{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221766"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221766","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση συγκοπής χωρίς γνωστό παθολογικό υπόστρωμα σε τριτοβάθμιο ίδρυμα: Εμφυτεύσιμοι καταγραφείς καρδιακού ρυθμού και ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος- αντιπαραβολή με τις κατευθυντήριες οδηγίες και την διεθνή πρακτική","abstract":"Εισαγωγή: Η συγκοπή ορίζεται ως η παροδική απώλεια συνείδησης και του ορθοστατικού τόνου που προκύπτει από αιφνίδια, προσωρινή μείωση της εγκεφαλικής ροής αίματος. Η συγκοπή αντιπροσωπεύει το 1 έως 3,5% όλων των επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και το 6% του συνόλου των εισαγωγών στο νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της διαχείρισης των περιστατικών συγκοπής χωρίς παθολογικό υπόστρωμα και προφανή αιτιολογία, όπως αυτά εμφανίζονται στην καθημερινή πρακτική ενός τριτοβάθμιου νοσηλευτικού ιδρύματος, καθώς και της χρησιμότητας του εμφυτεύσιμου καταγραφέα καρδιακού ρυθμού και της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης στο πλαίσιο της εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Κατευθυντηρίων Οδηγιών για τη συγκοπή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μελέτη παρατήρησης, καταγραφής και αντιπαραβολής με τα διεθνή δεδομένα και τις σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Scopus, ΙΑΤΡΟΤΕΚ και Google Scholar. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση της βιβλιογραφίας ήταν οι εξής: «TLOC», «syncope», «ILR», «electrophysiology», «syncope guidelines» «syncope unit/clinic», «tilt test», «syncope in emergency», «syncope classification» και «high/low risk syncope». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς μελέτες που είναι γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Συγκοπή. Τα κλινικά δεδομένα αντλήθηκαν από την πιστοποιημένη Μονάδα Συγκοπής-Αρρυθμιών της Β΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, όπου παρακολουθούνται οι ασθενείς με παροδική απώλεια συνείδησης (TLOC) και ανεξήγητα επεισόδια συγκοπής, από 01.01.2019 μέχρι 31.12.2020. Αποτελέσματα: Από τους 469 ασθενείς, εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς έγινε στους 48, ενώ σε ένα άλλο δείγμα 20 ατόμων πραγματοποιήθηκε ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΚΕ. Συννοσηρότητες είχαν 23 (33,8%) ασθενείς. Από τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς με την προοπτική παρατεταμένης παρακολούθησης, κατεγράφησαν 12 περιπτώσεις παθολογικού ρυθμού συνοδευόμενου από συμπτώματα κατεγράφη σε 11 ασθενείς (ένας ασθενής εμφάνισε παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή με ταχεία κοιλιακή αντοπόκριση, αλλά και μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία), ποσοστό 23%. Παθολογικά ευρήματα προέκυψαν σε 4 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ηλεκτρο-φυσιολογική μελέτη (20%, p = 0,012). Ως προς την ανίχνευση παθολογικού ρυθμού , η παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού ήταν αποτελεσματική σε 12/48 συνολικά περιπτώσεις (25%) και η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σε 4/20 (20%, p=0,0014). Aξιοσημείωτο ποσοστό παθολογικών ευρημάτων σχετιζόταν με την παρουσία κολπικής μαρμαρυγής, 16% συνολικά. Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ILR υπήρχε στους 7 (63%) ασθενείς (5 είχαν παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή και 2 σύνδρομο ταχυκαρδίας-βραδυκαρδίας). Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ΗΦΜ υπήρχε στους 4 ασθενείς: Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου ανιχνεύτηκε στους 3 ασθενείς, εισαγώγιμη ΚΜ σε 1 ασθενή. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή των διεθνών κατευθυντηρίων προτάσεων αφήνει μικρό ποσοστό ασθενών με αδιάγνωστη αιτία συγκοπής, που έχουν ανάγκη μακράς διάρκειας καταγραφής καρδιακού ρυθμού ή ηλεκτροφυσιολογικού ελέγχου. Από αυτούς, οι καταγραφείς ρυθμού προσφέρουν ικανό ποσοστό διάγνωσης, ενώ ένα μικρό ποσοστό των ηλεκτροφυσιολογικών μελετών αναδεικνύει παθολογικά αίτια. Οι παρατηρήσεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη για εξειδικευμένες μονάδες συγκοπής και κατάλληλης εφαρμογής διαγνωστικών αλγορίθμων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η συγκοπή ορίζεται ως η παροδική απώλεια συνείδησης και του ορθοστατικού τόνου που προκύπτει από αιφνίδια, προσωρινή μείωση της εγκεφαλικής ροής αίματος. Η συγκοπή αντιπροσωπεύει το 1 έως 3,5% όλων των επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και το 6% του συνόλου των εισαγωγών στο νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της διαχείρισης των περιστατικών συγκοπής χωρίς παθολογικό υπόστρωμα και προφανή αιτιολογία, όπως αυτά εμφανίζονται στην καθημερινή πρακτική ενός τριτοβάθμιου νοσηλευτικού ιδρύματος, καθώς και της χρησιμότητας του εμφυτεύσιμου καταγραφέα καρδιακού ρυθμού και της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης στο πλαίσιο της εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Κατευθυντηρίων Οδηγιών για τη συγκοπή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μελέτη παρατήρησης, καταγραφής και αντιπαραβολής με τα διεθνή δεδομένα και τις σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Scopus, ΙΑΤΡΟΤΕΚ και Google Scholar. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση της βιβλιογραφίας ήταν οι εξής: «TLOC», «syncope», «ILR», «electrophysiology», «syncope guidelines» «syncope unit/clinic», «tilt test», «syncope in emergency», «syncope classification» και «high/low risk syncope». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς μελέτες που είναι γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Συγκοπή. Τα κλινικά δεδομένα αντλήθηκαν από την πιστοποιημένη Μονάδα Συγκοπής-Αρρυθμιών της Β΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, όπου παρακολουθούνται οι ασθενείς με παροδική απώλεια συνείδησης (TLOC) και ανεξήγητα επεισόδια συγκοπής, από 01.01.2019 μέχρι 31.12.2020. Αποτελέσματα: Από τους 469 ασθενείς, εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς έγινε στους 48, ενώ σε ένα άλλο δείγμα 20 ατόμων πραγματοποιήθηκε ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΚΕ. Συννοσηρότητες είχαν 23 (33,8%) ασθενείς. Από τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς με την προοπτική παρατεταμένης παρακολούθησης, κατεγράφησαν 12 περιπτώσεις παθολογικού ρυθμού συνοδευόμενου από συμπτώματα κατεγράφη σε 11 ασθενείς (ένας ασθενής εμφάνισε παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή με ταχεία κοιλιακή αντοπόκριση, αλλά και μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία), ποσοστό 23%. Παθολογικά ευρήματα προέκυψαν σε 4 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ηλεκτρο-φυσιολογική μελέτη (20%, p = 0,012). Ως προς την ανίχνευση παθολογικού ρυθμού , η παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού ήταν αποτελεσματική σε 12/48 συνολικά περιπτώσεις (25%) και η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σε 4/20 (20%, p=0,0014). Aξιοσημείωτο ποσοστό παθολογικών ευρημάτων σχετιζόταν με την παρουσία κολπικής μαρμαρυγής, 16% συνολικά. Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ILR υπήρχε στους 7 (63%) ασθενείς (5 είχαν παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή και 2 σύνδρομο ταχυκαρδίας-βραδυκαρδίας). Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ΗΦΜ υπήρχε στους 4 ασθενείς: Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου ανιχνεύτηκε στους 3 ασθενείς, εισαγώγιμη ΚΜ σε 1 ασθενή. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή των διεθνών κατευθυντηρίων προτάσεων αφήνει μικρό ποσοστό ασθενών με αδιάγνωστη αιτία συγκοπής, που έχουν ανάγκη μακράς διάρκειας καταγραφής καρδιακού ρυθμού ή ηλεκτροφυσιολογικού ελέγχου. Από αυτούς, οι καταγραφείς ρυθμού προσφέρουν ικανό ποσοστό διάγνωσης, ενώ ένα μικρό ποσοστό των ηλεκτροφυσιολογικών μελετών αναδεικνύει παθολογικά αίτια. Οι παρατηρήσεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη για εξειδικευμένες μονάδες συγκοπής και κατάλληλης εφαρμογής διαγνωστικών αλγορίθμων.","abstract_has_math":false,"creators":["Miksenaite Gintare"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221766"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221766","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221766","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221766","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221766","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Miksenaite Gintare"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221766","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221766"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η συγκοπή ορίζεται ως η παροδική απώλεια συνείδησης και του ορθοστατικού τόνου που προκύπτει από αιφνίδια, προσωρινή μείωση της εγκεφαλικής ροής αίματος. Η συγκοπή αντιπροσωπεύει το 1 έως 3,5% όλων των επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και το 6% του συνόλου των εισαγωγών στο νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της διαχείρισης των περιστατικών συγκοπής χωρίς παθολογικό υπόστρωμα και προφανή αιτιολογία, όπως αυτά εμφανίζονται στην καθημερινή πρακτική ενός τριτοβάθμιου νοσηλευτικού ιδρύματος, καθώς και της χρησιμότητας του εμφυτεύσιμου καταγραφέα καρδιακού ρυθμού και της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης στο πλαίσιο της εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Κατευθυντηρίων Οδηγιών για τη συγκοπή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μελέτη παρατήρησης, καταγραφής και αντιπαραβολής με τα διεθνή δεδομένα και τις σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Scopus, ΙΑΤΡΟΤΕΚ και Google Scholar. