{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222143"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222143","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των ανοσογονικών ιδιοτήτων των διμεταλλικών νανοσωματιδίων χρυσού και αργύρου.","abstract":"Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ευρέως μελετημένη θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο είναι η επαγωγή απόπτωσης. Ωστόσο, τα καρκινικά κύτταρα, και συνήθως οι πιο ανθεκτικές μορφές τους, παρακάμπτουν την απόπτωση μέσω ρύθμισης ή αδρανοποίησης προ-αποπτωτικών πρωτεϊνών. Για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία η μελέτη εναλλακτικών μονοπατιών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, όπως η πυρόπτωση και η νεκρόπτωση. Παράλληλα, χημειοκίνες και μόρια DAMPs που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα καρκινικά κύτταρα, στέλνουν σήματα κινδύνου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό την ενεργοποίησή του. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκαν τα μονομεταλλικά και διμεταλλικά νανοσωματίδια χρυσού και αργύρου, τα οποία μελετήθηκαν ως προς την τοξικότητα τους στις καρκινικές σειρές MDA-MB-231, MCF-7, ινοβλάστες από ασθενείς με σύνδρομο Li Fraumeni, LNCaP, C4-2B, SJ-GBM2 και HCT-116. Οι καρκινικές σειρές επωάστηκαν σε τρεις συγκεντρώσεις νανοσωματιδίων 30 μg/mL, 40 μg/mL και 50 μg/mL. Επιπλέον μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β και IL-18 με σκοπό την διερεύνηση του μονοπατιού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου που πυροδοτείται σε κάθε επιμέρους κυτταρική σειρά. Μελετήθηκε επίσης η έκκριση του μορίου DAMP HMGB1, καθώς και της ιντερλευκίνης IL-1β. Τα νανοσωματίδια παρουσίασαν μια δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση να αποτελεί την περισσότερο τοξική. Βρέθηκε ότι στα MDA-MB-231 καθώς και στα LNCaP κύτταρα ενεργοποιείται η πυρόπτωση, ενώ η νεκρόπτωση ενεργοποιείται μόνο στα MDA-MB-231. Από την άλλη πλευρά, απόπτωση συντελείται στα HCT116 καθώς και στα MDA-MB-231, γενονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα MDA-MB-231 υπόκεινται σε πολλαπλούς τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ ταυτόχρονα εκκρίνεται IL-1β, ενεργοποιώντας μηχανισμούς φλεγμονής και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.","abstract_html":"Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ευρέως μελετημένη θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο είναι η επαγωγή απόπτωσης. Ωστόσο, τα καρκινικά κύτταρα, και συνήθως οι πιο ανθεκτικές μορφές τους, παρακάμπτουν την απόπτωση μέσω ρύθμισης ή αδρανοποίησης προ-αποπτωτικών πρωτεϊνών. Για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία η μελέτη εναλλακτικών μονοπατιών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, όπως η πυρόπτωση και η νεκρόπτωση. Παράλληλα, χημειοκίνες και μόρια DAMPs που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα καρκινικά κύτταρα, στέλνουν σήματα κινδύνου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό την ενεργοποίησή του. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκαν τα μονομεταλλικά και διμεταλλικά νανοσωματίδια χρυσού και αργύρου, τα οποία μελετήθηκαν ως προς την τοξικότητα τους στις καρκινικές σειρές MDA-MB-231, MCF-7, ινοβλάστες από ασθενείς με σύνδρομο Li Fraumeni, LNCaP, C4-2B, SJ-GBM2 και HCT-116. Οι καρκινικές σειρές επωάστηκαν σε τρεις συγκεντρώσεις νανοσωματιδίων 30 μg/mL, 40 μg/mL και 50 μg/mL. Επιπλέον μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β και IL-18 με σκοπό την διερεύνηση του μονοπατιού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου που πυροδοτείται σε κάθε επιμέρους κυτταρική σειρά. Μελετήθηκε επίσης η έκκριση του μορίου DAMP HMGB1, καθώς και της ιντερλευκίνης IL-1β. Τα νανοσωματίδια παρουσίασαν μια δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση να αποτελεί την περισσότερο τοξική. Βρέθηκε ότι στα MDA-MB-231 καθώς και στα LNCaP κύτταρα ενεργοποιείται η πυρόπτωση, ενώ η νεκρόπτωση ενεργοποιείται μόνο στα MDA-MB-231. Από την άλλη πλευρά, απόπτωση συντελείται στα HCT116 καθώς και στα MDA-MB-231, γενονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα MDA-MB-231 υπόκεινται σε πολλαπλούς τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ ταυτόχρονα εκκρίνεται IL-1β, ενεργοποιώντας μηχανισμούς φλεγμονής