{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222940"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3222940","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Microparticles και NETs στο σύνδρομο ΗΙΤ. Βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Η θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη (HIT) είναι μια απρόβλεπτη, πολύπλοκη, ανοσολογικής αιτιολογίας ανεπιθύμητη αντίδραση στη χρήση της κλασσικής ηπαρίνης και λιγότερο συχνά στις ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους. Είναι μια διαταραχή που προκαλείται από αυτο-αντισώματα (ΗΙΤ-Αbs) έναντι του συμπλέγματος PF4/ηπαρίνης το οποίο αναγνωρίζουν και σχηματίζουν έτσι το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb. Το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb συνδέεται, μέσω των υποδοχέων FcγRIIa, στην επιφάνεια αιμοπεταλίων, μονοκυττάρων και ουδετεροφίλων προκαλώντας την ενεργοποίηση τους. Το κύριο χαρακτηριστικό του ΗΙΤ είναι η θρομβοπενία. Όμως παρά τη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλιών, η πιο σοβαρή επιπλοκή του ΗΙΤ είναι η θρόμβωση, φλεβική ή/και αρτηριακή, η οποία μπορεί να προκαλέσει καταστροφικές κλινικές συνέπειες. Η διαχείριση της υπερπηκτικής αυτής κατάστασης που δημιουργείται στο ΗΙΤ απαιτεί άμεση απομάκρυνση της ηπαρίνης και έναρξη εναλλακτικής αντιπηκτικής θεραπείας. Παρόλο όμως τη βέλτιστη διαχείριση του ΗΙΤ, η νοσηρότητα της νόσου και η θνησιμότητα λόγω της θρόμβωσης παραμένουν υψηλές. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι υπήρξε επιτακτική ανάγκη της κατανόησης της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου γεγονός που θα οδηγούσε στη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής και στην καλύτερη πρόγνωση για τους ασθενείς. Είναι γνωστό ότι τα αιμοπετάλια έχουν κεντρικό ρόλο στο ΗΙΤ. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναγνωριστεί οι σημαντικοί ρόλοι και άλλων κυττάρων -μονοκύτταρα, ουδετερόφιλα και ενδοθηλιακά κύτταρα- τα οποία συμβάλουν στην παθογένεια του συνδρόμου και σχετίζονται με την ανάπτυξη της θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Ήδη από το 1994 ήταν γνωστό ότι τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια και προκαλούν την απελευθέρωση μικροσωματιδίων (PMPs) τα οποία εμφανίζουν έντονη προπηκτική δραστηριότητα λόγω της αρνητικά φορτισμένης επιφανεiας τους. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να είναι μια εύλογη εξήγηση των θρομβωτικών επιπλοκών που παρατηρούνται στο ΗΙΤ. Νεότερα δεδομένα έχουν εμφανίσει και άλλα είδη μικροσωματιδίων που συμβάλλουν στη θρόμβωση στο ΗΙΤ. Τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs έχει διαπιστωθεί ότι επάγουν την έκφραση του ιστικού παράγοντα από τα μονοκύτταρα και προκαλούν την απελευθέρωση από αυτά μικροσωματιδίων που φέρουν TF (TF-bearing MPs) ενισχύοντας έτσι ακόμα περισσότερο την προπηκτική τους δραστηριότητα και τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της πήξης. Επιπλέον έχει βρεθεί ότι ο συνδυασμός MPs που φέρουν PF4 και MPs λευκοκυττάρων που φέρουν TF συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Αλλά και τα ουδετερόφιλα παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια του ΗΙΤ. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων, από τα σύμπλοκα ΗΙΤ, και η απελευθέρωση των NETs από αυτά είναι μια διεργασία που δεν συμβαίνει απλά στο ΗΙΤ, αλλά είναι ζωτικής σημασίας στην παραγωγή θρόμβου. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων και η NETosis είναι οι κύριοι παράγοντες θρόμβωσης στο HIT. Έτσι λοιπόν η θρόμβωση στο ΗΙΤ αντιπροσωπεύει μια πολυκυτταρική απόκριση στα σύμπλοκα ΗΙΤ-Abs τα οποία ευθύνονται για την βαθειά υπερπηκτική κατάσταση που χαρακτηρίζει το σύνδρομο.","abstract_html":"Η θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη (HIT) είναι μια απρόβλεπτη, πολύπλοκη, ανοσολογικής αιτιολογίας ανεπιθύμητη αντίδραση στη χρήση της κλασσικής ηπαρίνης και λιγότερο συχνά στις ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους. Είναι μια διαταραχή που προκαλείται από