{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223603"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223603","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοδείκτες στη νόσο COVID-19","abstract":"Η πανδημία COVID-19, που ξεκίνησε τα τέλη του 2019 στην πόλη Wuhan της Κίνας και η αναγνώριση ενός νέου μέχρι τότε κορωνοϊού ως την αιτία της, τοποθέτησε ερωτήματα σχετικά με την αντοχή ακόμα και των πιο προηγμένων συστημάτων υγείας, έθεσε υπό αμφισβήτηση τις δυνατότητες της επιστήμης, επέφερε πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα και πυροδότησε μια περίοδο γενικευμένου κοινωνικού φόβου, απελπισίας και ανισοτήτων, προκαλώντας παράλληλα πάνω από 6 εκατομμύρια θανάτους έως σήμερα. Η νόσος χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια στην κλινική εικόνα και την πρόγνωσή της και κυμαίνεται από ασυμπτωματική έως θανατηφόρα. Η κατανόηση της παθογένειας της νόσου και η μελέτη της κλινικής της πορείας οδήγησαν στην ανάπτυξη και στη διαδεδομένη χρήση διαφόρων βιοδεικτών με σκοπό την πρώιμη ανίχνευση των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για επιδείνωση και την έγκαιρη χορήγηση θεραπείας. Στην παρούσα εργασία, γίνεται ανασκόπηση 26 βιβλιογραφικών αναφορών που αφορούν τη χρήση τεσσάρων εκ των πιο διαδεδομένων βιοδεικτών: της ιντερλευκίνης 6, των δ-διμερών, της φερριτίνης και της τροπονίνης. Παρατηρούνται αυξημένες τιμές και των τεσσάρων κατά τη σοβαρή και κρίσιμη νόσο COVID-19, ενώ η πλειοψηφία των μελετών, εξαιρουμένης ίσως της φερριτίνης, δείχνει ανεξάρτητη συσχέτιση της αύξησής τους με τη βαρύτητα της νόσου και τη δυσμενή έκβαση. Η συνδυαστική χρήση τους δύναται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης, ενώ η υψηλή αρνητική προγνωστική τους αξία τους καθιστά ιδανικούς για την απομόνωση αυτών με χαμηλό ρίσκο μηχανικής υποστήριξης αναπνοής και θανάτου. Η διενέργεια προοπτικών μελετών με μεγάλο όγκο νοσηλευόμενων και μη ασθενών θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση της προγνωστικής τους αξίας, ενώ η ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών βασιζόμενων σε προγνωστικά μοντέλα συνδυασμού κλινικών παραμέτρων και βιοδεικτών να αποτελέσει σύγχρονο κι εξατομικευμένο όπλο έναντι της πανδημικής νόσου.","abstract_html":"Η πανδημία COVID-19, που ξεκίνησε τα τέλη του 2019 στην πόλη Wuhan της Κίνας και η αναγνώριση ενός νέου μέχρι τότε κορωνοϊού ως την αιτία της, τοποθέτησε ερωτήματα σχετικά με την αντοχή ακόμα και των πιο προηγμένων συστημάτων υγείας, έθεσε υπό αμφισβήτηση τις δυνατότητες της επιστήμης, επέφερε πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα και πυροδότησε μια περίοδο γενικευμένου κοινωνικού φόβου, απελπισίας και ανισοτήτων, προκαλώντας παράλληλα πάνω από 6 εκατομμύρια θανάτους έως σήμερα. Η νόσος χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια στην κλινική εικόνα και την πρόγνωσή της και κυμαίνεται από ασυμπτωματική έως θανατηφόρα. Η κατανόηση της παθογένειας της νόσου και η μελέτη της κλινικής της πορείας οδήγησαν στην ανάπτυξη και στη διαδεδομένη χρήση διαφόρων βιοδεικτών με σκοπό την πρώιμη ανίχνευση των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για επιδείνωση και την έγκαιρη χορήγηση θεραπείας. Στην παρούσα εργασία, γίνεται ανασκόπηση 26 βιβλιογραφικών αναφορών που αφορούν τη χρήση τεσσάρων εκ των πιο διαδεδομένων βιοδεικτών: της ιντερλευκίνης 6, των δ-διμερών, της φερριτίνης και της τροπονίνης. Παρατηρούνται αυξημένες τιμές και των τεσσάρων κατά τη σοβαρή και κρίσιμη νόσο COVID-19, ενώ η πλειοψηφία των μελετών, εξαιρουμένης ίσως της φερριτίνης, δείχνει ανεξάρτητη συσχέτιση της αύξησής τους με τη βαρύτητα της νόσου και τη δυσμενή έκβαση. Η συνδυαστική χρήση τους δύναται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης, ενώ η υψηλή αρνητική προγνωστική τους αξία τους καθιστά ιδανικούς για την απομόνωση αυτών με χαμηλό ρίσκο μηχανικής υποστήριξης αναπνοής και θανάτου. Η διενέργεια προοπτικών μελετών με μεγάλο όγκο νοσηλευόμενων και μη ασθενών θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση της προγνωστικής τους αξίας, ενώ η ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών βασιζόμενων σε προγνωστικά μοντέλα συνδυασμού κλινικών παραμέτρων και βιοδεικτών να αποτελέσει σύγχρονο κι εξατομικευμένο όπλο έναντι της πανδημικής νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγόπουλος Ανδρέας","Panagopoulos Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223603"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223603","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223603","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223603","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223603","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγόπουλος Ανδρέας","Panagopoulos Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223603"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πανδημία COVID-19, που ξεκίνησε τα τέλη του 2019 στην πόλη Wuhan της Κίνας και η αναγνώριση ενός νέου μέχρι τότε κορωνοϊού ως την αιτία της, τοποθέτησε ερωτήματα σχετικά με την αντοχή ακόμα και των πιο προηγμένων συστημάτων υγείας, έθεσε υπό αμφισβήτηση τις δυνατότητες της επιστήμης, επέφερε πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα και πυροδότησε μια περίοδο γενικευμένου κοινωνικού φόβου, απελπισίας και ανισοτήτων, προκαλώντας παράλληλα πάνω από 6 εκατομμύρια θανάτους έως σήμερα. Η νόσος χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια στην κλινική εικόνα και την πρόγνωσή της και κυμαίνεται από ασυμπτωματική έως θανατηφόρα. Η κατανόηση της παθογένειας της νόσου και η μελέτη της κλινικής της πορείας οδήγησαν στην ανάπτυξη και στη διαδεδομένη χρήση διαφόρων βιοδεικτών με σκοπό την πρώιμη ανίχνευση των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για επιδείνωση και την έγκαιρη χορήγηση θεραπείας. Στην παρούσα εργασία, γίνεται ανασκόπηση 26 βιβλιογραφικών αναφορών που αφορούν τη χρήση τεσσάρων εκ των πιο διαδεδομένων βιοδεικτών: της ιντερλευκίνης 6, των δ-διμερών, της φερριτίνης και της τροπονίνης. Παρατηρούνται αυξημένες τιμές και των τεσσάρων κατά τη σοβαρή και κρίσιμη νόσο COVID-19, ενώ η πλειοψηφία των μελετών, εξαιρουμένης ίσως της φερριτίνης, δείχνει ανεξάρτητη συσχέτιση της αύξησής τους με τη βαρύτητα της νόσου και τη δυσμενή έκβαση. Η συνδυαστική χρήση τους δύναται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης, ενώ η υψηλή αρνητική προγνωστική τους αξία τους καθιστά ιδανικούς για την απομόνωση αυτών με χαμηλό ρίσκο μηχανικής υποστήριξης αναπνοής και θανάτου. Η διενέργεια προοπτικών μελετών με μεγάλο όγκο νοσηλευόμενων και μη ασθενών θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση της προγνωστικής τους αξίας, ενώ η ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών βασιζόμενων σε προγνωστικά μοντέλα συνδυασμού κλινικών παραμέτρων και βιοδεικτών να αποτελέσει σύγχρονο κι εξατομικευμένο όπλο έναντι της πανδημικής νόσου.","COVID-19 pandemic began in late 2019 in Wuhan City of China and the recognition of a new coronavirus as the cause of it has raised questions regarding the capacity of the most advanced healthcare systems world widely, put under doubt science’s limits and potentials, introduced unprecedented restrictive measures, and triggered a period of generalized social fear, despair and inequalities, while causing more than 6 million deaths globally. The disease is characterized by a wide heterogeneity in clinical picture and prognosis, ranging from asymptomatic to fatal. Studying and understanding of disease’s pathogenesis and clinical aspects led to the development and widespread use of various biomarkers in order to detect and provide early treatment for patients at risk for worsening. This paper is a review study of 26 references regarding the use of four of the most widely used biomarkers: interleukin-6, d-dimers, ferritin and troponin. Severe and critical COVID-19 is associated with increased values of all four biomarkers, while also their raise is independently correlated with disease’s severity and mortality rate, except for ferritin. Their combined use can be a useful tool to detect patients who pose at high risk for disease progression. Their use seems suitable for detecting patients at low risk for mechanical ventilation and death due to their high negative predictive values. Prospective studies including both hospitalized patients and outpatients could further explore their predictive reliability. The development of therapeutic strategies based on predictive models combining both biomarkers’ levels and clinical parameters could pose a great modern individualized weapon against COVID-19."