{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223173"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223173","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΝΕΩΝ 4-ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ 3-ΦΑΙΝΥΛΟΪΣΟΞΑΖΟΛΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟΥΣ Α3 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΑΔΕΝΟΣΙΝΗΣ","abstract":"Η αδενοσίνη είναι μια οργανική ένωση που εμφανίζεται ευρέως στη φύση με τη μορφή ποικίλων παραγώγων και παράγεται συνεχώς ενδοκυτταρικά, αλλά και εξωκυτταρικά μέσω μεταβολισμού των νουκλεοτιδίων της. Η αδενοσίνη είναι ο ενδογενής αγωνιστής των υποδοχέων αδενοσίνης (adenosine receptors, ARs). Οι υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α, A2Β, A3) ανήκουν στην κατηγορία των P1 πουρινεργικών υποδοχέων και συζεύγνυνται με G- πρωτεΐνες (G-protein coupled receptors, GPCRs), ενώ στους P2 πουρινεργικούς υποδοχείς, που εμφανίζουν μεγαλύτερη συγγένεια σύνδεσης με νουκλεοτίδια πουρίνης και πυριμιδίνης, η αδενοσίνη προσδένεται με τη μορφή του ATP και του ADP. Η αδενοσίνη εμπλέκεται, μέσω των υποδοχέων της, στη ρύθμιση πολλών βιολογικών λειτουργιών σε διάφορους ιστούς και συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι υπότυποι Α1 και Α3 συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gi/ο, και δρουν αναστέλλοντας την αδενυλική κυκλάση, μειώνοντας τα επίπεδα του cAMP (3′,5′-κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη) κατά την ενεργοποίησή τους. Οι Α2Α και Α2Β υποδοχείς συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gs και προκαλούν τη διέγερση της αδενυλικής κυκλάσης κατά τη ενεργοποίησή τους από την αδενοσίνη με αποτέλεσμα την αύξηση των ενδοκυτταρικών επιπέδων cAMP. Η δομή τους χαρακτηρίζεται από μία δέσμη 7 α-ελικών, καθεμία εκ των οποίων διαπερνά την κυτταρική μεμβράνη. Kάθε έλικα περιέχει 20-27 αμινοξέα, ενώ οι επτά αυτές έλικες συνδέονται μεταξύ τους με τρεις ενδοκυττάριους και τρεις εξωκυττάριους βρόγχους. Στην εξωκυττάρια περιοχή εντοπίζεται το Ν-τελικό άκρο ενώ στην ενδοκυττάρια περιοχή βρίσκεται το C-τελικό άκρο. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης του Εργαστηρίου της Φαρμακευτικής Χημείας του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ με την εύρεση ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα, μετά από εικονική σάρωση βιβλιοθήκης ενώσεων, μία ένωση με ισχυρή ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα Α3. Η ένωση αυτή είναι ένα ετεροκυκλικό παράγωγο, η (Z)-Ο-(3-(2,6- διχλωροφαινυλο)-5-μεθυλοϊσοξαζολο-4-καρβονυλο)-2-μεθυλοθειαζολ-4-υλοαμιδοξίμη. Η ένωση αυτή στους υπόλοιπους τρεις υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α και Α2Β) δεν εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης, γεγονός που υποδεικνύει μεγάλη εκλεκτικότητα ως προς τον υποδοχέα Α3. Δομικά ανάλογα της ανωτέρω ένωσης στα οποία έχει αντικατασταθεί ο πυρήνας του θειαζολίου με έναν πυριδινικό δακτύλιο εξακολουθούσαν να διαθέτουν ανταγωνιστική δράση για τον υποδοχέα Α3. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση κατά την πρόσδεση των αναλόγων αυτών στον υποδοχέα Α3.Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων κατάλληλα υποκατεστημένων αναλόγων, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι του Α3 υποδοχέα της αδενοσίνης και την εύρεση πιο δραστικών αναλόγων. Έτσι, συντέθηκε ένας αριθμός παραγώγων που φέρουν τον 2-πυριδινυλο ή τον 3-πυριδινυλο υποκαταστάτη αντί για τον θειαζολικό δακτύλιο. Τα παράγωγα αυτά είναι μη υποκατεστημένα στον πυριδινικό δακτύλιο ή φέρουν κάποιον υποκατάστατη σε συγκεκριμένες θέσεις του. Επίσης, συντέθηκαν δύο ανάλογα στα οποία μεταξύ του πυριδινικού δακτυλίου και της ομάδας της αμιδοξίμης παρεμβάλλεται ένα μεθυλένιο. Συντέθηκαν επίσης και ένα πυριμιδινικό και ένα βενζολικό ανάλογο, καθώς και δύο ανάλογα που φέρουν συμπυκνωμένο δικυκλικό αζωτούχο αρωματικό σύστημα, συγκεκριμένα, ένα ινδολικό και ένα πουρινικό ανάλογο. Τέλος, θέλοντας να εκτιμήσουμε την ακριβή επίδραση της ομάδας της καρβονυλοαμιδοξίμης στην εκδήλωση της ανταγωνιστικής δράσης, προχωρήσαμε στη σύνθεση ενός αριθμού αναλόγων στα οποία η ομάδα αυτή έχει ενσωματωθεί σε ένα δακτύλιο 1,2,4-οξαδιαζολίου.","abstract_html":"Η αδενοσίνη είναι μια οργανική ένωση που εμφανίζεται ευρέως στη φύση με τη μορφή ποικίλων παραγώγων και παράγεται συνεχώς ενδοκυτταρικά, αλλά και εξωκυτταρικά μέσω μεταβολισμού των νουκλεοτιδίων της. Η αδενοσίνη είναι ο ενδογενής αγωνιστής των υποδοχέων αδενοσίνης (adenosine receptors, ARs). Οι υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α, A2Β, A3) ανήκουν στην κατηγορία των P1 πουρινεργικών υποδοχέων και συζεύγνυνται με G- πρωτεΐνες (G-protein coupled receptors, GPCRs), ενώ στους P2 πουρινεργικούς υποδοχείς, που εμφανίζουν μεγαλύτερη συγγένεια σύνδεσης με νουκλεοτίδια πουρίνης και πυριμιδίνης, η αδενοσίνη προσδένεται με τη μορφή του ATP και του ADP. Η αδενοσίνη εμπλέκεται, μέσω των υποδοχέων της, στη ρύθμιση πολλών βιολογικών λειτουργιών σε διάφορους ιστούς και συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι υπότυποι Α1 και Α3 συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gi/ο, και δρουν αναστέλλοντας την αδενυλική κυκλάση, μειώνοντας τα επίπεδα του cAMP (3′,5′-κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη) κατά την ενεργοποίησή τους. Οι Α2Α και Α2Β υποδοχείς συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gs και προκαλούν τη διέγερση της αδενυλικής κυκλάσης κατά τη ενεργοποίησή τους από την αδενοσίνη με αποτέλεσμα την αύξηση των ενδοκυτταρικών επιπέδων cAMP. Η δομή τους χαρακτηρίζεται από μία δέσμη 7 α-ελικών, καθεμία εκ των οποίων διαπερνά την κυτταρική μεμβράνη. Kάθε έλικα περιέχει 20-27 αμινοξέα, ενώ οι επτά αυτές έλικες συνδέονται μεταξύ τους με τρεις ενδοκυττάριους και τρεις εξωκυττάριους βρόγχους. Στην εξωκυττάρια περιοχή εντοπίζεται το Ν-τελικό άκρο ενώ στην ενδοκυττάρια περιοχή βρίσκεται το C-τελικό άκρο. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης του Εργαστηρίου της Φαρμακευτικής Χημείας του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ με την εύρεση ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα, μετά από εικονική σάρωση βιβλιοθήκης ενώσεων, μία ένωση με ισχυρή ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα Α3. Η ένωση αυτή είναι ένα ετεροκυκλικό παράγωγο, η (Z)-Ο-(3-(2,6- διχλωροφαινυλο)-5-μεθυλοϊσοξαζολο-4-καρβονυλο)-2-μεθυλοθειαζολ-4-υλοαμιδοξίμη. Η ένωση αυτή στους υπόλοιπους τρεις υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α και Α2Β) δεν εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης, γεγονός που υποδεικνύει μεγάλη εκλεκτικότητα ως προς τον υποδοχέα Α3. Δομικά ανάλογα της ανωτέρω ένωσης στα οποία έχει αντικατασταθεί ο πυρήνας του θειαζολίου με έναν πυριδινικό δακτύλιο εξακολουθούσαν να διαθέτουν ανταγωνιστική δράση για τον υποδοχέα Α3. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση κατά την πρόσδεση των αναλόγων αυτών στον υποδοχέα Α3.Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων κατάλληλα υποκατεστημένων αναλόγων, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι του Α3 υποδοχέα της αδενοσίνης και την εύρεση πιο δραστικών αναλόγων. Έτσι, συντέθηκε ένας αριθμός παραγώγων που φέρουν τον 2-πυριδινυλο ή τον 3-πυριδινυλο υποκαταστάτη αντί για τον θειαζολικό δακτύλιο. Τα παράγωγα αυτά είναι μη υποκατεστημένα στον πυριδινικό δακτύλιο ή φέρουν κάποιον υποκατάστατη σε συγκεκριμένες θέσεις του. Επίσης, συντέθηκαν δύο ανάλογα στα οποία μεταξύ του πυριδινικού δακτυλίου και της ομάδας της αμιδοξίμης παρεμβάλλεται ένα μεθυλένιο. Συντέθηκαν επίσης και ένα πυριμιδινικό και ένα βενζολικό ανάλογο, καθώς και δύο ανάλογα που φέρουν συμπυκνωμένο δικυκλικό αζωτούχο αρωματικό σύστημα, συγκεκριμένα, ένα ινδολικό και ένα πουρινικό ανάλογο. Τέλος, θέλοντας να εκτιμήσουμε την ακριβή επίδραση της ομάδας της καρβονυλοαμιδοξίμης στην εκδήλωση της ανταγωνιστικής δράσης, προχωρήσαμε στη σύνθεση ενός αριθμού αναλόγων στα οποία η ομάδα αυτή έχει ενσωματωθεί σε ένα δακτύλιο 1,2,4-οξαδιαζολίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλκούνου Παναγούλα","Kalkounou Panagoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:15Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223173"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223173","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223173","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223173","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223173","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλκούνου Παναγούλα","Kalkounou Panagoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223173"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αδενοσίνη είναι μια οργανική ένωση που εμφανίζεται ευρέως στη φύση με τη μορφή ποικίλων παραγώγων και παράγεται συνεχώς ενδοκυτταρικά, αλλά και εξωκυτταρικά μέσω μεταβολισμού των νουκλεοτιδίων της. Η αδενοσίνη είναι ο ενδογενής αγωνιστής των υποδοχέων αδενοσίνης (adenosine receptors, ARs). Οι υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α, A2Β, A3) ανήκουν στην κατηγορία των P1 πουρινεργικών υποδοχέων και συζεύγνυνται με G- πρωτεΐνες (G-protein coupled receptors, GPCRs), ενώ στους P2 πουρινεργικούς υποδοχείς, που εμφανίζουν μεγαλύτερη συγγένεια σύνδεσης με νουκλεοτίδια πουρίνης και πυριμιδίνης, η αδενοσίνη προσδένεται με τη μορφή του ATP και του ADP. Η αδενοσίνη εμπλέκεται, μέσω των υποδοχέων της, στη ρύθμιση πολλών βιολογικών λειτουργιών σε διάφορους ιστούς και συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι υπότυποι Α1 και Α3 συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gi/ο, και δρουν αναστέλλοντας την αδενυλική κυκλάση, μειώνοντας τα επίπεδα του cAMP (3′,5′-κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη) κατά την ενεργοποίησή τους. Οι Α2Α και Α2Β υποδοχείς συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gs και προκαλούν τη διέγερση της αδενυλικής κυκλάσης κατά τη ενεργοποίησή τους από την αδενοσίνη με αποτέλεσμα την αύξηση των ενδοκυτταρικών επιπέδων cAMP. Η δομή τους χαρακτηρίζεται από μία δέσμη 7 α-ελικών, καθεμία εκ των οποίων διαπερνά την κυτταρική μεμβράνη. Kάθε έλικα περιέχει 20-27 αμινοξέα, ενώ οι επτά αυτές έλικες συνδέονται μεταξύ τους με τρεις ενδοκυττάριους και τρεις εξωκυττάριους βρόγχους. Στην εξωκυττάρια περιοχή εντοπίζεται το Ν-τελικό άκρο ενώ στην ενδοκυττάρια περιοχή βρίσκεται το C-τελικό άκρο. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης του Εργαστηρίου της Φαρμακευτικής Χημείας του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ με την εύρεση ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα, μετά από εικονική σάρωση βιβλιοθήκης ενώσεων, μία ένωση με ισχυρή ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα Α3. Η ένωση αυτή είναι ένα ετεροκυκλικό παράγωγο, η (Z)-Ο-(3-(2,6- διχλωροφαινυλο)-5-μεθυλοϊσοξαζολο-4-καρβονυλο)-2-μεθυλοθειαζολ-4-υλοαμιδοξίμη. Η ένωση αυτή στους υπόλοιπους τρεις υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α και Α2Β) δεν εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης, γεγονός που υποδεικνύει μεγάλη εκλεκτικότητα ως προς τον υποδοχέα Α3. Δομικά ανάλογα της ανωτέρω ένωσης στα οποία έχει αντικατασταθεί ο πυρήνας του θειαζολίου με έναν πυριδινικό δακτύλιο εξακολουθούσαν να διαθέτουν ανταγωνιστική δράση για τον υποδοχέα Α3. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση κατά την πρόσδεση των αναλόγων αυτών στον υποδοχέα Α3.Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων κατάλληλα υποκατεστημένων αναλόγων, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι του Α3 υποδοχέα της αδενοσίνης και την εύρεση πιο δραστικών αναλόγων. Έτσι, συντέθηκε ένας αριθμός παραγώγων που φέρουν τον 2-πυριδινυλο ή τον 3-πυριδινυλο υποκαταστάτη αντί για τον θειαζολικό δακτύλιο. Τα παράγωγα αυτά είναι μη υποκατεστημένα στον πυριδινικό δακτύλιο ή φέρουν κάποιον υποκατάστατη σε συγκεκριμένες θέσεις του. Επίσης, συντέθηκαν δύο ανάλογα στα οποία μεταξύ του πυριδινικού δακτυλίου και της ομάδας της αμιδοξίμης παρεμβάλλεται ένα μεθυλένιο. Συντέθηκαν επίσης και ένα πυριμιδινικό και ένα βενζολικό ανάλογο, καθώς και δύο ανάλογα που φέρουν συμπυκνωμένο δικυκλικό αζωτούχο αρωματικό σύστημα, συγκεκριμένα, ένα ινδολικό και ένα πουρινικό ανάλογο. Τέλος, θέλοντας να εκτιμήσουμε την ακριβή επίδραση της ομάδας της καρβονυλοαμιδοξίμης στην εκδήλωση της ανταγωνιστικής δράσης, προχωρήσαμε στη σύνθεση ενός αριθμού αναλόγων στα οποία η ομάδα αυτή έχει ενσωματωθεί σε ένα δακτύλιο 1,2,4-οξαδιαζολίου.","Adenosine is a widespread organic molecule that naturally exists in many forms. It is produced continuously intracellularly, and extracellularly through the metabolism of its nucleotides, and participates in a great number of metabolic processes. Adenosine is the endogenous agonist of the adenosine receptors (ARs). ARs (Α1, Α2Α, A2Β, A3) belong to the family of P1 purinergic receptors and are G-proteins coupled receptors (GPCRs), while P2 purinergic receptors, that bind purine and pyrimidine nucleotides, have as more suitable ligands the adenosine nucleotides ATP and ADP. Adenosine is implicated, through its receptors, in many biological processes throughout the human body and affects the physiology of many tissues and systems, such as the cardiovascular, the respiratory and the central nervous system. A1 and A3 receptors are Gi/o coupled receptors and, upon activation, they inhibit adenylate cyclase, resulting in the decrease of cAMP levels. On the contrary, A2A and A2B receptors