{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223021"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223021","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρήση και κατάχρηση συνταγογραφούμενων ουσιών (βενζοδιαζεπίνες & γκαμπαπεντινοειδή) σε αιτούντες άσυλο και αναγνωρισμένους πρόσφυγες σε ανοιχτή δομή φιλοξενίας","abstract":"Εισαγωγή: Η κατηγορία των βενζοδιαζεπινών αποτελεί ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα στο πεδίο της ψυχιατρικής, με περισσότερους από 1 στους 20 ανθρώπους να τους συνταγογραφείται τουλάχιστον μια συνταγή τον χρόνο. Για το χρονικό διάστημα 1996 έως 2013, οι θάνατοι που σχετίζονται με τοξίκωση (overdose) από βενζοδιαζεπίνες έχουν αυξηθεί περισσότερο από 400%. Σε μικρότερο αλλά εξίσου σημαντικό βαθμό φαίνεται να συμβαίνει και με την κατηγορία των γκαμπαπεντινοειδών όπου σύμφωνα με αρκετές βάσεις δεδομένων που αξιολογούν την ασφάλεια φαρμάκων αναφέρουν πιθανότητες κατάχρησης και θανάτους από τοξίκωση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση ποσοστού χρήσης και πιθανής κατάχρησης των νόμιμων συνταγογραφούμενων κατηγοριών φαρμάκων (βενζοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή) σε δείγμα αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που φιλοξενούνται σε προσωρινό κέντρο υποδοχής της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μεθοδολογία: H μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 100 ατόμων (58 άνδρες και 42 γυναίκες, 32.5 έτη, ±8.1) - αιτούντες άσυλο ή αναγνωρισμένοι πρόσφυγες- που διαμένουν προσωρινά στην μεγαλύτερη χερσαία ανοιχτή δομή φιλοξενίας της χώρας και συγκεκριμένα στην Ριτσώνα (Εύβοια). Για την τρέχουσα μελέτη δημιουργήθηκαν και χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια με στόχο την συλλογή βασικών πληροφοριών που σχετίζονται με την εμπειρία χρήσης σε νόμιμες ή παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες καθώς και με τις δύο κατηγορίες νόμιμων συνταγογραφούμενων φαρμάκων (βενοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή). Η συμπλήρωσή τους έγινε από τους συμμετέχοντες με την παρουσία του ερευνητή και των πιστοποιημένων διερμηνέων που μιλούσαν την μητρική γλώσσα των συμμετεχόντων. Αποτελέσματα: Το 32% του δείγματος ανέφερε ως χώρα καταγωγής την Συρία. Το 69% των συμμετεχόντων γνωρίζει την πρεγκαμπαλίνη και το 49% τις βενζοδιαζεπίνες. Το 50% αναφέρει ιστορικό χρήσης κάνναβις την τελευταία πενταετία και το 32% ιστορικό χρήσης αλκοόλ για το ίδιο διάστημα. Το 47% δοκίμασε πρώτη φορά πρεγκαμπαλίνη στην Ελλάδα χωρίς οδηγία γιατρού. Το 84,2% από τους συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι έκαναν χρήση ή συνεχίζουν να κάνουν βενζοδιαζεπίνες ή γκαμπαπεντινοειδή σημείωσαν ότι ο βασικότερος λόγος ήταν / είναι ότι τους βοηθάει να είναι ήρεμοι με τους άλλους. Τέλος, το 92% επί των συμμετεχόντων που σημείωσαν ιστορικό πολυχρήσης (αλκοόλ και κάνναβις) κάνουν χρήση πρεγκαμπαλίνης τους τελευταίους 9 μήνες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης επιδημιολογικών στοιχείων σε υποπληθυσμό αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που αφορούν την χρήση βενζοδιαζεπινών και γκαμπαπεντινοειδών. Τα ευρήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν μια έντονα ανησυχητική «κινητικότητα» των 2 κατηγοριών φαρμάκων, με προεξέχουσα την ουσία της πρεγκαμπαλίνης (γκαμπαπεντινοειδή) σε ένα ιδιαίτερα ευάλωτο πληθυσμό όπως είναι ο προσφυγικός.