{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222146"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222146","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of physiological arousal in neuropsychological performance of patients with frontal lobe epilepsy: cognitive pathophysiological implications","abstract":"Εισαγωγή: Η επιληψία μετωπιαίου λοβού (ΕΜΛ) αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό τύπο εστιακής επιληψίας. Παρότι οι ασθενείς με ΕΜΛ παρουσιάζουν νοητικές δυσλειτουργίες. δεν έχει αναδειχθεί ένα σαφές πρότυπο νοητικών ελλειμμάτων που να χαρακτηρίζει το σύνδρομο. Ειδικότερα δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς σε ασθενείς με ΕΜΛ ο ρόλος της εγρηγορητικής λειτουργίας στην επίδοσή τους σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Σκοπός: Με βάση τη θεωρία του Σοβιετικού νευροψυχολόγου Alexandr Romanivich Luria για την λειτουργία του εγκεφάλου, υποθέτουμε ότι ένα ποσοστό της διακύμανσης της νοητικής δυσλειτουργίας των ασθενών με επιληψία μετωπιαίου λοβού, θα ήταν δυνατόν να αναχθεί στην απορρύθμιση των συστημάτων τα οποία υποστηρίζουν την εγρηγορητική λειτουργία. Επίσης, υποθέτουμε ότι οι ασθενείς με μετωπιαία και έσω κροταφική επιληψία δεν διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την εγρήγορση και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, παρόλο που τα πιθανά ελλείμματά τους υποστηρίζονται από διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 43 ασθενείς, 24 ασθενείς με μετωπιαία επιληψία και 19 με έσω κροταφική επιληψία και 20 υγιείς με αντίστοιχη ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Χορηγήθηκε η δοκιμασία T.O.V.A (Test of Variables of Attention) για την αξιολόγηση της εγρήγορσης και οι δοκιμασίες Vocabulary από το WAIS-III, Trail Making A & B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test και Verbal Fluency Phonemic & Semantic για την αξιολόγηση της μνήμης, της προσοχής και των επιτελικών λειτουργιών. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς δεν διέφεραν μεταξύ τους ως προς την εγρηγορητική λειτουργία και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, αλλά διέφεραν από τους υγιείς συμμετέχοντες στις περισσότερες δοκιμασίες. Τα αποτελέσματα μας επιτρέπουν να υποστηρίξουμε ότι ενδεχόμενα η μειωμένη εγρηγορητική λειτουργία των ασθενών επηρεάζει τις νοητικές λειτουργίες. Συμπέρασμα: Η ανάδειξη της διαφορικής προσβολής της εγρηγορητικής λειτουργίας στην ΕΜΛ και την ΕΕΚΛ, παράλληλα με την επαγόμενη από την Ζώνη Λειτουργικού Ελλείμματος νευρογνωστική προσβολή, δύναται να συμβάλει στην κατανόηση των εν λόγω εστιακών συνδρόμων υπό όρους γνωστικής παθοφυσιολογίας, καθώς επίσης και στον διαφορικό αιτιοπροσδιορισμό της εκδηλούμενης νευροψυχολογικής δυσλειτουργίας σε αυτούς τους ασθενείς με σαφείς κλινικές προεκτάσεις τόσο για τον προεγχειρητικό εντοπιστικό νευροψυχολογικό έλεγχο, όσο και για την νευροψυχολογική παρακολούθηση των ασθενών σε τακτική βάση με σκοπό την φαρμακολογική ή/και νευροαποκαταστασιακή ανάταξη των ανώτερων λειτουργιών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επιληψία μετωπιαίου λοβού (ΕΜΛ) αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό τύπο εστιακής επιληψίας. Παρότι οι ασθενείς με ΕΜΛ παρουσιάζουν νοητικές δυσλειτουργίες. δεν έχει αναδειχθεί ένα σαφές πρότυπο νοητικών ελλειμμάτων που να χαρακτηρίζει το σύνδρομο. Ειδικότερα δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς σε ασθενείς με ΕΜΛ ο ρόλος της εγρηγορητικής λειτουργίας στην επίδοσή τους σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Σκοπός: Με βάση τη θεωρία του Σοβιετικού νευροψυχολόγου Alexandr Romanivich Luria για την λειτουργία του εγκεφάλου, υποθέτουμε ότι ένα ποσοστό της διακύμανσης της νοητικής δυσλειτουργίας των ασθενών με επιληψία μετωπιαίου λοβού, θα ήταν δυνατόν να αναχθεί στην απορρύθμιση των συστημάτων τα οποία υποστηρίζουν την εγρηγορητική λειτουργία. Επίσης, υποθέτουμε ότι οι ασθενείς με μετωπιαία και έσω κροταφική επιληψία δεν διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την εγρήγορση και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, παρόλο που τα πιθανά ελλείμματά τους υποστηρίζονται από διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 43 ασθενείς, 24 ασθενείς με μετωπιαία επιληψία και 19 με έσω κροταφική επιληψία και 20 υγιείς με αντίστοιχη ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Χορηγήθηκε η δοκιμασία T.O.V.A (Test of Variables of Attention) για την αξιολόγηση της εγρήγορσης και οι δοκιμασίες Vocabulary από το WAIS-III, Trail Making A &amp; B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test και Verbal Fluency Phonemic &amp; Semantic για την αξιολόγηση της μνήμης, της προσοχής και των επιτελικών λειτουργιών. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς δεν διέφεραν μεταξύ τους ως προς την εγρηγορητική λειτουργία και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, αλλά διέφεραν από τους υγιείς συμμετέχοντες στις περισσότερες δοκιμασίες. Τα αποτελέσματα μας επιτρέπουν να υποστηρίξουμε ότι ενδεχόμενα η μειωμένη εγρηγορητική λειτουργία των ασθενών επηρεάζει τις νοητικές λειτουργίες. Συμπέρασμα: Η ανάδειξη της διαφορικής προσβολής της εγρηγορητικής λειτουργίας στην ΕΜΛ και την ΕΕΚΛ, παράλληλα με την επαγόμενη από την Ζώνη Λειτουργικού Ελλείμματος νευρογνωστική προσβολή, δύναται να συμβάλει στην κατανόηση των εν λόγω εστιακών συνδρόμων υπό όρους γνωστικής παθοφυσιολογίας, καθώς επίσης και στον διαφορικό αιτιοπροσδιορισμό της εκδηλούμενης νευροψυχολογικής δυσλειτουργίας σε αυτούς τους ασθενείς με σαφείς κλινικές προεκτάσεις τόσο για τον προεγχειρητικό εντοπιστικό νευροψυχολογικό έλεγχο, όσο και για την νευροψυχολογική παρακολούθηση των ασθενών σε τακτική βάση με σκοπό την φαρμακολογική ή/και νευροαποκαταστασιακή ανάταξη των ανώτερων λειτουργιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ποπρέλκα Αικατερίνη-Μαρία","Poprelka Aikaterini-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222146"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222146","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222146","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222146","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222146","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ποπρέλκα Αικατερίνη-Μαρία","Poprelka Aikaterini-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222146"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επιληψία μετωπιαίου λοβού (ΕΜΛ) αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό τύπο εστιακής επιληψίας. Παρότι οι ασθενείς με ΕΜΛ παρουσιάζουν νοητικές δυσλειτουργίες. δεν έχει αναδειχθεί ένα σαφές πρότυπο νοητικών ελλειμμάτων που να χαρακτηρίζει το σύνδρομο. Ειδικότερα δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς σε ασθενείς με ΕΜΛ ο ρόλος της εγρηγορητικής λειτουργίας στην επίδοσή τους σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Σκοπός: Με βάση τη θεωρία του Σοβιετικού νευροψυχολόγου Alexandr Romanivich Luria για την λειτουργία του εγκεφάλου, υποθέτουμε ότι ένα ποσοστό της διακύμανσης της νοητικής δυσλειτουργίας των ασθενών με επιληψία μετωπιαίου λοβού, θα ήταν δυνατόν να αναχθεί στην απορρύθμιση των συστημάτων τα οποία υποστηρίζουν την εγρηγορητική λειτουργία. Επίσης, υποθέτουμε ότι οι ασθενείς με μετωπιαία και έσω κροταφική επιληψία δεν διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την εγρήγορση και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, παρόλο που τα πιθανά ελλείμματά τους υποστηρίζονται από διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 43 ασθενείς, 24 ασθενείς με μετωπιαία επιληψία και 19 με έσω κροταφική επιληψία και 20 υγιείς με αντίστοιχη ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Χορηγήθηκε η δοκιμασία T.O.V.A (Test of Variables of Attention) για την αξιολόγηση της εγρήγορσης και οι δοκιμασίες Vocabulary από το WAIS-III, Trail Making A & B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test και Verbal Fluency Phonemic & Semantic για την αξιολόγηση της μνήμης, της προσοχής και των επιτελικών λειτουργιών. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς δεν διέφεραν μεταξύ τους ως προς την εγρηγορητική λειτουργία και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, αλλά διέφεραν από τους υγιείς συμμετέχοντες στις περισσότερες δοκιμασίες. Τα αποτελέσματα μας επιτρέπουν να υποστηρίξουμε ότι ενδεχόμενα η μειωμένη εγρηγορητική λειτουργία των ασθενών επηρεάζει τις νοητικές λειτουργίες. Συμπέρασμα: Η ανάδειξη της διαφορικής προσβολής της εγρηγορητικής λειτουργίας στην ΕΜΛ και την ΕΕΚΛ, παράλληλα με την επαγόμενη από την Ζώνη Λειτουργικού Ελλείμματος νευρογνωστική προσβολή, δύναται να συμβάλει στην κατανόηση των εν λόγω εστιακών συνδρόμων υπό όρους γνωστικής παθοφυσιολογίας, καθώς επίσης και στον διαφορικό αιτιοπροσδιορισμό της εκδηλούμενης νευροψυχολογικής δυσλειτουργίας σε αυτούς τους ασθενείς με σαφείς κλινικές προεκτάσεις τόσο για τον προεγχειρητικό εντοπιστικό