are Gs coupled receptors and, upon activation, they stimulate adenylate cyclase, resulting in the increase of intracellular cAMP levels. All four ARs present a common structure of seven transmembrane α-helices with an extracellular amino terminus and an intracellular carboxylic terminus. Each helix consists of 20-27 aminoacids, and the seven helices are linked by three intracellular and three extracellular loops. With the aim to discover novel derivatives that can act either as agonists or antagonists of the ARs, our research group in the Laboratory of Pharmaceutical Chemistry of the Department of Pharmacy of NKUA has recently identified, upon screening of a compound library, a lead compound that can act as a potent and selective A3 antagonist. This novel antagonist is (Z)-Ο-(3-(2,6-dichlorophenyl)-5-methylisoxazol-4-carbonyl)-2-methylthiazol-4- ylamidoxime. Structural analogues of the lead compound, where the thiazole ring was replaced by a pyridine ring, proved to be also potent antagonists for the A3AR. Molecular docking simulations indicated the possible binding conformation of these derivatives in the receptor. Based on the aforementioned findings, in this work we were involved with the design and synthesis of new suitably substituted analogues of the lead compound, in order to investigate the effect of the different substituents on the antagonistic activity and to obtain more potent derivatives. Thus, a number of new compounds possessing a substituted or not pyridine ring instead of the thiazole were synthesized. Furthermore, we synthesized two analogues where a methylene group was inserted between the pyridine ring and the amidoxime moiety. Additionally, a number of derivatives, where the pyridine moiety was replaced with a pyrimidine, a phenyl, an indole or a purine ring were prepared. Finally, in order to estimate theexact effect of the amidoxime group on the antagonistic activity of our lead compound, a number of derivatives where the amidoxime group was incorporated into a 1,2,4-oxadiazole ring were synthesized. Keywords: Adenosine, G-protein coupled receptors, A3 receptor, amidoximes, 3-aryl-5- methylisoxazole-4-carboxylic acid, 1,2,4-oxadiazole"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΝΕΩΝ 4-ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ 3-ΦΑΙΝΥΛΟΪΣΟΞΑΖΟΛΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟΥΣ Α3 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΑΔΕΝΟΣΙΝΗΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλκούνου Παναγούλα","Kalkounou Panagoula"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η αδενοσίνη είναι μια οργανική ένωση που εμφανίζεται ευρέως στη φύση με τη μορφή ποικίλων παραγώγων και παράγεται συνεχώς ενδοκυτταρικά, αλλά και εξωκυτταρικά μέσω μεταβολισμού των νουκλεοτιδίων της. Η αδενοσίνη είναι ο ενδογενής αγωνιστής των υποδοχέων αδενοσίνης (adenosine receptors, ARs). Οι υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α, A2Β, A3) ανήκουν στην κατηγορία των P1 πουρινεργικών υποδοχέων και συζεύγνυνται με G- πρωτεΐνες (G-protein coupled receptors, GPCRs), ενώ στους P2 πουρινεργικούς υποδοχείς, που εμφανίζουν μεγαλύτερη συγγένεια σύνδεσης με νουκλεοτίδια πουρίνης και πυριμιδίνης, η αδενοσίνη προσδένεται με τη μορφή του ATP και του ADP. Η αδενοσίνη εμπλέκεται, μέσω των υποδοχέων της, στη ρύθμιση πολλών