{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221922"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3221922","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επαγγελματική εξουθένωση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας: O ρόλος των στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στους ουσιοεξαρτημένους","abstract":"Εισαγωγή: Οι επαγγελματίες υγείας, έχοντας να αντιμετωπίσουν μια αρκετά απαιτητική εργασία, με υψηλό φόρτο εργασίας, αγχωτικό περιβάλλον ή συγκρούσεις και ανεκπλήρωτες προσδοκίες κατά την εργασία με ασθενείς, όπως οι ουσιοεξαρτημένοι, είναι εγγενώς επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση. Ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας είναι υψίστης σημασίας αφού μπορεί να επηρεάσει την παροχή υγειονομικής περίθαλψης και την θεραπεία των ατόμων με προβλήματα χρήσης ουσιών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να μελετηθεί το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται επί σειρά ετών σε οργανισμούς υποκατάστασης και απεξάρτησης, αλλά και η συσχέτιση των στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας με την επαγγελματική εξουθένωση. Επίσης διερευνήθηκε η επίδραση του δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ και η σχέση του ρόλου εργασίας με την εξουθένωση. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 86 επαγγελματίες υγείας των μονάδων ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ και 18 ΆΝΩ, στην πλειοψηφία τους γυναίκες (N=64), νοσηλευτές και ψυχολόγοι, απόφοιτοι ΤΕΙ και κάτοχοι μεταπτυχιακού με κατά μέσο όρο 8 έτη προϋπηρεσίας στην συγκεκριμένη μονάδα (M.O.=8,34, T.A=8,31). Αποτελέσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν υψηλή προσωπική επίτευξη (Μ.Ο.=5,56), χαμηλή συναισθηματική εξάντληση (Μ.Ο.=2,37), αποπροσωποποίηση (Μ.Ο.=2,12) και υψηλή ικανοποίηση από τις εργασιακές συνθήκες (82,56%) η οποία σχετίστηκε αρνητικά με την επαγγελματική εξουθένωση (p<0,01). Υψηλότερη αποπροσωποποίηση παρουσίασαν οι κάτοχοι Μεταπτυχιακού-Διδακτορικού σε σύγκριση με τους απόφοιτους ΤΕΙ και χαμηλότερη (p=0,035) οι συμμετέχοντες με περισσότερα από 2 παιδιά.. Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σήμερα στη μονάδα 18 ΆΝΩ εμφάνισαν υψηλότερη προσωπική επίτευξη σε σύγκριση με τους εργαζομένους ΟΚΑΝΑ. Οι εργαζόμενοι με περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας στη συγκεκριμένη μονάδα φάνηκε να βιώνουν πιο συχνά συναισθηματική εξάντληση αλλά σπανιότερα αποπροσωποποίηση (p<0,05). Οι επαγγελματίες υγείας συμφώνησαν ως προς την νομιμοποίηση του ρόλου τους (M.O.=6,20), την επάρκεια (M.O.=5,96) και την αυτοεκτίμηση που έχουν για αυτόν τον ρόλο (M.O.=5,45) και την ικανοποίηση που λαμβάνουν από την εργασία τους (M.O.=4,92). Μέτρια θεωρήθηκε η ανάγκη για υποστήριξη αυτού του ρόλου (M.O.=4,58) και η παροχή κινήτρων (Μ.Ο.=3,64). Oι γυναίκες και επαγγελματίες υγείας με περισσότερα από 10 χρόνια προϋπηρεσίας παρουσίασαν περισσότερα κίνητρα εργασίας σε σύγκριση με τους επαγγελματίες υγείας με 6-10 χρόνια προϋπηρεσίας. Οι απόφοιτοι ΤΕΙ (p=0,013) και οι ικανοποιημένοι από τις συνθήκες εργασίας εμφάνισαν υψηλότερη επάρκεια ρόλου (p<0,01) ενώ οι κάτοχοι μεταπτυχιακού-διδακτορικού (Μ.Ο.=5,37) υψηλότερη ικανοποίηση εργασίας (p=0,027) σε σύγκριση με τους αποφοίτους ΔΕ ή ΤΕΙ (Μ.Ο.=4,42), όπως και οι συμμετέχοντες με έως 2 παιδιά (p=0,022). Οι επαγγελματίες υγείας με περισσότερα παιδιά (p<0,01) και οι θεραπευτές (p=0,034) έδειξαν μεγαλύτερη ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ εμφάνισαν υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εργαζομένους στη μονάδα 18 ΆΝΩ. Υψηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης ρόλου (p<0,05), η οποία αναδείχτηκε σημαντικότερος προβλεπτικός παράγοντας που αυξάνει την προσωπική επίτευξη (p=0,009). Υψηλά επίπεδα συναισθηματικής εξάντλησης και χαμηλά προσωπικής επίτευξης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα επάρκειας και νομιμοποίησης ρόλου (p<0,01). Η ικανοποίηση εργασίας μείωσε την συναισθηματική εξάντληση (p<0,05). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν χαμηλή επαγγελματική εξουθένωση, ίσως λόγω της υψηλής ικανοποίησης από τις συνθήκες εργασίας έχοντας λίγα χρόνια προϋπηρεσίας σε μονάδες απεξάρτησης. Έχουν κίνητρα, αλλά και ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και με κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση οδηγούνται σε βελτίωση αντιμετώπισης των ουσιοεξαρτημένων κρατώντας θετικές στάσεις απέναντί τους. Λέξεις κλειδιά: Oυσιοεξαρτημένοι, επαγγελματική εξουθένωση, ρόλος, στάσεις, επαγγελματίες υγείας","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι επαγγελματίες υγείας, έχοντας να αντιμετωπίσουν μια αρκετά απαιτητική εργασία, με υψηλό φόρτο εργασίας, αγχωτικό περιβάλλον ή συγκρούσεις και ανεκπλήρωτες προσδοκίες κατά την εργασία με ασθενείς, όπως οι ουσιοεξαρτημένοι, είναι εγγενώς επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση. Ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας είναι υψίστης σημασίας αφού μπορεί να επηρεάσει την παροχή υγειονομικής περίθαλψης και την θεραπεία των ατόμων με προβλήματα χρήσης ουσιών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να μελετηθεί το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται επί σειρά ετών σε οργανισμούς υποκατάστασης και απεξάρτησης, αλλά και η συσχέτιση των στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας με την επαγγελματική εξουθένωση. Επίσης διερευνήθηκε η επίδραση του δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ και η σχέση του ρόλου εργασίας με την εξουθένωση. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 86 επαγγελματίες υγείας των μονάδων ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ και 18 ΆΝΩ, στην πλειοψηφία τους γυναίκες (N=64), νοσηλευτές και ψυχολόγοι, απόφοιτοι ΤΕΙ και κάτοχοι μεταπτυχιακού με κατά μέσο όρο 8 έτη προϋπηρεσίας στην συγκεκριμένη μονάδα (M.O.=8,34, T.A=8,31). Αποτελέσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν υψηλή προσωπική επίτευξη (Μ.Ο.=5,56), χαμηλή συναισθηματική εξάντληση (Μ.Ο.=2,37), αποπροσωποποίηση (Μ.Ο.=2,12) και υψηλή ικανοποίηση από τις εργασιακές συνθήκες (82,56%) η οποία σχετίστηκε αρνητικά με την επαγγελματική εξουθένωση (p&lt;0,01). Υψηλότερη αποπροσωποποίηση παρουσίασαν οι κάτοχοι Μεταπτυχιακού-Διδακτορικού σε σύγκριση με τους απόφοιτους ΤΕΙ και χαμηλότερη (p=0,035) οι συμμετέχοντες με περισσότερα από 2 παιδιά.. Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σήμερα στη μονάδα 18 ΆΝΩ εμφάνισαν υψηλότερη προσωπική επίτευξη σε σύγκριση με τους εργαζομένους ΟΚΑΝΑ. Οι εργαζόμενοι με περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας στη συγκεκριμένη μονάδα φάνηκε να βιώνουν πιο συχνά συναισθηματική εξάντληση αλλά σπανιότερα αποπροσωποποίηση (p&lt;0,05). Οι επαγγελματίες υγείας συμφώνησαν ως προς την νομιμοποίηση του ρόλου τους (M.O.=6,20), την επάρκεια (M.O.=5,96) και την αυτοεκτίμηση που έχουν για αυτόν τον ρόλο (M.O.=5,45) και την ικανοποίηση που λαμβάνουν από την εργασία τους (M.O.=4,92). Μέτρια θεωρήθηκε η ανάγκη για υποστήριξη αυτού του ρόλου (M.O.=4,58) και η παροχή κινήτρων (Μ.Ο.=3,64). Oι γυναίκες και επαγγελματίες υγείας με περισσότερα από 10 χρόνια προϋπηρεσίας παρουσίασαν περισσότερα κίνητρα εργασίας σε σύγκριση με τους επαγγελματίες υγείας με 6-10 χρόνια προϋπηρεσίας. Οι απόφοιτοι ΤΕΙ (p=0,013) και οι ικανοποιημένοι από τις συνθήκες εργασίας εμφάνισαν υψηλότερη επάρκεια ρόλου (p&lt;0,01) ενώ οι κάτοχοι μεταπτυχιακού-διδακτορικού (Μ.Ο.