{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρόνος από τη διασωλήνωση έως την εισαγωγή στη ΜΕΘ και έκβαση ασθενών","abstract":"Στη χώρα μας –όπως και διεθνώς- δεν είναι σπάνιο βαρέως πάσχοντες (ακόμη και διασωληνωμένοι και σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής) ασθενείς να μην εισάγονται άμεσα στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η καθυστέρηση αυτή, σε κάποιες περιπτώσεις, έχει συνδεθεί με υψηλότερη θνητότητα αλλά και μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας των βαρέως πασχόντων. Σκοπός: Διερευνήσαμε αν ο χρόνος που μεσολαβεί από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων σε κλινικές ή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών(ΤΕΠ) έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ, αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την κλινική τους έκβαση στη ΜΕΘ και στο νοσοκομείο. Μέθοδος: αναδρομική –μη παρεμβατική- μελέτη παρατήρησης. Υλικό: βάση δεδομένων βαρέως πασχόντων που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ Α Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Μελετώμενος πληθυσμός: στη διάρκεια ενός έτους, από το ΜαΪο του 2019 έως το ΜαΪο του 2020, από συνολικά 197 βαρέως πάσχοντες ηλικίας ≥18 ετών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ με παθολογικό ή/και χειρουργικό αίτιο οι 118 ήταν διασωληνωμένοι κατά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ και παρέμειναν για περισσότερες από 72 ώρες. Μετρήσεις και αποτελέσματα: Οι 72 ήταν άνδρες (61%) και οι 46 γυναίκες (39%). Οι 96 (ποσοστό 81,4%) προέρχονταν από κλινικές, οι 18 (ποσοστό 15,3%) από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (Τ.Ε.Π.) του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» ή άλλων νοσοκομείων της Αττικής αλλά και των λοιπών νομών της χώρας, ενώ 4 (ποσοστό 3,4%) από το χειρουργείο. Ο μέσος χρόνος αναμονής μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ ήταν 7,4 ώρες (2,9 – 24). Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη θνησιμότητα στη ΜΕΘ, τη διάρκεια νοσηλείας σε αυτή ούτε με τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό, τη διάρκεια χορήγησης νοραδρεναλίνης ή την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας με ανάγκη συνεδριών εξωνεφρικής κάθαρσης και τη διάρκεια αυτών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ το απόγευμα (15:01-23:00) είχαν 6,6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν εντός των 28 ημερών συγκριτικά με τους ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ τη νύχτα (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 για την απογευματινή βάρδια (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. Σε μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης διορθωμένο ως προς τη βαρύτητα νόσου και την ηλικία, η παρουσία μέτριας -με νοσηρότητες- και σοβαρής αλλά όχι νοσογόνου παχυσαρκίας (BMI≥30kg/m2 και δύο νοσηρότητες ή BMI≥35kg/m2 έως BMI<40kg/m2) μείωσε την πιθανότητα θανάτου στη ΜΕΘ κατά 76% [odds ratio για τη σοβαρή παχυσαρκία 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio για το APACHE II score εισαγωγής 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012). Συμπεράσματα: Σε μία πανεπιστημιακή ΜΕΘ ενός γενικού νοσοκομείου ο χρόνος από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων ασθενών έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με την κλινική τους έκβαση εντός της ΜΕΘ και εντός του νοσοκομείου ή στις 28 ημέρες. Η απογευματινή βάρδια εισαγωγής αποτέλεσε ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για τη θνητότητα εντός 28 ημερών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σοβαρή (αλλά όχι νοσογόνο) παχυσαρκία είχαν σημαντικά χαμηλότερη θνησιμότητα στη ΜΕΘ συγκρινόμενοι με τους υπόλοιπους βαρέως πάσχοντες.","abstract_html":"Στη χώρα μας –όπως και διεθνώς- δεν είναι σπάνιο βαρέως πάσχοντες (ακόμη και διασωληνωμένοι και σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής) ασθενείς να μην εισάγονται άμεσα στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η καθυστέρηση αυτή, σε κάποιες περιπτώσεις, έχει συνδεθεί με υψηλότερη θνητότητα αλλά και μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας των βαρέως πασχόντων. Σκοπός: Διερευνήσαμε αν ο χρόνος που μεσολαβεί από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων σε κλινικές