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κατηγορία των βενζοδιαζεπινών αποτελεί ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα στο πεδίο της ψυχιατρικής, με περισσότερους από 1 στους 20 ανθρώπους να τους συνταγογραφείται τουλάχιστον μια συνταγή τον χρόνο. Για το χρονικό διάστημα 1996 έως 2013, οι θάνατοι που σχετίζονται με τοξίκωση (overdose) από βενζοδιαζεπίνες έχουν αυξηθεί περισσότερο από 400%. Σε μικρότερο αλλά εξίσου σημαντικό βαθμό φαίνεται να συμβαίνει και με την κατηγορία των γκαμπαπεντινοειδών όπου σύμφωνα με αρκετές βάσεις δεδομένων που αξιολογούν την ασφάλεια φαρμάκων αναφέρουν πιθανότητες κατάχρησης και θανάτους από τοξίκωση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση ποσοστού χρήσης και πιθανής κατάχρησης των νόμιμων συνταγογραφούμενων κατηγοριών φαρμάκων (βενζοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή) σε δείγμα αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που φιλοξενούνται σε προσωρινό κέντρο υποδοχής της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μεθοδολογία: H μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 100 ατόμων (58 άνδρες και 42 γυναίκες, 32.5 έτη, ±8.1) - αιτούντες άσυλο ή αναγνωρισμένοι πρόσφυγες- που διαμένουν προσωρινά στην μεγαλύτερη χερσαία ανοιχτή δομή φιλοξενίας της χώρας και συγκεκριμένα στην Ριτσώνα (Εύβοια). Για την τρέχουσα μελέτη δημιουργήθηκαν και χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια με στόχο την συλλογή βασικών πληροφοριών που σχετίζονται με την εμπειρία χρήσης σε νόμιμες ή παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες καθώς και με τις δύο κατηγορίες νόμιμων συνταγογραφούμενων φαρμάκων (βενοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή). Η συμπλήρωσή τους έγινε από τους συμμετέχοντες με την παρουσία του ερευνητή και των πιστοποιημένων διερμηνέων που μιλούσαν την μητρική γλώσσα των συμμετεχόντων. Αποτελέσματα: Το 32% του δείγματος ανέφερε ως χώρα καταγωγής την Συρία. Το 69% των συμμετεχόντων γνωρίζει την πρεγκαμπαλίνη και το 49% τις βενζοδιαζεπίνες. Το 50% αναφέρει ιστορικό χρήσης κάνναβις την τελευταία πενταετία και το 32% ιστορικό χρήσης αλκοόλ για το ίδιο διάστημα. Το 47% δοκίμασε πρώτη φορά πρεγκαμπαλίνη στην Ελλάδα χωρίς οδηγία γιατρού. Το 84,2% από τους συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι έκαναν χρήση ή συνεχίζουν να κάνουν βενζοδιαζεπίνες ή γκαμπαπεντινοειδή σημείωσαν ότι ο βασικότερος λόγος ήταν / είναι ότι τους βοηθάει να είναι ήρεμοι με τους άλλους. Τέλος, το 92% επί των συμμετεχόντων που σημείωσαν ιστορικό πολυχρήσης (αλκοόλ και κάνναβις) κάνουν χρήση πρεγκαμπαλίνης τους τελευταίους 9 μήνες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης επιδημιολογικών στοιχείων σε υποπληθυσμό αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που αφορούν την χρήση βενζοδιαζεπινών και γκαμπαπεντινοειδών. Τα ευρήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν μια έντονα ανησυχητική «κινητικότητα» των 2 κατηγοριών φαρμάκων, με προεξέχουσα την ουσία της πρεγκαμπαλίνης (γκαμπαπεντινοειδή) σε ένα ιδιαίτερα ευάλωτο πληθυσμό όπως είναι ο προσφυγικός.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουμπής Αναστάσιος","Roumpis Anastasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223021"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223021","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223021","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223021","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223021","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουμπής Αναστάσιος","Roumpis Anastasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223021","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223021"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κατηγορία των βενζοδιαζεπινών αποτελεί ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα στο πεδίο της ψυχιατρικής, με περισσότερους από 1 στους 20 ανθρώπους να τους συνταγογραφείται τουλάχιστον μια συνταγή τον χρόνο. Για το χρονικό διάστημα 1996 έως 2013, οι θάνατοι που σχετίζονται με τοξίκωση (overdose) από βενζοδιαζεπίνες έχουν αυξηθεί περισσότερο από 400%. Σε μικρότερο αλλά εξίσου σημαντικό βαθμό φαίνεται να συμβαίνει και με την κατηγορία των γκαμπαπεντινοειδών όπου σύμφωνα με αρκετές βάσεις δεδομένων που αξιολογούν την ασφάλεια φαρμάκων αναφέρουν πιθανότητες κατάχρησης και θανάτους από τοξίκωση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση ποσοστού χρήσης και πιθανής κατάχρησης των νόμιμων συνταγογραφούμενων κατηγοριών φαρμάκων (βενζοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή) σε