και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Νίκου Μαρία-Παρασκευή","Nikou Maria-Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222143"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222143","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222143","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222143","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222143","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νίκου Μαρία-Παρασκευή","Nikou Maria-Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222143"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ευρέως μελετημένη θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο είναι η επαγωγή απόπτωσης. Ωστόσο, τα καρκινικά κύτταρα, και συνήθως οι πιο ανθεκτικές μορφές τους, παρακάμπτουν την απόπτωση μέσω ρύθμισης ή αδρανοποίησης προ-αποπτωτικών πρωτεϊνών. Για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία η μελέτη εναλλακτικών μονοπατιών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, όπως η πυρόπτωση και η νεκρόπτωση. Παράλληλα, χημειοκίνες και μόρια DAMPs που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα καρκινικά κύτταρα, στέλνουν σήματα κινδύνου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό την ενεργοποίησή του. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκαν τα μονομεταλλικά και διμεταλλικά νανοσωματίδια χρυσού και αργύρου, τα οποία μελετήθηκαν ως προς την τοξικότητα τους στις καρκινικές σειρές MDA-MB-231, MCF-7, ινοβλάστες από ασθενείς με σύνδρομο Li Fraumeni, LNCaP, C4-2B, SJ-GBM2 και HCT-116. Οι καρκινικές σειρές επωάστηκαν σε τρεις συγκεντρώσεις νανοσωματιδίων 30 μg/mL, 40 μg/mL και 50 μg/mL. Επιπλέον μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β και IL-18 με σκοπό την διερεύνηση του μονοπατιού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου που πυροδοτείται σε κάθε επιμέρους κυτταρική σειρά. Μελετήθηκε επίσης η έκκριση του μορίου DAMP HMGB1, καθώς και της ιντερλευκίνης IL-1β. Τα νανοσωματίδια παρουσίασαν μια δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση να αποτελεί την περισσότερο τοξική. Βρέθηκε ότι στα MDA-MB-231 καθώς και στα LNCaP κύτταρα ενεργοποιείται η πυρόπτωση, ενώ η νεκρόπτωση ενεργοποιείται μόνο στα MDA-MB-231. Από την άλλη πλευρά, απόπτωση συντελείται στα HCT116 καθώς και στα MDA-MB-231, γενονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα MDA-MB-231 υπόκεινται σε πολλαπλούς τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ ταυτόχρονα εκκρίνεται IL-1β, ενεργοποιώντας μηχανισμούς φλεγμονής και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.","Cancer is one of the leading causes of death globally. A widely studied therapeutic approach to cancer is the induction of apoptosis. However, cancer cells and usually their most resistant forms, evade apoptosis by regulating or inactivating pre-apoptotic proteins. For that matter, it is necessary to evaluate alternative pathways of programmed cell death (PCD), such as pyroptosis and necroptosis. At the same time, chemokines and DAMP molecules secreted by the dying cancer cells, act as alarmins that trigger the immune system. In the present study, monometallic and bimetallic nanoparticles of gold and silver were selected and studied for their toxicity in the cancer lines MDA-MB-231, MCF-7, fibroblasts from patients with Li Fraumeni syndrome, LNCaP, C4-2B, SJ- GBM2 and HCT-116. The cancer lines were incubated with three nanoparticle concentrations of 30 μg/mL, 40 μg/mL and 50 μg/mL. In addition, the expression of CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β and IL-18 genes was studied in order to investigate which pathway of programmed cell death is activated in each case. The secretion of DAMP molecule HMGB1, as well as interleukin IL-1β was also studied. The nanoparticles showed a dose-dependent toxicity, with the highest concentration being the most toxic. It was found that in MDA-MB-231 as well as in LNCaP cells, pyroptosis is activated, while necroptosis is activated only in MDA-MB-231 cell line. On the other hand, apoptosis occurs in HCT116 as well as in MDA-MB-231 cells , which leads to the conclusion that MDA-MB-231 are subject to multiple types of programmed cell death, while IL-1β is secreted simultaneously, activating inflammatory mechanisms as well as the cells of