{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223388"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223388","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The effect of oral factors on the dietary choices of older community-dwelling Greeks","abstract":"Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ στοματικών παραγόντων και διατροφικών επιλογών σε Έλληνες ηλικιωμένους που διαβιούν στην Κοινότητα, με δύο στόχους. Ο πρώτος στόχος είχε σκοπό την αξιολόγηση των κοινωνικοϊατρικών και στοματικών παραγόντων που επηρεάζουν τη μασητική επίδοση, ενώ ο δεύτερος στόχος τη διερεύνηση της επίδρασης των στοματικών παραγόντων στην υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής (ΜΔ). Μεθοδολογία: Το δείγμα περιλάμβανε άτομα άνω των 60 ετών που κατοικούσαν στην Κοινότητα και επισκέπτονταν Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) στον Τομέα της Αθήνας της Περιφέρειας Αττικής. Η μελέτη περιλάμβανε λήψη συνέντευξης με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων και κλινική εξέταση. Οι συνεντεύξεις κατέγραψαν δημογραφικά και κοινωνικοϊατρικά δεδομένα, στοματικά παράπονα και οδοντιατρικές συνήθειες. H κλινική εξέταση περιλάμβανε δείκτες σχετικά με την κατάσταση των στοματικών ιστών και των κινητών προσθετικών εργασιών. Καταγράφηκε ο αριθμός των φυσικών δοντιών, η κινητικότητα των δοντιών, ο αριθμός των ζευγών ανταγωνιστών (μασητικών μονάδων), και η παρουσία και ποιότητα των κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων. Η μασητική επίδοση αξιολογήθηκε με τη μάσηση ειδικής δίχρωμης τσίχλας (Hue-check Gum, University of Bern) και την ψηφιακή ανάλυσή της χρησιμοποιώντας το λογισμικό πρόγραμμα View Gum (dHAL Software, Greece). Η υιοθέτηση της ΜΔ αξιολογήθηκε με τον δείκτη MDI_BNC4H (εύρος: 0–14) και η ξηροστομία με τον Δείκτη Ξηροστομίας (Xerostomia Inventory). Η στατιστική ανάλυση περιλάμβανε α) μονομεταβλητές αναλύσεις όπως μονομεταβλητή εκατοστότομη παλινδρόμηση, μονομεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση και Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, και β) πολυμεταβλητές αναλύσεις όπως εκατοστότομη παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών και πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών χρησιμοποιώντας ως εξαρτημένες μεταβλητές τη μασητική επίδοση και τον βαθμό υιοθέτησης της ΜΔ αντίστοιχα. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο p≤0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 130 άτομα, 97 γυναίκες και 33 άνδρες (εύρος: 60–93 ετών), με μέση ηλικία τα 73,9 ± 8,5 έτη. Η πλειοψηφία ήταν είτε έγγαμοι (48,5%) είτε χήροι (46,2%). Το 46,5% είχε λάβει ≤6 χρόνια εκπαίδευσης και μόνο 41 άτομα (31,5%) είχαν λάβει περισσότερα από 12 χρόνια εκπαίδευσης. Ενεργοί καπνιστές ήταν μόνο το 12,3%. Κατανάλωναν κατά μέσο όρο 3,1 ± 2,3 διαφορετικά φάρμακα κάθε μέρα (εύρος: 0–13) και είχαν μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 28,5 ± 4,7 (εύρος: 20,3–49,9). Πενήντα εννέα συμμετέχοντες (45,4%) είχαν περισσότερα από 20 δόντια, 30 (23,1%) είχαν από 11 έως 20 δόντια και 20 (15,4%) ήταν ολικά νωδοί. Στους ενόδοντες, ο μέσος αριθμός δοντιών ήταν 18,7±8,3 (εύρος 1-31). Ο μέσος αριθμός μασητικών επαφών μεταξύ φυσικών ή προσθετικών δοντιών (συγκλίνοντα ζεύγη ανταγωνιστών δοντιών) ήταν 10,5±3,1 (εύρος: 2-16), με την πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,5%) να έχει περισσότερες από 10 μασητικές επαφές. Δεκαέξι συμμετέχοντες (14,6%) παρουσίασαν βαθμό κινητικότητας δοντιών #2 ή #3 σε περισσότερο από το 10% των δοντιών τους. Πενήντα οκτώ άτομα (44,6%) έφεραν διάφορους τύπους κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, ενώ και τα 20 ολικά νωδά άτομα έφεραν ζεύγος ολικών οδοντοστοιχιών. Εβδομήντα δύο συμμετέχοντες (55,4%) ανέφεραν ότι είχαν πολύ καλή ή καλή κατάσταση στοματικής υγείας. Συνολικά 111 (85,4%) ανέφεραν ότι είχαν «πολύ καλή» ή «καλή» μασητική ικανότητα, 14 (10,8%) μέτρια και 5 (3,9%) κακή ή πολύ κακή μασητική ικανότητα. Ο βαθμός υιοθέτησης της ΜΔ κυμαινόταν από 3 έως 9 (5,6 ± 1,4). Οι μονομεταβλητές αναλύσεις αποκάλυψαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις (p≤0,05) μεταξύ της μικρότερης μασητικής επίδοσης και της μεγαλύτερης ηλικίας, της αγαμίας σε σχέση με τη χηρεία, της κακής υποκειμενικής μασητικής ικανότητας, της χρήσης κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, της χρήσης ολικής οδοντοστοιχίας, του πόνου που προκαλείται από την οδοντοστοιχία άνω γνάθου, του μικρότερου