{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223065"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223065","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιονεφρικό σύνδρομο: Προκλήσεις στην καθ΄ ημέρα κλινική πράξη και προτάσεις για αποτελεσματικότερη διαχείριση","abstract":"Η ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια με την ανεπάρκεια του ενός οργάνου να επηρεάζει το άλλο όργανο μέσω μίας πληθώρας πολύπλοκων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνητότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και αντιστρόφως η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ανευρίσκεται στους μισούς περίπου ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η αμφίδρομη σχέση καρδιάς-νεφρών πρόσφατα άρχισε να προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς ο αριθμός των ασθενών με ταυτόχρονη καρδιακη και νεφρική δυσλειτουργία τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο χρησιμοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να περιγράψει την κατάσταση όπου η καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε δυσλειτουργία του άλλου οργάνου αντίστοιχα. Παρά την εκθετική αύξηση των βιβλιογραφικών αναφορών σχετικά το καρδιονεφρικό σύνδρομο υπάρχουν άκομα βασικές πτυχές του συνδρόμου που παραμένουν αδιερεύνητες και ασαφείς. Η αντιμετώπιση του αρρώστου με ταυτόχρονη καρδιακή και νεφρική δυσλειτουργία αποτελεί μια πρόκληση στην καθημέρα κλινική πράξη. Η ύπαρξη ενός συστήματος ταξινόμησης των ασθενών με καρδιονεφρικό σύνδρομο που να βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και διαστρωμάτωση του κινδύνου, η ύπαρξη εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών που να ανιχνεύουν εγκαίρως την καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και η εδραίωση ενός θεραπευτικού αλγορίθμου που να καθοδηγεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών αποτελούν μερικές μόνο απο τις προκλήσεις στην αντιμετώπιση του συνδρόμου. Θεραπείες με ευεργετική επίδραση στον άξονα καρδιάς-νεφρού αποτελούν οι αναστολείς SGLT2 καθώς και οι νεότεροι, μη στεροειδείς ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης. Συχνά την πορεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου επιπλέκει η παρουσία αναιμίας με την τριάδα καρδιακής, νεφρικής δυσλειτουργίας και αναιμίας να συνιστούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία καρδιονεφρικού συνδρόμου γνωστό ώς καρδιονεφρικό σύνδρομο με αναιμία. Η εμφάνιση αναιμίας στο πλαίσιο του καρδιονεφρικού συνδρόμου επηρεάζει δυσμενώς την πρόγνωση του συνδρόμου αποτελώντας ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και επιδείνωσης τόσο της καρδιακής όσο και της νεφρικής ανεπάρκειας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιαίτερης αυτής υποκατηγορίας παραμένει αμφιλεγόμενη με τις υπάρχουσες θεραπείες όπως η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου να εμφανίζουν μερική αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενοι για το μέλλον αποτελούν οι αναστολείς των προλύλο-υδροξυλασών του επαγόμενου απο την υποξία παράγοντα.","abstract_html":"Η ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια με την ανεπάρκεια του ενός οργάνου να επηρεάζει το άλλο όργανο μέσω μίας πληθώρας πολύπλοκων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνητότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και αντιστρόφως η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ανευρίσκεται στους μισούς περίπου ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η αμφίδρομη σχέση καρδιάς-νεφρών πρόσφατα άρχισε να προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς ο αριθμός των ασθενών με ταυτόχρονη καρδιακη και νεφρική δυσλειτουργία τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο χρησιμοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να περιγράψει την κατάσταση όπου η καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε δυσλειτουργία του άλλου οργάνου αντίστοιχα. Παρά την εκθετική αύξηση των βιβλιογραφικών αναφορών σχετικά το καρδιονεφρικό σύνδρομο υπάρχουν άκομα βασικές πτυχές του συνδρόμου που παραμένουν αδιερεύνητες και ασαφείς. Η αντιμετώπιση του αρρώστου με ταυτόχρονη καρδιακή και νεφρική δυσλειτουργία αποτελεί μια πρόκληση στην καθημέρα κλινική πράξη. Η ύπαρξη ενός συστήματος ταξινόμησης των ασθενών με καρδιονεφρικό σύνδρομο που να βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και διαστρωμάτωση του κινδύνου, η ύπαρξη εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών που να ανιχνεύουν εγκαίρως την καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και η εδραίωση ενός θεραπευτικού αλγορίθμου που να καθοδηγεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών αποτελούν μερικές μόνο απο τις προκλήσεις στην αντιμετώπιση του συνδρόμου. Θεραπείες με ευεργετική επίδραση στον άξονα καρδιάς-νεφρού αποτελούν οι αναστολείς SGLT2 καθώς και οι νεότεροι, μη στεροειδείς ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης. Συχνά την πορεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου επιπλέκει η παρουσία αναιμίας με την τριάδα καρδιακής, νεφρικής δυσλειτουργίας και αναιμίας να συνιστούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία καρδιονεφρικού συνδρόμου γνωστό ώς καρδιονεφρικό σύνδρομο με αναιμία. Η εμφάνιση αναιμίας στο πλαίσιο του καρδιονεφρικού συνδρόμου