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση της βιβλιογραφίας ήταν οι εξής: «TLOC», «syncope», «ILR», «electrophysiology», «syncope guidelines» «syncope unit/clinic», «tilt test», «syncope in emergency», «syncope classification» και «high/low risk syncope». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς μελέτες που είναι γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Συγκοπή. Τα κλινικά δεδομένα αντλήθηκαν από την πιστοποιημένη Μονάδα Συγκοπής-Αρρυθμιών της Β΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, όπου παρακολουθούνται οι ασθενείς με παροδική απώλεια συνείδησης (TLOC) και ανεξήγητα επεισόδια συγκοπής, από 01.01.2019 μέχρι 31.12.2020. Αποτελέσματα: Από τους 469 ασθενείς, εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς έγινε στους 48, ενώ σε ένα άλλο δείγμα 20 ατόμων πραγματοποιήθηκε ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΚΕ. Συννοσηρότητες είχαν 23 (33,8%) ασθενείς. Από τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς με την προοπτική παρατεταμένης παρακολούθησης, κατεγράφησαν 12 περιπτώσεις παθολογικού ρυθμού συνοδευόμενου από συμπτώματα κατεγράφη σε 11 ασθενείς (ένας ασθενής εμφάνισε παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή με ταχεία κοιλιακή αντοπόκριση, αλλά και μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία), ποσοστό 23%. Παθολογικά ευρήματα προέκυψαν σε 4 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ηλεκτρο-φυσιολογική μελέτη (20%, p = 0,012). Ως προς την ανίχνευση παθολογικού ρυθμού , η παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού ήταν αποτελεσματική σε 12/48 συνολικά περιπτώσεις (25%) και η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σε 4/20 (20%, p=0,0014). Aξιοσημείωτο ποσοστό παθολογικών ευρημάτων σχετιζόταν με την παρουσία κολπικής μαρμαρυγής, 16% συνολικά. Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ILR υπήρχε στους 7 (63%) ασθενείς (5 είχαν παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή και 2 σύνδρομο ταχυκαρδίας-βραδυκαρδίας). Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ΗΦΜ υπήρχε στους 4 ασθενείς: Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου ανιχνεύτηκε στους 3 ασθενείς, εισαγώγιμη ΚΜ σε 1 ασθενή. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή των διεθνών κατευθυντηρίων προτάσεων αφήνει μικρό ποσοστό ασθενών με αδιάγνωστη αιτία συγκοπής, που έχουν ανάγκη μακράς διάρκειας καταγραφής καρδιακού ρυθμού ή ηλεκτροφυσιολογικού ελέγχου. Από αυτούς, οι καταγραφείς ρυθμού προσφέρουν ικανό ποσοστό διάγνωσης, ενώ ένα μικρό ποσοστό των ηλεκτροφυσιολογικών μελετών αναδεικνύει παθολογικά αίτια. Οι παρατηρήσεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη για εξειδικευμένες μονάδες συγκοπής και κατάλληλης εφαρμογής διαγνωστικών αλγορίθμων.","Introduction: Syncope is defined as the transient loss of consciousness and orthostatic tone resulting from a sudden, temporary decrease in cerebral blood flow. Syncope accounts for 1 to 3.5% of all emergency department visits (EDs) and 6% of all hospital admissions. Purpose: The purpose of this study was to investigate the management of syncope cases without pathological background and obvious etiology, as they appear in the daily practice of a tertiary hospital, as well as the usefulness of the implantable heart rate recorder and its electrophysiological study. European Fusion Guidelines. Methodology: This is an observational study, recording and comparison with international data and relevant guidelines. The bibliography was searched in the electronic indexing databases of Pubmed, Scopus, IATROTEK and Google Scholar. The keywords used to search the literature were: \"TLOC\", \"syncope\", \"ILR\", \"electrophysiology\", \"syncope guidelines\", \"syncope unit / clinic\", \"tilt test\", \"syncope in emergency\", \"Syncope classification \" and \"high / low risk syncope\". Original studies written in English were included. Particular emphasis was placed on the European Syncope Guidelines. The clinical data were obtained from the certified Syncope-Arrhythmia Unit