{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223727"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223727","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυτοχημική μελέτη του Dioscorea communis και έλεγχος αντιακνεϊκής δράσης","abstract":"Η κοινή ακμή είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης νόσος του τριχοσμηγματογόνου θύλακα και αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες δερματικές παθήσεις παγκοσμίως. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί ακόμα πλήρως. Οι συμβατικές θεραπείες που περιλαμβάνουν τόσο τοπικά όσο και συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα δεν στοχεύουν ταυτόχρονα πολλούς μηχανισμούς παθογένειας και συχνά η χρήση τους συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της έρευνας έχει στραφεί στη μελέτη δραστικών ουσιών φυτικής προέλευσης ως πιθανοί αντιακνεϊκοί παράγοντες. Αναφορικά με την αντιφλεγμονώδη και την αντιοξειδωτική του δράση, το είδος Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (συν. Tamus communis L.) θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για την ακμή στοχεύοντας αρκετούς παθογενετικούς παράγοντες. Εντός της μεγάλης οικογένειας των Διοσκορεοειδών (Dioscoreaceae), το D. communis L. θεωρείται ένα από τα τέσσερα πιο διαδεδομένα είδη που εκπροσωπούν το γένος στην Ευρώπη, και είναι ευρέως γνωστό με τα ονόματα βρυωνιά ή αβρωνιά. Μέχρι σήμερα, οι αναφορές κάνουν λόγο για την παρουσία πολλών χημικών συστατικών στα φύλλα και στους κονδύλους του φυτού. Ωστόσο, μία εκτενής φυτοχημική μελέτη του χυμού των καρπών δεν έχει ακόμα διεξαχθεί. Στην παρούσα εργασία, διαφορετικές αναλυτικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων των LC-MS, GC-MS και NMR, εφαρμόστηκαν για τη διερεύνηση του χημικού προφίλ των καρπών του D. communis. Η μελέτη αποκαλύπτει την παρουσία πληθώρας μεταβολιτών που ανήκουν σε διαφορετικές φυτοχημικές ομάδες, όπως είναι οι εστέρες λιπαρών οξέων, τα αλκυλαμίδια, τα φαινολικά παράγωγα και τα οργανικά οξέα, με κυρίαρχο το γαλακτικό οξύ. Παράλληλα, βασιζόμενοι σε προφορικές πηγές για τις παραδοσιακές χρήσεις του φυτού, το αρχικό εκχύλισμα, καθώς και επιλεγμένα κλάσματα, μελετήθηκαν in vitro για την αντιβακτηριακή τους δράση έναντι του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus και του Cutibacterium acnes, δύο βακτηριακά στελέχοι που σχετίζονται με την ακμή, και παρουσίασαν καλά αποτελέσματα. Οι τιμές MIC και MBC του εκχυλίσματος προσδιορίστηκαν ίσες με 1.56% w/v έναντι και των δύο βακτηρίων. Επιπλέον, το σύγχρονο in vivo μοντέλο της ενδοδερμικής ένεσης βακτηριακού εναιωρήματος του C. acnes στη ράχη μυών χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της θεραπευτικής δράσης διαφορετικών συγκεντρώσεων του χυμού των καρπών του D. communis στην ακμή. Οι υπό εξέταση συγκεντρώσεις ήταν 1%, 10% και 20% w/w με τη χαμηλότερη συγκέντρωση να έχει τα καλύτερα κλινικά και ιστοπαθολογικά αποτελέσματα. Επιπρόσθετες μελέτες για τη διερεύνηση της δράσης μικρότερων συγκεντρώσεων του χυμού κρίνονται απαραίτητες ώστε να αξιολογηθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τον χημικό χαρακτηρισμό του χυμού των καρπών του D. communis, αποκαλύπτοντας την παρουσία 71 μεταβολιτών, και μπορούν να συμβάλλουν και να εξηγήσουν περαιτέρω την ειδική αντιβακτηριακή του δράση και την περιστασιακή του τοξικότητα.","abstract_html":"Η κοινή ακμή είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης νόσος του τριχοσμηγματογόνου θύλακα και αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες δερματικές παθήσεις παγκοσμίως. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί ακόμα πλήρως. Οι συμβατικές θεραπείες που περιλαμβάνουν τόσο τοπικά όσο και συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα δεν στοχεύουν ταυτόχρονα πολλούς μηχανισμούς παθογένειας και συχνά η χρήση τους συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της έρευνας έχει στραφεί στη μελέτη δραστικών ουσιών φυτικής προέλευσης ως πιθανοί αντιακνεϊκοί παράγοντες. Αναφορικά με την αντιφλεγμονώδη και την αντιοξειδωτική του δράση, το είδος Dioscorea communis (L.) Caddick &amp; Wilkin (συν. Tamus communis L.) θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για την ακμή στοχεύοντας αρκετούς παθογενετικούς παράγοντες. Εντός της μεγάλης οικογένειας των Διοσκορεοειδών (Dioscoreaceae), το D. communis L. θεωρείται ένα από τα τέσσερα πιο διαδεδομένα είδη που εκπροσωπούν το γένος στην Ευρώπη, και είναι ευρέως γνωστό με τα ονόματα βρυωνιά ή αβρωνιά. Μέχρι σήμερα, οι αναφορές κάνουν λόγο για την παρουσία πολλών χημικών συστατικών