βιολογικών λειτουργιών σε διάφορους ιστούς και συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι υπότυποι Α1 και Α3 συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gi/ο, και δρουν αναστέλλοντας την αδενυλική κυκλάση, μειώνοντας τα επίπεδα του cAMP (3′,5′-κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη) κατά την ενεργοποίησή τους. Οι Α2Α και Α2Β υποδοχείς συζεύγνυνται με πρωτεΐνες Gs και προκαλούν τη διέγερση της αδενυλικής κυκλάσης κατά τη ενεργοποίησή τους από την αδενοσίνη με αποτέλεσμα την αύξηση των ενδοκυτταρικών επιπέδων cAMP. Η δομή τους χαρακτηρίζεται από μία δέσμη 7 α-ελικών, καθεμία εκ των οποίων διαπερνά την κυτταρική μεμβράνη. Kάθε έλικα περιέχει 20-27 αμινοξέα, ενώ οι επτά αυτές έλικες συνδέονται μεταξύ τους με τρεις ενδοκυττάριους και τρεις εξωκυττάριους βρόγχους. Στην εξωκυττάρια περιοχή εντοπίζεται το Ν-τελικό άκρο ενώ στην ενδοκυττάρια περιοχή βρίσκεται το C-τελικό άκρο. Στο πλαίσιο της ενασχόλησης του Εργαστηρίου της Φαρμακευτικής Χημείας του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ με την εύρεση ενώσεων που μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές στους υποδοχείς της αδενοσίνης, ανακαλύφθηκε πρόσφατα, μετά από εικονική σάρωση βιβλιοθήκης ενώσεων, μία ένωση με ισχυρή ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα Α3. Η ένωση αυτή είναι ένα ετεροκυκλικό παράγωγο, η (Z)-Ο-(3-(2,6- διχλωροφαινυλο)-5-μεθυλοϊσοξαζολο-4-καρβονυλο)-2-μεθυλοθειαζολ-4-υλοαμιδοξίμη. Η ένωση αυτή στους υπόλοιπους τρεις υποδοχείς της αδενοσίνης (Α1, Α2Α και Α2Β) δεν εμφάνισε ικανότητα πρόσδεσης, γεγονός που υποδεικνύει μεγάλη εκλεκτικότητα ως προς τον υποδοχέα Α3. Δομικά ανάλογα της ανωτέρω ένωσης στα οποία έχει αντικατασταθεί ο πυρήνας του θειαζολίου με έναν πυριδινικό δακτύλιο εξακολουθούσαν να διαθέτουν ανταγωνιστική δράση για τον υποδοχέα Α3. Μελέτες μοριακής προσομοίωσης κατέδειξαν την πιθανή διευθέτηση κατά την πρόσδεση των αναλόγων αυτών στον υποδοχέα Α3.Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με τον σχεδιασμό και την σύνθεση νέων κατάλληλα υποκατεστημένων αναλόγων, με σκοπό την μελέτη της επίδρασης των διαφορετικών υποκαταστατών στην ανταγωνιστική δράση έναντι του Α3 υποδοχέα της αδενοσίνης και την εύρεση πιο δραστικών αναλόγων. Έτσι, συντέθηκε ένας αριθμός παραγώγων που φέρουν τον 2-πυριδινυλο ή τον 3-πυριδινυλο υποκαταστάτη αντί για τον θειαζολικό δακτύλιο. Τα παράγωγα αυτά είναι μη υποκατεστημένα στον πυριδινικό δακτύλιο ή φέρουν κάποιον υποκατάστατη σε συγκεκριμένες θέσεις του. Επίσης, συντέθηκαν δύο ανάλογα στα οποία μεταξύ του πυριδινικού δακτυλίου και της ομάδας της αμιδοξίμης παρεμβάλλεται ένα μεθυλένιο. Συντέθηκαν επίσης και ένα πυριμιδινικό και ένα βενζολικό ανάλογο, καθώς και δύο ανάλογα που φέρουν συμπυκνωμένο δικυκλικό αζωτούχο αρωματικό σύστημα, συγκεκριμένα, ένα ινδολικό και ένα πουρινικό ανάλογο. Τέλος, θέλοντας να εκτιμήσουμε την ακριβή επίδραση της ομάδας της καρβονυλοαμιδοξίμης στην εκδήλωση της ανταγωνιστικής δράσης, προχωρήσαμε στη σύνθεση ενός αριθμού αναλόγων στα οποία η ομάδα αυτή έχει ενσωματωθεί σε ένα δακτύλιο 1,2,4-οξαδιαζολίου.","Adenosine is a widespread organic molecule that naturally exists in many forms. It is produced continuously intracellularly, and extracellularly through the metabolism of its nucleotides, and participates in a great number of metabolic processes. Adenosine is