{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223612"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223612","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"A comparison of two different in-vivo stripping methods on enamel surface","abstract":"Εισαγωγή Η αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των δοντιών χρησιμοποιείται συχνά στην Ορθοδοντική. Συνήθως επιλέγεται όταν απαιτείται ελάχιστος επιπλέον χώρος για τη διόρθωση του συνωστισμού ή αλλαγή της μορφολογίας των όμορων επιφανειών κάποιων δοντιών. Σκοπός της παρούσας ex-vivo κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογήσει δύο διαφορετικές μεθόδους αφαίρεσης οδοντικής ουσίας όμορων επιφανειών όσον αφορά στις πιθανές αλλαγές στην αδρότητα και τη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από ένα ικανό διάστημα παραμονής τους στη στοματικό περιβάλλον. Μέθοδοι 39 Υγιείς προγόμφιοι υποβλήθηκαν σε αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες τους τουλάχιστον 6 μήνες πριν εξαχθούν για ορθοδοντικούς λόγους. Τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας ήταν τα εξής: α) το σύστημα Ortho-Strips με χρήση ειδικής χειρολαβής και β) το χειροκίνητο σύστημα IntensivProxoStrip. Κάθε ένα περιλάμβανε 4 διαφορετικές ταινίες για αφαίρεση οδοντικής ουσίας, φινίρισμα και λείανση. Στις άπω επιφάνειες των δοντιών δεν έγινε αφαίρεση οδοντικής ουσίας οπότε χρησιμοποιήθηκαν ως επιφάνειες ελέγχου. Οι θεραπευμένες και μη θεραπευμένες επιφάνειες αξιολογήθηκαν με οπτικό προφιλόμετροκαι Raman και SEM/EDXαναλύσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και γενικευμένα γραμμικά μοντέλα στο άλφα=5%. Αποτελέσματα Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν σημαντικά την κυματοειδή επιφάνεια της άθικτης αδαμαντίνης (P<0.001), με το χειροκίνητο σύστημα να προκαλεί μικρότερη μείωση απ’ ότι το μηχανοκίνητο (P≤0.001). Από την άλλη πλευρά, η αδρότητα της αδαμαντίνης αυξήθηκε σημαντικά (P<0.001)και με τις δυο μεθόδους, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά στην αύξηση της ανάμεσα στα δύο συστήματα. Οι αναλύσεις EDXκαι Ramanδεν υπέδειξαν καμία αλλαγή στη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από παραμονή των δοντιών στο στοματικό περιβάλλον για τουλάχιστον 6 μήνες. Συμπεράσματα Ύστερα από την αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των προγομφίων και με τα δύο συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη, η επιφάνεια της αδαμαντίνης παρατηρήθηκε περισσότερο επιπεδωμένη και με μεγαλύτερη αδρότητα. Στη στοιχειακή της δομή πριν και μετά την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας και αφού τα δόντια παρέμειναν για αρκετό καιρό στο στοματικό περιβάλλον, δεν παρατηρήθηκε κάποια αλλαγή.","abstract_html":"Εισαγωγή Η αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των δοντιών χρησιμοποιείται συχνά στην Ορθοδοντική. Συνήθως επιλέγεται όταν απαιτείται ελάχιστος επιπλέον χώρος για τη διόρθωση του συνωστισμού ή αλλαγή της μορφολογίας των όμορων επιφανειών κάποιων δοντιών. Σκοπός της παρούσας ex-vivo κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογήσει δύο διαφορετικές μεθόδους αφαίρεσης οδοντικής ουσίας όμορων επιφανειών όσον αφορά στις πιθανές αλλαγές στην αδρότητα και τη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από ένα ικανό διάστημα παραμονής τους στη στοματικό περιβάλλον. Μέθοδοι 39 Υγιείς προγόμφιοι υποβλήθηκαν σε αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες τους τουλάχιστον 6 μήνες πριν εξαχθούν για ορθοδοντικούς λόγους. Τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας ήταν τα εξής: α) το σύστημα Ortho-Strips με χρήση ειδικής χειρολαβής και β) το χειροκίνητο σύστημα IntensivProxoStrip. Κάθε ένα περιλάμβανε 4 διαφορετικές ταινίες για αφαίρεση οδοντικής ουσίας, φινίρισμα και λείανση. Στις άπω επιφάνειες των δοντιών δεν έγινε αφαίρεση οδοντικής ουσίας οπότε χρησιμοποιήθηκαν ως επιφάνειες ελέγχου. Οι θεραπευμένες και μη θεραπευμένες επιφάνειες αξιολογήθηκαν με οπτικό προφιλόμετροκαι Raman και SEM/EDXαναλύσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και γενικευμένα γραμμικά μοντέλα στο άλφα=5%. Αποτελέσματα Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν σημαντικά την κυματοειδή επιφάνεια της άθικτης αδαμαντίνης (P&lt;0.001), με το χειροκίνητο σύστημα να προκαλεί μικρότερη μείωση απ’ ότι το μηχανοκίνητο (P≤0.001). Από την άλλη πλευρά, η αδρότητα της αδαμαντίνης αυξήθηκε σημαντικά (P&lt;0.001)και με τις δυο μεθόδους, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά στην αύξηση της ανάμεσα στα δύο συστήματα. Οι αναλύσεις EDXκαι Ramanδεν υπέδειξαν καμία αλλαγή στη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από παραμονή των δοντιών στο στοματικό περιβάλλον για τουλάχιστον 6 μήνες. Συμπεράσματα Ύστερα από την αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των προγομφίων και με τα δύο συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη, η επιφάνεια της αδαμαντίνης παρατηρήθηκε περισσότερο επιπεδωμένη και με μεγαλύτερη αδρότητα. Στη στοιχειακή της δομή πριν και μετά την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας και αφού τα δόντια παρέμειναν για αρκετό καιρό στο στοματικό περιβάλλον, δεν παρατηρήθηκε κάποια αλλαγή.