στα φύλλα και στους κονδύλους του φυτού. Ωστόσο, μία εκτενής φυτοχημική μελέτη του χυμού των καρπών δεν έχει ακόμα διεξαχθεί. Στην παρούσα εργασία, διαφορετικές αναλυτικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων των LC-MS, GC-MS και NMR, εφαρμόστηκαν για τη διερεύνηση του χημικού προφίλ των καρπών του D. communis. Η μελέτη αποκαλύπτει την παρουσία πληθώρας μεταβολιτών που ανήκουν σε διαφορετικές φυτοχημικές ομάδες, όπως είναι οι εστέρες λιπαρών οξέων, τα αλκυλαμίδια, τα φαινολικά παράγωγα και τα οργανικά οξέα, με κυρίαρχο το γαλακτικό οξύ. Παράλληλα, βασιζόμενοι σε προφορικές πηγές για τις παραδοσιακές χρήσεις του φυτού, το αρχικό εκχύλισμα, καθώς και επιλεγμένα κλάσματα, μελετήθηκαν in vitro για την αντιβακτηριακή τους δράση έναντι του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus και του Cutibacterium acnes, δύο βακτηριακά στελέχοι που σχετίζονται με την ακμή, και παρουσίασαν καλά αποτελέσματα. Οι τιμές MIC και MBC του εκχυλίσματος προσδιορίστηκαν ίσες με 1.56% w/v έναντι και των δύο βακτηρίων. Επιπλέον, το σύγχρονο in vivo μοντέλο της ενδοδερμικής ένεσης βακτηριακού εναιωρήματος του C. acnes στη ράχη μυών χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της θεραπευτικής δράσης διαφορετικών συγκεντρώσεων του χυμού των καρπών του D. communis στην ακμή. Οι υπό εξέταση συγκεντρώσεις ήταν 1%, 10% και 20% w/w με τη χαμηλότερη συγκέντρωση να έχει τα καλύτερα κλινικά και ιστοπαθολογικά αποτελέσματα. Επιπρόσθετες μελέτες για τη διερεύνηση της δράσης μικρότερων συγκεντρώσεων του χυμού κρίνονται απαραίτητες ώστε να αξιολογηθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τον χημικό χαρακτηρισμό του χυμού των καρπών του D. communis, αποκαλύπτοντας την παρουσία 71 μεταβολιτών, και μπορούν να συμβάλλουν και να εξηγήσουν περαιτέρω την ειδική αντιβακτηριακή του δράση και την περιστασιακή του τοξικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσάμη Κωνσταντίνα","Tsami Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223727"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223727","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223727","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223727","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223727","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσάμη Κωνσταντίνα","Tsami Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223727"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κοινή ακμή είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης νόσος του τριχοσμηγματογόνου θύλακα και αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες δερματικές παθήσεις παγκοσμίως. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί ακόμα πλήρως. Οι συμβατικές θεραπείες που περιλαμβάνουν τόσο τοπικά όσο και συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα δεν στοχεύουν ταυτόχρονα πολλούς μηχανισμούς παθογένειας και συχνά η χρήση τους συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της έρευνας έχει στραφεί στη μελέτη δραστικών ουσιών φυτικής προέλευσης ως πιθανοί αντιακνεϊκοί παράγοντες. Αναφορικά με την αντιφλεγμονώδη και την αντιοξειδωτική του δράση, το είδος Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (συν. Tamus communis L.) θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για την ακμή στοχεύοντας αρκετούς παθογενετικούς παράγοντες. Εντός της μεγάλης οικογένειας των Διοσκορεοειδών (Dioscoreaceae), το D. communis L. θεωρείται ένα από τα τέσσερα πιο διαδεδομένα είδη που εκπροσωπούν το γένος στην Ευρώπη, και είναι ευρέως γνωστό με τα ονόματα βρυωνιά ή αβρωνιά. Μέχρι σήμερα, οι αναφορές κάνουν λόγο για την παρουσία πολλών χημικών συστατικών στα φύλλα και στους κονδύλους του φυτού. Ωστόσο, μία εκτενής φυτοχημική μελέτη του χυμού των καρπών δεν έχει ακόμα διεξαχθεί. Στην παρούσα εργασία, διαφορετικές αναλυτικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων των LC-MS, GC-MS και NMR, εφαρμόστηκαν για τη διερεύνηση του χημικού προφίλ των καρπών του D. communis. Η μελέτη αποκαλύπτει την παρουσία πληθώρας μεταβολιτών που ανήκουν σε διαφορετικές φυτοχημικές ομάδες, όπως είναι οι εστέρες λιπαρών οξέων, τα αλκυλαμίδια, τα φαινολικά παράγωγα και τα οργανικά οξέα, με κυρίαρχο το γαλακτικό οξύ. Παράλληλα, βασιζόμενοι σε προφορικές πηγές για τις παραδοσιακές χρήσεις του φυτού, το αρχικό εκχύλισμα, καθώς και επιλεγμένα κλάσματα, μελετήθηκαν in vitro για την αντιβακτηριακή τους δράση έναντι του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus και του Cutibacterium acnes, δύο βακτηριακά στελέχοι που σχετίζονται με την ακμή, και παρουσίασαν