ή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών(ΤΕΠ) έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ, αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την κλινική τους έκβαση στη ΜΕΘ και στο νοσοκομείο. Μέθοδος: αναδρομική –μη παρεμβατική- μελέτη παρατήρησης. Υλικό: βάση δεδομένων βαρέως πασχόντων που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ Α Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Μελετώμενος πληθυσμός: στη διάρκεια ενός έτους, από το ΜαΪο του 2019 έως το ΜαΪο του 2020, από συνολικά 197 βαρέως πάσχοντες ηλικίας ≥18 ετών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ με παθολογικό ή/και χειρουργικό αίτιο οι 118 ήταν διασωληνωμένοι κατά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ και παρέμειναν για περισσότερες από 72 ώρες. Μετρήσεις και αποτελέσματα: Οι 72 ήταν άνδρες (61%) και οι 46 γυναίκες (39%). Οι 96 (ποσοστό 81,4%) προέρχονταν από κλινικές, οι 18 (ποσοστό 15,3%) από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (Τ.Ε.Π.) του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» ή άλλων νοσοκομείων της Αττικής αλλά και των λοιπών νομών της χώρας, ενώ 4 (ποσοστό 3,4%) από το χειρουργείο. Ο μέσος χρόνος αναμονής μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ ήταν 7,4 ώρες (2,9 – 24). Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη θνησιμότητα στη ΜΕΘ, τη διάρκεια νοσηλείας σε αυτή ούτε με τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό, τη διάρκεια χορήγησης νοραδρεναλίνης ή την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας με ανάγκη συνεδριών εξωνεφρικής κάθαρσης και τη διάρκεια αυτών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ το απόγευμα (15:01-23:00) είχαν 6,6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν εντός των 28 ημερών συγκριτικά με τους ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ τη νύχτα (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 για την απογευματινή βάρδια (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. Σε μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης διορθωμένο ως προς τη βαρύτητα νόσου και την ηλικία, η παρουσία μέτριας -με νοσηρότητες- και σοβαρής αλλά όχι νοσογόνου παχυσαρκίας (BMI≥30kg/m2 και δύο νοσηρότητες ή BMI≥35kg/m2 έως BMI&lt;40kg/m2) μείωσε την πιθανότητα θανάτου στη ΜΕΘ κατά 76% [odds ratio για τη σοβαρή παχυσαρκία 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio για το APACHE II score εισαγωγής 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012). Συμπεράσματα: Σε μία πανεπιστημιακή ΜΕΘ ενός γενικού νοσοκομείου ο χρόνος από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων ασθενών έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με την κλινική τους έκβαση εντός της ΜΕΘ και εντός του νοσοκομείου ή στις 28 ημέρες. Η απογευματινή βάρδια εισαγωγής αποτέλεσε ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για τη θνητότητα εντός 28 ημερών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σοβαρή (αλλά όχι νοσογόνο) παχυσαρκία είχαν σημαντικά χαμηλότερη θνησιμότητα στη ΜΕΘ συγκρινόμενοι με τους υπόλοιπους βαρέως πάσχοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακάλη Δήμητρα","Bakali Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222893"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακάλη Δήμητρα","Bakali Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη χώρα μας –όπως και διεθνώς- δεν είναι σπάνιο βαρέως πάσχοντες (ακόμη και διασωληνωμένοι και σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής) ασθενείς να μην εισάγονται άμεσα στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η καθυστέρηση αυτή, σε κάποιες περιπτώσεις, έχει συνδεθεί με υψηλότερη θνητότητα αλλά και μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας των βαρέως πασχόντων. Σκοπός: Διερευνήσαμε αν ο χρόνος που μεσολαβεί από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων σε κλινικές ή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών(ΤΕΠ) έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ, αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την κλινική τους έκβαση στη ΜΕΘ και στο νοσοκομείο. Μέθοδος: αναδρομική –μη παρεμβατική- μελέτη παρατήρησης. Υλικό: βάση δεδομένων βαρέως πασχόντων που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ Α Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Μελετώμενος πληθυσμός: στη διάρκεια ενός έτους, από το ΜαΪο του 2019 έως το ΜαΪο του 2020, από συνολικά 197 βαρέως πάσχοντες ηλικίας ≥18 ετών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ με παθολογικό ή/και χειρουργικό αίτιο οι 118 ήταν διασωληνωμένοι κατά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ και παρέμειναν για περισσότερες από 72 ώρες. Μετρήσεις και αποτελέσματα: Οι 72 ήταν άνδρες (61%) και οι 46 γυναίκες (39%). Οι 96 (ποσοστό 81,4%) προέρχονταν από κλινικές, οι 18 (ποσοστό 15,3%) από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (Τ.