δείγμα αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που φιλοξενούνται σε προσωρινό κέντρο υποδοχής της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μεθοδολογία: H μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 100 ατόμων (58 άνδρες και 42 γυναίκες, 32.5 έτη, ±8.1) - αιτούντες άσυλο ή αναγνωρισμένοι πρόσφυγες- που διαμένουν προσωρινά στην μεγαλύτερη χερσαία ανοιχτή δομή φιλοξενίας της χώρας και συγκεκριμένα στην Ριτσώνα (Εύβοια). Για την τρέχουσα μελέτη δημιουργήθηκαν και χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια με στόχο την συλλογή βασικών πληροφοριών που σχετίζονται με την εμπειρία χρήσης σε νόμιμες ή παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες καθώς και με τις δύο κατηγορίες νόμιμων συνταγογραφούμενων φαρμάκων (βενοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή). Η συμπλήρωσή τους έγινε από τους συμμετέχοντες με την παρουσία του ερευνητή και των πιστοποιημένων διερμηνέων που μιλούσαν την μητρική γλώσσα των συμμετεχόντων. Αποτελέσματα: Το 32% του δείγματος ανέφερε ως χώρα καταγωγής την Συρία. Το 69% των συμμετεχόντων γνωρίζει την πρεγκαμπαλίνη και το 49% τις βενζοδιαζεπίνες. Το 50% αναφέρει ιστορικό χρήσης κάνναβις την τελευταία πενταετία και το 32% ιστορικό χρήσης αλκοόλ για το ίδιο διάστημα. Το 47% δοκίμασε πρώτη φορά πρεγκαμπαλίνη στην Ελλάδα χωρίς οδηγία γιατρού. Το 84,2% από τους συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι έκαναν χρήση ή συνεχίζουν να κάνουν βενζοδιαζεπίνες ή γκαμπαπεντινοειδή σημείωσαν ότι ο βασικότερος λόγος ήταν / είναι ότι τους βοηθάει να είναι ήρεμοι με τους άλλους. Τέλος, το 92% επί των συμμετεχόντων που σημείωσαν ιστορικό πολυχρήσης (αλκοόλ και κάνναβις) κάνουν χρήση πρεγκαμπαλίνης τους τελευταίους 9 μήνες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης επιδημιολογικών στοιχείων σε υποπληθυσμό αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που αφορούν την χρήση βενζοδιαζεπινών και γκαμπαπεντινοειδών. Τα ευρήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν μια έντονα ανησυχητική «κινητικότητα» των 2 κατηγοριών φαρμάκων, με προεξέχουσα την ουσία της πρεγκαμπαλίνης (γκαμπαπεντινοειδή) σε ένα ιδιαίτερα ευάλωτο πληθυσμό όπως είναι ο προσφυγικός.","Introduction: The class of benzodiazepines is considered one of the most common prescribed medicines in the field of psychiatry, with more than 1/20 persons being prescribed at least one prescription per year. From 1996 to 2013, deaths related to overdose by benzodiazepines went up to more than 400%. Same seems to happen in lower but not less important rate with the class of gabapentinoids, where according to many databases which evaluate the safety of medicine there are chances of abuse and deaths from intoxication. Purpose: The purpose of this study is the description and presentation of epidemiological data in reference to the use and possible abuse of legally prescribed medicines (benzodiazepines and gabapentinoids) in a sample of asylum seekers and recognized refugees who are hosted in temporary reception center of mainland Greece. Specifically, the following project aims to search and find: 1) the substance of use or abuse (benzodiazepines or/and gabapentinoids), 2) the time and quantitative specification of use or abuse of the substance, 3) the use of cannabis, alcohol, cocaine, opium/ heroin during their lifetime. Methodology: The study was administered in a sample of 100 individuals (58 males and 42 females, 32.5 years old, ±8.1) -asylum seekers and recognized refugees- who temporarily stay in the largest reception center in the country specifically in Ritsona (Evia). For the current study, questionnaires were made and provided, which aimed to collect basic information related with the use experience in legal or illegal psychoactive substances as well as the two categories of legally prescribed medicines (benzodiazepines and gabapentinoids). Their completion was made by the participants with the presence of the researcher and certified translators who could speak the native language of the participants. Results: Here are some of the most important epidemiological findings. 