{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222198"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222198","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και πρακτικών σωματικής δραστηριότητας των Επισκεπτών/τριών Υγείας και των Νοσηλευτών/τριών: μία συγχρονική μελέτη για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας","abstract":"Εισαγωγή: Η σωματική αδράνεια των πληθυσμών αποτελεί μείζον ζήτημα Δημόσιας Υγείας. Οι επαγγελματίες υγείας έχει υποστηριχτεί ότι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας στα άτομα. Όμως, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας, ιδιαιτέρως των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών που εργάζονται στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη με συνολικό δείγμα 238 άτομα, από τα οποία 129 ήταν επισκέπτες/τριες υγείας και 109 νοσηλευτές/τριες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε διαδικτυακά τον Μάιο - Ιούνιο 2021 μέσω ενός ερωτηματολογίου ειδικά διαμορφωμένου από την ερευνητική ομάδα. To ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 22 ερωτήσεις κλειστού τύπου και εξέταζε το χρόνο και τις πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών μέσω της ελληνικής εκδοχής του International Physical Activity Questionnaire Short. Οι γνώσεις τους για τα συνιστώμενα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Σωματική Δραστηριότητα και την Καθιστική Συμπεριφορά του Π.Ο.Υ. (2020a). Οι στάσεις για τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας και την προαγωγή της εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις μελέτες των Lawlor et al. (1999) και Douglas et. al. (2006a). Τέλος, οι στάσεις τους για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας διαμορφώθηκαν με βάση το εργαλείο της μελέτης των Douglas et. al. (2006a). Αποτελέσματα: Ένα υψηλό ποσοστό των επαγγελματιών υγείας (35,1%) έκανε μία ημέρα την εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα και δύο ημέρες την εβδομάδα μέτριας έντασης (25,5%). Τις ημέρες που περπάτησαν, σημαντικό ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (66,3%) και των νοσηλευτών/τριών (33,7%) πέρασαν έως 40 λεπτά περπατώντας και υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p=0,008). Το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλευτών/τριών (55,6%) και των επισκεπτών/τριών υγείας (44,4%) δεν γνώριζε την ύπαρξη των κατευθυντήριων οδηγιών του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,002). Οι επισκέπτες/τριες υγείας (60,6%) δήλωσαν σε μεγαλύτερο βαθμό από τους/τις νοσηλευτές/τριες (39,4%) ότι είναι αποτελεσματικοί/ές στο να πείθουν τα άτομα να αυξήσουν τη σωματική δραστηριότητά τους (p=0,015). Παράλληλα, μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (62,6%) έναντι 37,4% των νοσηλευτών/τριών δήλωσαν ότι έχουν επαρκείς γνώσεις να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,020). Υψηλότερο ποσοστό των νοσηλευτών/τριών (53,7%), έναντι 46,3% των επισκεπτών/τριών υγείας θεωρούσαν το υλικό αγωγής υγείας ανεπαρκές (p=0,045) και τη διαθέσιμη εκπαίδευση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας ελλιπή (53,1% των νοσηλευτών/τριών έναντι 46,9% των επισκεπτών/τριών υγείας, p=0,035). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των χρόνων εργασιακής εμπειρίας και της επάρκειας γνώσεων να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,040). Συμπεράσματα: Ο χρόνος και οι προσωπικές πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών δεν ανταποκρίνεται στις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα. Οι γνώσεις τους για τις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο. Οι επισκέπτες/τριες υγείας έδειξαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ως προς τις γνώσεις και την αυτοαποτελεσματικότητα τους στην προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους/τις νοσηλευτές/τριες. Οι νοσηλευτές/τριες κυρίως, εξέφρασαν την αναγκαιότητα για αύξηση του υλικού αγωγής υγείας και της διαθέσιμης εκπαίδευσης σχετικά με την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας. Οι επισκέπτες/τριες υγείας φαίνεται να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους/τις νοσηλευτές/τριες να προάγουν τη σωματική δραστηριότητα στους πληθυσμούς. Απαιτούνται περισσότερες μελέτες διαφορετικών σχεδιασμών, όπως προοπτικές και κλινικές μελέτες προκειμένου να αποτυπωθούν καλύτερα οι στάσεις, τα εμπόδια, οι πρακτικές και η αποτελεσματικότητα της προαγωγής της σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σωματική αδράνεια των πληθυσμών αποτελεί μείζον ζήτημα Δημόσιας Υγείας. Οι επαγγελματίες υγείας έχει υποστηριχτεί ότι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας στα άτομα. Όμως, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας, ιδιαιτέρως των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών που εργάζονται στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη με συνολικό δείγμα 238 άτομα, από τα οποία 129 ήταν επισκέπτες/τριες υγείας και 109 νοσηλευτές/τριες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε διαδικτυακά τον Μάιο - Ιούνιο 2021 μέσω ενός ερωτηματολογίου ειδικά διαμορφωμένου από την ερευνητική ομάδα. To ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 22 ερωτήσεις κλειστού τύπου και εξέταζε το χρόνο και τις πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών μέσω της ελληνικής εκδοχής του International Physical Activity Questionnaire Short. Οι γνώσεις τους για τα συνιστώμενα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Σωματική Δραστηριότητα και την Καθιστική Συμπεριφορά του Π.