{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222742"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222742","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκβαση βαρέως πασχόντων COVID-19 ασθενών που λαμβάνουν υψηλή και χαμηλή δόση δεξαμεθαζόνης σε συνδυασμό με anti-IL6 μονοκλωνικό αντίσωμα (Tocilizumab) στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Στη σοβαρή νόσο COVID -19 έχει καθιερωθεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Η χορήγηση υψηλότερης δόσης κορτικοστεροειδών ή/και Tocilizumab είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Να αξιολογηθούν οι διαφορές ως προς την έκβαση και τις επιπλοκές των διαφορετικών δόσεων κορτικοστεροειδών (υψηλή δόση vs συνήθους δόσης) συν/πλην Tocilizumab. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική μελέτη στη ΜΕΘ της Α’ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ το διάστημα 1/9/2020-1/9/2021 σε βαρέως πάσχοντες COVID -19 ασθενείς. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών στοιχείων, συννοσηροτήτων, χαρακτηριστικών της νόσησης, της έκβασης, καθώς και της λήψης κορτικοστεροειδών συν / πλην Tocilizumab. Ως συνήθης δόση ορίστηκε η δεξαμεθαζόνη 6mg και ως υψηλή οποιοδήποτε σχήμα μεγαλύτερης δόσης ημερησίως. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 300 ασθενείς. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση της πιθανότητας διασωλήνωσης στη ΜΕΘ, αύξηση των επιπλοκών (λοιμώξεις, βαρότραυμα, θρομβοεμβολικό επεισόδιο), καθώς και αυξημένη διάρκεια υποστήριξης από μηχανικό αερισμό και νοσηλείας στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο. Από τις καμπύλες Kaplan Meier οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν καλύτερη επιβίωση στις 28 ημέρες ενώ στη συνολική επιβίωση δεν υπήρχε διαφορά. Η μη διαφορά της συνολικής επιβίωσης διατηρείται στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Επίσης, από την πολυπαραγοντική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τις ημέρες μηχανικού αερισμού. Από τη σύγκριση της ομάδας των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης με Tocilizumab με την ομάδα των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών χωρίς Tocilizumab δε διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την έκβαση (συνολική επιβίωση, ημέρες μηχανικού αερισμού), αλλά παρατηρήθηκε αύξηση των λοιμώξεων στην πρώτη ομάδα. Συμπεράσματα: H υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης φαίνεται ότι έχει πιθανώς θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, αλλά αρνητική στην ανάπτυξη επιπλοκών. Ως προς τη συγχορήγηση Tocilizumab ή όχι, δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκβαση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στη σοβαρή νόσο COVID -19 έχει καθιερωθεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Η χορήγηση υψηλότερης δόσης κορτικοστεροειδών ή/και Tocilizumab είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Να αξιολογηθούν οι διαφορές ως προς την έκβαση και τις επιπλοκές των διαφορετικών δόσεων κορτικοστεροειδών (υψηλή δόση vs συνήθους δόσης) συν/πλην Tocilizumab. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική μελέτη στη ΜΕΘ της Α’ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ το διάστημα 1/9/2020-1/9/2021 σε βαρέως πάσχοντες COVID -19 ασθενείς. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών στοιχείων, συννοσηροτήτων, χαρακτηριστικών της νόσησης, της έκβασης, καθώς και της λήψης κορτικοστεροειδών συν / πλην Tocilizumab. Ως συνήθης δόση ορίστηκε η δεξαμεθαζόνη 6mg και ως υψηλή οποιοδήποτε σχήμα μεγαλύτερης δόσης ημερησίως. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 300 ασθενείς. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση της πιθανότητας διασωλήνωσης στη ΜΕΘ, αύξηση των επιπλοκών (λοιμώξεις, βαρότραυμα, θρομβοεμβολικό επεισόδιο), καθώς και αυξημένη διάρκεια υποστήριξης από μηχανικό αερισμό και νοσηλείας στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο. Από τις καμπύλες Kaplan Meier οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν καλύτερη επιβίωση στις 28 ημέρες ενώ στη συνολική επιβίωση δεν υπήρχε διαφορά. Η μη διαφορά της συνολικής επιβίωσης διατηρείται στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Επίσης, από την πολυπαραγοντική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τις ημέρες μηχανικού αερισμού. Από τη σύγκριση της ομάδας των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης με Tocilizumab με την ομάδα των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών χωρίς Tocilizumab δε διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την έκβαση (συνολική επιβίωση, ημέρες μηχανικού αερισμού), αλλά παρατηρήθηκε αύξηση των λοιμώξεων στην πρώτη ομάδα. Συμπεράσματα: H υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης φαίνεται ότι έχει πιθανώς θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, αλλά αρνητική στην ανάπτυξη επιπλοκών. Ως προς τη συγχορήγηση Tocilizumab ή όχι, δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκάκη Ευαγγελία","Koukaki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222742"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222742","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222742","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222742","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222742","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκάκη Ευαγγελία","Koukaki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222742","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222742"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στη σοβαρή νόσο COVID -19 έχει καθιερωθεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Η χορήγηση υψηλότερης δόσης κορτικοστεροειδών ή/και Tocilizumab είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Να αξιολογηθούν οι διαφορές ως προς την έκβαση και τις επιπλοκές των διαφορετικών δόσεων κορτικοστεροειδών (υψηλή δόση vs συνήθους δόσης) συν/πλην Tocilizumab. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική μελέτη στη ΜΕΘ της Α’ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ το διάστημα 1/9/2020-1/9/2021 σε βαρέως πάσχοντες COVID -19 ασθενείς. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών στοιχείων, συννοσηροτήτων, χαρακτηριστικών της νόσησης, της έκβασης, καθώς και της λήψης κορτικοστεροειδών συν / πλην Tocilizumab. Ως συνήθης δόση ορίστηκε η δεξαμεθαζόνη 6mg και ως υψηλή οποιοδήποτε σχήμα μεγαλύτερης δόσης ημερησίως. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 300 ασθενείς. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση της πιθανότητας διασωλήνωσης στη ΜΕΘ, αύξηση των επιπλοκών (λοιμώξεις, βαρότραυμα, θρομβοεμβολικό επεισόδιο), καθώς και αυξημένη διάρκεια υποστήριξης από μηχανικό αερισμό και νοσηλείας στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο. Από τις καμπύλες Kaplan Meier οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν καλύτερη επιβίωση στις 28 ημέρες ενώ στη συνολική επιβίωση δεν υπήρχε διαφορά. Η μη διαφορά της συνολικής επιβίωσης διατηρείται στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Επίσης, από την πολυπαραγοντική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τις ημέρες μηχανικού αερισμού. Από τη σύγκριση της ομάδας των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης με Tocilizumab με την ομάδα των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών χωρίς Tocilizumab δε διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την έκβαση (συνολική επιβίωση, ημέρες μηχανικού αερισμού), αλλά παρατηρήθηκε αύξηση των λοιμώξεων στην πρώτη ομάδα. Συμπεράσματα: H υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης φαίνεται ότι έχει πιθανώς θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, αλλά αρνητική στην ανάπτυξη επιπλοκών. Ως προς τη συγχορήγηση Tocilizumab ή όχι, δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκβαση.","Introduction: Dexamethasone is the mainstay of treatment for severe COVID -19. Higher dosage of dexamethasone and/or Tocilizumab are still under investigation. Aim: To assess differences in outcome and complications of different doses of corticosteroids (high vs standard dose) and/or Tocilizumab. Material and Methods: A retrospective study was carried out on COVID-19 patients hospitalized in the ICU of the 1st Respiratory Medicine Department of National and Kapodistrian University of Athens during the period 1/9/2020-1/9/2021. Patient and disease characteristics, comorbidities, outcomes, corticosteroid dosage and Tocilizumab administration were recorded. Standard dose was defined as 6mg of dexamethasone for 10 days and high dose as any higher dose regimen per day. Results: 300 patients were recruited in the study. On univariate analysis, patients who received high dose dexamethasone had a statistically significant increase in the probability of intubation in the ICU, complications (infections, barotrauma, thromboembolic events) as well as increased length of mechanical ventilation and increased length of stay in ICU and hospital. Kaplan Meier curves showed that patients who received high-dose dexamethasone had better survival at 28 days, while overall survival did not differ at Kaplan Meier curves or multivariate analysis. Also, multivariate analysis showed no statistically significant differences in terms of days of mechanical ventilation between the groups. Patients receiving high-dose dexamethasone with Tocilizumab and patients receiving high-dose corticosteroids without Tocilizumab had no statistically significant differences in outcome (overall survival, days of mechanical ventilation), but the first group had an increased incidence of infections. Conclusion: High-dose dexamethasone seems to have a possibly positive effect on patient survival, but a negative effect on the development of complications. Regarding the co-administration of Tocilizumab or not, no statistically significant difference on the outcome was found."