32% of the sample mentioned Syria as their origin country. 69% of the participants knows the substance of pregabalin and 49% benzodiazepines. 50% mentions history of cannabis use in the last five years and 32% history of alcohol use the same period. 47% of them tried pregabalin for the first time in Greece without doctor’s instruction. 84.2% of the participants who mentioned they made or still make use of benzodiazepines or gabapentinoids noted that the main reason was / is that it helps them being calm in front of others. Finally, 92% of the participants who noted history of multi-use (alcohol and cannabis) are using pregabalin the last 9 months. Conclusions: The current study is a first attempt at imprinting the epidemiological data in a subpopulation of asylum seekers and recognized refugees, which concern the use of benzodiazepines and gabapentinoids. The findings demonstrate an intensely worrying “motility” of the two medicine classes, with the pregabalin being more prominent to a particularly vulnerable population like refugee."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρήση και κατάχρηση συνταγογραφούμενων ουσιών (βενζοδιαζεπίνες & γκαμπαπεντινοειδή) σε αιτούντες άσυλο και αναγνωρισμένους πρόσφυγες σε ανοιχτή δομή φιλοξενίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουμπής Αναστάσιος","Roumpis Anastasios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κατηγορία των βενζοδιαζεπινών αποτελεί ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα στο πεδίο της ψυχιατρικής, με περισσότερους από 1 στους 20 ανθρώπους να τους συνταγογραφείται τουλάχιστον μια συνταγή τον χρόνο. Για το χρονικό διάστημα 1996 έως 2013, οι θάνατοι που σχετίζονται με τοξίκωση (overdose) από βενζοδιαζεπίνες έχουν αυξηθεί περισσότερο από 400%. Σε μικρότερο αλλά εξίσου σημαντικό βαθμό φαίνεται να συμβαίνει και με την κατηγορία των γκαμπαπεντινοειδών όπου σύμφωνα με αρκετές βάσεις δεδομένων που αξιολογούν την ασφάλεια φαρμάκων αναφέρουν πιθανότητες κατάχρησης και θανάτους από τοξίκωση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η διερεύνηση ποσοστού χρήσης και πιθανής κατάχρησης των νόμιμων συνταγογραφούμενων κατηγοριών φαρμάκων (βενζοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή) σε δείγμα αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που φιλοξενούνται σε προσωρινό κέντρο υποδοχής της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μεθοδολογία: H μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 100 ατόμων (58 άνδρες και 42 γυναίκες, 32.5 έτη, ±8.1) - αιτούντες άσυλο ή αναγνωρισμένοι πρόσφυγες- που διαμένουν προσωρινά στην μεγαλύτερη χερσαία ανοιχτή δομή φιλοξενίας της χώρας και συγκεκριμένα στην Ριτσώνα (Εύβοια). Για την τρέχουσα μελέτη δημιουργήθηκαν και χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια με στόχο την συλλογή βασικών πληροφοριών που σχετίζονται με την εμπειρία χρήσης σε νόμιμες ή παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες καθώς και με τις δύο κατηγορίες νόμιμων συνταγογραφούμενων φαρμάκων (βενοδιαζεπίνες και γκαμπαπεντινοειδή). Η συμπλήρωσή τους έγινε από τους συμμετέχοντες με την παρουσία του ερευνητή και των πιστοποιημένων διερμηνέων που μιλούσαν την μητρική γλώσσα των συμμετεχόντων. Αποτελέσματα: Το 32% του δείγματος ανέφερε ως χώρα καταγωγής την Συρία. Το 69% των συμμετεχόντων γνωρίζει την πρεγκαμπαλίνη και το 49% τις βενζοδιαζεπίνες. Το 50% αναφέρει ιστορικό χρήσης κάνναβις την τελευταία πενταετία και το 32% ιστορικό χρήσης αλκοόλ για το ίδιο διάστημα. Το 47% δοκίμασε πρώτη φορά πρεγκαμπαλίνη στην Ελλάδα χωρίς οδηγία γιατρού. Το 84,2% από τους συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι έκαναν χρήση ή συνεχίζουν να κάνουν βενζοδιαζεπίνες ή γκαμπαπεντινοειδή σημείωσαν ότι ο βασικότερος λόγος ήταν / είναι ότι τους βοηθάει