{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223484"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223484","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ρόλος του Υδροθείου στην Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση","abstract":"Η Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση (ALS) αποτελεί την τρίτη σε συχνότητα εμφάνισης νευροεκφυλιστική νόσο μετά τις νόσους Alzheimer’s και Parkinson’s. Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση του κινητικού νευρώνα και τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν μυϊκή παράλυση, ατροφία και τρόμο. Η πλειοψηφία των ασθενών με ALS έχει προσδόκιμο ζωής από δύο έως τέσσερα χρόνια μετά τη διάγνωση και ο θάνατος επέρχεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα αίτια της νόσου χρειάζονται μεγαλύτερη διερεύνηση, αν και είναι γνωστό, πως στους ασθενείς αυτούς παρουσιάζονται αυξημένα επίπεδα οξειδωτικού στρες. Μεταξύ των γονιδιακών μεταλλάξεων που έχουν εντοπιστεί στους ασθενείς είναι και μεταλλάξεις στο γονίδιο SOD1. Το υδρόθειο (H2S) έχει ρόλο αέριου μεταβιβαστή στους βιολογικούς οργανισμούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε βιοχημικές διεργασίες μέσω της σηματοδότησης του. Εμπλέκεται σε πολλά βιολογικά συστήματα και έχει διάφορες δράσεις μεταξύ των οποίων είναι και η αντιοξειδωτική. Ο κύριος μηχανισμός σηματοδότησης του υδροθείου είναι μέσω της σουλφιδριλίωσης των πρωτεϊνών. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες σε ασθενείς με ALS και η αντιοξειδωτική δράση του υδροθείου αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία για τη διερεύνηση του ρόλου του στο ALS. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου του υδροθείου στην παθοφυσιολογία του ALS και η μελέτη της επίδρασης του εξωγενώς χορηγούμενου δότη υδροθείου SG1002 στην εξέλιξη της νόσου σε διαγονιδιακούς μύες που φέρουν τη μετάλλαξη SOD1-G93A. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη των επιπέδων των ενζύμων που συνθέτουν και καταβολίζουν το υδρόθειο στο τετρακέφαλο μυ διαγονιδιακών SOD1-G93A και άγριου τύπου μυών στο αρχικό και τελικό στάδιο της νόσου. Επιπλέον, μελετήθηκε η σουλφιδριλίωση πρωτεϊνών. Σε διαγονιδιακούς SOD1-G93A μύες πραγματοποιήθηκε επαναλαμβανόμενη χορήγηση SG1002 και αξιολογήθηκε η επίδρασή του στη μυϊκή δύναμη, το συντονισμό κινήσεων και την επιβίωση. Οι μελέτες που έγιναν στο τετρακέφαλο μυ, έδειξαν αύξηση της έκφρασης των δύο εκ των τριών ενζύμων παραγωγής του υδροθείου (CBS, CSE) και μείωση των δύο εκ των τριών ενζύμων καταβολισμού του υδροθείου (SQR, TST) στο τελικό στάδιο της νόσου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση του ενζύμου 3MST και μείωση στα επίπεδα και των τριών ενζύμων του καταβολισμού. Ο δότης SG1002 επιβράδυνε τα συμπτώματα της μυϊκής αδυναμίας και βελτίωσε τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα κίνησης και τον συντονισμό των κινήσεων. Επιπλέον, αύξησε την επιβίωση των ζώων με τη νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως το υδρόθειο εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του ALS και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στην εκδήλωση, στην εξέλιξη και στη θεραπεία της νόσου.","abstract_html":"Η Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση (ALS) αποτελεί την τρίτη σε συχνότητα εμφάνισης νευροεκφυλιστική νόσο μετά τις νόσους Alzheimer’s και Parkinson’s. Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση του κινητικού νευρώνα και τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν μυϊκή παράλυση, ατροφία και τρόμο. Η πλειοψηφία των ασθενών με ALS έχει προσδόκιμο ζωής από δύο έως τέσσερα χρόνια μετά τη διάγνωση και ο θάνατος επέρχεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα αίτια της νόσου χρειάζονται μεγαλύτερη διερεύνηση, αν και είναι γνωστό, πως στους ασθενείς αυτούς παρουσιάζονται αυξημένα επίπεδα οξειδωτικού στρες. Μεταξύ των γονιδιακών μεταλλάξεων που έχουν εντοπιστεί στους ασθενείς είναι και μεταλλάξεις στο γονίδιο SOD1. Το υδρόθειο (H2S) έχει ρόλο αέριου μεταβιβαστή στους βιολογικούς οργανισμούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε βιοχημικές διεργασίες μέσω της σηματοδότησης του. Εμπλέκεται σε πολλά βιολογικά συστήματα και έχει διάφορες δράσεις μεταξύ των οποίων είναι και η αντιοξειδωτική. Ο κύριος μηχανισμός σηματοδότησης του υδροθείου είναι μέσω της σουλφιδριλίωσης των πρωτεϊνών. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες σε ασθενείς με ALS και η αντιοξειδωτική δράση του υδροθείου αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία για τη διερεύνηση του ρόλου του στο ALS. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου του υδροθείου στην παθοφυσιολογία του ALS και η μελέτη της επίδρασης του εξωγενώς χορηγούμενου δότη υδροθείου SG1002 στην εξέλιξη της νόσου σε διαγονιδιακούς μύες που φέρουν τη μετάλλαξη SOD1-G93A. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη των επιπέδων των ενζύμων που συνθέτουν και καταβολίζουν το υδρόθειο στο τετρακέφαλο μυ διαγονιδιακών SOD1-G93A και άγριου τύπου μυών στο αρχικό και τελικό στάδιο της νόσου. Επιπλέον, μελετήθηκε η σουλφιδριλίωση πρωτεϊνών. Σε διαγονιδιακούς SOD1-G93A μύες πραγματοποιήθηκε επαναλαμβανόμενη χορήγηση SG1002 και αξιολογήθηκε η επίδρασή του στη μυϊκή δύναμη, το συντονισμό κινήσεων και την επιβίωση. Οι μελέτες που έγιναν στο τετρακέφαλο μυ, έδειξαν αύξηση της έκφρασης των δύο εκ των τριών ενζύμων παραγωγής του υδροθείου (CBS, CSE) και μείωση των δύο εκ των τριών ενζύμων καταβολισμού του υδροθείου (SQR, TST) στο τελικό στάδιο της νόσου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση του ενζύμου 3MST και μείωση στα επίπεδα και των τριών ενζύμων του καταβολισμού. Ο δότης SG1002 επιβράδυνε τα συμπτώματα της μυϊκής αδυναμίας και βελτίωσε τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα κίνησης και τον συντονισμό των κινήσεων. Επιπλέον, αύξησε την επιβίωση των ζώων με τη νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως το υδρόθειο εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του ALS και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στην εκδήλωση, στην εξέλιξη και στη θεραπεία της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάμπρου Αλεξάνδρα","Lamprou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223484"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223484","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223484","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223484","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223484","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάμπρου Αλεξάνδρα","Lamprou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223484"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση (ALS) αποτελεί την τρίτη σε συχνότητα εμφάνισης νευροεκφυλιστική νόσο μετά τις νόσους Alzheimer’s και Parkinson’s. Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση του κινητικού νευρώνα και τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν μυϊκή παράλυση, ατροφία και τρόμο. Η πλειοψηφία των ασθενών με ALS έχει προσδόκιμο ζωής από δύο έως τέσσερα χρόνια μετά τη διάγνωση και ο θάνατος επέρχεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα αίτια της νόσου χρειάζονται μεγαλύτερη διερεύνηση, αν και είναι γνωστό, πως στους ασθενείς αυτούς παρουσιάζονται αυξημένα επίπεδα οξειδωτικού στρες. Μεταξύ των γονιδιακών μεταλλάξεων που έχουν εντοπιστεί στους ασθενείς είναι και μεταλλάξεις στο γονίδιο SOD1. Το υδρόθειο (H2S) έχει ρόλο αέριου μεταβιβαστή στους βιολογικούς οργανισμούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε βιοχημικές διεργασίες μέσω της σηματοδότησης του. Εμπλέκεται σε πολλά βιολογικά συστήματα και έχει διάφορες δράσεις μεταξύ των οποίων είναι και η αντιοξειδωτική. Ο κύριος μηχανισμός σηματοδότησης του υδροθείου είναι μέσω της σουλφιδριλίωσης των πρωτεϊνών. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες σε ασθενείς με ALS και η αντιοξειδωτική δράση του υδροθείου αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία για τη διερεύνηση του ρόλου του στο ALS. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου του υδροθείου στην παθοφυσιολογία του ALS και η μελέτη της επίδρασης του εξωγενώς χορηγούμενου δότη υδροθείου SG1002 στην εξέλιξη της νόσου σε διαγονιδιακούς μύες που φέρουν τη μετάλλαξη SOD1-G93A. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη των επιπέδων των ενζύμων που συνθέτουν και καταβολίζουν το υδρόθειο στο τετρακέφαλο μυ διαγονιδιακών SOD1-G93A και άγριου τύπου μυών στο αρχικό και τελικό στάδιο της νόσου. Επιπλέον, μελετήθηκε η σουλφιδριλίωση πρωτεϊνών. Σε διαγονιδιακούς SOD1-G93A μύες πραγματοποιήθηκε επαναλαμβανόμενη χορήγηση SG1002 και αξιολογήθηκε η επίδρασή του στη μυϊκή δύναμη, το συντονισμό κινήσεων και την επιβίωση. Οι μελέτες που έγιναν στο τετρακέφαλο μυ, έδειξαν αύξηση της έκφρασης των δύο εκ των τριών ενζύμων παραγωγής του υδροθείου (CBS, CSE) και μείωση των δύο εκ των τριών ενζύμων καταβολισμού του υδροθείου (SQR, TST) στο τελικό στάδιο της