επηρεάζει δυσμενώς την πρόγνωση του συνδρόμου αποτελώντας ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και επιδείνωσης τόσο της καρδιακής όσο και της νεφρικής ανεπάρκειας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιαίτερης αυτής υποκατηγορίας παραμένει αμφιλεγόμενη με τις υπάρχουσες θεραπείες όπως η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου να εμφανίζουν μερική αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενοι για το μέλλον αποτελούν οι αναστολείς των προλύλο-υδροξυλασών του επαγόμενου απο την υποξία παράγοντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργοπούλου Θεοδώρα","Georgopoulou Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223065"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223065","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223065","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223065","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223065","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργοπούλου Θεοδώρα","Georgopoulou Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223065","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223065"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια με την ανεπάρκεια του ενός οργάνου να επηρεάζει το άλλο όργανο μέσω μίας πληθώρας πολύπλοκων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνητότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και αντιστρόφως η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ανευρίσκεται στους μισούς περίπου ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η αμφίδρομη σχέση καρδιάς-νεφρών πρόσφατα άρχισε να προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς ο αριθμός των ασθενών με ταυτόχρονη καρδιακη και νεφρική δυσλειτουργία τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο χρησιμοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να περιγράψει την κατάσταση όπου η καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε δυσλειτουργία του άλλου οργάνου αντίστοιχα. Παρά την εκθετική αύξηση των βιβλιογραφικών αναφορών σχετικά το καρδιονεφρικό σύνδρομο υπάρχουν άκομα βασικές πτυχές του συνδρόμου που παραμένουν αδιερεύνητες και ασαφείς. Η αντιμετώπιση του αρρώστου με ταυτόχρονη καρδιακή και νεφρική δυσλειτουργία αποτελεί μια πρόκληση στην καθημέρα κλινική πράξη. Η ύπαρξη ενός συστήματος ταξινόμησης των ασθενών με καρδιονεφρικό σύνδρομο που να βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και διαστρωμάτωση του κινδύνου, η ύπαρξη εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών που να ανιχνεύουν εγκαίρως την καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και η εδραίωση ενός θεραπευτικού αλγορίθμου που να καθοδηγεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών αποτελούν μερικές μόνο απο τις προκλήσεις στην αντιμετώπιση του συνδρόμου. Θεραπείες με ευεργετική επίδραση στον άξονα καρδιάς-νεφρού αποτελούν οι αναστολείς SGLT2 καθώς και οι νεότεροι, μη στεροειδείς ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης. Συχνά την πορεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου επιπλέκει η παρουσία αναιμίας με την τριάδα καρδιακής, νεφρικής δυσλειτουργίας και αναιμίας να συνιστούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία καρδιονεφρικού συνδρόμου γνωστό ώς καρδιονεφρικό σύνδρομο με αναιμία. Η εμφάνιση αναιμίας στο πλαίσιο του καρδιονεφρικού συνδρόμου επηρεάζει δυσμενώς την πρόγνωση του συνδρόμου αποτελώντας ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και επιδείνωσης τόσο της καρδιακής όσο και της νεφρικής ανεπάρκειας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιαίτερης αυτής υποκατηγορίας παραμένει αμφιλεγόμενη με τις υπάρχουσες θεραπείες όπως η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου να εμφανίζουν μερική αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενοι για το μέλλον αποτελούν οι αναστολείς των προλύλο-υδροξυλασών του επαγόμενου απο την υποξία παράγοντα.","It is long known that the heart and the kidneys interact in a special and unique way so that failure in one system affects the other via several pathophysiologic pathways. CVD is the leading cause of morbidity and mortality in patients with CKD and inversely CKD is a common disease in heart failure patients affecting almost half of them. The bi-directional nature of CRS has been recently elucidated, due to the increasing number of patients diagnosed with CRS. The term CRS has been widely used over the last decades to describe the condition under which cardiac or renal dysfunction leads to dysfunction or injury to the other organ, respectively. Despite the continuous influx of new data concerning the definition, pathogenetic mechanisms, and treatment of the syndrome there are still aspects of the syndrome remaining to be elucidated. The challenges faced in everyday clinical practice concerning the management of the syndrome are numerous. Among them is the use of a practical classification system favoring early diagnosis and intervention, the use of precise and easy-to-use in everyday practice biomarkers favoring the detection of the syndrome at its early stages, and the development of a therapeutic algorithm to deliver evidence-based, personalized therapy. Cardiac and renal failure often coexist with anemia constituting a special category of CRS called