αριθμού των δοντιών, της ολικής νωδότητας, της αυξημένης κινητικότητας των δοντιών, του μικρότερου αριθμού οπίσθιων μασητικών επαφών αλλά και όλων των μασητικών επαφών (φυσικών ή προσθετικών), της κακής συγκράτησης των κάτω μερικών οδοντοστοιχιών και της κακής σύγκλεισης οδοντοστοιχιών. Επιπλέον, οι παράμετροι που επηρέασαν θετικά το επίπεδο υιοθέτησης της ΜΔ ήταν η καλύτερη μασητική επίδοση, ο μικρότερος αριθμός φαρμάκων την ημέρα, ο χαμηλότερος ΔΜΣ και η απουσία καπνίσματος. Οι πολυμεταβλητές αναλύσεις έδειξαν ότι ο μικρότερος αριθμός φυσικών δοντιών (95% CI: -0,02– 0,01, p<0,001), η χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών στους ολικά νωδούς ασθενείς (95% CI: 0,09–0,35, p=0,001) και τα μεγαλύτερα ποσοστά δοντιών με μεγάλη κινητικότητα (95% CI: 0,07– 0,82, p=0,020) συσχετίστηκαν με χαμηλότερη μασητική επίδοση. Ο μικρότερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε σημαντικά με τον υψηλότερο ΔΜΣ (95% CI: − 0,10 – 0,00, p = 0,047) και τη χαμηλότερη μασητική επίδοση (95% CI: − 2,23–0,00, p = 0,050). Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας υπόψιν τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης, σε ένα δείγμα λειτουργικά ανεξάρτητων ηλικιωμένων Ελλήνων που ζούσαν σε αστική περιοχή. ο μεγαλύτερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε με την υψηλότερη μασητική επίδοση και τον χαμηλότερο ΔΜΣ. Επιπρόσθετα, η χαμηλότερη μασητική επίδοση συσχετίστηκε με μικρότερο αριθμό δοντιών, αυξημένο επιπολασμό δοντιών με μεγάλη κινητικότητα και με τη χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών από τους ολικά νωδούς ασθενείς. Η διατήρηση ή η βελτίωση της μασητικής επίδοσης με έγκαιρες προληπτικές παρεμβάσεις για τη διατήρηση των φυσικών δοντιών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της περιοδοντικής νόσου μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής στους ηλικιωμένους ενήλικες.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ στοματικών παραγόντων και διατροφικών επιλογών σε Έλληνες ηλικιωμένους που διαβιούν στην Κοινότητα, με δύο στόχους. Ο πρώτος στόχος είχε σκοπό την αξιολόγηση των κοινωνικοϊατρικών και στοματικών παραγόντων που επηρεάζουν τη μασητική επίδοση, ενώ ο δεύτερος στόχος τη διερεύνηση της επίδρασης των στοματικών παραγόντων στην υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής (ΜΔ). Μεθοδολογία: Το δείγμα περιλάμβανε άτομα άνω των 60 ετών που κατοικούσαν στην Κοινότητα και επισκέπτονταν Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) στον Τομέα της Αθήνας της Περιφέρειας Αττικής. Η μελέτη περιλάμβανε λήψη συνέντευξης με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων και κλινική εξέταση. Οι συνεντεύξεις κατέγραψαν δημογραφικά και κοινωνικοϊατρικά δεδομένα, στοματικά παράπονα και οδοντιατρικές συνήθειες. H κλινική εξέταση περιλάμβανε δείκτες σχετικά με την κατάσταση των στοματικών ιστών και των κινητών προσθετικών εργασιών. Καταγράφηκε ο αριθμός των φυσικών δοντιών, η κινητικότητα των δοντιών, ο αριθμός των ζευγών ανταγωνιστών (μασητικών μονάδων), και η παρουσία και ποιότητα των κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων. Η μασητική επίδοση αξιολογήθηκε με τη μάσηση ειδικής δίχρωμης τσίχλας (Hue-check Gum, University of Bern) και την ψηφιακή ανάλυσή της χρησιμοποιώντας το λογισμικό πρόγραμμα View Gum (dHAL Software, Greece). Η υιοθέτηση της ΜΔ αξιολογήθηκε με τον δείκτη MDI_BNC4H (εύρος: 0–14) και η ξηροστομία με τον Δείκτη Ξηροστομίας (Xerostomia Inventory). Η στατιστική ανάλυση περιλάμβανε α) μονομεταβλητές αναλύσεις όπως μονομεταβλητή εκατοστότομη παλινδρόμηση, μονομεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση και Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, και β) πολυμεταβλητές αναλύσεις όπως εκατοστότομη παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών και πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών χρησιμοποιώντας ως εξαρτημένες μεταβλητές τη μασητική επίδοση και τον βαθμό υιοθέτησης της ΜΔ αντίστοιχα. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο p≤0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 130 άτομα, 97 γυναίκες και 33 άνδρες (εύρος: 60–93 ετών), με μέση ηλικία τα 73,9 ± 8,5 έτη. Η πλειοψηφία ήταν είτε έγγαμοι (48,5%) είτε χήροι (46,2%). Το 46,5% είχε λάβει ≤6 χρόνια εκπαίδευσης και μόνο 41 άτομα (31,5%) είχαν λάβει περισσότερα από 12 χρόνια εκπαίδευσης. Ενεργοί καπνιστές ήταν μόνο το 12,3%. Κατανάλωναν κατά μέσο όρο 3,1 ± 2,3 διαφορετικά φάρμακα κάθε μέρα (εύρος: 0–13) και είχαν μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 28,5 ± 4,7 (εύρος: 20,3–49,9). Πενήντα εννέα συμμετέχοντες (45,4%) είχαν περισσότερα από 20 δόντια, 30 (23,1%) είχαν από 11 έως 20 δόντια και 20 (15,4%) ήταν ολικά νωδοί. Στους ενόδοντες, ο μέσος αριθμός δοντιών ήταν 18,7±8,3 (εύρος 1-31). Ο μέσος αριθμός μασητικών επαφών μεταξύ φυσικών ή προσθετικών δοντιών (συγκλίνοντα ζεύγη ανταγωνιστών δοντιών) ήταν 10,5±3,1 (εύρος: 2-16), με την πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,5%) να έχει περισσότερες από 10 μασητικές επαφές. Δεκαέξι συμμετέχοντες (14,6%) παρουσίασαν βαθμό κινητικότητας δοντιών #2 ή #3 σε περισσότερο από το 10% των δοντιών τους. Πενήντα οκτώ άτομα (44,6%) έφεραν διάφορους τύπους κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, ενώ και τα 20 ολικά νωδά άτομα έφεραν ζεύγος ολικών οδοντοστοιχιών. Εβδομήντα δύο συμμετέχοντες (55,4%) ανέφεραν ότι είχαν πολύ καλή ή καλή κατάσταση στοματικής υγείας. Συνολικά 111 (85,4%) ανέφεραν ότι είχαν «πολύ καλή» ή «καλή» μασητική ικανότητα, 14 (10,8%) μέτρια και 5 (3,9%) κακή ή πολύ κακή μασητική ικανότητα. Ο βαθμός υιοθέτησης της ΜΔ κυμαινόταν από 3 έως 9 (5,6 ± 1,4). Οι μονομεταβλητές αναλύσεις αποκάλυψαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις (p≤0,05) μεταξύ της μικρότερης μασητικής επίδοσης και της μεγαλύτερης ηλικίας, της αγαμίας σε σχέση με τη χηρεία, της κακής υποκειμενικής μασητικής ικανότητας, της χρήσης κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, της χρήσης ολικής οδοντοστοιχίας, του πόνου που προκαλείται από την οδοντοστοιχία άνω γνάθου, του μικρότερου αριθμού των δοντιών, της ολικής νωδότητας, της αυξημένης κινητικότητας των δοντιών, του μικρότερου αριθμού οπίσθιων μασητικών επαφών αλλά και όλων των μασητικών επαφών (φυσικών ή προσθετικών), της κακής συγκράτησης των κάτω μερικών οδοντοστοιχιών και της κακής σύγκλεισης οδοντοστοιχιών. Επιπλέον, οι παράμετροι που επηρέασαν θετικά το επίπεδο υιοθέτησης της ΜΔ ήταν η καλύτερη μασητική επίδοση, ο μικρότερος αριθμός φαρμάκων την ημέρα, ο χαμηλότερος ΔΜΣ και η απουσία καπνίσματος. Οι πολυμεταβλητές αναλύσεις έδειξαν ότι ο μικρότερος αριθμός φυσικών δοντιών (95% CI: -0,02– 0,01, p&lt;0,001), η χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών στους ολικά νωδούς ασθενείς (95% CI: 0,09–0,35, p=0,001) και τα μεγαλύτερα ποσοστά δοντιών με μεγάλη κινητικότητα (95% CI: 0,07– 0,82, p=0,020) συσχετίστηκαν με χαμηλότερη μασητική επίδοση. Ο μικρότερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε σημαντικά με τον υψηλότερο ΔΜΣ (95% CI: − 0,10 – 0,00, p = 0,047) και τη χαμηλότερη μασητική επίδοση (95% CI: − 2,23–0,00, p = 0,050). Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας υπόψιν τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης, σε ένα δείγμα λειτουργικά ανεξάρτητων ηλικιωμένων Ελλήνων που ζούσαν σε αστική περιοχή. ο μεγαλύτερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε με την υψηλότερη μασητική επίδοση και τον χαμηλότερο ΔΜΣ. Επιπρόσθετα, η χαμηλότερη μασητική επίδοση συσχετίστηκε με μικρότερο αριθμό δοντιών, αυξημένο επιπολασμό δοντιών με μεγάλη κινητικότητα και με τη χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών από τους ολικά νωδούς ασθενείς. Η διατήρηση ή η βελτίωση της μασητικής επίδοσης με έγκαιρες προληπτικές παρεμβάσεις για τη διατήρηση των φυσικών δοντιών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της περιοδοντικής νόσου μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής στους ηλικιωμένους ενήλικες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούσιου Ανδριάννα","Bousiou Andrianna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223388"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223388","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223388","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223388","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223388","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούσιου Ανδριάννα","Bousiou Andrianna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223388"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ στοματικών παραγόντων και διατροφικών επιλογών σε Έλληνες ηλικιωμένους που διαβιούν στην Κοινότητα, με δύο στόχους. Ο πρώτος στόχος είχε σκοπό την αξιολόγηση των κοινωνικοϊατρικών και στοματικών παραγόντων που επηρεάζουν τη μασητική επίδοση, ενώ ο δεύτερος στόχος τη διερεύνηση της επίδρασης των στοματικών παραγόντων