{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222205"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222205","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΕΡΥΘΡΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΝΟΒΛΑΣΤΕΣ ΣΕ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΟΥΛΩΣΗ ΠΛΗΓΩΝ","abstract":"Η θεραπεία των δερματικών πληγών ιδιαιτέρως σε χρόνια τραύματα αποτελεί ένα κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα. Δίαφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί ανά τα χρόνια, υστερούν όμως λόγω του υψηλού κόστους τους καθώς και των ανεπιθύμητων ενεργειών τους στους ασθενείς. Μία πρόσφατη καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι ή χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και της φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Η φωτοδυναμική θεραπεία στηρίζεται στη συνεργιστική δράση τριών παραγόντων, ενός φαρμάκου φωτοευαισθητοποιητή, φωτός σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος και του οξυγόνου που υπάρχει στην περιοχή της θεραπείας. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την ικανότητα της χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας στα 661 nm και της χαμηλής ισχύος φωτοδυναμικής θεραπείας να επιταγχύνουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Επιπροσθέτως, η μελέτη αποσκοπεί στην διερεύνηση του μηχανισμού της επούλωσης μέσω της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κυττάρων και τη συμβολή του κυτταρικού προσαναολισμού. Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 3Τ3 ινοβλάστες μυών στους οποίους εφαρμόστηκε το μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Η βιωσιμότητα τον κυττάρων αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας του ΜΤΤ. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 και 48 ώρες ύστερα από τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία από διοδικό λέιζερ στα 661 nm και ύστερα απο ανάλυση εικόνας υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Για τη φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η Χλωροαλούμινο Φθαλοκυανίνη (ΑlClPc), η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση ακτινοβολίας στα 661 nm από διοδικό λέιζερ. Εικόνες λήφθησαν 0, 2, 4 και 24 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η παραγωγή των ROS προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε αμέσως μετά καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία και επίσης πραγματοποιήθηκε σύγκριση του προσανατολισμού των κυττάρων προς το κέντρο της πληγής μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Οι δόσεις ακτινοβολίας που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν ώστε να μην εμφανίζουν τοξικότητα στους ινοβλάστες. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε άυξηση ύστερα από την ακτινοβόληση με χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία στις περισσότερες πειραματικές ομάδες. Τα αποτελέσματα από το μοντέλο επούλωσης έδειξαν πως δόσεις ερυθρής ακτινοβολίας μεταξύ 3 - 4,5 J/cm2 πέτυχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε άυξηση αμέσως μετά τη θεραπεία όμως ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Τέλος, ομοιογένεια στον προσανατολισμό των κυττάρων παρατηρήθηκε στην ομάδα που ακτινοβολήθηκε με 15 mW/cm2 για 5 λεπτά, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Στη φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (0.25 μM και 0.5 μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2, 30 και 60 δευτερόλεπτα) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ως ιδανικός χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή ορίστηκαν τα 90 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 0.25 μM και 0.5 μM και ακτινοβολήθηκαν για 30 δευτερόλεπτα με 3 mW/cm2 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η παραγωγή ROS ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες όπου εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, επιταγχύνοντας την επούλωση των πληγών. Παρόλο που αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων, 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS αυξήθηκαν στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης πληγών. Τέλος ομοιόμορφος κυτταρικός προσανατολισμός προς το κέντρο της πληγής παρατηρήθηκε σε μερικές ακτινοβολημένες ομάδες. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή AlClPc και ερυθρή ακτινοβολία στα 661 nm ενίσχυσε την επούλωση των ινοβλαστών στο μοντλέλο επούλωσης σε αναλογία με την παραγωγή ROS. Η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπέια ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των δερματικών πληγών.","abstract_html":"Η θεραπεία των δερματικών πληγών ιδιαιτέρως σε χρόνια τραύματα αποτελεί ένα κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα. Δίαφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί ανά τα χρόνια, υστερούν όμως λόγω του υψηλού κόστους τους καθώς και των ανεπιθύμητων ενεργειών τους στους ασθενείς. Μία πρόσφατη καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι ή χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και της φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Η φωτοδυναμική θεραπεία στηρίζεται στη συνεργιστική δράση τριών παραγόντων, ενός φαρμάκου φωτοευαισθητοποιητή, φωτός σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος και του οξυγόνου που υπάρχει στην περιοχή της θεραπείας. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την ικανότητα της χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας στα 661 nm και της χαμηλής ισχύος φωτοδυναμικής θεραπείας να επιταγχύνουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Επιπροσθέτως, η μελέτη αποσκοπεί στην διερεύνηση του μηχανισμού της επούλωσης μέσω της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κυττάρων και τη συμβολή του κυτταρικού προσαναολισμού. Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 3Τ3 ινοβλάστες μυών στους οποίους εφαρμόστηκε το μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Η βιωσιμότητα τον κυττάρων αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας του ΜΤΤ. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 και 48 ώρες ύστερα από τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία από διοδικό λέιζερ στα 661 nm και ύστερα απο ανάλυση εικόνας υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Για τη φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η Χλωροαλούμινο Φθαλοκυανίνη (ΑlClPc), η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση ακτινοβολίας στα 661 nm από διοδικό λέιζερ. Εικόνες λήφθησαν 0, 2, 4 και 24 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η παραγωγή των ROS προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε αμέσως μετά καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία και επίσης πραγματοποιήθηκε σύγκριση του προσανατολισμού των κυττάρων προς το κέντρο της πληγής μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Οι δόσεις ακτινοβολίας που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν ώστε να μην εμφανίζουν τοξικότητα στους ινοβλάστες. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε άυξηση ύστερα από την ακτινοβόληση με χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία στις περισσότερες πειραματικές ομάδες. Τα αποτελέσματα από το μοντέλο επούλωσης έδειξαν πως δόσεις ερυθρής ακτινοβολίας μεταξύ 3 - 4,5 J/cm2 πέτυχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε άυξηση αμέσως μετά τη θεραπεία όμως ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Τέλος, ομοιογένεια στον προσανατολισμό των κυττάρων παρατηρήθηκε στην ομάδα που ακτινοβολήθηκε με 15 mW/cm2 για 5 λεπτά, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Στη φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (0.25 μM και 0.5 μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2, 30 και 60 δευτερόλεπτα) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ως ιδανικός χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή ορίστηκαν τα 90 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 0.25 μM και 0.5 μM και ακτινοβολήθηκαν για 30 δευτερόλεπτα με 3 mW/cm2 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η παραγωγή ROS ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες όπου εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, επιταγχύνοντας την επούλωση των πληγών. Παρόλο που αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων, 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS αυξήθηκαν στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης πληγών. Τέλος ομοιόμορφος κυτταρικός προσανατολισμός προς το κέντρο της πληγής παρατηρήθηκε σε μερικές ακτινοβολημένες ομάδες. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή AlClPc και ερυθρή ακτινοβολία στα 661 nm ενίσχυσε την επούλωση των ινοβλαστών στο μοντλέλο επούλωσης σε αναλογία με την παραγωγή ROS. Η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπέια ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των δερματικών πληγών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννακόπουλος Ευστάθιος","Giannakopoulos Efstathios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222205"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222205","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222205","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222205","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222205","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννακόπουλος Ευστάθιος","Giannakopoulos Efstathios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222205","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222205"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θεραπεία των δερματικών πληγών ιδιαιτέρως σε χρόνια τραύματα αποτελεί ένα κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα. Δίαφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί ανά τα χρόνια, υστερούν όμως λόγω του υψηλού κόστους τους καθώς και των ανεπιθύμητων ενεργειών τους στους ασθενείς. Μία πρόσφατη καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι ή χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και της φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Η φωτοδυναμική θεραπεία στηρίζεται στη συνεργιστική δράση τριών παραγόντων, ενός φαρμάκου φωτοευαισθητοποιητή, φωτός σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος και του οξυγόνου που υπάρχει στην περιοχή της θεραπείας. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την ικανότητα της χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας στα 661 nm και της χαμηλής ισχύος φωτοδυναμικής θεραπείας να επιταγχύνουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Επιπροσθέτως, η μελέτη αποσκοπεί στην διερεύνηση του μηχανισμού της επούλωσης μέσω της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κυττάρων και τη συμβολή του κυτταρικού προσαναολισμού. Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 3Τ3 ινοβλάστες μυών στους οποίους εφαρμόστηκε το μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Η βιωσιμότητα τον κυττάρων αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας του ΜΤΤ. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 και 48 ώρες ύστερα από τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία από διοδικό λέιζερ στα 661 nm και ύστερα απο ανάλυση εικόνας υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Για τη φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η Χλωροαλούμινο Φθαλοκυανίνη (ΑlClPc), η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση ακτινοβολίας στα 661 nm από διοδικό λέιζερ. Εικόνες λήφθησαν 0, 2, 4 και 24 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η παραγωγή των ROS προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε αμέσως μετά καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία και επίσης πραγματοποιήθηκε σύγκριση του προσανατολισμού των κυττάρων προς το κέντρο της πληγής μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Οι δόσεις ακτινοβολίας που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν ώστε να μην εμφανίζουν τοξικότητα στους ινοβλάστες. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε άυξηση ύστερα από την ακτινοβόληση με χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία στις περισσότερες πειραματικές ομάδες. Τα αποτελέσματα από το μοντέλο επούλωσης έδειξαν πως δόσεις ερυθρής ακτινοβολίας μεταξύ 3 - 4,5 J/cm2 πέτυχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε άυξηση αμέσως μετά τη θεραπεία όμως ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Τέλος, ομοιογένεια στον προσανατολισμό των κυττάρων παρατηρήθηκε στην ομάδα που ακτινοβολήθηκε με 15 mW/cm2 για 5 λεπτά, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Στη φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (0.25 μM και 0.5 μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2, 30 και 60 δευτερόλεπτα) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ως ιδανικός χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή ορίστηκαν τα 90 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 0.25 μM και 0.5 μM και ακτινοβολήθηκαν για 30 δευτερόλεπτα με 3 mW/cm2 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η παραγωγή ROS ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες όπου εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, επιταγχύνοντας την επούλωση των πληγών. Παρόλο που αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων, 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS αυξήθηκαν στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης πληγών. Τέλος ομοιόμορφος κυτταρικός προσανατολισμός προς το κέντρο της πληγής παρατηρήθηκε σε μερικές ακτινοβολημένες ομάδες. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή AlClPc και ερυθρή ακτινοβολία στα 661 nm ενίσχυσε την επούλωση των ινοβλαστών στο μοντλέλο επούλωσης σε αναλογία με την παραγωγή ROS. Η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπέια ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των δερματικών πληγών.","Wound treatment, especially for chronic and infected wounds has been a permanent socio-economical challenge. Different approaches on wound healing have been developed over the years but they suffer from high costs and adverse effects for the patients. A recent innovative approach is the use of low level laser irradiation and photodynamic therapy (PDT) to promote wound healing. PDT is based on the synergestic action of 3 compounds, a photosensitive drug, the photosensitizer (PS), light of appropriate wavelength and oxygen. This study aimed to investigate the ability of red light at 661 nm and low dose PDT to accelerate wound healing of fibroblasts. The purpose is further specified in clarifying mechanisms of wound closure by means of ROS production, proliferation and migration of cells and cellular orientation. A scratch assay wound healing model using 3T3 fibroblasts was used. Cell viability was evaluated by MTT assay. Images were acquired in 0, 24 and 48 hours after the treatment with red light from a diode laser (at 661 nm) and wound closure rates were calculated. For the PDT Chloroaluminum Phthalocyanine (AlClPc) was the PS used that was activated using a diode laser at 661 nm. Images were acquired 0, 2, 4 and 24 h after the PDT treatment and Image analysis methods have been used to quantify wound closure rates as well. The production of ROS was determined and quantified immediately and 24 hours after the treatment and comparisons of cellular orientation towards the scratch area between the different groups were made. The doses studied were chosen in order to not be toxic to fibroblasts. Cell viability rate was