of the 2nd University Cardiology Clinic, where patients with transient loss of consciousness (TLOC) and unexplained episodes of syncope are monitored, from 01.01.2019 to 31.12.2020. Results: Out of 469 patients, implantable loop recorder (ILR) was implanted in 48 patients, while in another sample of 20 people an electrophysiological study was performed, according to guidelines of EKE. Totally, 23 (33.8%) patients had comorbidities. Of the patients who underwent ILR with the prospect of prolonged follow-up, 12 cases of abnormal rhythm accompanied by symptoms were recorded in 11 (23%) patients (one patient developed paroxysmal atrial fibrillation with rapid ventricular response but also no persistent ventricular tachycardia). Pathological findings occurred in 4 patients who underwent electrophysiological study (20%, p = 0.012). Regarding the detection of abnormal rhythm, the prolonged monitoring of the heart rhythm was effective in 12/48 total cases (25%) and the electrophysiological study in 4/20 (20%, p = 0.0014). A significant percentage of pathological findings were associated with the presence of atrial fibrillation, 16% in total. Presence of AF in the ILR group was found in 7 (63%) patients (5 had paroxysmal atrial fibrillation and 2 had tachycardia-bradycardia syndrome). Presence of AF in the HFM group was found in 4 patients: Sick sinus syndrome was detected in 3 patients, leadable AF in 1 patient. Conclusions: There is an unmet need for specialized syncope units and full implementation of diagnostic and treatment algorithms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση συγκοπής χωρίς γνωστό παθολογικό υπόστρωμα σε τριτοβάθμιο ίδρυμα: Εμφυτεύσιμοι καταγραφείς καρδιακού ρυθμού και ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος- αντιπαραβολή με τις κατευθυντήριες οδηγίες και την διεθνή πρακτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Miksenaite Gintare"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η συγκοπή ορίζεται ως η παροδική απώλεια συνείδησης και του ορθοστατικού τόνου που προκύπτει από αιφνίδια, προσωρινή μείωση της εγκεφαλικής ροής αίματος. Η συγκοπή αντιπροσωπεύει το 1 έως 3,5% όλων των επισκέψεων στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και το 6% του συνόλου των εισαγωγών στο νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της διαχείρισης των περιστατικών συγκοπής χωρίς παθολογικό υπόστρωμα και προφανή αιτιολογία, όπως αυτά εμφανίζονται στην καθημερινή πρακτική ενός τριτοβάθμιου νοσηλευτικού ιδρύματος, καθώς και της χρησιμότητας του εμφυτεύσιμου καταγραφέα καρδιακού ρυθμού και της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης στο πλαίσιο της εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Κατευθυντηρίων Οδηγιών για τη συγκοπή. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία μελέτη παρατήρησης, καταγραφής και αντιπαραβολής με τα διεθνή δεδομένα και τις σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις ηλεκτρονικές βάσεις αποδελτίωσης βιβλιογραφικών δεδομένων Pubmed, Scopus, ΙΑΤΡΟΤΕΚ και Google Scholar. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση της βιβλιογραφίας ήταν οι εξής: «TLOC», «syncope», «ILR», «electrophysiology», «syncope guidelines» «syncope unit/clinic», «tilt test», «syncope in emergency», «syncope classification» και «high/low risk syncope». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς μελέτες που είναι γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Συγκοπή. Τα κλινικά δεδομένα αντλήθηκαν από την πιστοποιημένη Μονάδα Συγκοπής-Αρρυθμιών της Β΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, όπου παρακολουθούνται οι ασθενείς με παροδική απώλεια συνείδησης (TLOC) και ανεξήγητα επεισόδια συγκοπής, από 01.01.2019 μέχρι 31.12.2020. Αποτελέσματα: Από τους 469 ασθενείς, εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς έγινε στους 48, ενώ σε ένα άλλο δείγμα 20 ατόμων πραγματοποιήθηκε ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΚΕ. Συννοσηρότητες είχαν 23 (33,8%) ασθενείς. Από τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευής παρακολούθησης του ρυθμού της καρδιάς με την προοπτική παρατεταμένης παρακολούθησης, κατεγράφησαν 12 περιπτώσεις παθολογικού ρυθμού συνοδευόμενου από συμπτώματα κατεγράφη σε 11 ασθενείς (ένας ασθενής εμφάνισε παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή με ταχεία κοιλιακή αντοπόκριση, αλλά και μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία), ποσοστό 23%. Παθολογικά ευρήματα προέκυψαν σε 4 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ηλεκτρο-φυσιολογική μελέτη (20%, p = 0,012). Ως προς την ανίχνευση παθολογικού ρυθμού , η παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού ήταν αποτελεσματική σε 12/48 συνολικά περιπτώσεις (25%) και η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σε 4/20 (20%, p=0,0014). Aξιοσημείωτο ποσοστό παθολογικών ευρημάτων σχετιζόταν με την παρουσία κολπικής μαρμαρυγής, 16% συνολικά. Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ILR υπήρχε στους 7 (63%) ασθενείς (5 είχαν παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή και 2 σύνδρομο ταχυκαρδίας-βραδυκαρδίας). Παρουσία ΚΜ στην ομάδα ΗΦΜ υπήρχε στους 4 ασθενείς: Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου ανιχνεύτηκε στους 3 ασθενείς, εισαγώγιμη ΚΜ σε 1 ασθενή. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή των διεθνών κατευθυντηρίων προτάσεων αφήνει μικρό ποσοστό ασθενών με αδιάγνωστη αιτία συγκοπής, που έχουν ανάγκη μακράς διάρκειας καταγραφής καρδιακού ρυθμού ή ηλεκτροφυσιολογικού ελέγχου. Από αυτούς, οι καταγραφείς ρυθμού προσφέρουν ικανό ποσοστό διάγνωσης, ενώ ένα μικρό ποσοστό των ηλεκτροφυσιολογικών μελετών αναδεικνύει παθολογικά αίτια. Οι παρατηρήσεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη για εξειδικευμένες μονάδες συγκοπής και κατάλληλης εφαρμογής διαγνωστικών αλγορίθμων.","Introduction: Syncope is defined as the transient loss of consciousness and orthostatic tone resulting from a sudden, temporary decrease in cerebral blood flow. Syncope accounts for 1 to 3.5% of all emergency department visits (EDs) and 6% of all hospital admissions. Purpose: The purpose of this study was to investigate the management of syncope cases without pathological background and obvious etiology, as they appear in the daily practice of a tertiary hospital, as well as the usefulness of the implantable heart rate recorder and its electrophysiological study. European Fusion Guidelines. Methodology: This is an observational study, recording and comparison with international data and relevant guidelines. The bibliography was searched in the electronic indexing databases of Pubmed, Scopus, IATROTEK and Google Scholar. The keywords used to search the literature were: \"TLOC\", \"syncope\", \"ILR\", \"electrophysiology\", \"syncope guidelines\", \"syncope unit / clinic\", \"tilt test\", \"syncope in emergency\", \"Syncope classification \" and \"high / low risk syncope\". Original studies written in English were included. Particular emphasis was placed on the European Syncope Guidelines. The clinical data were obtained from the certified Syncope-Arrhythmia Unit of the 2nd University Cardiology Clinic, where patients with transient loss of consciousness (TLOC) and unexplained episodes of syncope are monitored, from 01.01.2019 to 31.12.2020. Results: Out of 469 patients, implantable loop recorder (ILR) was implanted in 48 patients, while in another sample of 20 people an electrophysiological study was performed, according to guidelines of EKE. Totally, 23 (33.8%) patients had comorbidities. Of the patients who underwent ILR with the prospect of prolonged follow-up, 12 cases of abnormal rhythm accompanied by symptoms were recorded in 11 (23%) patients (one patient developed paroxysmal atrial fibrillation with rapid ventricular response but also no persistent ventricular tachycardia). Pathological findings occurred in 4 patients who underwent electrophysiological study (20%, p = 0.012). Regarding the detection of abnormal rhythm, the prolonged monitoring of the heart rhythm was effective in 12/48 total cases (25%) and the electrophysiological study in 4/20 (20%, p = 0.0014). A significant percentage of pathological findings were associated with the presence of atrial fibrillation, 16% in total. Presence of AF in the ILR group was found in 7 (63%) patients (5 had paroxysmal atrial fibrillation and 2 had tachycardia-bradycardia syndrome). Presence of AF in the HFM group was found in 4 patients: Sick sinus syndrome was detected in 3 patients, leadable AF in 1 patient. Conclusions: There is an unmet need for specialized syncope units and full implementation of diagnostic and treatment algorithms."],"dc:identifier":["uoadl:3221766","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221766"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση συγκοπής χωρίς γνωστό παθολογικό υπόστρωμα σε τριτοβάθμιο ίδρυμα: Εμφυτεύσιμοι καταγραφείς καρδιακού ρυθμού και ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος- αντιπαραβολή με τις κατευθυντήριες οδηγίες και την διεθνή πρακτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:09Z"}