στην υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής (ΜΔ). Μεθοδολογία: Το δείγμα περιλάμβανε άτομα άνω των 60 ετών που κατοικούσαν στην Κοινότητα και επισκέπτονταν Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) στον Τομέα της Αθήνας της Περιφέρειας Αττικής. Η μελέτη περιλάμβανε λήψη συνέντευξης με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων και κλινική εξέταση. Οι συνεντεύξεις κατέγραψαν δημογραφικά και κοινωνικοϊατρικά δεδομένα, στοματικά παράπονα και οδοντιατρικές συνήθειες. H κλινική εξέταση περιλάμβανε δείκτες σχετικά με την κατάσταση των στοματικών ιστών και των κινητών προσθετικών εργασιών. Καταγράφηκε ο αριθμός των φυσικών δοντιών, η κινητικότητα των δοντιών, ο αριθμός των ζευγών ανταγωνιστών (μασητικών μονάδων), και η παρουσία και ποιότητα των κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων. Η μασητική επίδοση αξιολογήθηκε με τη μάσηση ειδικής δίχρωμης τσίχλας (Hue-check Gum, University of Bern) και την ψηφιακή ανάλυσή της χρησιμοποιώντας το λογισμικό πρόγραμμα View Gum (dHAL Software, Greece). Η υιοθέτηση της ΜΔ αξιολογήθηκε με τον δείκτη MDI_BNC4H (εύρος: 0–14) και η ξηροστομία με τον Δείκτη Ξηροστομίας (Xerostomia Inventory). Η στατιστική ανάλυση περιλάμβανε α) μονομεταβλητές αναλύσεις όπως μονομεταβλητή εκατοστότομη παλινδρόμηση, μονομεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση και Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, και β) πολυμεταβλητές αναλύσεις όπως εκατοστότομη παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών και πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών χρησιμοποιώντας ως εξαρτημένες μεταβλητές τη μασητική επίδοση και τον βαθμό υιοθέτησης της ΜΔ αντίστοιχα. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο p≤0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 130 άτομα, 97 γυναίκες και 33 άνδρες (εύρος: 60–93 ετών), με μέση ηλικία τα 73,9 ± 8,5 έτη. Η πλειοψηφία ήταν είτε έγγαμοι (48,5%) είτε χήροι (46,2%). Το 46,5% είχε λάβει ≤6 χρόνια εκπαίδευσης και μόνο 41 άτομα (31,5%) είχαν λάβει περισσότερα από 12 χρόνια εκπαίδευσης. Ενεργοί καπνιστές ήταν μόνο το 12,3%. Κατανάλωναν κατά μέσο όρο 3,1 ± 2,3 διαφορετικά φάρμακα κάθε μέρα (εύρος: 0–13) και είχαν μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 28,5 ± 4,7 (εύρος: 20,3–49,9). Πενήντα εννέα συμμετέχοντες (45,4%) είχαν περισσότερα από 20 δόντια, 30 (23,1%) είχαν από 11 έως 20 δόντια και 20 (15,4%) ήταν ολικά νωδοί. Στους ενόδοντες, ο μέσος αριθμός δοντιών ήταν 18,7±8,3 (εύρος 1-31). Ο μέσος αριθμός μασητικών επαφών μεταξύ φυσικών ή προσθετικών δοντιών (συγκλίνοντα ζεύγη ανταγωνιστών δοντιών) ήταν 10,5±3,1 (εύρος: 2-16), με την πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,5%) να έχει περισσότερες από 10 μασητικές επαφές. Δεκαέξι συμμετέχοντες (14,6%) παρουσίασαν βαθμό κινητικότητας δοντιών #2 ή #3 σε περισσότερο από το 10% των δοντιών τους. Πενήντα οκτώ άτομα (44,6%) έφεραν διάφορους τύπους κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, ενώ και τα 20 ολικά νωδά άτομα έφεραν ζεύγος ολικών οδοντοστοιχιών. Εβδομήντα δύο συμμετέχοντες (55,4%) ανέφεραν ότι είχαν πολύ καλή ή καλή κατάσταση στοματικής υγείας. Συνολικά 111 (85,4%) ανέφεραν ότι είχαν «πολύ καλή» ή «καλή» μασητική ικανότητα, 14 (10,8%) μέτρια και 5 (3,9%) κακή ή πολύ κακή μασητική ικανότητα. Ο βαθμός υιοθέτησης της ΜΔ κυμαινόταν από 3 έως 9 (5,6 ± 1,4). Οι μονομεταβλητές αναλύσεις αποκάλυψαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις (p≤0,05) μεταξύ της μικρότερης μασητικής επίδοσης και της μεγαλύτερης ηλικίας, της αγαμίας σε σχέση με τη χηρεία, της κακής υποκειμενικής μασητικής ικανότητας, της χρήσης κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, της χρήσης ολικής οδοντοστοιχίας, του πόνου που προκαλείται από την οδοντοστοιχία άνω γνάθου, του μικρότερου αριθμού των δοντιών, της ολικής νωδότητας, της αυξημένης κινητικότητας των δοντιών, του μικρότερου αριθμού οπίσθιων μασητικών επαφών αλλά και όλων των μασητικών επαφών (φυσικών ή προσθετικών), της κακής συγκράτησης των κάτω μερικών οδοντοστοιχιών και της κακής σύγκλεισης οδοντοστοιχιών. Επιπλέον, οι παράμετροι που επηρέασαν θετικά το επίπεδο υιοθέτησης της ΜΔ ήταν η καλύτερη μασητική επίδοση, ο μικρότερος αριθμός φαρμάκων την ημέρα, ο χαμηλότερος ΔΜΣ και η απουσία καπνίσματος. Οι πολυμεταβλητές αναλύσεις έδειξαν ότι ο μικρότερος αριθμός φυσικών δοντιών (95% CI: -0,02– 0,01, p<0,001), η χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών στους ολικά νωδούς ασθενείς (95% CI: 0,09–0,35, p=0,001) και τα μεγαλύτερα ποσοστά δοντιών με μεγάλη κινητικότητα (95% CI: 0,07– 0,82, p=0,020) συσχετίστηκαν με χαμηλότερη μασητική επίδοση. Ο μικρότερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε σημαντικά με τον υψηλότερο ΔΜΣ (95% CI: − 0,10 – 0,00, p = 0,047) και τη χαμηλότερη μασητική επίδοση (95% CI: − 2,23–0,00, p = 0,050). Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας υπόψιν τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης, σε ένα δείγμα λειτουργικά ανεξάρτητων ηλικιωμένων Ελλήνων που ζούσαν σε αστική περιοχή. ο μεγαλύτερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε με την υψηλότερη μασητική επίδοση και τον χαμηλότερο ΔΜΣ. Επιπρόσθετα, η χαμηλότερη μασητική επίδοση συσχετίστηκε με μικρότερο αριθμό δοντιών, αυξημένο επιπολασμό δοντιών με μεγάλη κινητικότητα και με τη χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών από τους ολικά νωδούς ασθενείς. Η διατήρηση ή η βελτίωση της μασητικής επίδοσης με έγκαιρες προληπτικές παρεμβάσεις για τη διατήρηση των φυσικών δοντιών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της περιοδοντικής νόσου μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής στους ηλικιωμένους ενήλικες.","Aim: The aim of this study was to explore the association between oral factors and dietary choices in Greek community-dwelling older adults, including two objectives. The first objective aimed to assess the sociomedical and oral factors affecting masticatory performance, while the second objective aimed to investigate the impact of oral factors on the adherence to the Mediterranean diet (MD). Materials and methods: The sample included community-dwelling persons over 60 years of age visiting Open Care Community Centers for Older People in Metropolitan Athens, Greece. Oral interviews recorded demographic and sociomedical information, subjective oral complaints, and dental habits. An oral and denture examination was performed including number of natural teeth, tooth mobility, number of occluding tooth pairs, and removable dentures’ prevalence and quality, and an evaluation of the masticatory performance using a mixing ability test with two-colour chewing gum (Hue-check Gum, University of Bern) that was digitally analysed using the View Gum software program (dHAL Software, Greece). Adherence to MD was assessed using the MDI_BNC4H index (range: 0–14) and xerostomia was assessed using the validated in Greek Xerostomia Inventory. Statistical analysis included a) univariate analyses using univariate quantile regression, univariate linear regression and Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, and b) multivariable analyses using multivariable quantile regression with backward elimination of nonsignificant predictors and multivariable linear regression modelling with backward elimination of nonsignificant predictors using as dependent variables masticatory performance and adherence to the MD respectively. The level of statistical significance was set at p≤0.05. Results: 130 persons, 97 women and 33 men (range: 60–93 years) participated in the study with a mean age of 73.9 ± 8.5 years. The majority were either married (48.5%) or widowed (46.2%); 46.5% had received ≤6 years of education and only 41 (31.5%) more than 12. Only 12.3% were active smokers. They received 3.1 ± 2.3 different medications per day (range: 0–13), and their mean BMI score was 28.5 ± 4.7 (range: 20.3–49.9). Fifty-nine participants (45.4%) had more than 20 teeth, 30 (23.1%) had from 11 to 20 teeth and 20 (15.4%) were edentulous. Among the dentate, the mean number of teeth was 18.7±8.3 (range 1-31). The mean number of chewing contacts between natural or prosthetic teeth was 10.5±3.1 (range: 2-16), with the majority of the participants (61.5%) having more than 10 chewing contacts. Sixteen participants (14.6%) presented tooth mobility grade #2 or #3 in more than 10% of their teeth. Fifty-eight (44.6%) used various types of removable prostheses, while all edentulous persons (20) used a pair of complete dentures. Seventy-two participants (55.4%) reported that they had very good or good oral health status. A total of 111 (85.4%) reported that they had “very good” or “good” masticatory ability, 14 (10,8%) moderate masticatory ability and 5 (3,9%) a poor or very poor one. The score of adherence to the MD ranged from 3 to 9 (5.6 ± 1.4). Univariate analyses