{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222874"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222874","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τοπική και Per Os χορήγηση της ελευρωπαΐνης και του άγλυκου της ελευρωπαΐνης σε διαβητικό μοντέλο μυών","abstract":"Ο διαβήτης τύπου 1 (T1D) είναι μια αυτοάνοση νόσος στην οποία τα Τ κύτταρα επιτίθενται και καταστρέφουν τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στις νησίδες του παγκρέατος. Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο για T1D διακυβεύοντας την ανοσολογική ομοιόσταση. Αν και η ανακάλυψη και η χρήση της ινσουλίνης έχει συμβάλλει σημαντικά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, η θεραπεία με ινσουλίνη δεν αλλάζει την υποκείμενη νόσο ούτε προλαμβάνει πλήρως τις επιπλοκές. Παρά την ύπαρξη υπογλυκαιμικών παραγόντων από φυσικές και συνθετικές πηγές, ο διαβήτης και οι δευτερεύουσες επιπλοκές του συνεχίζουν να αποτελούν μείζον ιατρικό πρόβλημα. Πολλά ιθαγενή ινδικά φαρμακευτικά φυτά έχουν βρεθεί ότι είναι χρήσιμα για την επιτυχή αντιμετώπιση του διαβήτη. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των φαρμακευτικών φυτών είναι ότι είναι άμεσα διαθέσιμα και έχουν πολύ χαμηλές παρενέργειες. Τα φυτά ήταν ανέκαθεν μια υποδειγματική πηγή φαρμάκων και πολλά από τα σημερινά διαθέσιμα φάρμακα έχουν προέλθει άμεσα ή έμμεσα από αυτά. Η ελιά (Olea Europaea) και τα παράγωγά της μελετώνται εκτενώς από την επιστημονική κοινότητα για τις θετικές επιδράσεις που έχουν στην υγεία του ανθρώπου χάρη στο πλούσιο φαινολικό προφίλ τους. Μία ομάδα τέτοιων ενώσεων αποτελούν και τα σεκοϊριδοειδή, από τα οποία η ελευρωπαΐνη, η ελαιοκανθάλη, η υδροξυτυροσόλη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης έχουν μελετηθεί διεξοδικά λόγω της αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους, αντικαρκινικής, αντιδιαβητικής και πολλών αρκετών ακόμα δράσεων που παρουσιάζουν. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν η μελέτη των σεκοϊριδοειδών ενώσεων που απομονώνονται από τα φύλλα της ελιάς, της ελευρωπαΐνης και του άγλυκού της, σε διαβητικό πειραματικό μοντέλο μύων προκειμένου να μελετηθεί η αντιδιαβητική ικανότητά τους αλλά και η επίδρασή τους στο διαβητικό δέρμα. Για το σκοπό αυτό, προκλήθηκε διαβήτης τύπου 1 σε 35 άτριχους θηλυκούς μύες τύπου SKH-hr2 μέσω ενέσεων στρεπτοζοτοκίνης και χορηγήθηκε η ελευρωπαΐνη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης από του στόματος και τοπικά. Στη συνέχεια, έγινε μέτρηση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος των μυών, των αντιοξειδωτικών καθώς και των δερματικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, οι δερματικοί παράμετροι που μελετήθηκαν στα πλαίσια της εργασίας ήταν η ενυδάτωση του δέρματος, η άδηλη απώλεια του ύδατος από την επιφάνεια του δέρματος, η υφή, τα επίπεδα της μελανίνης και η ερυθρότητα του δέρματος. Καθημερινά, γινόταν επίσης μέτρηση του βάρους και της θερμοκρασίας των μυών για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους. Οι δόσεις που επιλέχθηκαν με βάση τη βιβλιογραφία για την χορήγηση των θεραπειών ήταν τα 16mg/kg σωματικού βάρους μυός για τις per os θεραπείες και 5% για τις τοπικές. Η θεραπεία διήρκησε 21 ημέρες. Με βάση τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, παρατηρήθηκε πως τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος δεν επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι παράγοντες του δέρματος φαίνεται πως επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά στις ομάδες που λάμβαναν τις τοπικές θεραπείες στη ράχη των μυών και κυρίως στην ομάδα που χορηγούνταν το σκεύασμα του άγλυκου της ελευρωπαΐνης.","abstract_html":"Ο διαβήτης τύπου 1 (T1D) είναι μια αυτοάνοση νόσος στην οποία τα Τ κύτταρα επιτίθενται και καταστρέφουν τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στις νησίδες του παγκρέατος. Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο για T1D διακυβεύοντας την ανοσολογική ομοιόσταση. Αν και η ανακάλυψη και η χρήση της ινσουλίνης έχει συμβάλλει σημαντικά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, η θεραπεία με ινσουλίνη δεν αλλάζει την υποκείμενη νόσο ούτε προλαμβάνει πλήρως τις επιπλοκές. Παρά την ύπαρξη υπογλυκαιμικών παραγόντων από φυσικές και συνθετικές πηγές, ο διαβήτης και οι δευτερεύουσες επιπλοκές του συνεχίζουν να αποτελούν μείζον ιατρικό πρόβλημα. Πολλά ιθαγενή ινδικά φαρμακευτικά φυτά έχουν βρεθεί ότι είναι χρήσιμα για την επιτυχή αντιμετώπιση του διαβήτη. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των φαρμακευτικών φυτών είναι ότι είναι άμεσα διαθέσιμα και έχουν πολύ χαμηλές παρενέργειες. Τα φυτά ήταν ανέκαθεν μια υποδειγματική πηγή φαρμάκων και πολλά από τα σημερινά διαθέσιμα φάρμακα έχουν προέλθει άμεσα ή έμμεσα από αυτά. Η ελιά (Olea Europaea) και τα παράγωγά της μελετώνται εκτενώς από την επιστημονική κοινότητα για τις θετικές επιδράσεις που έχουν στην υγεία του ανθρώπου χάρη στο πλούσιο φαινολικό προφίλ τους. Μία ομάδα τέτοιων ενώσεων αποτελούν και τα σεκοϊριδοειδή, από τα οποία η ελευρωπαΐνη, η ελαιοκανθάλη, η υδροξυτυροσόλη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης έχουν μελετηθεί διεξοδικά λόγω της αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους, αντικαρκινικής, αντιδιαβητικής και πολλών αρκετών ακόμα δράσεων που παρουσιάζουν. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν η μελέτη των σεκοϊριδοειδών ενώσεων που απομονώνονται από τα φύλλα της ελιάς, της ελευρωπαΐνης και του άγλυκού της, σε διαβητικό πειραματικό μοντέλο μύων προκειμένου να μελετηθεί η αντιδιαβητική ικανότητά τους αλλά και η επίδρασή τους στο διαβητικό δέρμα. Για το σκοπό αυτό, προκλήθηκε διαβήτης τύπου 1 σε 35 άτριχους θηλυκούς μύες τύπου SKH-hr2 μέσω ενέσεων στρεπτοζοτοκίνης και χορηγήθηκε η ελευρωπαΐνη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης από του στόματος και τοπικά. Στη συνέχεια, έγινε μέτρηση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος των μυών, των αντιοξειδωτικών καθώς και των δερματικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, οι δερματικοί παράμετροι που μελετήθηκαν στα πλαίσια της εργασίας ήταν η ενυδάτωση του δέρματος, η άδηλη απώλεια του ύδατος από την επιφάνεια του δέρματος, η υφή, τα επίπεδα της μελανίνης και η ερυθρότητα του δέρματος. Καθημερινά, γινόταν επίσης μέτρηση του βάρους και της θερμοκρασίας των μυών για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους. Οι δόσεις που επιλέχθηκαν με βάση τη βιβλιογραφία για την χορήγηση των θεραπειών ήταν τα 16mg/kg σωματικού βάρους μυός για τις per os θεραπείες και 5% για τις τοπικές. Η θεραπεία διήρκησε 21 ημέρες. Με βάση τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, παρατηρήθηκε πως τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος δεν επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι παράγοντες του δέρματος φαίνεται πως επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά στις ομάδες που λάμβαναν τις τοπικές θεραπείες στη ράχη των μυών και κυρίως στην ομάδα που χορηγούνταν το σκεύασμα του άγλυκου της ελευρωπαΐνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγιαννάκου Μαρία-Χριστίνα","Papagiannakou Maria-Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222874"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222874","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222874","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222874","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222874","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγιαννάκου Μαρία-Χριστίνα","Papagiannakou Maria-Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222874","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222874"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο διαβήτης τύπου 1 (T1D) είναι μια αυτοάνοση νόσος στην οποία τα Τ κύτταρα επιτίθενται και καταστρέφουν τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στις νησίδες του παγκρέατος. Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο για T1D διακυβεύοντας την ανοσολογική ομοιόσταση. Αν και η ανακάλυψη και η χρήση της ινσουλίνης έχει συμβάλλει σημαντικά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, η θεραπεία με ινσουλίνη δεν αλλάζει την υποκείμενη νόσο ούτε προλαμβάνει πλήρως τις επιπλοκές. Παρά την ύπαρξη υπογλυκαιμικών παραγόντων από φυσικές και συνθετικές πηγές, ο διαβήτης και οι δευτερεύουσες επιπλοκές του συνεχίζουν να αποτελούν μείζον ιατρικό πρόβλημα. Πολλά ιθαγενή ινδικά φαρμακευτικά φυτά έχουν βρεθεί ότι είναι χρήσιμα για την επιτυχή αντιμετώπιση του διαβήτη. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των φαρμακευτικών φυτών είναι ότι είναι άμεσα διαθέσιμα και έχουν πολύ χαμηλές παρενέργειες. Τα φυτά ήταν ανέκαθεν μια υποδειγματική πηγή φαρμάκων και πολλά από τα σημερινά διαθέσιμα φάρμακα έχουν προέλθει άμεσα ή έμμεσα από αυτά. Η ελιά (Olea Europaea) και τα παράγωγά της μελετώνται εκτενώς από την επιστημονική κοινότητα για τις θετικές επιδράσεις που έχουν στην υγεία του ανθρώπου χάρη στο πλούσιο φαινολικό προφίλ τους. Μία ομάδα τέτοιων ενώσεων αποτελούν και τα σεκοϊριδοειδή, από τα οποία η ελευρωπαΐνη, η ελαιοκανθάλη, η υδροξυτυροσόλη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης έχουν μελετηθεί διεξοδικά λόγω της αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους, αντικαρκινικής, αντιδιαβητικής και πολλών αρκετών ακόμα δράσεων που παρουσιάζουν. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν η μελέτη των σεκοϊριδοειδών ενώσεων που απομονώνονται από τα φύλλα της ελιάς, της ελευρωπαΐνης και του άγλυκού της, σε διαβητικό πειραματικό μοντέλο μύων προκειμένου να μελετηθεί η αντιδιαβητική ικανότητά τους αλλά και η επίδρασή τους στο διαβητικό δέρμα. Για το σκοπό αυτό, προκλήθηκε διαβήτης τύπου 1 σε 35 άτριχους θηλυκούς μύες τύπου SKH-hr2 μέσω ενέσεων στρεπτοζοτοκίνης και χορηγήθηκε η ελευρωπαΐνη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης από του στόματος και τοπικά. Στη συνέχεια, έγινε μέτρηση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος των μυών, των αντιοξειδωτικών καθώς και των δερματικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, οι δερματικοί παράμετροι που μελετήθηκαν στα πλαίσια της εργασίας ήταν η ενυδάτωση του δέρματος, η άδηλη απώλεια του ύδατος από την επιφάνεια του δέρματος, η υφή, τα επίπεδα της μελανίνης και η ερυθρότητα του δέρματος. Καθημερινά, γινόταν επίσης μέτρηση του βάρους και της θερμοκρασίας των μυών για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους. Οι δόσεις που επιλέχθηκαν με βάση τη βιβλιογραφία για την χορήγηση των θεραπειών ήταν τα 16mg/kg σωματικού βάρους μυός για τις per os θεραπείες και 5% για τις τοπικές. Η θεραπεία διήρκησε 21 ημέρες. Με βάση τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, παρατηρήθηκε πως τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος δεν επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι παράγοντες του δέρματος φαίνεται πως επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά στις ομάδες που λάμβαναν τις τοπικές θεραπείες στη ράχη των μυών και κυρίως στην ομάδα που χορηγούνταν το σκεύασμα του άγλυκου της ελευρωπαΐνης.","Type 1 diabetes (T1D) is an autoimmune disease in which T cells attack and destroy insulin-producing β-cells in the islets of the pancreas. Genetic and environmental factors increase the risk of T1D by compromising immune homeostasis. Although the introduction of insulin has transformed the