=5,37) υψηλότερη ικανοποίηση εργασίας (p=0,027) σε σύγκριση με τους αποφοίτους ΔΕ ή ΤΕΙ (Μ.Ο.=4,42), όπως και οι συμμετέχοντες με έως 2 παιδιά (p=0,022). Οι επαγγελματίες υγείας με περισσότερα παιδιά (p&lt;0,01) και οι θεραπευτές (p=0,034) έδειξαν μεγαλύτερη ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ εμφάνισαν υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εργαζομένους στη μονάδα 18 ΆΝΩ. Υψηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης ρόλου (p&lt;0,05), η οποία αναδείχτηκε σημαντικότερος προβλεπτικός παράγοντας που αυξάνει την προσωπική επίτευξη (p=0,009). Υψηλά επίπεδα συναισθηματικής εξάντλησης και χαμηλά προσωπικής επίτευξης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα επάρκειας και νομιμοποίησης ρόλου (p&lt;0,01). Η ικανοποίηση εργασίας μείωσε την συναισθηματική εξάντληση (p&lt;0,05). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν χαμηλή επαγγελματική εξουθένωση, ίσως λόγω της υψηλής ικανοποίησης από τις συνθήκες εργασίας έχοντας λίγα χρόνια προϋπηρεσίας σε μονάδες απεξάρτησης. Έχουν κίνητρα, αλλά και ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και με κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση οδηγούνται σε βελτίωση αντιμετώπισης των ουσιοεξαρτημένων κρατώντας θετικές στάσεις απέναντί τους. Λέξεις κλειδιά: Oυσιοεξαρτημένοι, επαγγελματική εξουθένωση, ρόλος, στάσεις, επαγγελματίες υγείας","abstract_has_math":false,"creators":["Κασιούρα Αθανασία","Kasioura Athanasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221922"],"render_values":[{"text":"uoadl:3221922","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221922","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221922","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3221922","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κασιούρα Αθανασία","Kasioura Athanasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3221922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221922"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι επαγγελματίες υγείας, έχοντας να αντιμετωπίσουν μια αρκετά απαιτητική εργασία, με υψηλό φόρτο εργασίας, αγχωτικό περιβάλλον ή συγκρούσεις και ανεκπλήρωτες προσδοκίες κατά την εργασία με ασθενείς, όπως οι ουσιοεξαρτημένοι, είναι εγγενώς επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση. Ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας είναι υψίστης σημασίας αφού μπορεί να επηρεάσει την παροχή υγειονομικής περίθαλψης και την θεραπεία των ατόμων με προβλήματα χρήσης ουσιών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να μελετηθεί το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται επί σειρά ετών σε οργανισμούς υποκατάστασης και απεξάρτησης, αλλά και η συσχέτιση των στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας με την επαγγελματική εξουθένωση. Επίσης διερευνήθηκε η επίδραση του δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ και η σχέση του ρόλου εργασίας με την εξουθένωση. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 86 επαγγελματίες υγείας των μονάδων ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ και 18 ΆΝΩ, στην πλειοψηφία τους γυναίκες (N=64), νοσηλευτές και ψυχολόγοι, απόφοιτοι ΤΕΙ και κάτοχοι μεταπτυχιακού με κατά μέσο όρο 8 έτη προϋπηρεσίας στην συγκεκριμένη μονάδα (M.O.=8,34, T.A=8,31). Αποτελέσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν υψηλή προσωπική επίτευξη (Μ.Ο.=5,56), χαμηλή συναισθηματική εξάντληση (Μ.Ο.=2,37), αποπροσωποποίηση (Μ.Ο.=2,12) και υψηλή ικανοποίηση από τις εργασιακές συνθήκες (82,56%) η οποία σχετίστηκε αρνητικά με την επαγγελματική εξουθένωση (p<0,01). Υψηλότερη αποπροσωποποίηση παρουσίασαν οι κάτοχοι Μεταπτυχιακού-Διδακτορικού σε σύγκριση με τους απόφοιτους ΤΕΙ και χαμηλότερη (p=0,035) οι συμμετέχοντες με περισσότερα από 2 παιδιά.. Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σήμερα στη μονάδα 18 ΆΝΩ εμφάνισαν υψηλότερη προσωπική επίτευξη σε σύγκριση με τους εργαζομένους ΟΚΑΝΑ. Οι εργαζόμενοι με περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας στη συγκεκριμένη μονάδα φάνηκε να βιώνουν πιο συχνά συναισθηματική εξάντληση αλλά σπανιότερα αποπροσωποποίηση (p<0,05). Οι επαγγελματίες υγείας συμφώνησαν ως προς την νομιμοποίηση του ρόλου τους (M.O.=6,20), την επάρκεια (M.O.=5,96) και την αυτοεκτίμηση που έχουν για αυτόν τον ρόλο (M.O.=5,45) και την ικανοποίηση που λαμβάνουν από την εργασία τους (M.O.=4,92). Μέτρια θεωρήθηκε η ανάγκη για υποστήριξη αυτού του ρόλου (M.O.=4,58) και η παροχή κινήτρων (Μ.Ο.=3,64). Oι γυναίκες και επαγγελματίες υγείας με περισσότερα από 10 χρόνια προϋπηρεσίας παρουσίασαν περισσότερα κίνητρα εργασίας σε σύγκριση με τους επαγγελματίες υγείας με 6-10 χρόνια προϋπηρεσίας. Οι απόφοιτοι ΤΕΙ (p=0,013) και οι ικανοποιημένοι από τις συνθήκες εργασίας εμφάνισαν υψηλότερη επάρκεια ρόλου (p<0,01) ενώ οι κάτοχοι μεταπτυχιακού-διδακτορικού (Μ.Ο.=5,37) υψηλότερη ικανοποίηση εργασίας (p=0,027) σε σύγκριση με τους αποφοίτους ΔΕ ή ΤΕΙ (Μ.Ο.=4,42), όπως και οι συμμετέχοντες με έως 2 παιδιά (p=0,022). Οι επαγγελματίες υγείας με περισσότερα παιδιά (p<0,01) και οι θεραπευτές (p=0,034) έδειξαν μεγαλύτερη ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ εμφάνισαν υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εργαζομένους στη μονάδα 18 ΆΝΩ. Υψηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης ρόλου (p<0,05), η οποία αναδείχτηκε σημαντικότερος προβλεπτικός παράγοντας που αυξάνει την προσωπική επίτευξη (p=0,009). Υψηλά επίπεδα συναισθηματικής εξάντλησης και χαμηλά προσωπικής επίτευξης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα επάρκειας και νομιμοποίησης ρόλου (p<0,01). Η ικανοποίηση εργασίας μείωσε την συναισθηματική εξάντληση (p<0,05). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν χαμηλή επαγγελματική εξουθένωση, ίσως λόγω της υψηλής ικανοποίησης από τις συνθήκες εργασίας έχοντας λίγα χρόνια προϋπηρεσίας σε μονάδες απεξάρτησης. Έχουν κίνητρα, αλλά και ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και με κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση οδηγούνται σε βελτίωση αντιμετώπισης των ουσιοεξαρτημένων κρατώντας θετικές στάσεις απέναντί τους. Λέξεις κλειδιά: Oυσιοεξαρτημένοι, επαγγελματική εξουθένωση, ρόλος, στάσεις, επαγγελματίες υγείας","Introduction: Health professionals, having to deal with a rather demanding job, with a high workload and a stressful environment or conflicts and unfulfilled expectations when working with patients, such as substance addicts, are inherently prone to burnout. The role of health professionals is paramount as it can influence the provision of health care and the treatment of people with substance use problems. Aim: The aim of this study was to study the level of burnout of health professionals working for a number of years in substitution and detoxification organizations, but also the correlation of the attitudes and perceptions of the health professionals with burnout. The effect of demographic and occupational profile and the relationship between job role and burnout was also investigated. Method: A primary, quantitative, descriptive, descriptive and correlational survey was conducted using valid and reliable Likert scale questionnaires (a≥0.637). The research involved 86 health professionals of OKANA, KETHEA and 18 UP units, most of them women (N=64), nurses and psychologists, higher education graduates and holders of postgraduate studies with an average of 8 years of service in this unit (M=8.34, SD=8.31). Results: Health professionals showed high personal