revealed statistically significant associations (p≤0.05) between masticatory performance and age, marital status, subjective chewing ability, use of removable dentures, use of various combinations of complete dentures, pain caused by maxillary denture, number of teeth, tooth mobility, posterior chewing pairs, all chewing contacts natural or prosthetic, retention of mandibular partial dentures, and dentures’ occlusion. In addition, the parameters that were statistically significantly associated with better adherence to the MD were higher masticatory performance, smaller number of drugs per day, lower BMI and no smoking. The multivariable quantile regression analyses revealed that fewer natural teeth (95% CI: −0.02–0.01, p<0.001), being edentulous and using a pair of complete dentures (95% CI: 0.09–0.35, p=0.001), and larger percentage of severely mobile teeth (95% CI: 0.07–0.82, p=0.020) were associated with lower masticatory performance. Lower adherence to the Mediterranean diet was significantly associated with higher BMI (95% CI: − 0.10 –0.00, p = 0.047) and lower masticatory performance (95% CI: − 2.23–0.00, p = 0.050). Conclusions: Within the limitations of the present study in a functionally independent community dwelling urban older population, higher masticatory performance and lower BMI were independently associated with better adherence to MD. In addition, lower masticatory performance was significantly associated with fewer teeth, increased prevalence of severe tooth mobility and use of a pair of complete dentures among edentulous persons. Maintaining or improving masticatory performance by preventive interventions keeping natural dentition and managing periodontal disease may be beneficial to improve dietary quality in older adults."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The effect of oral factors on the dietary choices of older community-dwelling Greeks"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούσιου Ανδριάννα","Bousiou Andrianna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ στοματικών παραγόντων και διατροφικών επιλογών σε Έλληνες ηλικιωμένους που διαβιούν στην Κοινότητα, με δύο στόχους. Ο πρώτος στόχος είχε σκοπό την αξιολόγηση των κοινωνικοϊατρικών και στοματικών παραγόντων που επηρεάζουν τη μασητική επίδοση, ενώ ο δεύτερος στόχος τη διερεύνηση της επίδρασης των στοματικών παραγόντων στην υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής (ΜΔ). Μεθοδολογία: Το δείγμα περιλάμβανε άτομα άνω των 60 ετών που κατοικούσαν στην Κοινότητα και επισκέπτονταν Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) στον Τομέα της Αθήνας της Περιφέρειας Αττικής. Η μελέτη περιλάμβανε λήψη συνέντευξης με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων και κλινική εξέταση. Οι συνεντεύξεις κατέγραψαν δημογραφικά και κοινωνικοϊατρικά δεδομένα, στοματικά παράπονα και οδοντιατρικές συνήθειες. H κλινική εξέταση περιλάμβανε δείκτες σχετικά με την κατάσταση των στοματικών ιστών και των κινητών προσθετικών εργασιών. Καταγράφηκε ο αριθμός των φυσικών δοντιών, η κινητικότητα των δοντιών, ο αριθμός των ζευγών ανταγωνιστών (μασητικών μονάδων), και η παρουσία και ποιότητα των κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων. Η μασητική επίδοση αξιολογήθηκε με τη μάσηση ειδικής δίχρωμης τσίχλας (Hue-check Gum, University of Bern) και την ψηφιακή ανάλυσή της χρησιμοποιώντας το λογισμικό πρόγραμμα View Gum (dHAL Software, Greece). Η υιοθέτηση της ΜΔ αξιολογήθηκε με τον δείκτη MDI_BNC4H (εύρος: 0–14) και η ξηροστομία με τον Δείκτη Ξηροστομίας (Xerostomia Inventory). Η στατιστική ανάλυση περιλάμβανε α) μονομεταβλητές αναλύσεις όπως μονομεταβλητή εκατοστότομη παλινδρόμηση, μονομεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση και Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, και β) πολυμεταβλητές αναλύσεις όπως εκατοστότομη παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών και πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση με ανάστροφη απαλοιφή μη σημαντικών μεταβλητών χρησιμοποιώντας ως εξαρτημένες μεταβλητές τη μασητική επίδοση και τον βαθμό υιοθέτησης της ΜΔ αντίστοιχα. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο p≤0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 130 άτομα, 97 γυναίκες και 33 άνδρες (εύρος: 60–93 ετών), με μέση ηλικία τα 73,9 ± 8,5 έτη. Η πλειοψηφία ήταν είτε έγγαμοι (48,5%) είτε χήροι (46,2%). Το 46,5% είχε λάβει ≤6 χρόνια εκπαίδευσης και μόνο 41 άτομα (31,5%) είχαν λάβει περισσότερα από 12 χρόνια εκπαίδευσης. Ενεργοί καπνιστές ήταν μόνο το 12,3%. Κατανάλωναν κατά μέσο όρο 3,1 ± 2,3 διαφορετικά φάρμακα κάθε μέρα (εύρος: 0–13) και είχαν μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 28,5 ± 4,7 (εύρος: 20,3–49,9). Πενήντα εννέα συμμετέχοντες (45,4%) είχαν περισσότερα από 20 δόντια, 30 (23,1%) είχαν από 11 έως 20 δόντια και 20 (15,4%) ήταν ολικά νωδοί. Στους ενόδοντες, ο μέσος αριθμός δοντιών ήταν 18,7±8,3 (εύρος 1-31). Ο μέσος αριθμός μασητικών επαφών μεταξύ φυσικών ή προσθετικών δοντιών (συγκλίνοντα ζεύγη ανταγωνιστών δοντιών) ήταν 10,5±3,1 (εύρος: 2-16), με την πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,5%) να έχει περισσότερες από 10 μασητικές επαφές. Δεκαέξι συμμετέχοντες (14,6%) παρουσίασαν βαθμό κινητικότητας δοντιών #2 ή #3 σε περισσότερο από το 10% των δοντιών τους. Πενήντα οκτώ άτομα (44,6%) έφεραν διάφορους τύπους κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, ενώ και τα 20 ολικά νωδά άτομα έφεραν ζεύγος ολικών οδοντοστοιχιών. Εβδομήντα δύο συμμετέχοντες (55,4%) ανέφεραν ότι είχαν πολύ καλή ή καλή κατάσταση στοματικής υγείας. Συνολικά 111 (85,4%) ανέφεραν ότι είχαν «πολύ καλή» ή «καλή» μασητική ικανότητα, 14 (10,8%) μέτρια και 5 (3,9%) κακή ή πολύ κακή μασητική ικανότητα. Ο βαθμός υιοθέτησης της ΜΔ κυμαινόταν από 3 έως 9 (5,6 ± 1,4). Οι μονομεταβλητές αναλύσεις αποκάλυψαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις (p≤0,05) μεταξύ της μικρότερης μασητικής επίδοσης και της μεγαλύτερης ηλικίας, της αγαμίας σε σχέση με τη χηρεία, της κακής υποκειμενικής μασητικής ικανότητας, της χρήσης κινητών προσθετικών αποκαταστάσεων, της χρήσης ολικής οδοντοστοιχίας, του πόνου που προκαλείται από την οδοντοστοιχία άνω γνάθου, του μικρότερου αριθμού των δοντιών, της ολικής νωδότητας, της αυξημένης κινητικότητας των δοντιών, του μικρότερου αριθμού οπίσθιων μασητικών επαφών αλλά και όλων των μασητικών επαφών (φυσικών ή προσθετικών), της κακής συγκράτησης των κάτω μερικών οδοντοστοιχιών και της κακής σύγκλεισης οδοντοστοιχιών. Επιπλέον, οι παράμετροι που επηρέασαν θετικά το επίπεδο υιοθέτησης της ΜΔ ήταν η καλύτερη μασητική επίδοση, ο μικρότερος αριθμός φαρμάκων την ημέρα, ο χαμηλότερος ΔΜΣ και η απουσία καπνίσματος. Οι πολυμεταβλητές αναλύσεις έδειξαν ότι ο μικρότερος αριθμός φυσικών δοντιών (95% CI: -0,02– 0,01, p<0,001), η χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών στους ολικά νωδούς ασθενείς (95% CI: 0,09–0,35, p=0,001) και τα μεγαλύτερα ποσοστά δοντιών με μεγάλη κινητικότητα (95% CI: 0,07– 0,82, p=0,020) συσχετίστηκαν με χαμηλότερη μασητική επίδοση. Ο μικρότερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε σημαντικά με τον υψηλότερο ΔΜΣ (95% CI: − 0,10 – 0,00, p = 0,047) και τη χαμηλότερη μασητική επίδοση (95% CI: − 2,23–0,00, p = 0,050). Συμπεράσματα: Λαμβάνοντας υπόψιν τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης, σε ένα δείγμα λειτουργικά ανεξάρτητων ηλικιωμένων Ελλήνων που ζούσαν σε αστική περιοχή. ο μεγαλύτερος βαθμός υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής συσχετίστηκε με την υψηλότερη μασητική επίδοση και τον χαμηλότερο ΔΜΣ. Επιπρόσθετα, η χαμηλότερη μασητική επίδοση συσχετίστηκε με μικρότερο αριθμό δοντιών, αυξημένο επιπολασμό δοντιών με μεγάλη κινητικότητα και με τη χρήση ζεύγους ολικών οδοντοστοιχιών από τους ολικά νωδούς ασθενείς. Η διατήρηση ή η βελτίωση της μασητικής επίδοσης με έγκαιρες προληπτικές παρεμβάσεις για τη διατήρηση των φυσικών δοντιών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της περιοδοντικής νόσου μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής στους ηλικιωμένους ενήλικες.","Aim: The aim of this study was to explore the association between oral factors and dietary choices in Greek community-dwelling older adults, including two objectives. The first objective aimed to assess the sociomedical and oral factors affecting masticatory performance, while the second objective aimed to investigate the impact of oral factors on the adherence to the Mediterranean diet (MD). Materials and methods: The sample included community-dwelling persons over 60 years of age visiting Open Care Community Centers for Older People in Metropolitan Athens, Greece. Oral interviews recorded demographic and sociomedical information, subjective oral complaints, and dental habits. An oral and denture examination was performed including number of natural teeth, tooth mobility, number of occluding tooth