Ο.Υ. (2020a). Οι στάσεις για τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας και την προαγωγή της εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις μελέτες των Lawlor et al. (1999) και Douglas et. al. (2006a). Τέλος, οι στάσεις τους για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας διαμορφώθηκαν με βάση το εργαλείο της μελέτης των Douglas et. al. (2006a). Αποτελέσματα: Ένα υψηλό ποσοστό των επαγγελματιών υγείας (35,1%) έκανε μία ημέρα την εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα και δύο ημέρες την εβδομάδα μέτριας έντασης (25,5%). Τις ημέρες που περπάτησαν, σημαντικό ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (66,3%) και των νοσηλευτών/τριών (33,7%) πέρασαν έως 40 λεπτά περπατώντας και υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p=0,008). Το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλευτών/τριών (55,6%) και των επισκεπτών/τριών υγείας (44,4%) δεν γνώριζε την ύπαρξη των κατευθυντήριων οδηγιών του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,002). Οι επισκέπτες/τριες υγείας (60,6%) δήλωσαν σε μεγαλύτερο βαθμό από τους/τις νοσηλευτές/τριες (39,4%) ότι είναι αποτελεσματικοί/ές στο να πείθουν τα άτομα να αυξήσουν τη σωματική δραστηριότητά τους (p=0,015). Παράλληλα, μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (62,6%) έναντι 37,4% των νοσηλευτών/τριών δήλωσαν ότι έχουν επαρκείς γνώσεις να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,020). Υψηλότερο ποσοστό των νοσηλευτών/τριών (53,7%), έναντι 46,3% των επισκεπτών/τριών υγείας θεωρούσαν το υλικό αγωγής υγείας ανεπαρκές (p=0,045) και τη διαθέσιμη εκπαίδευση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας ελλιπή (53,1% των νοσηλευτών/τριών έναντι 46,9% των επισκεπτών/τριών υγείας, p=0,035). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των χρόνων εργασιακής εμπειρίας και της επάρκειας γνώσεων να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,040). Συμπεράσματα: Ο χρόνος και οι προσωπικές πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών δεν ανταποκρίνεται στις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα. Οι γνώσεις τους για τις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο. Οι επισκέπτες/τριες υγείας έδειξαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ως προς τις γνώσεις και την αυτοαποτελεσματικότητα τους στην προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους/τις νοσηλευτές/τριες. Οι νοσηλευτές/τριες κυρίως, εξέφρασαν την αναγκαιότητα για αύξηση του υλικού αγωγής υγείας και της διαθέσιμης εκπαίδευσης σχετικά με την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας. Οι επισκέπτες/τριες υγείας φαίνεται να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους/τις νοσηλευτές/τριες να προάγουν τη σωματική δραστηριότητα στους πληθυσμούς. Απαιτούνται περισσότερες μελέτες διαφορετικών σχεδιασμών, όπως προοπτικές και κλινικές μελέτες προκειμένου να αποτυπωθούν καλύτερα οι στάσεις, τα εμπόδια, οι πρακτικές και η αποτελεσματικότητα της προαγωγής της σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαλματάνη Ευαγγελία","Salmatani Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222198"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222198","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222198","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222198","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222198","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαλματάνη Ευαγγελία","Salmatani Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222198"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σωματική αδράνεια των πληθυσμών αποτελεί μείζον ζήτημα Δημόσιας Υγείας. Οι επαγγελματίες υγείας έχει υποστηριχτεί ότι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας στα άτομα. Όμως, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας, ιδιαιτέρως των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών που εργάζονται στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη με συνολικό δείγμα 238 άτομα, από τα οποία 129 ήταν επισκέπτες/τριες υγείας και 109 νοσηλευτές/τριες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε διαδικτυακά τον Μάιο - Ιούνιο 2021 μέσω ενός ερωτηματολογίου ειδικά διαμορφωμένου από την ερευνητική ομάδα. To ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 22 ερωτήσεις κλειστού τύπου και εξέταζε το χρόνο και τις πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών μέσω της ελληνικής εκδοχής του International Physical Activity Questionnaire Short. Οι γνώσεις τους για τα συνιστώμενα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Σωματική Δραστηριότητα και την Καθιστική Συμπεριφορά του Π.