{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222168"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222168","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19 σε δείγμα νοσηλευτών","abstract":"Εισαγωγή Η πανδημία COVID - 19 έχει διαταράξει τις ισορροπίες και έχει επιφέρει σημαντικές δυσκολίες σε κάθε τομέα της ζωής των ανθρώπων. Ειδικότερα, οι νοσηλευτές βιώνουν έντονα αυτές τις δυσκολίες, καθώς έρχονται σε συνεχή επαφή με τον ιό. Η ψυχική τους υγεία πλήττεται, με τα ποσοστά κατάθλιψης, άγχους, διαταραχών ύπνου και επαγγελματικής εξουθένωσης να ανεβαίνουν, ενώ υπάρχουν ποικίλοι παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά, και άλλοι που δρουν προστατευτικά ενάντια στις δυσμενείς συνέπειες της διαρκούς επαφής με τον ιό. Στόχος αυτής της έρευνας είναι να αναδείξει ποιοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ψυχοπαθολογίας κατά την περίοδο της πανδημίας, και ποιοι μπορεί να μειώσουν την επίδραση αυτή. Μέθοδος Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 243 νοσηλευτές, εκ των οποίων οι 211 ήταν γυναίκες και οι 32 ήταν άνδρες, ηλικίας από 23 έως 58 ετών. Για την αξιολόγηση του άγχους χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Generalized Anxiety Disorder Scale(GAD-2). Για την αξιολόγηση της καταθλιπτικής διάθεσης και του αυτοκτονικού ιδεασμού χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) και το λήμμα 9 της PHQ για την αξιολόγηση αυτοκτονικού ιδεασμού. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Olden-burg Burnout Inventory (OLBI), για την αξιολόγηση του ύπνου χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (AIS), ενώ τέλος για την αξιολόγηση της ανθεκτικότητας χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2). Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το γυναικείο φύλο και η ύπαρξη ανήλικων παιδιών σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, ενώ η προϋπάρχουσα σωματική ασθένεια και ο φόβος νόσησης σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επαγγελματικής εξουθένωσης και αϋπνίας. Το στίγμα και η εργασία με ασθενείς που νοσούν με COVID - 19 βρέθηκε πως αυξάνουν την πιθανότητα τόσο για καταθλιπτικές και αγχώδεις εκδηλώσεις, όσο και για επαγγελματική εξουθένωση και αϋπνία. Η ψυχολογική ανθεκτικότητα και, συγκεκριμένα, η γρήγορη επάνοδος μετά από δυσκολίες ή ασθένεια, φαίνεται πως είναι παράγων που μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, αϋπνίας και επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα Η ψυχική υγεία των νοσηλευτών έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το γυναικείο φύλο, ο φόβος νόσησης, η εργασία με ασθενείς COVID - 19, η ύπαρξη παιδιών, ο στιγματισμός και η προϋπάρχουσα ασθένεια επιτείνουν τις συνέπειες της πανδημίας στην ψυχολογία των νοσηλευτών, ενώ η ψυχολογική ανθεκτικότητα δρα προστατευτικά. Είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν οι σωστές παρεμβάσεις, για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των νοσηλευτών και για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις, μελλοντικά.","abstract_html":"Εισαγωγή Η πανδημία COVID - 19 έχει διαταράξει τις ισορροπίες και έχει επιφέρει σημαντικές δυσκολίες σε κάθε τομέα της ζωής των ανθρώπων. Ειδικότερα, οι νοσηλευτές βιώνουν έντονα αυτές τις δυσκολίες, καθώς έρχονται σε συνεχή επαφή με τον ιό. Η ψυχική τους υγεία πλήττεται, με τα ποσοστά κατάθλιψης, άγχους, διαταραχών ύπνου και επαγγελματικής εξουθένωσης να ανεβαίνουν, ενώ υπάρχουν ποικίλοι παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά, και άλλοι που δρουν προστατευτικά ενάντια στις δυσμενείς συνέπειες της διαρκούς επαφής με τον ιό. Στόχος αυτής της έρευνας είναι να αναδείξει ποιοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ψυχοπαθολογίας κατά την περίοδο της πανδημίας, και ποιοι μπορεί να μειώσουν την επίδραση αυτή. Μέθοδος Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 243 νοσηλευτές, εκ των οποίων οι 211 ήταν γυναίκες και οι 32 ήταν άνδρες, ηλικίας από 23 έως 58 ετών. Για την αξιολόγηση του άγχους χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Generalized Anxiety Disorder Scale(GAD-2). Για την αξιολόγηση της καταθλιπτικής διάθεσης και του αυτοκτονικού ιδεασμού χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) και το λήμμα 9 της PHQ για την αξιολόγηση αυτοκτονικού ιδεασμού. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Olden-burg Burnout Inventory (OLBI), για την αξιολόγηση του ύπνου χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (AIS), ενώ τέλος για την αξιολόγηση της ανθεκτικότητας χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2). Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το γυναικείο φύλο και η ύπαρξη ανήλικων παιδιών σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, ενώ η προϋπάρχουσα σωματική ασθένεια και ο φόβος νόσησης σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επαγγελματικής εξουθένωσης και αϋπνίας. Το στίγμα και η εργασία με ασθενείς που νοσούν με COVID - 19 βρέθηκε πως αυξάνουν την πιθανότητα τόσο για καταθλιπτικές και αγχώδεις εκδηλώσεις, όσο και για επαγγελματική εξουθένωση και αϋπνία. Η ψυχολογική ανθεκτικότητα και, συγκεκριμένα, η γρήγορη επάνοδος μετά από δυσκολίες ή ασθένεια, φαίνεται πως είναι παράγων που μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, αϋπνίας και επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα Η ψυχική υγεία των νοσηλευτών έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το γυναικείο φύλο, ο φόβος νόσησης, η εργασία με ασθενείς COVID - 19, η ύπαρξη παιδιών, ο στιγματισμός και η προϋπάρχουσα ασθένεια επιτείνουν τις συνέπειες της πανδημίας στην ψυχολογία των νοσηλευτών, ενώ η ψυχολογική ανθεκτικότητα δρα προστατευτικά. Είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν οι σωστές παρεμβάσεις, για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των νοσηλευτών και για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις, μελλοντικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Ναταλία","Papanikolaou Natalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222168"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222168","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222168","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222168","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222168","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Ναταλία","Papanikolaou Natalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222168"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η πανδημία COVID - 19 έχει διαταράξει τις ισορροπίες και έχει επιφέρει σημαντικές δυσκολίες σε κάθε τομέα της ζωής των ανθρώπων. Ειδικότερα, οι νοσηλευτές βιώνουν έντονα αυτές τις δυσκολίες, καθώς έρχονται σε συνεχή επαφή με τον ιό. Η ψυχική τους υγεία πλήττεται, με τα ποσοστά κατάθλιψης, άγχους, διαταραχών ύπνου και επαγγελματικής εξουθένωσης να ανεβαίνουν, ενώ υπάρχουν ποικίλοι παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά, και άλλοι που δρουν προστατευτικά ενάντια στις δυσμενείς συνέπειες της διαρκούς επαφής με τον ιό. Στόχος αυτής της έρευνας είναι να αναδείξει ποιοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ψυχοπαθολογίας κατά την περίοδο της πανδημίας, και ποιοι μπορεί να μειώσουν την επίδραση αυτή. Μέθοδος Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 243 νοσηλευτές, εκ των οποίων οι 211 ήταν γυναίκες και οι 32 ήταν άνδρες, ηλικίας από 23 έως 58 ετών. Για την αξιολόγηση του άγχους χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Generalized Anxiety Disorder Scale(GAD-2). Για την αξιολόγηση της καταθλιπτικής διάθεσης και του αυτοκτονικού ιδεασμού χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) και το λήμμα 9 της PHQ για την αξιολόγηση αυτοκτονικού ιδεασμού. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Olden-burg Burnout Inventory (OLBI), για την αξιολόγηση του ύπνου χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (AIS), ενώ τέλος για την αξιολόγηση της ανθεκτικότητας χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2). Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το γυναικείο φύλο και η ύπαρξη ανήλικων παιδιών σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, ενώ η προϋπάρχουσα σωματική ασθένεια και ο φόβος νόσησης σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επαγγελματικής εξουθένωσης και αϋπνίας. Το στίγμα και η εργασία με ασθενείς που νοσούν με COVID - 19 βρέθηκε πως αυξάνουν την πιθανότητα τόσο για καταθλιπτικές και αγχώδεις εκδηλώσεις, όσο και για επαγγελματική εξουθένωση και αϋπνία. Η ψυχολογική ανθεκτικότητα και, συγκεκριμένα, η γρήγορη επάνοδος μετά από δυσκολίες ή ασθένεια, φαίνεται πως είναι παράγων που μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, αϋπνίας και επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα Η ψυχική υγεία των νοσηλευτών έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το γυναικείο φύλο, ο φόβος νόσησης, η εργασία με ασθενείς COVID - 19, η ύπαρξη παιδιών, ο στιγματισμός και η προϋπάρχουσα ασθένεια επιτείνουν τις συνέπειες της πανδημίας στην ψυχολογία των νοσηλευτών, ενώ η ψυχολογική ανθεκτικότητα δρα προστατευτικά. Είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν οι σωστές παρεμβάσεις, για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των νοσηλευτών και για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις, μελλοντικά.","Introduction COVID - 19 has caused significant disturbance in people's lives. The general population suffers from the consequences of the pandemic. Nurses in particular experience intense difficulties, as they are in constant contact with the virus. Their mental health suffers; rates of depression, anxiety, sleep disorders and burnout have been rising. There is a variety of factors that seem to affect mental health, either by intensifying the problems, or by protecting people against the adverse effects of sustained contact with the virus. The aim of this research is to identify which factors may increase the likelihood of psychopathology during the pandemic, and which may reduce its effect. Method A total of 243 nurses participated in the study, of which 211 were female and 32 were male, aged between 23 and 58 years. The Generalized Anxiety Disorder Scale (GAD-2), The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) and Suicidal Ideation Assessment were used to assess anxiety, depressive mood and suicidal ideation respectively. The Olden-burg Burnout Inventory (OLBI) was used to assess burnout, the Athens Insomnia Scale (AIS) was used to assess sleep, and the Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2) was used to assess resilience. Results The results showed that female gender and having underage children was associated with an increased likelihood of depressive and anxiety symptoms, while pre-existing physical illness and fear of infection was associated with an increased likelihood of burnout and insomnia. Stigma and working with patients with COVID - 19 was found to increase the likelihood of both depressive and anxiety symptoms, as well as burnout and insomnia. Psychological resilience and, in particular, rapid recovery after difficulties or illness, appears to be a factor that reduces the likelihood of depressive and anxiety symptoms, insomnia and burnout. Conclusion The mental health of nurses has been severely affected during the pandemic. Female gender, fear of infection, working with COVID-19 patients, having children, stigma and pre-existing illness exacerbate the effects of the pandemic on nurses' psychology, while psychological resilience is protective against those effects. Measures should be taken to promote the mental health of nurses and to prevent similar situations in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19 σε δείγμα νοσηλευτών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Ναταλία","Papanikolaou Natalia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή Η πανδημία COVID - 19 έχει διαταράξει τις ισορροπίες και έχει επιφέρει σημαντικές δυσκολίες σε κάθε τομέα της ζωής των ανθρώπων. Ειδικότερα, οι νοσηλευτές βιώνουν έντονα αυτές τις δυσκολίες, καθώς έρχονται σε συνεχή επαφή με τον ιό. Η ψυχική τους υγεία πλήττεται, με τα ποσοστά κατάθλιψης, άγχους, διαταραχών ύπνου και επαγγελματικής εξουθένωσης να ανεβαίνουν, ενώ υπάρχουν ποικίλοι παράγοντες που δρουν επιβαρυντικά, και άλλοι που δρουν προστατευτικά ενάντια στις δυσμενείς συνέπειες της διαρκούς επαφής με τον ιό. Στόχος αυτής της έρευνας είναι να αναδείξει ποιοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ψυχοπαθολογίας κατά την περίοδο της πανδημίας, και ποιοι μπορεί να μειώσουν την επίδραση αυτή. Μέθοδος Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 243 νοσηλευτές, εκ των οποίων οι 211 ήταν γυναίκες και οι 32 ήταν άνδρες, ηλικίας από 23 έως 58 ετών. Για την αξιολόγηση του άγχους χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Generalized Anxiety Disorder Scale(GAD-2). Για την αξιολόγηση της καταθλιπτικής διάθεσης και του αυτοκτονικού ιδεασμού χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) και το λήμμα 9 της PHQ για την αξιολόγηση αυτοκτονικού ιδεασμού. Για την αξιολόγηση της επαγγελματικής εξουθένωσης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Olden-burg Burnout Inventory (OLBI), για την αξιολόγηση του ύπνου χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών (AIS), ενώ τέλος για την αξιολόγηση της ανθεκτικότητας χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2). Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το γυναικείο φύλο και η ύπαρξη ανήλικων παιδιών σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, ενώ η προϋπάρχουσα σωματική ασθένεια και ο φόβος νόσησης σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επαγγελματικής εξουθένωσης και αϋπνίας. Το στίγμα και η εργασία με ασθενείς που νοσούν με COVID - 19 βρέθηκε πως αυξάνουν την πιθανότητα τόσο για καταθλιπτικές και αγχώδεις εκδηλώσεις, όσο και για επαγγελματική εξουθένωση και αϋπνία. Η ψυχολογική ανθεκτικότητα και, συγκεκριμένα, η γρήγορη επάνοδος μετά από δυσκολίες ή ασθένεια, φαίνεται πως είναι παράγων που μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, αϋπνίας και επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα Η ψυχική υγεία των νοσηλευτών έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το γυναικείο φύλο, ο φόβος νόσησης, η εργασία με ασθενείς COVID - 19, η ύπαρξη παιδιών, ο στιγματισμός και η προϋπάρχουσα ασθένεια επιτείνουν τις συνέπειες της πανδημίας στην ψυχολογία των νοσηλευτών, ενώ η ψυχολογική ανθεκτικότητα δρα προστατευτικά. Είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν οι σωστές παρεμβάσεις, για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των νοσηλευτών και για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις, μελλοντικά.","Introduction COVID - 19 has caused significant disturbance in people's lives. The general population suffers from the consequences of the pandemic. Nurses in particular experience intense difficulties, as they are in constant contact with the virus. Their mental health suffers; rates of depression, anxiety, sleep disorders and burnout have been rising. There is a variety of factors that seem to affect mental health, either by intensifying the problems, or by protecting people against the adverse effects of sustained contact with the virus. The aim of this research is to identify which factors may increase the likelihood of psychopathology during the pandemic, and which may reduce its effect. Method A total of 243 nurses participated in the study, of which 211 were female and 32 were male, aged between 23 and 58 years. The Generalized Anxiety Disorder Scale (GAD-2), The Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) and Suicidal Ideation Assessment were used to assess anxiety, depressive mood and suicidal ideation respectively. The Olden-burg Burnout Inventory (OLBI) was used to assess burnout, the Athens Insomnia Scale (AIS) was used to assess sleep, and the Connor - Davidson Resilience Scale (CD-RISC-2) was used to assess resilience. Results The results showed that female gender and having underage children was associated with an increased likelihood of depressive and anxiety symptoms, while pre-existing physical illness and fear of infection was associated with an increased likelihood of burnout and insomnia. Stigma and working with patients with COVID - 19 was found to increase the likelihood of both depressive and anxiety symptoms, as well as burnout and insomnia. Psychological resilience and, in particular, rapid recovery after difficulties or illness, appears to be a factor that reduces the likelihood of depressive and anxiety symptoms, insomnia and burnout. Conclusion The mental health of nurses has been severely affected during the pandemic. Female gender, fear of infection, working with COVID-19 patients, having children, stigma and pre-existing illness exacerbate the effects of the pandemic on nurses' psychology, while psychological resilience is protective against those effects. Measures should be taken to promote the mental health of nurses and to prevent similar situations in the future."],"dc:identifier":["uoadl:3222168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222168"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19 σε δείγμα νοσηλευτών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}