the immune system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των ανοσογονικών ιδιοτήτων των διμεταλλικών νανοσωματιδίων χρυσού και αργύρου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νίκου Μαρία-Παρασκευή","Nikou Maria-Paraskevi"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ευρέως μελετημένη θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο είναι η επαγωγή απόπτωσης. Ωστόσο, τα καρκινικά κύτταρα, και συνήθως οι πιο ανθεκτικές μορφές τους, παρακάμπτουν την απόπτωση μέσω ρύθμισης ή αδρανοποίησης προ-αποπτωτικών πρωτεϊνών. Για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία η μελέτη εναλλακτικών μονοπατιών προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, όπως η πυρόπτωση και η νεκρόπτωση. Παράλληλα, χημειοκίνες και μόρια DAMPs που εκκρίνονται από τα κατεστραμμένα καρκινικά κύτταρα, στέλνουν σήματα κινδύνου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό την ενεργοποίησή του. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκαν τα μονομεταλλικά και διμεταλλικά νανοσωματίδια χρυσού και αργύρου, τα οποία μελετήθηκαν ως προς την τοξικότητα τους στις καρκινικές σειρές MDA-MB-231, MCF-7, ινοβλάστες από ασθενείς με σύνδρομο Li Fraumeni, LNCaP, C4-2B, SJ-GBM2 και HCT-116. Οι καρκινικές σειρές επωάστηκαν σε τρεις συγκεντρώσεις νανοσωματιδίων 30 μg/mL, 40 μg/mL και 50 μg/mL. Επιπλέον μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β και IL-18 με σκοπό την διερεύνηση του μονοπατιού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου που πυροδοτείται σε κάθε επιμέρους κυτταρική σειρά. Μελετήθηκε επίσης η έκκριση του μορίου DAMP HMGB1, καθώς και της ιντερλευκίνης IL-1β. Τα νανοσωματίδια παρουσίασαν μια δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση να αποτελεί την περισσότερο τοξική. Βρέθηκε ότι στα MDA-MB-231 καθώς και στα LNCaP κύτταρα ενεργοποιείται η πυρόπτωση, ενώ η νεκρόπτωση ενεργοποιείται μόνο στα MDA-MB-231. Από την άλλη πλευρά, απόπτωση συντελείται στα HCT116 καθώς και στα MDA-MB-231, γενονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα MDA-MB-231 υπόκεινται σε πολλαπλούς τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ ταυτόχρονα εκκρίνεται IL-1β, ενεργοποιώντας μηχανισμούς φλεγμονής και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.","Cancer is one of the leading causes of death globally. A widely studied therapeutic approach to cancer is the induction of apoptosis. However, cancer cells and usually their most resistant forms, evade apoptosis by regulating or inactivating pre-apoptotic proteins. For that matter, it is necessary to evaluate alternative pathways of programmed cell death (PCD), such as pyroptosis and necroptosis. At the same time, chemokines and DAMP molecules secreted by the dying cancer cells, act as alarmins that trigger the immune system. In the present study, monometallic and bimetallic nanoparticles of gold and silver were selected and studied for their toxicity in the cancer lines MDA-MB-231, MCF-7, fibroblasts from patients with Li Fraumeni syndrome, LNCaP, C4-2B, SJ- GBM2 and HCT-116. The cancer lines were incubated with three nanoparticle concentrations of 30 μg/mL, 40 μg/mL and 50 μg/mL. In addition, the expression of CASP1, CASP3, BCL-2, ZPB1, HMGB1, HSP70, CXCL8, CSF1, CCL20, NLRP3, 1L-1β and IL-18 genes was studied in order to investigate which pathway of programmed cell death is activated in each case. The secretion of DAMP molecule HMGB1, as well as interleukin IL-1β was also studied. The nanoparticles showed a dose-dependent toxicity, with the highest concentration being the most toxic. It was found that in MDA-MB-231 as well as in LNCaP cells, pyroptosis is activated, while necroptosis is activated only in MDA-MB-231 cell line. On the other hand, apoptosis occurs in HCT116 as well as in MDA-MB-231 cells , which leads to the conclusion that MDA-MB-231 are subject to multiple types of programmed cell death, while IL-1β is secreted simultaneously, activating inflammatory mechanisms as well as the cells of the immune system."],"dc:identifier":["uoadl:3222143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222143"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη των ανοσογονικών ιδιοτήτων των διμεταλλικών νανοσωματιδίων χρυσού και αργύρου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}