νόσου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση του ενζύμου 3MST και μείωση στα επίπεδα και των τριών ενζύμων του καταβολισμού. Ο δότης SG1002 επιβράδυνε τα συμπτώματα της μυϊκής αδυναμίας και βελτίωσε τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα κίνησης και τον συντονισμό των κινήσεων. Επιπλέον, αύξησε την επιβίωση των ζώων με τη νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως το υδρόθειο εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του ALS και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στην εκδήλωση, στην εξέλιξη και στη θεραπεία της νόσου.","Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS) is the third most common neurodegenerative disease after Alzheimer’s and Parkinson’s. It is characterized by degeneration of the motor neuron and its symptoms include muscle paralysis, atrophy and tremor. The majority of patients with ALS have a life expectancy of two to four years after diagnosis and death occurs, in the majority of cases, due to respiratory failure. The causes of the disease need further investigation, although it is known that the patients have increased levels of oxidative stress. Among the gene mutations that have been identified in patients are mutations in the SOD1 gene. Hydrogen sulfide (H2S) is a gasotransmitter that plays an important role in cell signaling. H2S has various biological effects including antioxidant activity. The main signaling mechanism of hydrogen sulfide is through the sulfhydration (persulfidation) of proteins. The increased oxidative stress seen in patients with ALS along with the antioxidant activity of hydrogen sulfide prompted us to investigate the role of hydrogen sulfide in ALS. The aim of the present study was to investigate the role of hydrogen sulfide in the pathophysiology of ALS and to study the effect of the exogenously administered hydrogen sulfide donor SG1002 on disease progression in transgenic mice carrying the SOD1-G93A mutation. We conducted a comparative study of the levels of enzymes that synthesize and catabolize hydrogen sulfide in the quadriceps muscle of transgenic SOD1-G93A and wild-type mice in the initial and final stages of the disease. In addition, protein sulfhydration was studied. SG1002 was administered to transgenic SOD1-G93A mice and its effect on muscle strength, coordination and survival was evaluated. Studies in the quadriceps muscle showed an increase in two of the three hydrogen sulfide-producing enzymes (CBS, CSE) and a decrease in two of the three hydrogen sulfide catabolism enzymes (SQR, TST) in the final stage of the disease. In the early stages of the disease, there was an increase in the expression of 3MST enzyme and a decrease in the levels of all three catabolism enzymes. The donor SG1002 slowed down the symptoms of muscle weakness and improved muscle strength, speed of movement and coordination of movements. In addition, it increased the survival of animals with ALS. These results indicate that hydrogen sulfide is involved in the pathophysiology of ALS and further investigation of its role in the manifestation, progression and treatment of the disease is required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ρόλος του Υδροθείου στην Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάμπρου Αλεξάνδρα","Lamprou Alexandra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση (ALS) αποτελεί την τρίτη σε συχνότητα εμφάνισης νευροεκφυλιστική νόσο μετά τις νόσους Alzheimer’s και Parkinson’s. Χαρακτηρίζεται από εκφύλιση του κινητικού νευρώνα και τα συμπτώματά της περιλαμβάνουν μυϊκή παράλυση, ατροφία και τρόμο. Η πλειοψηφία των ασθενών με ALS έχει προσδόκιμο ζωής από δύο έως τέσσερα χρόνια μετά τη διάγνωση και ο θάνατος επέρχεται, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα αίτια της νόσου χρειάζονται μεγαλύτερη διερεύνηση, αν και είναι γνωστό, πως στους ασθενείς αυτούς παρουσιάζονται αυξημένα επίπεδα οξειδωτικού στρες. Μεταξύ των γονιδιακών μεταλλάξεων που έχουν εντοπιστεί στους ασθενείς είναι και μεταλλάξεις στο γονίδιο SOD1. Το υδρόθειο (H2S) έχει ρόλο αέριου μεταβιβαστή στους βιολογικούς οργανισμούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε βιοχημικές διεργασίες μέσω της σηματοδότησης του. Εμπλέκεται σε πολλά βιολογικά συστήματα και έχει διάφορες δράσεις μεταξύ των οποίων είναι και η αντιοξειδωτική. Ο κύριος μηχανισμός σηματοδότησης του υδροθείου είναι μέσω της σουλφιδριλίωσης των πρωτεϊνών. Το αυξημένο οξειδωτικό στρες σε ασθενείς με ALS και η αντιοξειδωτική δράση του υδροθείου αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία για τη διερεύνηση του ρόλου του στο ALS. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου του υδροθείου στην παθοφυσιολογία του ALS και η μελέτη της επίδρασης του εξωγενώς χορηγούμενου δότη υδροθείου SG1002 στην εξέλιξη της νόσου σε διαγονιδιακούς μύες που φέρουν τη μετάλλαξη SOD1-G93A. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη των επιπέδων των ενζύμων που συνθέτουν και καταβολίζουν το υδρόθειο στο τετρακέφαλο μυ διαγονιδιακών SOD1-G93A και άγριου τύπου μυών στο αρχικό και τελικό στάδιο της νόσου. Επιπλέον, μελετήθηκε η σουλφιδριλίωση πρωτεϊνών. Σε διαγονιδιακούς SOD1-G93A μύες πραγματοποιήθηκε επαναλαμβανόμενη χορήγηση SG1002 και αξιολογήθηκε η επίδρασή του στη μυϊκή δύναμη, το συντονισμό κινήσεων και την επιβίωση. Οι μελέτες που έγιναν στο τετρακέφαλο μυ, έδειξαν αύξηση της έκφρασης των δύο εκ των τριών ενζύμων παραγωγής του υδροθείου (CBS, CSE) και μείωση των δύο εκ των τριών ενζύμων καταβολισμού του υδροθείου (SQR, TST) στο τελικό στάδιο της νόσου. Στο αρχικό στάδιο της νόσου παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση του ενζύμου 3MST και μείωση στα επίπεδα και των τριών ενζύμων του καταβολισμού. Ο δότης SG1002 επιβράδυνε τα συμπτώματα της μυϊκής αδυναμίας και βελτίωσε τη μυϊκή δύναμη, την ταχύτητα κίνησης και τον συντονισμό των κινήσεων. Επιπλέον, αύξησε την επιβίωση των ζώων με τη νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως το υδρόθειο εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του ALS και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του στην εκδήλωση, στην εξέλιξη και στη θεραπεία της νόσου.","Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS) is the third most common neurodegenerative disease after Alzheimer’s and Parkinson’s. It is characterized by degeneration of the motor neuron and its symptoms include muscle paralysis, atrophy and tremor. The majority of patients with ALS have a life expectancy of two to four years after diagnosis and death occurs, in the majority of cases, due to respiratory failure. The causes of the disease need further investigation, although it is known that the patients have increased levels of oxidative stress. Among the gene mutations that have been identified in patients are mutations in the SOD1 gene. Hydrogen sulfide (H2S) is a gasotransmitter that plays an important role in cell signaling. H2S has various biological effects including antioxidant activity. The main signaling mechanism of hydrogen sulfide is through the sulfhydration (persulfidation) of proteins. The increased oxidative stress seen in patients with ALS along with the antioxidant activity of hydrogen sulfide prompted us to investigate the role of hydrogen sulfide in ALS. The aim of the present study was to investigate the role of hydrogen sulfide in the pathophysiology of ALS and to study the effect of the exogenously administered hydrogen sulfide donor SG1002 on disease progression in transgenic mice carrying the SOD1-G93A mutation. We conducted a comparative study of the levels of enzymes that synthesize and catabolize hydrogen sulfide in the quadriceps muscle of transgenic SOD1-G93A and wild-type mice in the initial and final stages of the disease. In addition, protein sulfhydration was studied. SG1002 was administered to transgenic SOD1-G93A mice and its effect on muscle strength, coordination and survival was evaluated. Studies in the quadriceps muscle showed an increase in two of the three hydrogen sulfide-producing enzymes (CBS, CSE) and a decrease in two of the three hydrogen sulfide catabolism enzymes (SQR, TST) in the final stage of the disease. In the early stages of the disease, there was an increase in the expression of 3MST enzyme and a decrease in the levels of all three catabolism enzymes. The donor SG1002 slowed down the symptoms of muscle weakness and improved muscle strength, speed of movement and coordination of movements. In addition, it increased the survival of animals with ALS. These results indicate that hydrogen sulfide is involved in the pathophysiology of ALS and further investigation of its role in the manifestation, progression and treatment of the disease is required."],"dc:identifier":["uoadl:3223484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223484"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο Ρόλος του Υδροθείου στην Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z"}