{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222228"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222228","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Bio and polymer aerogels and derived carbons","abstract":"Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν τρία διαφορετικά είδη αεροπηκτωμάτων: (1) αεροπηκτώματα πολυουρίας και οι άνθρακες παράγωγά τους, (2) αλγινικά αεροπηκτώματα και (3) αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος. Αεροπηκτώματα πολυουρίας/μεταλλικών ιόντων (PUA-M) συντέθηκαν χρησιμοποιώντας ενυδατωμένα μεταλλικά άλατα του Mn(ΙΙ) (MnCl2•4H2O) και του Zn(ΙΙ) (Zn(NO3)2•6H2O) ως καταλύτες, σε διάφορες συγκεντρώσεις μονομερούς και μεταλλικού άλατος. Οι ιδιότητες των υλικών συσχετίστηκαν με τις διαφορετικές συστάσεις των αντιδρώντων. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι τα μεταλλικά ιόντα παραμένουν στην πολυμερική μήτρα και είναι ομοιογενώς κατανεμημένα, σε αναλογία με αεροπηκτώματα πολυουρίας που έχουν συντεθεί με άλλα μεταλλικά άλατα των στοιχείων της πρώτης σειράς των στοιχείων μετάπτωσης (Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni και Cu) υποβλήθηκαν σε πυρόλυση (800oC) και ενεργοποίηση με CO2 (800oC) και παρήχθησαν οι αντίστοιχοι πορώδεις άνθρακες εμπλουτισμένοι με μεταλλικές ενώσεις. Αεροπηκτώματα αλγινικού ασβεστίου τροποποιήθηκαν με εστεροποίηση με κιτρικό οξύ σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, με σκοπό τη βελτίωση της αντοχής τους στην υγρασία. Αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος / ταννίνης (WPI/tannin) συνετέθησαν για πρώτη φορά με σκοπό την αύξηση του υδρόφοβου χαρακτήρα των αεροπηκτωμάτων WPI. Χρησιμοποιήθηκαν οι ταννίνες (Fintan C και Fintan QS-Sol), οι οποίες συν-πηκτωματοποιήθηκαν με WPI σε τρεις διαφορετικές τιμές pH (7, 9 ή 11). Τα αεροπηκτώματα WPI/ταννίνης αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να προσροφούν νερό, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αεροπηκτώματα WPI (χωρίς ταννίνες). Στη συνέχεια, όλα τα αεροπηκτώματα υδροφοβοποιήθηκαν αντιδρώντας με δις(τριμεθυλοσιλυλο)αμίνη (HMDS) στην αέρια φάση και επαναξιολογήθηκαν σε σχέση με την προσρόφηση νερού. Η προσρόφηση νερού μειώθηκε μετά την επεξεργασία των WPI με ταννίνες και ακόμη περισσότερο μετά την υδροφοβοποίηση.","abstract_html":"Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν τρία διαφορετικά είδη αεροπηκτωμάτων: (1) αεροπηκτώματα πολυουρίας και οι άνθρακες παράγωγά τους, (2) αλγινικά αεροπηκτώματα και (3) αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος. Αεροπηκτώματα πολυουρίας/μεταλλικών ιόντων (PUA-M) συντέθηκαν χρησιμοποιώντας ενυδατωμένα μεταλλικά άλατα του Mn(ΙΙ) (MnCl2•4H2O) και του Zn(ΙΙ) (Zn(NO3)2•6H2O) ως καταλύτες, σε διάφορες συγκεντρώσεις μονομερούς και μεταλλικού άλατος. Οι ιδιότητες των υλικών συσχετίστηκαν με τις διαφορετικές συστάσεις των αντιδρώντων. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι τα μεταλλικά ιόντα παραμένουν στην πολυμερική μήτρα και είναι ομοιογενώς κατανεμημένα, σε αναλογία με αεροπηκτώματα πολυουρίας που έχουν συντεθεί με άλλα μεταλλικά άλατα των στοιχείων της πρώτης σειράς των στοιχείων μετάπτωσης (Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni και Cu) υποβλήθηκαν σε πυρόλυση (800oC) και ενεργοποίηση με CO2 (800oC) και παρήχθησαν οι αντίστοιχοι πορώδεις άνθρακες εμπλουτισμένοι με μεταλλικές ενώσεις. Αεροπηκτώματα αλγινικού ασβεστίου τροποποιήθηκαν με εστεροποίηση με κιτρικό οξύ σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, με σκοπό τη βελτίωση της αντοχής τους στην υγρασία. Αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος / ταννίνης (WPI/tannin) συνετέθησαν για πρώτη φορά με σκοπό την αύξηση του υδρόφοβου χαρακτήρα των αεροπηκτωμάτων WPI. Χρησιμοποιήθηκαν οι ταννίνες (Fintan C και Fintan QS-Sol), οι οποίες συν-πηκτωματοποιήθηκαν με WPI σε τρεις διαφορετικές τιμές pH (7, 9 ή 11). Τα αεροπηκτώματα WPI/ταννίνης αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να προσροφούν νερό, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αεροπηκτώματα WPI (χωρίς ταννίνες). Στη συνέχεια, όλα τα αεροπηκτώματα υδροφοβοποιήθηκαν αντιδρώντας με δις(τριμεθυλοσιλυλο)αμίνη (HMDS) στην αέρια φάση και επαναξιολογήθηκαν σε σχέση με την προσρόφηση νερού. Η προσρόφηση νερού μειώθηκε μετά την επεξεργασία των WPI με ταννίνες και ακόμη περισσότερο μετά την υδροφοβοποίηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευφραιμοπούλου Ελένη","Effraimopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222228"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222228","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222228","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222228","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222228","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευφραιμοπούλου Ελένη","Effraimopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222228"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν τρία διαφορετικά είδη αεροπηκτωμάτων: (1) αεροπηκτώματα πολυουρίας και οι άνθρακες παράγωγά τους, (2) αλγινικά αεροπηκτώματα και (3) αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος. Αεροπηκτώματα πολυουρίας/μεταλλικών ιόντων (PUA-M) συντέθηκαν χρησιμοποιώντας ενυδατωμένα μεταλλικά άλατα του Mn(ΙΙ) (MnCl2•4H2O) και του Zn(ΙΙ) (Zn(NO3)2•6H2O) ως καταλύτες, σε διάφορες συγκεντρώσεις μονομερούς και μεταλλικού άλατος. Οι ιδιότητες των υλικών συσχετίστηκαν με τις διαφορετικές συστάσεις των αντιδρώντων. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι τα μεταλλικά ιόντα παραμένουν στην πολυμερική μήτρα και είναι ομοιογενώς κατανεμημένα, σε αναλογία με αεροπηκτώματα πολυουρίας που έχουν συντεθεί με άλλα μεταλλικά άλατα των στοιχείων της πρώτης σειράς των στοιχείων μετάπτωσης (Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni και Cu) υποβλήθηκαν σε πυρόλυση (800oC) και ενεργοποίηση με CO2 (800oC) και παρήχθησαν οι αντίστοιχοι πορώδεις άνθρακες εμπλουτισμένοι με μεταλλικές ενώσεις. Αεροπηκτώματα αλγινικού ασβεστίου τροποποιήθηκαν με εστεροποίηση με κιτρικό οξύ σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, με σκοπό τη βελτίωση της αντοχής τους στην υγρασία. Αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος / ταννίνης (WPI/tannin) συνετέθησαν για πρώτη φορά με σκοπό την αύξηση του υδρόφοβου χαρακτήρα των αεροπηκτωμάτων WPI. Χρησιμοποιήθηκαν οι ταννίνες (Fintan C και Fintan QS-Sol), οι οποίες συν-πηκτωματοποιήθηκαν με WPI σε τρεις διαφορετικές τιμές pH (7, 9 ή 11). Τα αεροπηκτώματα WPI/ταννίνης αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να προσροφούν νερό, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αεροπηκτώματα WPI (χωρίς ταννίνες). Στη συνέχεια, όλα τα αεροπηκτώματα υδροφοβοποιήθηκαν αντιδρώντας με δις(τριμεθυλοσιλυλο)αμίνη (HMDS) στην αέρια φάση και επαναξιολογήθηκαν σε σχέση με την προσρόφηση νερού. Η προσρόφηση νερού μειώθηκε μετά την επεξεργασία των WPI με ταννίνες και ακόμη περισσότερο μετά την υδροφοβοποίηση.","In this thesis three different kinds of aerogels have been studied: (1) metal doped polyurea aerogels and their derived carbons, (2) Ca-alginate aerogels, and (3) whey protein isolate aerogels. Metal-doped polyurea (PUA-M) aerogels were synthesized from the reaction of an aromatic triisocyanate with water, using hydrated metal salts of Mn(II) (MnCl2•4H2O) or Zn(II) (Zn(NO3)2•6H2O) as catalysts. Various concentrations of the triisocyanate and the metal salt were studied, and the properties of the resulting aerogels were related to the different formulations. The most interesting finding is that the metal ions (Mn(II) or Zn(II)) remained in the polyurea matrix and they were homogeneously distributed in it, in analogy to metal-doped polyurea aerogels previously synthesized with other metal salts of first row transition elements (i.e., Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni, Cu) aerogels were pyrolyzed at 800oC and etched with CO2 at 800oC to the corresponding metal-doped carbons. Ca-Alginate (Alg) aerogel beads were modified via reaction with citric acid in the solid state in order to improve the moisture uptake of the final materials. Novel whey protein isolate (WPI) aerogels were synthesized and their hydration properties were improved with the introduction of two different tannins (Fintan C or Fintan QS-Sol) in the WPI matrix. The tannin was co-gelled with WPI at three different pH values (7, 9, or 11) and the resulting WPI-tannin aerogels were evaluated towards water uptake, in comparison to the corresponding native WPI aerogels (without tannins). Subsequently, the materials were hydrophobized by reaction with bis(trimethylsilyl)amine (HMDS) in the gas phase and they were re-assessed with respect to the water uptake. The water uptake was reduced after treatment of WPI with tannins and even more after