increased in most of the groups after irradiation with low level red laser. Scratch assay showed that doses between 3 - 4,5 J/cm2 achieved significantly higher wound healing rate 24 hours post treatment. ROS production was not increased immediately after the therapy but it was significantly higher in the group with the highest wound healing rate 24 h post irradiation. A homogeneity was monitored in the orientation of cells irradiated with 15 mW/cm2 for 5 min 24 hours after the treatment. Optimization of PDT dose was performed in order to find PS concentration (0.25 μM and 0.5 μM) and energy dose (3mW/cm2, 30 s and 60 s) that did not affect cell viability. Incubation time for sufficient Ps loading to fibroblasts was found to be 90 min. Wound healing rates were significant higher in groups that were loaded with either 0.25 or 0.5 μM and were irradiated for 30 s with 3mW/cm2compared to control ones. ROS production was higher in PDT treated groups than in controls. As a conclusion, red light affected fibroblast migration and proliferation, accelerating wound healing. Although immediately after irradiation ROS levels did not change, 24 hours later the intracellular ROS reached a high level at the group with the fastest wound healing rate. Finally, homogenous cellular orientation towards the wound center was detected in some of the irradiated groups. Low dose PDT using AlClPc and red laser at 661 nm enhance wound healing in the fibroblast scratch wound model in a ROS dependent process. Present study shed light to low dose PDT as a non-invasive treatment approach of wound healing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΕΡΥΘΡΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΝΟΒΛΑΣΤΕΣ ΣΕ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΟΥΛΩΣΗ ΠΛΗΓΩΝ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννακόπουλος Ευστάθιος","Giannakopoulos Efstathios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η θεραπεία των δερματικών πληγών ιδιαιτέρως σε χρόνια τραύματα αποτελεί ένα κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα. Δίαφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί ανά τα χρόνια, υστερούν όμως λόγω του υψηλού κόστους τους καθώς και των ανεπιθύμητων ενεργειών τους στους ασθενείς. Μία πρόσφατη καινοτόμα θεραπευτική προσέγγιση είναι ή χρήση χαμηλής ισχύος ακτινοβολίας λέιζερ αλλά και της φωτοδυναμικής θεραπείας με σκοπό να προάγουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Η φωτοδυναμική θεραπεία στηρίζεται στη συνεργιστική δράση τριών παραγόντων, ενός φαρμάκου φωτοευαισθητοποιητή, φωτός σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος και του οξυγόνου που υπάρχει στην περιοχή της θεραπείας. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει την ικανότητα της χαμηλής ισχύος ερυθρής ακτινοβολίας στα 661 nm και της χαμηλής ισχύος φωτοδυναμικής θεραπείας να επιταγχύνουν την επούλωση των δερματικών πληγών. Επιπροσθέτως, η μελέτη αποσκοπεί στην διερεύνηση του μηχανισμού της επούλωσης μέσω της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS), του πολλαπλασιασμού και της μετανάστευσης των κυττάρων και τη συμβολή του κυτταρικού προσαναολισμού. Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 3Τ3 ινοβλάστες μυών στους οποίους εφαρμόστηκε το μοντέλο επούλωσης πληγών scratch assay. Η βιωσιμότητα τον κυττάρων αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας του ΜΤΤ. Πραγματοποιήθηκε λήψη φωτογραφιών 0, 24 και 48 ώρες ύστερα από τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία από διοδικό λέιζερ στα 661 nm και ύστερα απο ανάλυση εικόνας υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Για τη φωτοδυναμική θεραπεία χρησιμοποιήθηκε ως φωτοευαισθητοποιητής η Χλωροαλούμινο Φθαλοκυανίνη (ΑlClPc), η οποία ενεργοποιήθηκε με τη χρήση ακτινοβολίας στα 661 nm από διοδικό λέιζερ. Εικόνες λήφθησαν 0, 2, 4 και 24 ώρες μετά την φωτοδυναμική θεραπεία και ύστερα από ανάλυση των εικόνων υπολογίστηκε το ποσοστό επούλωσης. Η παραγωγή των ROS προσδιορίστηκε και ποσοτικοποιήθηκε αμέσως μετά καθώς και 24 ώρες μετά τη θεραπεία και επίσης πραγματοποιήθηκε σύγκριση του προσανατολισμού των κυττάρων προς το κέντρο της πληγής μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Οι δόσεις ακτινοβολίας που μελετήθηκαν επιλέχθηκαν ώστε να μην εμφανίζουν τοξικότητα στους ινοβλάστες. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εμφάνισε άυξηση ύστερα από την ακτινοβόληση με χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία στις περισσότερες πειραματικές ομάδες. Τα αποτελέσματα από το μοντέλο επούλωσης έδειξαν πως δόσεις ερυθρής ακτινοβολίας μεταξύ 3 - 4,5 J/cm2 πέτυχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό επούλωσης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε άυξηση αμέσως μετά τη θεραπεία όμως ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Τέλος, ομοιογένεια στον προσανατολισμό των κυττάρων παρατηρήθηκε στην ομάδα που ακτινοβολήθηκε με 15 mW/cm2 για 5 λεπτά, 24 ώρες μετά τη θεραπεία. Στη φωτοδυναμική θεραπεία πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της κατάλληλης δόσης φωτοευαισθητοποιητή (0.25 μM και 0.5 μM) και ακτινοβολίας (3mW/cm2, 30 και 60 δευτερόλεπτα) που δεν επηρέαζε την