Ε.Π.) του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» ή άλλων νοσοκομείων της Αττικής αλλά και των λοιπών νομών της χώρας, ενώ 4 (ποσοστό 3,4%) από το χειρουργείο. Ο μέσος χρόνος αναμονής μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ ήταν 7,4 ώρες (2,9 – 24). Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη θνησιμότητα στη ΜΕΘ, τη διάρκεια νοσηλείας σε αυτή ούτε με τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό, τη διάρκεια χορήγησης νοραδρεναλίνης ή την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας με ανάγκη συνεδριών εξωνεφρικής κάθαρσης και τη διάρκεια αυτών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ το απόγευμα (15:01-23:00) είχαν 6,6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν εντός των 28 ημερών συγκριτικά με τους ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ τη νύχτα (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 για την απογευματινή βάρδια (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. Σε μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης διορθωμένο ως προς τη βαρύτητα νόσου και την ηλικία, η παρουσία μέτριας -με νοσηρότητες- και σοβαρής αλλά όχι νοσογόνου παχυσαρκίας (BMI≥30kg/m2 και δύο νοσηρότητες ή BMI≥35kg/m2 έως BMI<40kg/m2) μείωσε την πιθανότητα θανάτου στη ΜΕΘ κατά 76% [odds ratio για τη σοβαρή παχυσαρκία 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio για το APACHE II score εισαγωγής 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012). Συμπεράσματα: Σε μία πανεπιστημιακή ΜΕΘ ενός γενικού νοσοκομείου ο χρόνος από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων ασθενών έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με την κλινική τους έκβαση εντός της ΜΕΘ και εντός του νοσοκομείου ή στις 28 ημέρες. Η απογευματινή βάρδια εισαγωγής αποτέλεσε ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για τη θνητότητα εντός 28 ημερών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σοβαρή (αλλά όχι νοσογόνο) παχυσαρκία είχαν σημαντικά χαμηλότερη θνησιμότητα στη ΜΕΘ συγκρινόμενοι με τους υπόλοιπους βαρέως πάσχοντες.","In Greece, as well as in other countries, quite often critically ill patients cannot be admitted to the intensive care unit (ICU) as soon as the need arises. In some cases, this delay results in higher mortality and prolonged stay in the ICU or in hospital. Objective: We evaluated whether the time during which critically ill intubated patients remain in the emergency department (ED) or in wards waiting to be admitted to the ICU (tube-to-ICU time) is an independent prognostic factor in their clinical outcomes both in the ICU and in hospital. Methods: Retrospective cohort study. Material: Mixed medical/surgical ICU of 1st Pulmology Clinic of Athens University patient database (National and Kapodistrian University of Athens). Patients: From May 2019 to May 2020, 197 adult patients were admitted to the ICU, due to medical or surgical cause, 118 of whom were analysed (age ≥18 years, already intubated at the time of admission to the ICU, ICU length of stay ≥ 72 hours). They were transferred either from the emergency departments (ED) or from wards of “Sotiria” Athens Chest Hospital and Hospitals of Attica or other districts of Greece. Measurements and results: 72 patients were male (61%) and 46 female (39%). 