αυτο-αντισώματα (ΗΙΤ-Αbs) έναντι του συμπλέγματος PF4/ηπαρίνης το οποίο αναγνωρίζουν και σχηματίζουν έτσι το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb. Το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb συνδέεται, μέσω των υποδοχέων FcγRIIa, στην επιφάνεια αιμοπεταλίων, μονοκυττάρων και ουδετεροφίλων προκαλώντας την ενεργοποίηση τους. Το κύριο χαρακτηριστικό του ΗΙΤ είναι η θρομβοπενία. Όμως παρά τη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλιών, η πιο σοβαρή επιπλοκή του ΗΙΤ είναι η θρόμβωση, φλεβική ή/και αρτηριακή, η οποία μπορεί να προκαλέσει καταστροφικές κλινικές συνέπειες. Η διαχείριση της υπερπηκτικής αυτής κατάστασης που δημιουργείται στο ΗΙΤ απαιτεί άμεση απομάκρυνση της ηπαρίνης και έναρξη εναλλακτικής αντιπηκτικής θεραπείας. Παρόλο όμως τη βέλτιστη διαχείριση του ΗΙΤ, η νοσηρότητα της νόσου και η θνησιμότητα λόγω της θρόμβωσης παραμένουν υψηλές. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι υπήρξε επιτακτική ανάγκη της κατανόησης της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου γεγονός που θα οδηγούσε στη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής και στην καλύτερη πρόγνωση για τους ασθενείς. Είναι γνωστό ότι τα αιμοπετάλια έχουν κεντρικό ρόλο στο ΗΙΤ. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναγνωριστεί οι σημαντικοί ρόλοι και άλλων κυττάρων -μονοκύτταρα, ουδετερόφιλα και ενδοθηλιακά κύτταρα- τα οποία συμβάλουν στην παθογένεια του συνδρόμου και σχετίζονται με την ανάπτυξη της θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Ήδη από το 1994 ήταν γνωστό ότι τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια και προκαλούν την απελευθέρωση μικροσωματιδίων (PMPs) τα οποία εμφανίζουν έντονη προπηκτική δραστηριότητα λόγω της αρνητικά φορτισμένης επιφανεiας τους. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να είναι μια εύλογη εξήγηση των θρομβωτικών επιπλοκών που παρατηρούνται στο ΗΙΤ. Νεότερα δεδομένα έχουν εμφανίσει και άλλα είδη μικροσωματιδίων που συμβάλλουν στη θρόμβωση στο ΗΙΤ. Τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs έχει διαπιστωθεί ότι επάγουν την έκφραση του ιστικού παράγοντα από τα μονοκύτταρα και προκαλούν την απελευθέρωση από αυτά μικροσωματιδίων που φέρουν TF (TF-bearing MPs) ενισχύοντας έτσι ακόμα περισσότερο την προπηκτική τους δραστηριότητα και τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της πήξης. Επιπλέον έχει βρεθεί ότι ο συνδυασμός MPs που φέρουν PF4 και MPs λευκοκυττάρων που φέρουν TF συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Αλλά και τα ουδετερόφιλα παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια του ΗΙΤ. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων, από τα σύμπλοκα ΗΙΤ, και η απελευθέρωση των NETs από αυτά είναι μια διεργασία που δεν συμβαίνει απλά στο ΗΙΤ, αλλά είναι ζωτικής σημασίας στην παραγωγή θρόμβου. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων και η NETosis είναι οι κύριοι παράγοντες θρόμβωσης στο HIT. Έτσι λοιπόν η θρόμβωση στο ΗΙΤ αντιπροσωπεύει μια πολυκυτταρική απόκριση στα σύμπλοκα ΗΙΤ-Abs τα οποία ευθύνονται για την βαθειά υπερπηκτική κατάσταση που χαρακτηρίζει το σύνδρομο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ηλιοπούλου Ευγενία","Iliopoulou Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222940"],"render_values":[{"text":"uoadl:3222940","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222940","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222940","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3222940","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ηλιοπούλου Ευγενία","Iliopoulou Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3222940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222940"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη (HIT) είναι μια απρόβλεπτη, πολύπλοκη, ανοσολογικής αιτιολογίας ανεπιθύμητη αντίδραση στη χρήση της κλασσικής ηπαρίνης και λιγότερο συχνά στις ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους. Είναι μια διαταραχή που προκαλείται από αυτο-αντισώματα (ΗΙΤ-Αbs) έναντι του συμπλέγματος PF4/ηπαρίνης το οποίο αναγνωρίζουν και σχηματίζουν έτσι το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb. Το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb συνδέεται, μέσω των υποδοχέων FcγRIIa, στην επιφάνεια αιμοπεταλίων, μονοκυττάρων και ουδετεροφίλων προκαλώντας την ενεργοποίηση τους. Το κύριο χαρακτηριστικό του ΗΙΤ είναι η θρομβοπενία. Όμως παρά τη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλιών, η πιο σοβαρή επιπλοκή του ΗΙΤ είναι η θρόμβωση, φλεβική ή/και αρτηριακή, η οποία μπορεί να προκαλέσει καταστροφικές κλινικές συνέπειες. Η διαχείριση της υπερπηκτικής αυτής κατάστασης που δημιουργείται στο ΗΙΤ απαιτεί άμεση απομάκρυνση της ηπαρίνης και έναρξη εναλλακτικής αντιπηκτικής θεραπείας. Παρόλο όμως τη βέλτιστη διαχείριση του ΗΙΤ, η νοσηρότητα της νόσου και η θνησιμότητα λόγω της θρόμβωσης παραμένουν υψηλές. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι υπήρξε επιτακτική ανάγκη της κατανόησης της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου γεγονός που θα οδηγούσε στη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής και στην καλύτερη πρόγνωση για τους ασθενείς. Είναι γνωστό ότι τα αιμοπετάλια έχουν κεντρικό ρόλο στο ΗΙΤ. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναγνωριστεί οι σημαντικοί ρόλοι και άλλων κυττάρων -μονοκύτταρα, ουδετερόφιλα και ενδοθηλιακά κύτταρα- τα οποία συμβάλουν στην παθογένεια του συνδρόμου και σχετίζονται με την ανάπτυξη της θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Ήδη από το 1994 ήταν γνωστό ότι τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια και προκαλούν την απελευθέρωση μικροσωματιδίων (PMPs) τα οποία εμφανίζουν έντονη προπηκτική δραστηριότητα λόγω της αρνητικά φορτισμένης επιφανεiας τους. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να είναι μια εύλογη εξήγηση των θρομβωτικών επιπλοκών που παρατηρούνται στο ΗΙΤ. Νεότερα δεδομένα έχουν εμφανίσει και άλλα είδη μικροσωματιδίων που συμβάλλουν στη θρόμβωση στο ΗΙΤ. Τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs έχει διαπιστωθεί ότι επάγουν την έκφραση του ιστικού παράγοντα από τα μονοκύτταρα και προκαλούν την απελευθέρωση από αυτά μικροσωματιδίων που φέρουν TF (TF-bearing MPs) ενισχύοντας έτσι ακόμα περισσότερο την προπηκτική τους δραστηριότητα και τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της πήξης. Επιπλέον έχει βρεθεί ότι ο συνδυασμός MPs που φέρουν PF4 και MPs λευκοκυττάρων που φέρουν TF συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Αλλά και τα ουδετερόφιλα παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια του ΗΙΤ. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων, από τα σύμπλοκα ΗΙΤ, και η απελευθέρωση των NETs από αυτά είναι μια διεργασία που δεν συμβαίνει απλά στο ΗΙΤ, αλλά είναι ζωτικής σημασίας στην παραγωγή θρόμβου. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων και η NETosis είναι οι κύριοι παράγοντες θρόμβωσης στο HIT. Έτσι λοιπόν η θρόμβωση στο ΗΙΤ αντιπροσωπεύει μια πολυκυτταρική απόκριση στα σύμπλοκα ΗΙΤ-Abs τα οποία ευθύνονται για την βαθειά υπερπηκτική κατάσταση που χαρακτηρίζει το σύνδρομο.","Heparin-Induced Thrombocytopenia (HIT) is an unpredictable and complex immunological response to unfractionated heparin and low molecular weight heparins with the latter being less likely. It is a disorder caused by the production of the HIT antibodies which bind to the PF4/heparin complex forming a new complex called HIT-Ab. This newly formed complex binds on the FcγRIIa receptors on the surface of platelets, monocytes and neutrophils causing their activation. The above process increases the possibility of venous and arterial thromboembolism which could lead to catastrophic clinical consequences. The management of this disorder includes the immediate discontinuation of the particular heparin that is causing it while promoting its excretion and initiating an alternative anticoagulant therapy. HIT remains a high risk, high mortality rate condition even after its optimal management which brings us to