hydrophobization with HMDS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Bio and polymer aerogels and derived carbons"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευφραιμοπούλου Ελένη","Effraimopoulou Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν τρία διαφορετικά είδη αεροπηκτωμάτων: (1) αεροπηκτώματα πολυουρίας και οι άνθρακες παράγωγά τους, (2) αλγινικά αεροπηκτώματα και (3) αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος. Αεροπηκτώματα πολυουρίας/μεταλλικών ιόντων (PUA-M) συντέθηκαν χρησιμοποιώντας ενυδατωμένα μεταλλικά άλατα του Mn(ΙΙ) (MnCl2•4H2O) και του Zn(ΙΙ) (Zn(NO3)2•6H2O) ως καταλύτες, σε διάφορες συγκεντρώσεις μονομερούς και μεταλλικού άλατος. Οι ιδιότητες των υλικών συσχετίστηκαν με τις διαφορετικές συστάσεις των αντιδρώντων. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι τα μεταλλικά ιόντα παραμένουν στην πολυμερική μήτρα και είναι ομοιογενώς κατανεμημένα, σε αναλογία με αεροπηκτώματα πολυουρίας που έχουν συντεθεί με άλλα μεταλλικά άλατα των στοιχείων της πρώτης σειράς των στοιχείων μετάπτωσης (Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni και Cu) υποβλήθηκαν σε πυρόλυση (800oC) και ενεργοποίηση με CO2 (800oC) και παρήχθησαν οι αντίστοιχοι πορώδεις άνθρακες εμπλουτισμένοι με μεταλλικές ενώσεις. Αεροπηκτώματα αλγινικού ασβεστίου τροποποιήθηκαν με εστεροποίηση με κιτρικό οξύ σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, με σκοπό τη βελτίωση της αντοχής τους στην υγρασία. Αεροπηκτώματα πρωτεϊνών ορού γάλακτος / ταννίνης (WPI/tannin) συνετέθησαν για πρώτη φορά με σκοπό την αύξηση του υδρόφοβου χαρακτήρα των αεροπηκτωμάτων WPI. Χρησιμοποιήθηκαν οι ταννίνες (Fintan C και Fintan QS-Sol), οι οποίες συν-πηκτωματοποιήθηκαν με WPI σε τρεις διαφορετικές τιμές pH (7, 9 ή 11). Τα αεροπηκτώματα WPI/ταννίνης αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να προσροφούν νερό, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αεροπηκτώματα WPI (χωρίς ταννίνες). Στη συνέχεια, όλα τα αεροπηκτώματα υδροφοβοποιήθηκαν αντιδρώντας με δις(τριμεθυλοσιλυλο)αμίνη (HMDS) στην αέρια φάση και επαναξιολογήθηκαν σε σχέση με την προσρόφηση νερού. Η προσρόφηση νερού μειώθηκε μετά την επεξεργασία των WPI με ταννίνες και ακόμη περισσότερο μετά την υδροφοβοποίηση.","In this thesis three different kinds of aerogels have been studied: (1) metal doped polyurea aerogels and their derived carbons, (2) Ca-alginate aerogels, and (3) whey protein isolate aerogels. Metal-doped polyurea (PUA-M) aerogels were synthesized from the reaction of an aromatic triisocyanate with water, using hydrated metal salts of Mn(II) (MnCl2•4H2O) or Zn(II) (Zn(NO3)2•6H2O) as catalysts. Various concentrations of the triisocyanate and the metal salt were studied, and the properties of the resulting aerogels were related to the different formulations. The most interesting finding is that the metal ions (Mn(II) or Zn(II)) remained in the polyurea matrix and they were homogeneously distributed in it, in analogy to metal-doped polyurea aerogels previously synthesized with other metal salts of first row transition elements (i.e., Cr(III), Mn(II), Fe(II), Co(II), Ni(II) and Cu(II)). PUA-M (M: Cr, Mn, Fe, Co, Ni, Cu) aerogels were pyrolyzed at 800oC and etched with CO2 at 800oC to the corresponding metal-doped carbons. Ca-Alginate (Alg) aerogel beads were modified via reaction with citric acid in the solid state in order to improve the moisture uptake of the final materials. Novel whey protein isolate (WPI) aerogels were synthesized and their hydration properties were improved with the introduction of two different tannins (Fintan C or Fintan QS-Sol) in the WPI matrix. The tannin was co-gelled with WPI at three different pH values (7, 9, or 11) and the resulting WPI-tannin aerogels were evaluated towards water uptake, in comparison to the corresponding native WPI aerogels (without tannins). Subsequently, the materials were hydrophobized by reaction with bis(trimethylsilyl)amine (HMDS) in the gas phase and they were re-assessed with respect to the water uptake. The water uptake was reduced after treatment of WPI with tannins and even more after hydrophobization with HMDS."],"dc:identifier":["uoadl:3222228","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222228"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Bio and polymer aerogels and derived carbons"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}