συσχετίστηκε με μειωμένη περιεγχειρητική θνητότητα (εντός 30 ημερών) (OR 0,24, 95% CI 0,16 – 0,34, P<0,00001, μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (MD -4,44 ημέρες, 95% CI 4,79 – 4,09, P<0,0000), σημαντικά χαμηλότερη ανάγκη για μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (OR 0,02, 95% CI 0,01 – 0,10; P<0,00001) και μικρότερη παραμονή στη ΜΕΘ (MD -1,06 ημέρες, 95% CI -1,76 – -0,35, P=0,003). Επιπλέον, ένα πιθανό όφελος μακροπρόθεσμης επιβίωσης μεταξύ των δύο επεμβάσεων απέτυχε να φτάσει σε στατιστικά σημαντική διαφορά (OR 1,00, 95% CI 0,41 – 2,44, P=1,00), ενώ οι συνολικές επανεπεμβάσεις ήταν πιο συχνές μεταξύ των ασθενών με EVAR αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (OR 1,64, 95% CI 0,90 – 2,94, P=0,11). Συμπέρασμα Τα αναδυόμενα στοιχεία υποστηρίζουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα και παρόμοια μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του EVAR για ΑΑΑ σε σύγκριση με το OSR σε νέους ασθενείς, θέτοντας το ως μια ασφαλή εναλλακτική, ωστόσο, υπό αυστηρούς, ανατομικούς όρους. Είναι απαραίτητες μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες, οι οποίες θα παρέχουν ξεχωριστά δεδομένα για νέους ασθενείς, ακολουθώντας αυστηρά τις ενδείξεις χρήσης των συσκευών (IFU), σχετικά με το EVAR, προκειμένου να διευκρινιστεί η συγκριτική έκβαση του EVAR έναντι του OSR σε αυτή την υποομάδα ασθενών.","Introduction The advantages of endovascular repair (EVAR) of abdominal aortic aneurysm (AAA) over open surgical repair (OSR) are well described, regarding lower perioperative morbidity and mortality, reduced length of stay and earlier recovery. In the long term, the low overall mortality associated with open repair surgery has to be balanced against the lower early mortality but questionable durability of EVAR. This fact, along with the higher need for re-interventions, creates controversy on whether EVAR is a suitable technique in younger patients. However, accumulated experience, rapid technological improvement, newer devices, and better patient selection reinforce the assumption that long-term outcomes of EVAR should be improved and at least, similar to OSR. In this study, clinical data on younger patients were analyzed to investigate the results of EVAR versus OSR in younger patients with AAA. Patients and Methods The MEDLINE, CENTRAL, and EMBASE databases were searched from January 2000 to March 2022. Peri-operative (30-day mortality and morbidity, length of hospitalization) and long-term outcomes (long-term mortality, re-intervention rate) were compared between young patients undergoing EVAR and OSR. For the meta-analysis of comparative studies, the random effects model was used to calculate combined overall effect sizes of pooled data. Nine observational retrospective studies (8 single-center and 1 multi-center), five administrative databases and one randomized control trial were included in the analysis. Data are presented as the odds ratio (OR) or mean difference (MD) with 95% confidence interval (CI). Results EVAR was associated with a decreased risk of 30-day mortality (OR 0.24, 95% CI 0.16 – 0.34; P<0.00001, shorter length of hospitalization (MD -4.44 days, 95% CI 4.79 – 4.09; P<0.00001), significantly lower need of intensive care unit (ICU) (OR 0.02, 95% CI 0.01 – 0.10; P<0.00001) and shorter stay in the ICU (MD -1.06 days, 95% CI -1.76 – -0.35; P=0.003). Moreover, a potential long-term survival benefit of either the procedures failed to reach statistically significant difference (OR 1.00, 95% CI 0.41 – 2.44; P=1.00), whereas the overall re-interventions were more common among EVAR patients but the difference was not statistically significant (OR 1.64, 95% CI 0.90 – 2.94; P=0.11). Conclusion Emerging evidence supports beneficial short-term and similar long-term outcomes of EVAR for AAA as compared with OSR in young patients, setting it as a safe alternative, on, however, strict anatomical terms. Future randomized trials are necessary, providing separate data on young patients, following strictly the indications for use, regarding EVAR, in order to elucidate the comparative effect of EVAR and OSR in this subgroup of patients."],"dc:identifier":["uoadl:3221531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221531"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Endovascular versus open abdominal aortic aneurysm repair in young patients- A meta-analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:08Z"}