pairs, and removable dentures’ prevalence and quality, and an evaluation of the masticatory performance using a mixing ability test with two-colour chewing gum (Hue-check Gum, University of Bern) that was digitally analysed using the View Gum software program (dHAL Software, Greece). Adherence to MD was assessed using the MDI_BNC4H index (range: 0–14) and xerostomia was assessed using the validated in Greek Xerostomia Inventory. Statistical analysis included a) univariate analyses using univariate quantile regression, univariate linear regression and Kruskal-Wallis one-way analysis of variance on ranks, and b) multivariable analyses using multivariable quantile regression with backward elimination of nonsignificant predictors and multivariable linear regression modelling with backward elimination of nonsignificant predictors using as dependent variables masticatory performance and adherence to the MD respectively. The level of statistical significance was set at p≤0.05. Results: 130 persons, 97 women and 33 men (range: 60–93 years) participated in the study with a mean age of 73.9 ± 8.5 years. The majority were either married (48.5%) or widowed (46.2%); 46.5% had received ≤6 years of education and only 41 (31.5%) more than 12. Only 12.3% were active smokers. They received 3.1 ± 2.3 different medications per day (range: 0–13), and their mean BMI score was 28.5 ± 4.7 (range: 20.3–49.9). Fifty-nine participants (45.4%) had more than 20 teeth, 30 (23.1%) had from 11 to 20 teeth and 20 (15.4%) were edentulous. Among the dentate, the mean number of teeth was 18.7±8.3 (range 1-31). The mean number of chewing contacts between natural or prosthetic teeth was 10.5±3.1 (range: 2-16), with the majority of the participants (61.5%) having more than 10 chewing contacts. Sixteen participants (14.6%) presented tooth mobility grade #2 or #3 in more than 10% of their teeth. Fifty-eight (44.6%) used various types of removable prostheses, while all edentulous persons (20) used a pair of complete dentures. Seventy-two participants (55.4%) reported that they had very good or good oral health status. A total of 111 (85.4%) reported that they had “very good” or “good” masticatory ability, 14 (10,8%) moderate masticatory ability and 5 (3,9%) a poor or very poor one. The score of adherence to the MD ranged from 3 to 9 (5.6 ± 1.4). Univariate analyses revealed statistically significant associations (p≤0.05) between masticatory performance and age, marital status, subjective chewing ability, use of removable dentures, use of various combinations of complete dentures, pain caused by maxillary denture, number of teeth, tooth mobility, posterior chewing pairs, all chewing contacts natural or prosthetic, retention of mandibular partial dentures, and dentures’ occlusion. In addition, the parameters that were statistically significantly associated with better adherence to the MD were higher masticatory performance, smaller number of drugs per day, lower BMI and no smoking. The multivariable quantile regression analyses revealed that fewer natural teeth (95% CI: −0.02–0.01, p<0.001), being edentulous and using a pair of complete dentures (95% CI: 0.09–0.35, p=0.001), and larger percentage of severely mobile teeth (95% CI: 0.07–0.82, p=0.020) were associated with lower masticatory performance. Lower adherence to the Mediterranean diet was significantly associated with higher BMI (95% CI: − 0.10 –0.00, p = 0.047) and lower masticatory performance (95% CI: − 2.23–0.00, p = 0.050). Conclusions: Within the limitations of the present study in a functionally independent community dwelling urban older population, higher masticatory performance and lower BMI were independently associated with better adherence to MD. In addition, lower masticatory performance was significantly associated with fewer teeth, increased prevalence of severe tooth mobility and use of a pair of complete dentures among edentulous persons. Maintaining or improving masticatory performance by preventive interventions keeping natural dentition and managing periodontal disease may be beneficial to improve dietary quality in older adults."],"dc:identifier":["uoadl:3223388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223388"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The effect of oral factors on the dietary choices of older community-dwelling Greeks"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:15Z"}