CRAS. Anemia in the context of CRS affects negatively prognosis, being an independent risk factor for the development and progression of both CVD and CKD. The therapeutic approach of CRAS remains controversial, as currently available therapies are partially efficient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιονεφρικό σύνδρομο: Προκλήσεις στην καθ΄ ημέρα κλινική πράξη και προτάσεις για αποτελεσματικότερη διαχείριση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργοπούλου Θεοδώρα","Georgopoulou Theodora"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρού είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια με την ανεπάρκεια του ενός οργάνου να επηρεάζει το άλλο όργανο μέσω μίας πληθώρας πολύπλοκων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνητότητας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και αντιστρόφως η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ανευρίσκεται στους μισούς περίπου ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η αμφίδρομη σχέση καρδιάς-νεφρών πρόσφατα άρχισε να προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς ο αριθμός των ασθενών με ταυτόχρονη καρδιακη και νεφρική δυσλειτουργία τείνει να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο χρησιμοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να περιγράψει την κατάσταση όπου η καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε δυσλειτουργία του άλλου οργάνου αντίστοιχα. Παρά την εκθετική αύξηση των βιβλιογραφικών αναφορών σχετικά το καρδιονεφρικό σύνδρομο υπάρχουν άκομα βασικές πτυχές του συνδρόμου που παραμένουν αδιερεύνητες και ασαφείς. Η αντιμετώπιση του αρρώστου με ταυτόχρονη καρδιακή και νεφρική δυσλειτουργία αποτελεί μια πρόκληση στην καθημέρα κλινική πράξη. Η ύπαρξη ενός συστήματος ταξινόμησης των ασθενών με καρδιονεφρικό σύνδρομο που να βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και διαστρωμάτωση του κινδύνου, η ύπαρξη εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών που να ανιχνεύουν εγκαίρως την καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και η εδραίωση ενός θεραπευτικού αλγορίθμου που να καθοδηγεί τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών αυτών αποτελούν μερικές μόνο απο τις προκλήσεις στην αντιμετώπιση του συνδρόμου. Θεραπείες με ευεργετική επίδραση στον άξονα καρδιάς-νεφρού αποτελούν οι αναστολείς SGLT2 καθώς και οι νεότεροι, μη στεροειδείς ανταγωνιστές υποδοχέων αλδοστερόνης. Συχνά την πορεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου επιπλέκει η παρουσία αναιμίας με την τριάδα καρδιακής, νεφρικής δυσλειτουργίας και αναιμίας να συνιστούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία καρδιονεφρικού συνδρόμου γνωστό ώς καρδιονεφρικό σύνδρομο με αναιμία. Η εμφάνιση αναιμίας στο πλαίσιο του καρδιονεφρικού συνδρόμου επηρεάζει δυσμενώς την πρόγνωση του συνδρόμου αποτελώντας ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και επιδείνωσης τόσο της καρδιακής όσο και της νεφρικής ανεπάρκειας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιαίτερης αυτής υποκατηγορίας παραμένει αμφιλεγόμενη με τις υπάρχουσες θεραπείες όπως η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου να εμφανίζουν μερική αποτελεσματικότητα. Πολλά υποσχόμενοι για το μέλλον αποτελούν οι αναστολείς των προλύλο-υδροξυλασών του επαγόμενου απο την υποξία παράγοντα.","It is long known that the heart and the kidneys interact in a special and unique way so that failure in one system affects the other via several pathophysiologic pathways. CVD is the leading cause of morbidity and mortality in patients with CKD and inversely CKD is a common disease in heart failure patients affecting almost half of them. The bi-directional nature of CRS has been recently elucidated, due to the increasing number of patients diagnosed with CRS. The term CRS has been widely used over the last decades to describe the condition under which cardiac or renal dysfunction leads to dysfunction or injury to the other organ, respectively. Despite the continuous influx of new data concerning the definition, pathogenetic mechanisms, and treatment of the syndrome there are still aspects of the syndrome remaining to be elucidated. The challenges faced in everyday clinical practice concerning the management of the syndrome are numerous. Among them is the use of a practical classification system favoring early diagnosis and intervention, the use of precise and easy-to-use in everyday practice biomarkers favoring the detection of the syndrome at its early stages, and the development of a therapeutic algorithm to deliver evidence-based, personalized therapy. Cardiac and renal failure often coexist with anemia constituting a special category of CRS called CRAS. Anemia in the context of CRS affects negatively prognosis, being an independent risk factor for the development and progression of both CVD and CKD. The therapeutic approach of CRAS remains controversial, as currently available therapies are partially efficient."],"dc:identifier":["uoadl:3223065","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223065"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Καρδιονεφρικό σύνδρομο: Προκλήσεις στην καθ΄ ημέρα κλινική πράξη και προτάσεις για αποτελεσματικότερη διαχείριση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:13Z"}