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσίγιαλου Νίκη","Katsigialou Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223612"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223612","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223612","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223612","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223612","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσίγιαλου Νίκη","Katsigialou Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223612","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223612"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των δοντιών χρησιμοποιείται συχνά στην Ορθοδοντική. Συνήθως επιλέγεται όταν απαιτείται ελάχιστος επιπλέον χώρος για τη διόρθωση του συνωστισμού ή αλλαγή της μορφολογίας των όμορων επιφανειών κάποιων δοντιών. Σκοπός της παρούσας ex-vivo κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογήσει δύο διαφορετικές μεθόδους αφαίρεσης οδοντικής ουσίας όμορων επιφανειών όσον αφορά στις πιθανές αλλαγές στην αδρότητα και τη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από ένα ικανό διάστημα παραμονής τους στη στοματικό περιβάλλον. Μέθοδοι 39 Υγιείς προγόμφιοι υποβλήθηκαν σε αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες τους τουλάχιστον 6 μήνες πριν εξαχθούν για ορθοδοντικούς λόγους. Τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας ήταν τα εξής: α) το σύστημα Ortho-Strips με χρήση ειδικής χειρολαβής και β) το χειροκίνητο σύστημα IntensivProxoStrip. Κάθε ένα περιλάμβανε 4 διαφορετικές ταινίες για αφαίρεση οδοντικής ουσίας, φινίρισμα και λείανση. Στις άπω επιφάνειες των δοντιών δεν έγινε αφαίρεση οδοντικής ουσίας οπότε χρησιμοποιήθηκαν ως επιφάνειες ελέγχου. Οι θεραπευμένες και μη θεραπευμένες επιφάνειες αξιολογήθηκαν με οπτικό προφιλόμετροκαι Raman και SEM/EDXαναλύσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και γενικευμένα γραμμικά μοντέλα στο άλφα=5%. Αποτελέσματα Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν σημαντικά την κυματοειδή επιφάνεια της άθικτης αδαμαντίνης (P<0.001), με το χειροκίνητο σύστημα να προκαλεί μικρότερη μείωση απ’ ότι το μηχανοκίνητο (P≤0.001). Από την άλλη πλευρά, η αδρότητα της αδαμαντίνης αυξήθηκε σημαντικά (P<0.001)και με τις δυο μεθόδους, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά στην αύξηση της ανάμεσα στα δύο συστήματα. Οι αναλύσεις EDXκαι Ramanδεν υπέδειξαν καμία αλλαγή στη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από παραμονή των δοντιών στο στοματικό περιβάλλον για τουλάχιστον 6 μήνες. Συμπεράσματα Ύστερα από την αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των προγομφίων και με τα δύο συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη, η επιφάνεια της αδαμαντίνης παρατηρήθηκε περισσότερο επιπεδωμένη και με μεγαλύτερη αδρότητα. Στη στοιχειακή της δομή πριν και μετά την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας και αφού τα δόντια παρέμειναν για αρκετό καιρό στο στοματικό περιβάλλον, δεν παρατηρήθηκε κάποια αλλαγή.","Introduction Inter-Proximal enamel Reduction (IPR) is routinely used in orthodontics in order to generate small to moderate amounts of space within the dental arch. Aim of this ex vivo study was to evaluate the effect of two different in-vivo IPR systems on the enamel surface’s waviness, roughness, and elemental composition after an extended period of intraoral exposure. Materials &Methods 39 healthy premolars from 15 orthodontic extraction cases, at least 6 months before their extraction, were subjected in-vivo to IPR on their mesial side with two different methods: (a) instrumented method with the Ortho-Strips system (on handpiece) and (b) manually with the IntensivProxoStrip (strips)—each with 4 different grits for contouring, finishing and polishing. The distal side of each premolar served as its own internal control. Treated and untreated tooth surfaces were evaluated by optical profilometry, Raman and SEM/EDX analyses. Data was analyzed with descriptive statistics and generalized linear models at alpha=5%. Results Both IPR methods significantly reduced waviness of the enamel surface (P<0.001), with manual IPR leading to smaller waviness reductions than the instrumented IPR (P≤0.001). On the other side, both IPR methods led to a significant increase in enamel surface roughness (P<0.001), with no significant differences between IPR methods. EDX and Raman analyses did not demonstrate any alterations on elemental composition of enamel after at least 6 months of intraoral exposure. Conclusions Both stripping systems led to a flatter but rougher enamel surface. Similar elemental composition was demonstrated between intact and stripped enamel surface of both experimental groups after an extended period of intraoral stay."