Ο.Υ. (2020a). Οι στάσεις για τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας και την προαγωγή της εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις μελέτες των Lawlor et al. (1999) και Douglas et. al. (2006a). Τέλος, οι στάσεις τους για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας διαμορφώθηκαν με βάση το εργαλείο της μελέτης των Douglas et. al. (2006a). Αποτελέσματα: Ένα υψηλό ποσοστό των επαγγελματιών υγείας (35,1%) έκανε μία ημέρα την εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα και δύο ημέρες την εβδομάδα μέτριας έντασης (25,5%). Τις ημέρες που περπάτησαν, σημαντικό ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (66,3%) και των νοσηλευτών/τριών (33,7%) πέρασαν έως 40 λεπτά περπατώντας και υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p=0,008). Το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλευτών/τριών (55,6%) και των επισκεπτών/τριών υγείας (44,4%) δεν γνώριζε την ύπαρξη των κατευθυντήριων οδηγιών του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,002). Οι επισκέπτες/τριες υγείας (60,6%) δήλωσαν σε μεγαλύτερο βαθμό από τους/τις νοσηλευτές/τριες (39,4%) ότι είναι αποτελεσματικοί/ές στο να πείθουν τα άτομα να αυξήσουν τη σωματική δραστηριότητά τους (p=0,015). Παράλληλα, μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (62,6%) έναντι 37,4% των νοσηλευτών/τριών δήλωσαν ότι έχουν επαρκείς γνώσεις να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,020). Υψηλότερο ποσοστό των νοσηλευτών/τριών (53,7%), έναντι 46,3% των επισκεπτών/τριών υγείας θεωρούσαν το υλικό αγωγής υγείας ανεπαρκές (p=0,045) και τη διαθέσιμη εκπαίδευση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας ελλιπή (53,1% των νοσηλευτών/τριών έναντι 46,9% των επισκεπτών/τριών υγείας, p=0,035). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των χρόνων εργασιακής εμπειρίας και της επάρκειας γνώσεων να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,040). Συμπεράσματα: Ο χρόνος και οι προσωπικές πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών δεν ανταποκρίνεται στις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα. Οι γνώσεις τους για τις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο. Οι επισκέπτες/τριες υγείας έδειξαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ως προς τις γνώσεις και την αυτοαποτελεσματικότητα τους στην προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους/τις νοσηλευτές/τριες. Οι νοσηλευτές/τριες κυρίως, εξέφρασαν την αναγκαιότητα για αύξηση του υλικού αγωγής υγείας και της διαθέσιμης εκπαίδευσης σχετικά με την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας. Οι επισκέπτες/τριες υγείας φαίνεται να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους/τις νοσηλευτές/τριες να προάγουν τη σωματική δραστηριότητα στους πληθυσμούς. Απαιτούνται περισσότερες μελέτες διαφορετικών σχεδιασμών, όπως προοπτικές και κλινικές μελέτες προκειμένου να αποτυπωθούν καλύτερα οι στάσεις, τα εμπόδια, οι πρακτικές και η αποτελεσματικότητα της προαγωγής της σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας.","Background: Physical inactivity is a major public health issue. Health care professionals has been claimed to be in an advantageous position in physical activity promotion to individuals. However, there is limited literature on the knowledge, attitudes and physical activity practices of health care professionals, especially of health visitors and nurses. Aim: This study reports on examining the knowledge, attitudes and physical activity practices of health visitors and nurses working in the public and private health sector in Greece. Methods: A cross-sectional study was carried out with a total sample of 238 people, in which 129 were health visitors and 109 nurses. A developed by the research team questionnaire was used for the data collection and was distributed online between May and June 2021. Results: Most health professionals (35.1%) were doing high intensity physical activity one day per week and moderate intensity two days per week (25.5%). On the days that they walked, the highest percentage of nurses (33.7%) and health visitors (66.3%) spent up to 40 minutes walking, and there was a statistically significant correlation (p=0.008). A high percentage of health visitors (44.4%) and nurses (55.6%) were not aware of the existence of the WHO physical activity guidelines (p=0.002). More health visitors (60.6%) than nurses (39.4%) stated that they are effective in convincing individuals to increase their physical activity and a statistically significant correlation was found (p=0.015). At the same time, a greater percentage of health visitors (62.6%) versus 37.4% of nurses stated that they have sufficient knowledge to advise on physical activity (p=0.020). High percentage of nurses (53.7%) considered the health education material inadequate (46.3% of health visitors, p=0.045) and 53.1% of nurses that there is lack of available education on physical activity promotion (46.9% of health visitors, p=0.035). A statistically significant correlation was observed between the years of work experience and the adequacy of knowledge to advise on physical activity (p=0.040). Conclusions: The health visitors’ and nurses’ time and personal practices physical activity do not meet the WHO guidelines for physical activity. Their knowledge level about the WHO guidelines for physical activity is low. Health visitors showed greater confidence on their self-efficacy to convince individuals to increase their physical activity and the efficiency of their knowledge in counseling, compared to nurses. In addition, nurses especially, expressed the need for additional health education material and training in physical activity promotion. Health visitors might be in a more advantageous position from nurses to promote physical activity to the populations. More studies of different designs, such as cohort and clinical studies are needed to better capture attitudes, barriers and practices to promote the physical activity of health professionals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και πρακτικών σωματικής δραστηριότητας των Επισκεπτών/τριών Υγείας και των Νοσηλευτών/τριών: μία συγχρονική μελέτη για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαλματάνη Ευαγγελία","Salmatani Evangelia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σωματική αδράνεια των πληθυσμών αποτελεί μείζον ζήτημα Δημόσιας Υγείας. Οι επαγγελματίες υγείας έχει υποστηριχτεί ότι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας στα άτομα. Όμως, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας, ιδιαιτέρως των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις γνώσεις, στάσεις και πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών που εργάζονται στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη με συνολικό δείγμα 238 άτομα, από τα οποία 129 ήταν επισκέπτες/τριες υγείας και 109 νοσηλευτές/τριες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε διαδικτυακά τον Μάιο - Ιούνιο 2021 μέσω ενός ερωτηματολογίου ειδικά διαμορφωμένου από την ερευνητική ομάδα. To ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 22 ερωτήσεις κλειστού τύπου και εξέταζε το χρόνο και τις πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών μέσω της ελληνικής εκδοχής του International Physical Activity Questionnaire Short. Οι γνώσεις τους για τα συνιστώμενα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Σωματική Δραστηριότητα και την Καθιστική Συμπεριφορά του Π.Ο.Υ. (2020a). Οι στάσεις για τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας και την προαγωγή της εξετάστηκαν με ερωτήσεις που βασίστηκαν στις μελέτες των Lawlor et al. (1999) και Douglas et. al. (2006a). Τέλος, οι στάσεις τους για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας διαμορφώθηκαν με βάση το εργαλείο της μελέτης των Douglas et. al. (2006a). Αποτελέσματα: Ένα υψηλό ποσοστό των επαγγελματιών υγείας (35,1%) έκανε μία ημέρα την εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα και δύο ημέρες την εβδομάδα μέτριας έντασης (25,5%). Τις ημέρες που περπάτησαν, σημαντικό ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (66,3%) και των νοσηλευτών/τριών (33,7%) πέρασαν έως 40 λεπτά περπατώντας και υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p=0,008). Το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλευτών/τριών (55,6%) και των επισκεπτών/τριών υγείας (44,4%) δεν γνώριζε την ύπαρξη των κατευθυντήριων οδηγιών του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,002). Οι επισκέπτες/τριες υγείας (60,6%) δήλωσαν σε μεγαλύτερο βαθμό από τους/τις νοσηλευτές/τριες (39,4%) ότι είναι αποτελεσματικοί/ές στο να πείθουν τα άτομα να αυξήσουν τη σωματική δραστηριότητά τους (p=0,015). Παράλληλα, μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών/τριών υγείας (62,6%) έναντι 37,4% των νοσηλευτών/τριών δήλωσαν ότι έχουν επαρκείς γνώσεις να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,020). Υψηλότερο ποσοστό των νοσηλευτών/τριών (53,7%), έναντι 46,3% των επισκεπτών/τριών υγείας θεωρούσαν το υλικό αγωγής υγείας ανεπαρκές (p=0,045) και τη διαθέσιμη εκπαίδευση για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας ελλιπή (53,1% των νοσηλευτών/τριών έναντι 46,9% των επισκεπτών/τριών υγείας, p=0,035). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των χρόνων εργασιακής εμπειρίας και της επάρκειας γνώσεων να συμβουλεύουν για τη σωματική δραστηριότητα (p=0,040). Συμπεράσματα: Ο χρόνος και οι προσωπικές πρακτικές σωματικής δραστηριότητας των επισκεπτών/τριών υγείας και των νοσηλευτών/τριών δεν ανταποκρίνεται στις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα. Οι γνώσεις τους για τις συστάσεις του Π.Ο.Υ. για τη σωματική δραστηριότητα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο. Οι επισκέπτες/τριες υγείας έδειξαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ως προς τις γνώσεις και την αυτοαποτελεσματικότητα τους στην προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους/τις νοσηλευτές/τριες. Οι νοσηλευτές/τριες κυρίως, εξέφρασαν την αναγκαιότητα για αύξηση του υλικού αγωγής υγείας και της διαθέσιμης εκπαίδευσης σχετικά με την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας. Οι επισκέπτες/τριες υγείας φαίνεται να βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους/τις νοσηλευτές/τριες να προάγουν τη σωματική δραστηριότητα στους πληθυσμούς. Απαιτούνται περισσότερες μελέτες διαφορετικών σχεδιασμών, όπως προοπτικές και κλινικές μελέτες προκειμένου να αποτυπωθούν καλύτερα οι στάσεις, τα εμπόδια, οι πρακτικές και η αποτελεσματικότητα της προαγωγής της σωματικής δραστηριότητας των επαγγελματιών υγείας.","Background: Physical inactivity is a major public health issue. Health care professionals has been claimed to be in an advantageous position in physical activity promotion to individuals. However, there is limited literature on the knowledge, attitudes and physical activity practices of health care professionals, especially of health visitors and nurses. Aim: This study reports on examining the knowledge, attitudes and physical activity practices of health visitors and nurses working in the public and private health sector in Greece. Methods: A cross-sectional study was carried out with a total sample of 238 people, in which 129 were health visitors and 109 nurses. A developed by the research team questionnaire was used for the data collection and was distributed online between May and June 2021. Results: Most health professionals (35.1%) were doing high intensity physical activity one day per week and moderate intensity two days per week (25.5%). On the days that they walked, the highest percentage of nurses (33.7%) and health visitors (66.3%) spent up to 40 minutes walking, and there was a statistically significant correlation (p=0.008). A high percentage of health visitors (44.4%) and nurses (55.6%) were not aware of the existence of the WHO physical activity guidelines (p=0.002). More health visitors (60.6%) than nurses (39.4%) stated that they are effective in convincing individuals to increase their physical activity and a statistically significant correlation was found (p=0.015). At the same time, a greater percentage of health visitors (62.6%) versus 37.4% of nurses stated that they have sufficient knowledge to advise on physical activity (p=0.020). High percentage of nurses (53.7%) considered the health education material inadequate (46.3% of health visitors, p=0.045) and 53.1% of nurses that there is lack of available education on physical activity promotion (46.9% of health visitors, p=0.035). A statistically significant correlation was observed between the years of work experience and the adequacy of knowledge to advise on physical activity (p=0.040). Conclusions: The health visitors’ and nurses’ time and personal practices physical activity do not meet the WHO guidelines for physical activity. Their knowledge level about the WHO guidelines for physical activity is low. Health visitors showed greater confidence on their self-efficacy to convince individuals to increase their physical activity and the efficiency of their knowledge in counseling, compared to nurses. In addition, nurses especially, expressed the need for additional health education material and training in physical activity promotion. Health visitors might be in a more advantageous position from nurses to promote physical activity to the populations. More studies of different designs, such as cohort and clinical studies are needed to better capture attitudes, barriers and practices to promote the physical activity of health professionals."],"dc:identifier":["uoadl:3222198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222198"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και πρακτικών σωματικής δραστηριότητας των Επισκεπτών/τριών Υγείας και των Νοσηλευτών/τριών: μία συγχρονική μελέτη για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}