the endogenous agonist of the adenosine receptors (ARs). ARs (Α1, Α2Α, A2Β, A3) belong to the family of P1 purinergic receptors and are G-proteins coupled receptors (GPCRs), while P2 purinergic receptors, that bind purine and pyrimidine nucleotides, have as more suitable ligands the adenosine nucleotides ATP and ADP. Adenosine is implicated, through its receptors, in many biological processes throughout the human body and affects the physiology of many tissues and systems, such as the cardiovascular, the respiratory and the central nervous system. A1 and A3 receptors are Gi/o coupled receptors and, upon activation, they inhibit adenylate cyclase, resulting in the decrease of cAMP levels. On the contrary, A2A and A2B receptors are Gs coupled receptors and, upon activation, they stimulate adenylate cyclase, resulting in the increase of intracellular cAMP levels. All four ARs present a common structure of seven transmembrane α-helices with an extracellular amino terminus and an intracellular carboxylic terminus. Each helix consists of 20-27 aminoacids, and the seven helices are linked by three intracellular and three extracellular loops. With the aim to discover novel derivatives that can act either as agonists or antagonists of the ARs, our research group in the Laboratory of Pharmaceutical Chemistry of the Department of Pharmacy of NKUA has recently identified, upon screening of a compound library, a lead compound that can act as a potent and selective A3 antagonist. This novel antagonist is (Z)-Ο-(3-(2,6-dichlorophenyl)-5-methylisoxazol-4-carbonyl)-2-methylthiazol-4- ylamidoxime. Structural analogues of the lead compound, where the thiazole ring was replaced by a pyridine ring, proved to be also potent antagonists for the A3AR. Molecular docking simulations indicated the possible binding conformation of these derivatives in the receptor. Based on the aforementioned findings, in this work we were involved with the design and synthesis of new suitably substituted analogues of the lead compound, in order to investigate the effect of the different substituents on the antagonistic activity and to obtain more potent derivatives. Thus, a number of new compounds possessing a substituted or not pyridine ring instead of the thiazole were synthesized. Furthermore, we synthesized two analogues where a methylene group was inserted between the pyridine ring and the amidoxime moiety. Additionally, a number of derivatives, where the pyridine moiety was replaced with a pyrimidine, a phenyl, an indole or a purine ring were prepared. Finally, in order to estimate theexact effect of the amidoxime group on the antagonistic activity of our lead compound, a number of derivatives where the amidoxime group was incorporated into a 1,2,4-oxadiazole ring were synthesized. Keywords: Adenosine, G-protein coupled receptors, A3 receptor, amidoximes, 3-aryl-5- methylisoxazole-4-carboxylic acid, 1,2,4-oxadiazole"],"dc:identifier":["uoadl:3223173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223173"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΝΕΩΝ 4-ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ 3-ΦΑΙΝΥΛΟΪΣΟΞΑΖΟΛΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟΥΣ Α3 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΑΔΕΝΟΣΙΝΗΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:15Z"}