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["A comparison of two different in-vivo stripping methods on enamel surface"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσίγιαλου Νίκη","Katsigialou Niki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή Η αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των δοντιών χρησιμοποιείται συχνά στην Ορθοδοντική. Συνήθως επιλέγεται όταν απαιτείται ελάχιστος επιπλέον χώρος για τη διόρθωση του συνωστισμού ή αλλαγή της μορφολογίας των όμορων επιφανειών κάποιων δοντιών. Σκοπός της παρούσας ex-vivo κλινικής μελέτης ήταν να αξιολογήσει δύο διαφορετικές μεθόδους αφαίρεσης οδοντικής ουσίας όμορων επιφανειών όσον αφορά στις πιθανές αλλαγές στην αδρότητα και τη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από ένα ικανό διάστημα παραμονής τους στη στοματικό περιβάλλον. Μέθοδοι 39 Υγιείς προγόμφιοι υποβλήθηκαν σε αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες τους τουλάχιστον 6 μήνες πριν εξαχθούν για ορθοδοντικούς λόγους. Τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας ήταν τα εξής: α) το σύστημα Ortho-Strips με χρήση ειδικής χειρολαβής και β) το χειροκίνητο σύστημα IntensivProxoStrip. Κάθε ένα περιλάμβανε 4 διαφορετικές ταινίες για αφαίρεση οδοντικής ουσίας, φινίρισμα και λείανση. Στις άπω επιφάνειες των δοντιών δεν έγινε αφαίρεση οδοντικής ουσίας οπότε χρησιμοποιήθηκαν ως επιφάνειες ελέγχου. Οι θεραπευμένες και μη θεραπευμένες επιφάνειες αξιολογήθηκαν με οπτικό προφιλόμετροκαι Raman και SEM/EDXαναλύσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και γενικευμένα γραμμικά μοντέλα στο άλφα=5%. Αποτελέσματα Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν σημαντικά την κυματοειδή επιφάνεια της άθικτης αδαμαντίνης (P<0.001), με το χειροκίνητο σύστημα να προκαλεί μικρότερη μείωση απ’ ότι το μηχανοκίνητο (P≤0.001). Από την άλλη πλευρά, η αδρότητα της αδαμαντίνης αυξήθηκε σημαντικά (P<0.001)και με τις δυο μεθόδους, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά στην αύξηση της ανάμεσα στα δύο συστήματα. Οι αναλύσεις EDXκαι Ramanδεν υπέδειξαν καμία αλλαγή στη στοιχειακή δομή της αδαμαντίνης ύστερα από παραμονή των δοντιών στο στοματικό περιβάλλον για τουλάχιστον 6 μήνες. Συμπεράσματα Ύστερα από την αφαίρεση οδοντικής ουσίας από τις όμορες επιφάνειες των προγομφίων και με τα δύο συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη, η επιφάνεια της αδαμαντίνης παρατηρήθηκε περισσότερο επιπεδωμένη και με μεγαλύτερη αδρότητα. Στη στοιχειακή της δομή πριν και μετά την αφαίρεση της οδοντικής ουσίας και αφού τα δόντια παρέμειναν για αρκετό καιρό στο στοματικό περιβάλλον, δεν παρατηρήθηκε κάποια αλλαγή.","Introduction Inter-Proximal enamel Reduction (IPR) is routinely used in orthodontics in order to generate small to moderate amounts of space within the dental arch. Aim of this ex vivo study was to evaluate the effect of two different in-vivo IPR systems on the enamel surface’s waviness, roughness, and elemental composition after an extended period of intraoral exposure. Materials &Methods 39 healthy premolars from 15 orthodontic extraction cases, at least 6 months before their extraction, were subjected in-vivo to IPR on their mesial side with two different methods: (a) instrumented method with the Ortho-Strips system (on handpiece) and (b) manually with the IntensivProxoStrip (strips)—each with 4 different grits for contouring, finishing and polishing. The distal side of each premolar served as its own internal control. Treated and untreated tooth surfaces were evaluated by optical profilometry, Raman and SEM/EDX analyses. Data was analyzed with descriptive statistics and generalized linear models at alpha=5%. Results Both IPR methods significantly reduced waviness of the enamel surface (P<0.001), with manual IPR leading to smaller waviness reductions than the instrumented IPR (P≤0.001). On the other side, both IPR methods led to a significant increase in enamel surface roughness (P<0.001), with no significant differences between IPR methods. EDX and Raman analyses did not demonstrate any alterations on elemental composition of enamel after at least 6 months of intraoral exposure. Conclusions Both stripping systems led to a flatter but rougher enamel surface. Similar elemental composition was demonstrated between intact and stripped enamel surface of both experimental groups after an extended period of intraoral stay."],"dc:identifier":["uoadl:3223612","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223612"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["A comparison of two different in-vivo stripping methods on enamel surface"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:17Z"}