the conclusion that an urgent understanding of its pathophysiology is needed in order to improve its treatment and prognosis. The role of platelets is well documented in HIT. However the importance of other cells such as neutrophils, monocytes and endothelial cells in HIT pathophysiology is recently understood. Since 1994 it has been known that the HIT-Abs complexes can activate platelet function and cause the release of negatively charged microparticles (PMPs) which promote coagulation. The above mentioned facts can lead to a plausible explanation of the thrombotic complications observed in HIT. More recent data has shown that others types of microparticles are contribute to thrombosis in HIT. The HIT-Abs complexes has been found to induce the expression of TF (tissue factor) from the monocytes and cause release TF-bearing microparticles thus further enchancing more their coagulation activity and their participation in coagulation process. In addition it has been found that the combination of MPs bearing PF4 and leucocyte MPs carrying TF is associated with an increased likelihood thrombosis in HIT. Neutrophils also play an important role in the pathogenesis of HIT. Recent studies have shown that the activation of neutrophils from the HIT complex, which causes the release of NETs, it's a process that characterizes not only the HIT syndrome but also other coagulation processes. It is now proven that neutrophil activation and NETosis are the major factors ih HIT thrombosis. Thus , HIT thrombosis is represented by a multicellular response to HIT-Abs complexes which are responsible for the deep hypercoagulable condition that characterizes the syndrom."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Microparticles και NETs στο σύνδρομο ΗΙΤ. Βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ηλιοπούλου Ευγενία","Iliopoulou Evgenia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη (HIT) είναι μια απρόβλεπτη, πολύπλοκη, ανοσολογικής αιτιολογίας ανεπιθύμητη αντίδραση στη χρήση της κλασσικής ηπαρίνης και λιγότερο συχνά στις ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους. Είναι μια διαταραχή που προκαλείται από αυτο-αντισώματα (ΗΙΤ-Αbs) έναντι του συμπλέγματος PF4/ηπαρίνης το οποίο αναγνωρίζουν και σχηματίζουν έτσι το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb. Το σύμπλοκο ΗΙΤ-Αb συνδέεται, μέσω των υποδοχέων FcγRIIa, στην επιφάνεια αιμοπεταλίων, μονοκυττάρων και ουδετεροφίλων προκαλώντας την ενεργοποίηση τους. Το κύριο χαρακτηριστικό του ΗΙΤ είναι η θρομβοπενία. Όμως παρά τη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλιών, η πιο σοβαρή επιπλοκή του ΗΙΤ είναι η θρόμβωση, φλεβική ή/και αρτηριακή, η οποία μπορεί να προκαλέσει καταστροφικές κλινικές συνέπειες. Η διαχείριση της υπερπηκτικής αυτής κατάστασης που δημιουργείται στο ΗΙΤ απαιτεί άμεση απομάκρυνση της ηπαρίνης και έναρξη εναλλακτικής αντιπηκτικής θεραπείας. Παρόλο όμως τη βέλτιστη διαχείριση του ΗΙΤ, η νοσηρότητα της νόσου και η θνησιμότητα λόγω της θρόμβωσης παραμένουν υψηλές. Γίνεται λοιπόν σαφές ότι υπήρξε επιτακτική ανάγκη της κατανόησης της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου γεγονός που θα οδηγούσε στη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής και στην καλύτερη πρόγνωση για τους ασθενείς. Είναι γνωστό ότι τα αιμοπετάλια έχουν κεντρικό ρόλο στο ΗΙΤ. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναγνωριστεί οι σημαντικοί ρόλοι και άλλων κυττάρων -μονοκύτταρα, ουδετερόφιλα και ενδοθηλιακά κύτταρα- τα οποία συμβάλουν στην παθογένεια του συνδρόμου και σχετίζονται με την ανάπτυξη της θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Ήδη από το 1994 ήταν γνωστό ότι τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια και προκαλούν την απελευθέρωση μικροσωματιδίων (PMPs) τα οποία εμφανίζουν έντονη προπηκτική δραστηριότητα λόγω της αρνητικά φορτισμένης επιφανεiας τους. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να είναι μια εύλογη εξήγηση των θρομβωτικών επιπλοκών που παρατηρούνται στο ΗΙΤ. Νεότερα δεδομένα έχουν εμφανίσει και άλλα είδη μικροσωματιδίων που συμβάλλουν στη θρόμβωση στο ΗΙΤ. Τα σύμπλοκα ΗΙΤ-Αbs έχει διαπιστωθεί ότι επάγουν την έκφραση του ιστικού παράγοντα από τα μονοκύτταρα και προκαλούν την απελευθέρωση από αυτά μικροσωματιδίων που φέρουν TF (TF-bearing MPs) ενισχύοντας έτσι ακόμα περισσότερο την προπηκτική τους δραστηριότητα και τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της πήξης. Επιπλέον έχει βρεθεί ότι ο συνδυασμός MPs που φέρουν PF4 και MPs λευκοκυττάρων που φέρουν TF συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης στο ΗΙΤ. Αλλά και τα ουδετερόφιλα παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια του ΗΙΤ. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων, από τα σύμπλοκα ΗΙΤ, και η απελευθέρωση των NETs από αυτά είναι μια διεργασία που δεν συμβαίνει απλά στο ΗΙΤ, αλλά είναι ζωτικής σημασίας στην παραγωγή θρόμβου. Έχει αποδειχθεί πλέον ότι η ενεργοποίηση των ουδετεροφίλων και η NETosis είναι οι κύριοι παράγοντες θρόμβωσης στο HIT. Έτσι λοιπόν η θρόμβωση στο ΗΙΤ αντιπροσωπεύει μια πολυκυτταρική απόκριση στα σύμπλοκα ΗΙΤ-Abs τα οποία ευθύνονται για την βαθειά υπερπηκτική κατάσταση που χαρακτηρίζει το σύνδρομο.","Heparin-Induced Thrombocytopenia (HIT) is an unpredictable and complex immunological response to unfractionated heparin and low molecular weight heparins with the latter being less likely. It is a disorder caused by the production of the HIT antibodies which bind to the PF4/heparin complex forming a new complex called HIT-Ab. This newly formed complex binds on the FcγRIIa receptors on the surface of platelets, monocytes and neutrophils causing their activation. The above process increases the possibility of venous and arterial thromboembolism which could lead to catastrophic clinical consequences. The management of this disorder includes the immediate discontinuation of the particular heparin that is causing it while promoting its excretion and initiating an alternative anticoagulant therapy. HIT remains a high risk, high mortality rate condition even after its optimal management which brings us to the conclusion that an urgent understanding of its pathophysiology is needed in order to improve its treatment and prognosis. The role of platelets is well documented in HIT. However the importance of other cells such as neutrophils, monocytes and endothelial cells in HIT pathophysiology is recently understood. Since 1994 it has been known that the HIT-Abs complexes can activate platelet function and cause the release of negatively charged microparticles (PMPs) which promote coagulation. The above mentioned facts can lead to a plausible explanation of the thrombotic complications observed in HIT. More recent data has shown that others types of microparticles are contribute to thrombosis in HIT. The HIT-Abs complexes has been found to induce the expression of TF (tissue factor) from the monocytes and cause release TF-bearing microparticles thus further enchancing more their coagulation activity and their participation in coagulation process. In addition it has been found that the combination of MPs bearing PF4 and leucocyte MPs carrying TF is associated with an increased likelihood thrombosis in HIT. Neutrophils also play an important role in the pathogenesis of HIT. Recent studies have shown that the activation of neutrophils from the HIT complex, which causes the release of NETs, it's a process that characterizes not only the HIT syndrome but also other coagulation processes. It is now proven that neutrophil activation and NETosis are the major factors ih HIT thrombosis. Thus , HIT thrombosis is represented by a multicellular response to HIT-Abs complexes which are responsible for the deep hypercoagulable condition that characterizes the syndrom."],"dc:identifier":["uoadl:3222940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3222940"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Microparticles και NETs στο σύνδρομο ΗΙΤ. Βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z"}