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοδείκτες στη νόσο COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγόπουλος Ανδρέας","Panagopoulos Andreas"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η πανδημία COVID-19, που ξεκίνησε τα τέλη του 2019 στην πόλη Wuhan της Κίνας και η αναγνώριση ενός νέου μέχρι τότε κορωνοϊού ως την αιτία της, τοποθέτησε ερωτήματα σχετικά με την αντοχή ακόμα και των πιο προηγμένων συστημάτων υγείας, έθεσε υπό αμφισβήτηση τις δυνατότητες της επιστήμης, επέφερε πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα και πυροδότησε μια περίοδο γενικευμένου κοινωνικού φόβου, απελπισίας και ανισοτήτων, προκαλώντας παράλληλα πάνω από 6 εκατομμύρια θανάτους έως σήμερα. Η νόσος χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια στην κλινική εικόνα και την πρόγνωσή της και κυμαίνεται από ασυμπτωματική έως θανατηφόρα. Η κατανόηση της παθογένειας της νόσου και η μελέτη της κλινικής της πορείας οδήγησαν στην ανάπτυξη και στη διαδεδομένη χρήση διαφόρων βιοδεικτών με σκοπό την πρώιμη ανίχνευση των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για επιδείνωση και την έγκαιρη χορήγηση θεραπείας. Στην παρούσα εργασία, γίνεται ανασκόπηση 26 βιβλιογραφικών αναφορών που αφορούν τη χρήση τεσσάρων εκ των πιο διαδεδομένων βιοδεικτών: της ιντερλευκίνης 6, των δ-διμερών, της φερριτίνης και της τροπονίνης. Παρατηρούνται αυξημένες τιμές και των τεσσάρων κατά τη σοβαρή και κρίσιμη νόσο COVID-19, ενώ η πλειοψηφία των μελετών, εξαιρουμένης ίσως της φερριτίνης, δείχνει ανεξάρτητη συσχέτιση της αύξησής τους με τη βαρύτητα της νόσου και τη δυσμενή έκβαση. Η συνδυαστική χρήση τους δύναται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης, ενώ η υψηλή αρνητική προγνωστική τους αξία τους καθιστά ιδανικούς για την απομόνωση αυτών με χαμηλό ρίσκο μηχανικής υποστήριξης αναπνοής και θανάτου. Η διενέργεια προοπτικών μελετών με μεγάλο όγκο νοσηλευόμενων και μη ασθενών θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση της προγνωστικής τους αξίας, ενώ η ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών βασιζόμενων σε προγνωστικά μοντέλα συνδυασμού κλινικών παραμέτρων και βιοδεικτών να αποτελέσει σύγχρονο κι εξατομικευμένο όπλο έναντι της πανδημικής νόσου.","COVID-19 pandemic began in late 2019 in Wuhan City of China and the recognition of a new coronavirus as the cause of it has raised questions regarding the capacity of the most advanced healthcare systems world widely, put under doubt science’s limits and potentials, introduced unprecedented restrictive measures, and triggered a period of generalized social fear, despair and inequalities, while causing more than 6 million deaths globally. The disease is characterized by a wide heterogeneity in clinical picture and prognosis, ranging from asymptomatic to fatal. Studying and understanding of disease’s pathogenesis and clinical aspects led to the development and widespread use of various biomarkers in order to detect and provide early treatment for patients at risk for worsening. This paper is a review study of 26 references regarding the use of four of the most widely used biomarkers: interleukin-6, d-dimers, ferritin and troponin. Severe and critical COVID-19 is associated with increased values of all four biomarkers, while also their raise is independently correlated with disease’s severity and mortality rate, except for ferritin. Their combined use can be a useful tool to detect patients who pose at high risk for disease progression. Their use seems suitable for detecting patients at low risk for mechanical ventilation and death due to their high negative predictive values. Prospective studies including both hospitalized patients and outpatients could further explore their predictive reliability. The development of therapeutic strategies based on predictive models combining both biomarkers’ levels and clinical parameters could pose a great modern individualized weapon against COVID-19."],"dc:identifier":["uoadl:3223603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223603"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοδείκτες στη νόσο COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z"}