νευροψυχολογικό έλεγχο, όσο και για την νευροψυχολογική παρακολούθηση των ασθενών σε τακτική βάση με σκοπό την φαρμακολογική ή/και νευροαποκαταστασιακή ανάταξη των ανώτερων λειτουργιών.","Introduction: Frontal lobe epilepsy (FLE) is the second most common type of focal epilepsies. FLE patients may experience a variety of neuropsychological deficits. However, a clear pattern of cognitive impairment has not emerged so far for FLE patients. A factor that has not received enough attention in the neuropsychology of FLE is the role of physiological arousal in determining among others neuropsychological dysfunction. Objective: Our work aims to investigate the role of physiological arousal in the expression of neuropsychological deficits in FLE, by drawing on Luria’s Three Functional Units Model. We assume that along with other disease-specific variables, aberrant physiological arousal may co-determine neuropsychological dysfunction and/or impairment in both FLE and mTLE. We do not expect FLE and mTLE patients to differ in terms of specific patterns of neuropsychological performance. However, we hypothesize different cognitive pathophysiological mechanisms accounting for arousal-related neurocognitive affection in the above conditions (FLE & mTLE). Methods: For the purpose of this study a sample of 43 patients with focal onset epilepsy has been taken; twenty-four patients with FLE and 19 patients with mTLE. Participants underwent a comprehensive neuropsychological assessment including T.O.V.A, the Vocabulary subtest from WAIS-III, Trail Making A & B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test, and Verbal Fluency Phonemic & Semantic. Results: There were no significant differences between FLE and mTLE patients in terms of neuropsychological performance. However, both FLE and mTLE patients showed significantly worse performance in several cognitive domains as to HCs. The results seem to support our hypothesis that aberrant physiological arousal, as reflected in patients’ worse performance in vigilance and attention, response inhibition, and processing speed, along with other disease-specific variables, may co-determine neuropsychological dysfunction and/or impairment in both FLE and mTLE. Conclusion: Identifying a differential arousal-related neuropsychological affection in FLE and mTLE, among the known influence of the functional deficit zone, may be of further our understanding of the above focal epilepsy syndromes in the light of cognitive-pathophysiological mechanisms. Furthermore, it may help in the aetiological attribution of patients’ (FLE & mTLE) cognitive impairment with obvious implications for both preoperative neuropsychological monitoring and the routinary neuropsychological follow-up to the ends of pharmacological and/or neurorehabilitative management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of physiological arousal in neuropsychological performance of patients with frontal lobe epilepsy: cognitive pathophysiological implications"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ποπρέλκα Αικατερίνη-Μαρία","Poprelka Aikaterini-Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επιληψία μετωπιαίου λοβού (ΕΜΛ) αποτελεί το δεύτερο πιο συχνό τύπο εστιακής επιληψίας. Παρότι οι ασθενείς με ΕΜΛ παρουσιάζουν νοητικές δυσλειτουργίες. δεν έχει αναδειχθεί ένα σαφές πρότυπο νοητικών ελλειμμάτων που να χαρακτηρίζει το σύνδρομο. Ειδικότερα δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς σε ασθενείς με ΕΜΛ ο ρόλος της εγρηγορητικής λειτουργίας στην επίδοσή τους σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Σκοπός: Με βάση τη θεωρία του Σοβιετικού νευροψυχολόγου Alexandr Romanivich Luria για την λειτουργία του εγκεφάλου, υποθέτουμε ότι ένα ποσοστό της διακύμανσης της νοητικής δυσλειτουργίας των ασθενών με επιληψία μετωπιαίου λοβού, θα ήταν δυνατόν να αναχθεί στην απορρύθμιση των συστημάτων τα οποία υποστηρίζουν την εγρηγορητική λειτουργία. Επίσης, υποθέτουμε ότι οι ασθενείς με μετωπιαία και έσω κροταφική επιληψία δεν διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την εγρήγορση και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, παρόλο που τα πιθανά ελλείμματά τους υποστηρίζονται από διαφορετικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 43 ασθενείς, 24 ασθενείς με μετωπιαία επιληψία και 19 με έσω κροταφική επιληψία και 20 υγιείς με αντίστοιχη ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Χορηγήθηκε η δοκιμασία T.O.V.A (Test of Variables of Attention) για την αξιολόγηση της εγρήγορσης και οι δοκιμασίες Vocabulary από το WAIS-III, Trail Making A & B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test και Verbal Fluency Phonemic & Semantic για την αξιολόγηση της μνήμης, της προσοχής και των επιτελικών λειτουργιών. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς δεν διέφεραν μεταξύ τους ως προς την εγρηγορητική λειτουργία και την επίδοσή τους στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες, αλλά διέφεραν από τους υγιείς συμμετέχοντες στις περισσότερες δοκιμασίες. Τα αποτελέσματα μας επιτρέπουν να υποστηρίξουμε ότι ενδεχόμενα η μειωμένη εγρηγορητική λειτουργία των ασθενών επηρεάζει τις νοητικές λειτουργίες. Συμπέρασμα: Η ανάδειξη της διαφορικής προσβολής της εγρηγορητικής λειτουργίας στην ΕΜΛ και την ΕΕΚΛ, παράλληλα με την επαγόμενη από την Ζώνη Λειτουργικού Ελλείμματος νευρογνωστική προσβολή, δύναται να συμβάλει στην κατανόηση των εν λόγω εστιακών συνδρόμων υπό όρους γνωστικής παθοφυσιολογίας, καθώς επίσης και στον διαφορικό αιτιοπροσδιορισμό της εκδηλούμενης νευροψυχολογικής δυσλειτουργίας σε αυτούς τους ασθενείς με σαφείς κλινικές προεκτάσεις τόσο για τον προεγχειρητικό εντοπιστικό νευροψυχολογικό έλεγχο, όσο και για την νευροψυχολογική παρακολούθηση των ασθενών σε τακτική βάση με σκοπό την φαρμακολογική ή/και νευροαποκαταστασιακή ανάταξη των ανώτερων λειτουργιών.","Introduction: Frontal lobe epilepsy (FLE) is the second most common type of focal epilepsies. FLE patients may experience a variety of neuropsychological deficits. However, a clear pattern of cognitive impairment has not emerged so far for FLE patients. A factor that has not received enough attention in the neuropsychology of FLE is the role of physiological arousal in determining among others neuropsychological dysfunction. Objective: Our work aims to investigate the role of physiological arousal in the expression of neuropsychological deficits in FLE, by drawing on Luria’s Three Functional Units Model. We assume that along with other disease-specific variables, aberrant physiological arousal may co-determine neuropsychological dysfunction and/or impairment in both FLE and mTLE. We do not expect FLE and mTLE patients to differ in terms of specific patterns of neuropsychological performance. However, we hypothesize different cognitive pathophysiological mechanisms accounting for arousal-related neurocognitive affection in the above conditions (FLE & mTLE). Methods: For the purpose of this study a sample of 43 patients with focal onset epilepsy has been taken; twenty-four patients with FLE and 19 patients with mTLE. Participants underwent a comprehensive neuropsychological assessment including T.O.V.A, the Vocabulary subtest from WAIS-III, Trail Making A & B, Digit Span, Digit Symbol Coding, Babcock Story Recall Test, Stroop Neuropsychological Screening Test, and Verbal Fluency Phonemic & Semantic. Results: There were no significant differences between FLE and mTLE patients in terms of neuropsychological performance. However, both FLE and mTLE patients showed significantly worse performance in several cognitive domains as to HCs. The results seem to support our hypothesis that aberrant physiological arousal, as reflected in patients’ worse performance in vigilance and attention, response inhibition, and processing speed, along with other disease-specific variables, may co-determine neuropsychological dysfunction and/or impairment in both FLE and mTLE. Conclusion: Identifying a differential arousal-related neuropsychological affection in FLE and mTLE, among the known influence of the functional deficit zone, may be of further our understanding of the above focal epilepsy syndromes in the light of cognitive-pathophysiological mechanisms. Furthermore, it may help in the aetiological attribution of patients’ (FLE & mTLE) cognitive impairment with obvious implications for both preoperative neuropsychological monitoring and the routinary neuropsychological follow-up to the ends of pharmacological and/or neurorehabilitative management."],"dc:identifier":["uoadl:3222146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222146"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The role of physiological arousal in neuropsychological performance of patients with frontal lobe epilepsy: cognitive pathophysiological implications"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}