να είναι ήρεμοι με τους άλλους. Τέλος, το 92% επί των συμμετεχόντων που σημείωσαν ιστορικό πολυχρήσης (αλκοόλ και κάνναβις) κάνουν χρήση πρεγκαμπαλίνης τους τελευταίους 9 μήνες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης επιδημιολογικών στοιχείων σε υποπληθυσμό αιτούντων άσυλο και αναγνωρισμένων προσφύγων που αφορούν την χρήση βενζοδιαζεπινών και γκαμπαπεντινοειδών. Τα ευρήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν μια έντονα ανησυχητική «κινητικότητα» των 2 κατηγοριών φαρμάκων, με προεξέχουσα την ουσία της πρεγκαμπαλίνης (γκαμπαπεντινοειδή) σε ένα ιδιαίτερα ευάλωτο πληθυσμό όπως είναι ο προσφυγικός.","Introduction: The class of benzodiazepines is considered one of the most common prescribed medicines in the field of psychiatry, with more than 1/20 persons being prescribed at least one prescription per year. From 1996 to 2013, deaths related to overdose by benzodiazepines went up to more than 400%. Same seems to happen in lower but not less important rate with the class of gabapentinoids, where according to many databases which evaluate the safety of medicine there are chances of abuse and deaths from intoxication. Purpose: The purpose of this study is the description and presentation of epidemiological data in reference to the use and possible abuse of legally prescribed medicines (benzodiazepines and gabapentinoids) in a sample of asylum seekers and recognized refugees who are hosted in temporary reception center of mainland Greece. Specifically, the following project aims to search and find: 1) the substance of use or abuse (benzodiazepines or/and gabapentinoids), 2) the time and quantitative specification of use or abuse of the substance, 3) the use of cannabis, alcohol, cocaine, opium/ heroin during their lifetime. Methodology: The study was administered in a sample of 100 individuals (58 males and 42 females, 32.5 years old, ±8.1) -asylum seekers and recognized refugees- who temporarily stay in the largest reception center in the country specifically in Ritsona (Evia). For the current study, questionnaires were made and provided, which aimed to collect basic information related with the use experience in legal or illegal psychoactive substances as well as the two categories of legally prescribed medicines (benzodiazepines and gabapentinoids). Their completion was made by the participants with the presence of the researcher and certified translators who could speak the native language of the participants. Results: Here are some of the most important epidemiological findings. 32% of the sample mentioned Syria as their origin country. 69% of the participants knows the substance of pregabalin and 49% benzodiazepines. 50% mentions history of cannabis use in the last five years and 32% history of alcohol use the same period. 47% of them tried pregabalin for the first time in Greece without doctor’s instruction. 84.2% of the participants who mentioned they made or still make use of benzodiazepines or gabapentinoids noted that the main reason was / is that it helps them being calm in front of others. Finally, 92% of the participants who noted history of multi-use (alcohol and cannabis) are using pregabalin the last 9 months. Conclusions: The current study is a first attempt at imprinting the epidemiological data in a subpopulation of asylum seekers and recognized refugees, which concern the use of benzodiazepines and gabapentinoids. The findings demonstrate an intensely worrying “motility” of the two medicine classes, with the pregabalin being more prominent to a particularly vulnerable population like refugee."],"dc:identifier":["uoadl:3223021","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223021"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χρήση και κατάχρηση συνταγογραφούμενων ουσιών (βενζοδιαζεπίνες & γκαμπαπεντινοειδή) σε αιτούντες άσυλο και αναγνωρισμένους πρόσφυγες σε ανοιχτή δομή φιλοξενίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z"}