96 patients were intubated while they were hospitalized in wards (81,4%), 18 during their time in the ED (15,3%) and 4 in the operating room (OR) (3,4%). The median tube-to-ICU time was 7,4 hours (interquartile range 2,9-24 hours). Tube-to-ICU time was not correlated to ICU mortality, nor with ICU length of stay or with the hospital length of stay. Tube- to-ICU time was not correlated neither to the duration of mechanical ventilation and of noradrenaline infusion nor with the presence of renal failure which required renal replacement therapy (RRT) and its duration. Critically ill intubated patients admitted to the ICU in the afternoon (15:01-23:00) had 6,6 times higher 28-day hospital mortality than those admitted at night (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 for the afternoon shift (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. In a logistic regression model adjusted to the severity of illness [as it is represented by the Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II score (APACHE II)] and the age, obese patients [with Body Mass Index (BMI) over 30kg/m2 and two or more comorbidities, or equal to 35kg/m2 and less than 40kg/m2] were 76% less likely to die in the ICU [odds ratio for obesity 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio for APACHE II score during the ICU admission 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012)]. Conclusions: In a tertiary ICU of a general hospital, the time period that intubated critically ill patients stayed in the emergency department (ED) or in wards waiting to be admitted to the ICU (tube-to-ICU time) was not correlated to their clinical outcome in the ICU, in the hospital or throughout the first 28 days. Admission to the ICU during the afternoon shift was an independent prognostic factor in 28-day mortality. Obese (but not morbidly so) patients had decreased ICU mortality compared to the rest of critically ill intubated patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρόνος από τη διασωλήνωση έως την εισαγωγή στη ΜΕΘ και έκβαση ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακάλη Δήμητρα","Bakali Dimitra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στη χώρα μας –όπως και διεθνώς- δεν είναι σπάνιο βαρέως πάσχοντες (ακόμη και διασωληνωμένοι και σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής) ασθενείς να μην εισάγονται άμεσα στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η καθυστέρηση αυτή, σε κάποιες περιπτώσεις, έχει συνδεθεί με υψηλότερη θνητότητα αλλά και μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας των βαρέως πασχόντων. Σκοπός: Διερευνήσαμε αν ο χρόνος που μεσολαβεί από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων σε κλινικές ή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών(ΤΕΠ) έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ, αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την κλινική τους έκβαση στη ΜΕΘ και στο νοσοκομείο. Μέθοδος: αναδρομική –μη παρεμβατική- μελέτη παρατήρησης. Υλικό: βάση δεδομένων βαρέως πασχόντων που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ Α Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Μελετώμενος πληθυσμός: στη διάρκεια ενός έτους, από το ΜαΪο του 2019 έως το ΜαΪο του 2020, από συνολικά 197 βαρέως πάσχοντες ηλικίας ≥18 ετών που εισήχθησαν στη ΜΕΘ με παθολογικό ή/και χειρουργικό αίτιο οι 118 ήταν διασωληνωμένοι κατά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ και παρέμειναν για περισσότερες από 72 ώρες. Μετρήσεις και αποτελέσματα: Οι 72 ήταν άνδρες (61%) και οι 46 γυναίκες (39%). Οι 96 (ποσοστό 81,4%) προέρχονταν από κλινικές, οι 18 (ποσοστό 15,3%) από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (Τ.Ε.Π.) του Ν.Ν.Θ.Α «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» ή άλλων νοσοκομείων της Αττικής αλλά και των λοιπών νομών της χώρας, ενώ 4 (ποσοστό 3,4%) από το χειρουργείο. Ο μέσος χρόνος αναμονής μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ ήταν 7,4 ώρες (2,9 – 24). Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη θνησιμότητα στη ΜΕΘ, τη διάρκεια νοσηλείας σε αυτή ούτε με τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο. Ο χρόνος αναμονής διασωληνωμένων βαρέως πασχόντων μέχρι την εισαγωγή στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με τη διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό, τη διάρκεια χορήγησης νοραδρεναλίνης ή την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας με ανάγκη συνεδριών εξωνεφρικής κάθαρσης και τη διάρκεια αυτών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ το απόγευμα (15:01-23:00) είχαν 6,6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν εντός των 28 ημερών συγκριτικά με τους ασθενείς που εισήχθησαν στη ΜΕΘ τη νύχτα (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 για την απογευματινή βάρδια (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. Σε μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης διορθωμένο ως προς τη βαρύτητα νόσου και