treatment of type 1 diabetes, insulin therapy does not change the underlying disease or fully prevent complications. Despite available hypoglycemic factors from natural and synthetic sources, diabetes and its secondary complications continue to be a major medical problem. Many Natural Indian medicinal plants have proved useful in successfully treating diabetes. One of the great advantages of medicinal plants is their very low side effects. Plants have always been an exemplary source of medicine and many of the medicines available today are derived directly or indirectly from them. Olea Europaea and its derivatives have been widely studied for their positive effects on human health due to their increased levels of phenolic compounds. Secoiridoids in particular, such as oleuropein, oleocanthal, hydroxytyrosol, oleuropein aglycone, have been studied in detail due to their antioxidant, anti-inflammatory, anti-cancer, anti-diabetic among other qualities. This study was designed to test the antidiabetic effect of olive leaf oleuropein and oleuropein aglycone. Diabetes (T1D) in hairless SKH-hr2 mice was induced by intraperitoneal injections of streptozotocin. Serum glucose level, skin hydration and other skin factors were examined. The 3 week administration of oleuropein and oleuropein aglycone rich extracts, orally (16mg/kg) and topically (5% w/w) did not significantly affect serum glucose levels, statistically speaking. However, skin factors were significantly affected statistically in the two groups receiving topical treatment. More specifically, oleuropein aglycone seems to have a major impact in terms of the treatment of diabetic skin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τοπική και Per Os χορήγηση της ελευρωπαΐνης και του άγλυκου της ελευρωπαΐνης σε διαβητικό μοντέλο μυών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγιαννάκου Μαρία-Χριστίνα","Papagiannakou Maria-Christina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο διαβήτης τύπου 1 (T1D) είναι μια αυτοάνοση νόσος στην οποία τα Τ κύτταρα επιτίθενται και καταστρέφουν τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στις νησίδες του παγκρέατος. Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο για T1D διακυβεύοντας την ανοσολογική ομοιόσταση. Αν και η ανακάλυψη και η χρήση της ινσουλίνης έχει συμβάλλει σημαντικά στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, η θεραπεία με ινσουλίνη δεν αλλάζει την υποκείμενη νόσο ούτε προλαμβάνει πλήρως τις επιπλοκές. Παρά την ύπαρξη υπογλυκαιμικών παραγόντων από φυσικές και συνθετικές πηγές, ο διαβήτης και οι δευτερεύουσες επιπλοκές του συνεχίζουν να αποτελούν μείζον ιατρικό πρόβλημα. Πολλά ιθαγενή ινδικά φαρμακευτικά φυτά έχουν βρεθεί ότι είναι χρήσιμα για την επιτυχή αντιμετώπιση του διαβήτη. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των φαρμακευτικών φυτών είναι ότι είναι άμεσα διαθέσιμα και έχουν πολύ χαμηλές παρενέργειες. Τα φυτά ήταν ανέκαθεν μια υποδειγματική πηγή φαρμάκων και πολλά από τα σημερινά διαθέσιμα φάρμακα έχουν προέλθει άμεσα ή έμμεσα από αυτά. Η ελιά (Olea Europaea) και τα παράγωγά της μελετώνται εκτενώς από την επιστημονική κοινότητα για τις θετικές επιδράσεις που έχουν στην υγεία του ανθρώπου χάρη στο πλούσιο φαινολικό προφίλ τους. Μία ομάδα τέτοιων ενώσεων αποτελούν και τα σεκοϊριδοειδή, από τα οποία η ελευρωπαΐνη, η ελαιοκανθάλη, η υδροξυτυροσόλη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης έχουν μελετηθεί διεξοδικά λόγω της αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους, αντικαρκινικής, αντιδιαβητικής και πολλών αρκετών ακόμα δράσεων που παρουσιάζουν. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν η μελέτη των σεκοϊριδοειδών ενώσεων που απομονώνονται από τα φύλλα της ελιάς, της ελευρωπαΐνης και του άγλυκού της, σε διαβητικό πειραματικό μοντέλο μύων προκειμένου να μελετηθεί η αντιδιαβητική ικανότητά τους αλλά και η επίδρασή τους στο διαβητικό δέρμα. Για το σκοπό αυτό, προκλήθηκε διαβήτης τύπου 1 σε 35 άτριχους θηλυκούς μύες τύπου SKH-hr2 μέσω ενέσεων στρεπτοζοτοκίνης και χορηγήθηκε η ελευρωπαΐνη και το άγλυκο της ελευρωπαΐνης από του στόματος και τοπικά. Στη συνέχεια, έγινε μέτρηση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος των μυών, των αντιοξειδωτικών καθώς και των δερματικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, οι δερματικοί παράμετροι που μελετήθηκαν στα πλαίσια της εργασίας ήταν η ενυδάτωση του δέρματος, η άδηλη απώλεια του ύδατος από την επιφάνεια του δέρματος, η υφή, τα επίπεδα της μελανίνης και η ερυθρότητα του δέρματος. Καθημερινά, γινόταν επίσης μέτρηση του βάρους και της θερμοκρασίας των μυών για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας τους. Οι δόσεις που επιλέχθηκαν με βάση τη βιβλιογραφία για την χορήγηση των θεραπειών ήταν τα 16mg/kg σωματικού βάρους μυός για τις per os θεραπείες και 5% για τις τοπικές. Η θεραπεία διήρκησε 21 ημέρες. Με βάση τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, παρατηρήθηκε πως τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος δεν επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ενώ οι παράγοντες του δέρματος φαίνεται πως επηρεάστηκαν στατιστικά σημαντικά στις ομάδες που λάμβαναν τις τοπικές θεραπείες στη ράχη των μυών και κυρίως στην ομάδα που χορηγούνταν το σκεύασμα του άγλυκου της ελευρωπαΐνης.","Type 1 diabetes (T1D) is an autoimmune disease in which T cells attack and destroy insulin-producing β-cells in the islets of the pancreas. Genetic and environmental factors increase the risk of T1D by compromising immune homeostasis. Although the introduction of insulin has transformed the treatment of type 1 diabetes, insulin therapy does not change the underlying disease or fully prevent complications. Despite available hypoglycemic factors from natural and synthetic sources, diabetes and its secondary complications continue to be a major medical problem. Many Natural Indian medicinal plants have proved useful in successfully treating diabetes. One of the great advantages of medicinal plants is their very low side effects. Plants have always been an exemplary source of medicine and many of the medicines available today are derived directly or indirectly from them. Olea Europaea and its derivatives have been widely studied for their positive effects on human health due to their increased levels of phenolic compounds. Secoiridoids in particular, such as oleuropein, oleocanthal, hydroxytyrosol, oleuropein aglycone, have been studied in detail due to their antioxidant, anti-inflammatory, anti-cancer, anti-diabetic among other qualities. This study was designed to test the antidiabetic effect of olive leaf oleuropein and oleuropein aglycone. Diabetes (T1D) in hairless SKH-hr2 mice was induced by intraperitoneal injections of streptozotocin. Serum glucose level, skin hydration and other skin factors were examined. The 3 week administration of oleuropein and oleuropein aglycone rich extracts, orally (16mg/kg) and topically (5% w/w) did not significantly affect serum glucose levels, statistically speaking. However, skin factors were significantly affected statistically in the two groups receiving topical treatment. More specifically, oleuropein aglycone seems to have a major impact in terms of the treatment of diabetic skin."],"dc:identifier":["uoadl:3222874","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222874"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Τοπική και Per Os χορήγηση της ελευρωπαΐνης και του άγλυκου της ελευρωπαΐνης σε διαβητικό μοντέλο μυών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z"}