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκβαση βαρέως πασχόντων COVID-19 ασθενών που λαμβάνουν υψηλή και χαμηλή δόση δεξαμεθαζόνης σε συνδυασμό με anti-IL6 μονοκλωνικό αντίσωμα (Tocilizumab) στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκάκη Ευαγγελία","Koukaki Evangelia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στη σοβαρή νόσο COVID -19 έχει καθιερωθεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Η χορήγηση υψηλότερης δόσης κορτικοστεροειδών ή/και Tocilizumab είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Να αξιολογηθούν οι διαφορές ως προς την έκβαση και τις επιπλοκές των διαφορετικών δόσεων κορτικοστεροειδών (υψηλή δόση vs συνήθους δόσης) συν/πλην Tocilizumab. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική μελέτη στη ΜΕΘ της Α’ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ το διάστημα 1/9/2020-1/9/2021 σε βαρέως πάσχοντες COVID -19 ασθενείς. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών στοιχείων, συννοσηροτήτων, χαρακτηριστικών της νόσησης, της έκβασης, καθώς και της λήψης κορτικοστεροειδών συν / πλην Tocilizumab. Ως συνήθης δόση ορίστηκε η δεξαμεθαζόνη 6mg και ως υψηλή οποιοδήποτε σχήμα μεγαλύτερης δόσης ημερησίως. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 300 ασθενείς. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση της πιθανότητας διασωλήνωσης στη ΜΕΘ, αύξηση των επιπλοκών (λοιμώξεις, βαρότραυμα, θρομβοεμβολικό επεισόδιο), καθώς και αυξημένη διάρκεια υποστήριξης από μηχανικό αερισμό και νοσηλείας στη ΜΕΘ και το νοσοκομείο. Από τις καμπύλες Kaplan Meier οι ασθενείς που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης είχαν καλύτερη επιβίωση στις 28 ημέρες ενώ στη συνολική επιβίωση δεν υπήρχε διαφορά. Η μη διαφορά της συνολικής επιβίωσης διατηρείται στην πολυπαραγοντική ανάλυση. Επίσης, από την πολυπαραγοντική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς τις ημέρες μηχανικού αερισμού. Από τη σύγκριση της ομάδας των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης με Tocilizumab με την ομάδα των ασθενών που έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών χωρίς Tocilizumab δε διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την έκβαση (συνολική επιβίωση, ημέρες μηχανικού αερισμού), αλλά παρατηρήθηκε αύξηση των λοιμώξεων στην πρώτη ομάδα. Συμπεράσματα: H υψηλή δόση δεξαμεθαζόνης φαίνεται ότι έχει πιθανώς θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, αλλά αρνητική στην ανάπτυξη επιπλοκών. Ως προς τη συγχορήγηση Tocilizumab ή όχι, δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκβαση.","Introduction: Dexamethasone is the mainstay of treatment for severe COVID -19. Higher dosage of dexamethasone and/or Tocilizumab are still under investigation. Aim: To assess differences in outcome and complications of different doses of corticosteroids (high vs standard dose) and/or Tocilizumab. Material and Methods: A retrospective study was carried out on COVID-19 patients hospitalized in the ICU of the 1st Respiratory Medicine Department of National and Kapodistrian University of Athens during the period 1/9/2020-1/9/2021. Patient and disease characteristics, comorbidities, outcomes, corticosteroid dosage and Tocilizumab administration were recorded. Standard dose was defined as 6mg of dexamethasone for 10 days and high dose as any higher dose regimen per day. Results: 300 patients were recruited in the study. On univariate analysis, patients who received high dose dexamethasone had a statistically significant increase in the probability of intubation in the ICU, complications (infections, barotrauma, thromboembolic events) as well as increased length of mechanical ventilation and increased length of stay in ICU and hospital. Kaplan Meier curves showed that patients who received high-dose dexamethasone had better survival at 28 days, while overall survival did not differ at Kaplan Meier curves or multivariate analysis. Also, multivariate analysis showed no statistically significant differences in terms of days of mechanical ventilation between the groups. Patients receiving high-dose dexamethasone with Tocilizumab and patients receiving high-dose corticosteroids without Tocilizumab had no statistically significant differences in outcome (overall survival, days of mechanical ventilation), but the first group had an increased incidence of infections. Conclusion: High-dose dexamethasone seems to have a possibly positive effect on patient survival, but a negative effect on the development of complications. Regarding the co-administration of Tocilizumab or not, no statistically significant difference on the outcome was found."],"dc:identifier":["uoadl:3222742","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222742"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έκβαση βαρέως πασχόντων COVID-19 ασθενών που λαμβάνουν υψηλή και χαμηλή δόση δεξαμεθαζόνης σε συνδυασμό με anti-IL6 μονοκλωνικό αντίσωμα (Tocilizumab) στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:11Z"}