achievement (Μ=5.56), low emotional exhaustion (Μ=2.37) depersonalization (Μ=2.12) and high satisfaction with working conditions (82.56%) which was negatively associated with burnout (p <0.01). Higher depersonalization was presented by the holders of the Postgraduate-Doctoral compared to the higher graduates while lower (p=0.035) had the participants with more than 2 children. The health professionals currently working in unit 18 ANO showed a higher personal achievement compared to OKANA employees. Employees with more years of service in this unit experienced higher emotional exhaustion but less depersonalization (p <0.05). Health professionals agreed on the legitimacy of their role (M = 6.20), the adequacy (M= 5.96) and the self-esteem they have for this role (M = 5.45) and the satisfaction they receive from their work (M= 4.92). The need to support this role (M= 4.58) and the provision of motivation (M= 3.64) were considered moderate. Women (p= 0.043) and health professionals with more than 10 years of service showed more work motivation compared with health professionals with 6-10 years of service. Higher education graduates (p = 0.013) and those satisfied with working conditions showed higher role adequacy (p<0.01) while holders of postgraduate-doctoral (M= 5.37) indicated higher job satisfaction (p= 0.027) compared to graduates of secondary or higher education (M= 4.42), as well as participants with up to 2 children (p = 0.022). Health professionals with more children (p <0.01) and therapists (p = 0.034) showed a greater need to support their role and improve working conditions, while employees at KETHEA showed higher self-esteem compared to employees at unit 18 UP. High levels of burnout were associated with low levels of role self-esteem (p <0.05), which emerged as the most important predictor of increasing personal achievement (p =0.009). High levels of emotional exhaustion and low levels of personal achievement were associated with low levels of adequacy and role legitimacy (p <0.01). Job satisfaction reduced emotional exhaustion (p <0.05). Conclusions: Health professionals showed low burnout, perhaps due to high job satisfaction with a few years of service in detoxification organizations. They have motivation, but also a need to support their role and with proper education and training they lead to improved treatment of addicts by keeping positive attitudes towards them. Key words: Substance addicts, burnout, role, attitudes, health professionals"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επαγγελματική εξουθένωση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας: O ρόλος των στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στους ουσιοεξαρτημένους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κασιούρα Αθανασία","Kasioura Athanasia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι επαγγελματίες υγείας, έχοντας να αντιμετωπίσουν μια αρκετά απαιτητική εργασία, με υψηλό φόρτο εργασίας, αγχωτικό περιβάλλον ή συγκρούσεις και ανεκπλήρωτες προσδοκίες κατά την εργασία με ασθενείς, όπως οι ουσιοεξαρτημένοι, είναι εγγενώς επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση. Ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας είναι υψίστης σημασίας αφού μπορεί να επηρεάσει την παροχή υγειονομικής περίθαλψης και την θεραπεία των ατόμων με προβλήματα χρήσης ουσιών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να μελετηθεί το επίπεδο επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται επί σειρά ετών σε οργανισμούς υποκατάστασης και απεξάρτησης, αλλά και η συσχέτιση των στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας με την επαγγελματική εξουθένωση. Επίσης διερευνήθηκε η επίδραση του δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ και η σχέση του ρόλου εργασίας με την εξουθένωση. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 86 επαγγελματίες υγείας των μονάδων ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ και 18 ΆΝΩ, στην πλειοψηφία τους γυναίκες (N=64), νοσηλευτές και ψυχολόγοι, απόφοιτοι ΤΕΙ και κάτοχοι μεταπτυχιακού με κατά μέσο όρο 8 έτη προϋπηρεσίας στην συγκεκριμένη μονάδα (M.O.=8,34, T.A=8,31). Αποτελέσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν υψηλή προσωπική επίτευξη (Μ.Ο.=5,56), χαμηλή συναισθηματική εξάντληση (Μ.Ο.=2,37), αποπροσωποποίηση (Μ.Ο.=2,12) και υψηλή ικανοποίηση από τις εργασιακές συνθήκες (82,56%) η οποία σχετίστηκε αρνητικά με την επαγγελματική εξουθένωση (p<0,01). Υψηλότερη αποπροσωποποίηση παρουσίασαν οι κάτοχοι Μεταπτυχιακού-Διδακτορικού σε σύγκριση με τους απόφοιτους ΤΕΙ και χαμηλότερη (p=0,035) οι συμμετέχοντες με περισσότερα από 2 παιδιά.. Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σήμερα στη μονάδα 18 ΆΝΩ εμφάνισαν υψηλότερη προσωπική επίτευξη σε σύγκριση με τους εργαζομένους ΟΚΑΝΑ. Οι εργαζόμενοι με περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας στη συγκεκριμένη μονάδα φάνηκε να βιώνουν πιο συχνά συναισθηματική εξάντληση αλλά σπανιότερα αποπροσωποποίηση (p<0,05). Οι επαγγελματίες υγείας συμφώνησαν ως προς την νομιμοποίηση του ρόλου τους (M.O.=6,20), την επάρκεια (M.O.=5,96) και την αυτοεκτίμηση που έχουν για αυτόν τον ρόλο (M.O.=5,45) και την ικανοποίηση που λαμβάνουν από την εργασία τους (M.O.=4,92). Μέτρια θεωρήθηκε η ανάγκη για υποστήριξη αυτού του ρόλου (M.O.=4,58) και η παροχή κινήτρων (Μ.Ο.=3,64). Oι γυναίκες και επαγγελματίες υγείας με περισσότερα από 10 χρόνια προϋπηρεσίας παρουσίασαν περισσότερα κίνητρα εργασίας σε σύγκριση με τους επαγγελματίες υγείας με 6-10 χρόνια προϋπηρεσίας. Οι απόφοιτοι ΤΕΙ (p=0,013) και οι ικανοποιημένοι από τις συνθήκες εργασίας εμφάνισαν υψηλότερη επάρκεια ρόλου (p<0,01) ενώ οι κάτοχοι μεταπτυχιακού-διδακτορικού (Μ.Ο.=5,37) υψηλότερη ικανοποίηση εργασίας (p=0,027) σε σύγκριση με τους αποφοίτους ΔΕ ή ΤΕΙ (Μ.Ο.=4,42), όπως και οι συμμετέχοντες με έως 2 παιδιά (p=0,022). Οι επαγγελματίες υγείας με περισσότερα παιδιά (p<0,01) και οι θεραπευτές (p=0,034) έδειξαν μεγαλύτερη ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ εμφάνισαν υψηλότερη αυτοεκτίμηση σε σύγκριση με τους εργαζομένους στη μονάδα 18 ΆΝΩ. Υψηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης ρόλου (p<0,05), η οποία αναδείχτηκε σημαντικότερος προβλεπτικός παράγοντας που αυξάνει την προσωπική επίτευξη (p=0,009). Υψηλά επίπεδα συναισθηματικής εξάντλησης και χαμηλά προσωπικής επίτευξης συνδέθηκαν με χαμηλά επίπεδα επάρκειας και νομιμοποίησης ρόλου (p<0,01). Η ικανοποίηση εργασίας μείωσε την συναισθηματική εξάντληση (p<0,05). Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας εμφάνισαν χαμηλή επαγγελματική εξουθένωση, ίσως λόγω της υψηλής ικανοποίησης από τις συνθήκες εργασίας έχοντας λίγα χρόνια προϋπηρεσίας σε μονάδες απεξάρτησης. Έχουν κίνητρα, αλλά και ανάγκη για υποστήριξη του ρόλου τους και με κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση οδηγούνται σε βελτίωση αντιμετώπισης των ουσιοεξαρτημένων κρατώντας θετικές στάσεις απέναντί τους. Λέξεις κλειδιά: Oυσιοεξαρτημένοι, επαγγελματική εξουθένωση, ρόλος, στάσεις, επαγγελματίες υγείας","Introduction: Health professionals, having to deal with a rather demanding job, with a high workload and a stressful environment or conflicts and unfulfilled expectations when working with patients, such as substance addicts, are inherently prone to burnout. The role of health professionals is paramount as it can influence the provision of health care and the treatment of people with substance use problems. Aim: The aim of