την ηλικία, η παρουσία μέτριας -με νοσηρότητες- και σοβαρής αλλά όχι νοσογόνου παχυσαρκίας (BMI≥30kg/m2 και δύο νοσηρότητες ή BMI≥35kg/m2 έως BMI<40kg/m2) μείωσε την πιθανότητα θανάτου στη ΜΕΘ κατά 76% [odds ratio για τη σοβαρή παχυσαρκία 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio για το APACHE II score εισαγωγής 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012). Συμπεράσματα: Σε μία πανεπιστημιακή ΜΕΘ ενός γενικού νοσοκομείου ο χρόνος από τη διασωλήνωση βαρέως πασχόντων ασθενών έως την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ δε σχετίστηκε με την κλινική τους έκβαση εντός της ΜΕΘ και εντός του νοσοκομείου ή στις 28 ημέρες. Η απογευματινή βάρδια εισαγωγής αποτέλεσε ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για τη θνητότητα εντός 28 ημερών. Οι διασωληνωμένοι βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σοβαρή (αλλά όχι νοσογόνο) παχυσαρκία είχαν σημαντικά χαμηλότερη θνησιμότητα στη ΜΕΘ συγκρινόμενοι με τους υπόλοιπους βαρέως πάσχοντες.","In Greece, as well as in other countries, quite often critically ill patients cannot be admitted to the intensive care unit (ICU) as soon as the need arises. In some cases, this delay results in higher mortality and prolonged stay in the ICU or in hospital. Objective: We evaluated whether the time during which critically ill intubated patients remain in the emergency department (ED) or in wards waiting to be admitted to the ICU (tube-to-ICU time) is an independent prognostic factor in their clinical outcomes both in the ICU and in hospital. Methods: Retrospective cohort study. Material: Mixed medical/surgical ICU of 1st Pulmology Clinic of Athens University patient database (National and Kapodistrian University of Athens). Patients: From May 2019 to May 2020, 197 adult patients were admitted to the ICU, due to medical or surgical cause, 118 of whom were analysed (age ≥18 years, already intubated at the time of admission to the ICU, ICU length of stay ≥ 72 hours). They were transferred either from the emergency departments (ED) or from wards of “Sotiria” Athens Chest Hospital and Hospitals of Attica or other districts of Greece. Measurements and results: 72 patients were male (61%) and 46 female (39%). 96 patients were intubated while they were hospitalized in wards (81,4%), 18 during their time in the ED (15,3%) and 4 in the operating room (OR) (3,4%). The median tube-to-ICU time was 7,4 hours (interquartile range 2,9-24 hours). Tube-to-ICU time was not correlated to ICU mortality, nor with ICU length of stay or with the hospital length of stay. Tube- to-ICU time was not correlated neither to the duration of mechanical ventilation and of noradrenaline infusion nor with the presence of renal failure which required renal replacement therapy (RRT) and its duration. Critically ill intubated patients admitted to the ICU in the afternoon (15:01-23:00) had 6,6 times higher 28-day hospital mortality than those admitted at night (23:01-07:00) [odds ratio 6,593 for the afternoon shift (95% confidence interval 1,553 - 27,993, p=0,011)]. In a logistic regression model adjusted to the severity of illness [as it is represented by the Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II score (APACHE II)] and the age, obese patients [with Body Mass Index (BMI) over 30kg/m2 and two or more comorbidities, or equal to 35kg/m2 and less than 40kg/m2] were 76% less likely to die in the ICU [odds ratio for obesity 0,24 (95% confidence interval 0,07 – 0,89, p=0,032); odds ratio for APACHE II score during the ICU admission 1,06 (95% confidence interval 1,01 – 1,12, p=0,012)]. Conclusions: In a tertiary ICU of a general hospital, the time period that intubated critically ill patients stayed in the emergency department (ED) or in wards waiting to be admitted to the ICU (tube-to-ICU time) was not correlated to their clinical outcome in the ICU, in the hospital or throughout the first 28 days. Admission to the ICU during the afternoon shift was an independent prognostic factor in 28-day mortality. Obese (but not morbidly so) patients had decreased ICU mortality compared to the rest of critically ill intubated patients."],"dc:identifier":["uoadl:3222893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χρόνος από τη διασωλήνωση έως την εισαγωγή στη ΜΕΘ και έκβαση ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z"}