κυτταρική βιωσιμότητα. Ως ιδανικός χρόνος επώασης των κυττάρων προκειμένου να εισέλθει στο εσωτερικό τους επαρκής ποσότητα φωτουαισθητοποιητή ορίστηκαν τα 90 λεπτά. Το ποσοστό επούλωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στις ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν συγκεντρώσεις φωτοευαισθητοποιητή 0.25 μM και 0.5 μM και ακτινοβολήθηκαν για 30 δευτερόλεπτα με 3 mW/cm2 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η παραγωγή ROS ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες όπου εφαρμόστηκε η φωτοδυναμική θεραπεία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ως αποτέλεσμα, η χαμηλής ισχύος ερυθρή ακτινοβολία επηρέασε την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, επιταγχύνοντας την επούλωση των πληγών. Παρόλο που αμέσως μετά τη θεραπεία με την ερυθρή ακτινοβολία η παραγωγή ROS δεν παρουσίασε διαφορές μεταξύ των διαφόρων ομάδων, 24 ώρες μετά τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS αυξήθηκαν στην ομάδα που παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό επούλωσης πληγών. Τέλος ομοιόμορφος κυτταρικός προσανατολισμός προς το κέντρο της πληγής παρατηρήθηκε σε μερικές ακτινοβολημένες ομάδες. Η φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής ισχύος χρησιμοποιώντας ως φωτοευαισθητοποιητή AlClPc και ερυθρή ακτινοβολία στα 661 nm ενίσχυσε την επούλωση των ινοβλαστών στο μοντλέλο επούλωσης σε αναλογία με την παραγωγή ROS. Η παρούσα μελέτη ενίσχυσε τα δεδομένα σχετικά με τη χαμηλής ισχύος φωτοδυναμική θεραπέια ως μία μη επεμβατική προσέγγιση στην επούλωση των δερματικών πληγών.","Wound treatment, especially for chronic and infected wounds has been a permanent socio-economical challenge. Different approaches on wound healing have been developed over the years but they suffer from high costs and adverse effects for the patients. A recent innovative approach is the use of low level laser irradiation and photodynamic therapy (PDT) to promote wound healing. PDT is based on the synergestic action of 3 compounds, a photosensitive drug, the photosensitizer (PS), light of appropriate wavelength and oxygen. This study aimed to investigate the ability of red light at 661 nm and low dose PDT to accelerate wound healing of fibroblasts. The purpose is further specified in clarifying mechanisms of wound closure by means of ROS production, proliferation and migration of cells and cellular orientation. A scratch assay wound healing model using 3T3 fibroblasts was used. Cell viability was evaluated by MTT assay. Images were acquired in 0, 24 and 48 hours after the treatment with red light from a diode laser (at 661 nm) and wound closure rates were calculated. For the PDT Chloroaluminum Phthalocyanine (AlClPc) was the PS used that was activated using a diode laser at 661 nm. Images were acquired 0, 2, 4 and 24 h after the PDT treatment and Image analysis methods have been used to quantify wound closure rates as well. The production of ROS was determined and quantified immediately and 24 hours after the treatment and comparisons of cellular orientation towards the scratch area between the different groups were made. The doses studied were chosen in order to not be toxic to fibroblasts. Cell viability rate was increased in most of the groups after irradiation with low level red laser. Scratch assay showed that doses between 3 - 4,5 J/cm2 achieved significantly higher wound healing rate 24 hours post treatment. ROS production was not increased immediately after the therapy but it was significantly higher in the group with the highest wound healing rate 24 h post irradiation. A homogeneity was monitored in the orientation of cells irradiated with 15 mW/cm2 for 5 min 24 hours after the treatment. Optimization of PDT dose was performed in order to find PS concentration (0.25 μM and 0.5 μM) and energy dose (3mW/cm2, 30 s and 60 s) that did not affect cell viability. Incubation time for sufficient Ps loading to fibroblasts was found to be 90 min. Wound healing rates were significant higher in groups that were loaded with either 0.25 or 0.5 μM and were irradiated for 30 s with 3mW/cm2compared to control ones. ROS production was higher in PDT treated groups than in controls. As a conclusion, red light affected fibroblast migration and proliferation, accelerating wound healing. Although immediately after irradiation ROS levels did not change, 24 hours later the intracellular ROS reached a high level at the group with the fastest wound healing rate. Finally, homogenous cellular orientation towards the wound center was detected in some of the irradiated groups. Low dose PDT using AlClPc and red laser at 661 nm enhance wound healing in the fibroblast scratch wound model in a ROS dependent process. Present study shed light to low dose PDT as a non-invasive treatment approach of wound healing."],"dc:identifier":["uoadl:3222205","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222205"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΕΡΥΘΡΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΝΟΒΛΑΣΤΕΣ ΣΕ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΟΥΛΩΣΗ ΠΛΗΓΩΝ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}