this study was to study the level of burnout of health professionals working for a number of years in substitution and detoxification organizations, but also the correlation of the attitudes and perceptions of the health professionals with burnout. The effect of demographic and occupational profile and the relationship between job role and burnout was also investigated. Method: A primary, quantitative, descriptive, descriptive and correlational survey was conducted using valid and reliable Likert scale questionnaires (a≥0.637). The research involved 86 health professionals of OKANA, KETHEA and 18 UP units, most of them women (N=64), nurses and psychologists, higher education graduates and holders of postgraduate studies with an average of 8 years of service in this unit (M=8.34, SD=8.31). Results: Health professionals showed high personal achievement (Μ=5.56), low emotional exhaustion (Μ=2.37) depersonalization (Μ=2.12) and high satisfaction with working conditions (82.56%) which was negatively associated with burnout (p <0.01). Higher depersonalization was presented by the holders of the Postgraduate-Doctoral compared to the higher graduates while lower (p=0.035) had the participants with more than 2 children. The health professionals currently working in unit 18 ANO showed a higher personal achievement compared to OKANA employees. Employees with more years of service in this unit experienced higher emotional exhaustion but less depersonalization (p <0.05). Health professionals agreed on the legitimacy of their role (M = 6.20), the adequacy (M= 5.96) and the self-esteem they have for this role (M = 5.45) and the satisfaction they receive from their work (M= 4.92). The need to support this role (M= 4.58) and the provision of motivation (M= 3.64) were considered moderate. Women (p= 0.043) and health professionals with more than 10 years of service showed more work motivation compared with health professionals with 6-10 years of service. Higher education graduates (p = 0.013) and those satisfied with working conditions showed higher role adequacy (p<0.01) while holders of postgraduate-doctoral (M= 5.37) indicated higher job satisfaction (p= 0.027) compared to graduates of secondary or higher education (M= 4.42), as well as participants with up to 2 children (p = 0.022). Health professionals with more children (p <0.01) and therapists (p = 0.034) showed a greater need to support their role and improve working conditions, while employees at KETHEA showed higher self-esteem compared to employees at unit 18 UP. High levels of burnout were associated with low levels of role self-esteem (p <0.05), which emerged as the most important predictor of increasing personal achievement (p =0.009). High levels of emotional exhaustion and low levels of personal achievement were associated with low levels of adequacy and role legitimacy (p <0.01). Job satisfaction reduced emotional exhaustion (p <0.05). Conclusions: Health professionals showed low burnout, perhaps due to high job satisfaction with a few years of service in detoxification organizations. They have motivation, but also a need to support their role and with proper education and training they lead to improved treatment of addicts by keeping positive attitudes towards them. Key words: Substance addicts, burnout, role, attitudes, health professionals"],"dc:identifier":["uoadl:3221922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3221922"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επαγγελματική εξουθένωση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας: O ρόλος των στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στους ουσιοεξαρτημένους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:09Z"}