καλά αποτελέσματα. Οι τιμές MIC και MBC του εκχυλίσματος προσδιορίστηκαν ίσες με 1.56% w/v έναντι και των δύο βακτηρίων. Επιπλέον, το σύγχρονο in vivo μοντέλο της ενδοδερμικής ένεσης βακτηριακού εναιωρήματος του C. acnes στη ράχη μυών χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της θεραπευτικής δράσης διαφορετικών συγκεντρώσεων του χυμού των καρπών του D. communis στην ακμή. Οι υπό εξέταση συγκεντρώσεις ήταν 1%, 10% και 20% w/w με τη χαμηλότερη συγκέντρωση να έχει τα καλύτερα κλινικά και ιστοπαθολογικά αποτελέσματα. Επιπρόσθετες μελέτες για τη διερεύνηση της δράσης μικρότερων συγκεντρώσεων του χυμού κρίνονται απαραίτητες ώστε να αξιολογηθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τον χημικό χαρακτηρισμό του χυμού των καρπών του D. communis, αποκαλύπτοντας την παρουσία 71 μεταβολιτών, και μπορούν να συμβάλλουν και να εξηγήσουν περαιτέρω την ειδική αντιβακτηριακή του δράση και την περιστασιακή του τοξικότητα.","Acne vulgaris is a chronic, inflammatory disease of the pilosebaceous unit and it is among the most common dermatological conditions worldwide. The acne pathogenesis is multifactorial without being fully elucidated. Conventional treatments included both topical and systematic therapeutics do not target simultaneously many pathogenetic mechanisms and their use is often accompanied by serious side effects. In recent years, research interest has turned to the study of active substances of natural origin as potential anti-acne agents. Regarding its anti-inflammatory and antioxidant activity, Dioscorea communis (L.) Caddick &Wilkin (syn. Tamus communis L.) could be a promising treatment for acne targeting several pathogenetic factors. Within the large family of Dioscoreaceae, D. communis L. is considered among the four most widespread representatives in Europe, and it is commonly known under the name bryonia or abronya. To date, reports have revealed several chemical components from the leaves and tubers of this plant. Nevertheless, an extensive phytochemical investigation has not been performed on its berry juice. In the present study, metabolite profiling procedures, using LC-MS, GC-MS, and NMR approaches, were applied to investigate the chemical profile of the D. communis berries. This work reveals the presence of several metabolites belonging to different phytochemical groups, such as fatty acid esters, alkylamides, phenolic derivatives, and organic acids, with lactic acid being predominant. In parallel, based on orally transmitted traditional uses, the initial extract and selected fractions were tested in vitro for their antibacterial effects and exhibited good activity against two bacterial strains related to acne: methicillin-resistant Staphylococcus aureus and Cutibacterium acnes. The MIC and MBC values of the extract were determined at 1.56% w/v against both bacteria. In addition, a murine acne model via intradermal injection of C. acnes bacterial suspension was chosen for the investigation of the therapeutic effect of different concentrations of D. communis berry juice in acne. The concentrations under examination were 1%, 10% and 20% w/w with the lower concentration to have the best clinical and histopathological results. Supplementary studies investigating the action of lower concentrations of the berry juice are deemed necessary to further evaluate the effectiveness of the extract. The results of this study provide important information on the chemical characterization of the D. communis berry juice, unveiling the presence of 71 metabolites, which might contribute to and further explain its specific antibacterial activity and its occasional toxicity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυτοχημική μελέτη του Dioscorea communis και έλεγχος αντιακνεϊκής δράσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσάμη Κωνσταντίνα","Tsami Konstantina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η κοινή ακμή είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης νόσος του τριχοσμηγματογόνου θύλακα και αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες δερματικές παθήσεις παγκοσμίως. Η παθογένεση της νόσου είναι πολυπαραγοντική χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί ακόμα πλήρως. Οι συμβατικές θεραπείες που περιλαμβάνουν τόσο τοπικά όσο και συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα δεν στοχεύουν ταυτόχρονα πολλούς μηχανισμούς παθογένειας και συχνά η χρήση τους συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον της έρευνας έχει στραφεί στη μελέτη δραστικών ουσιών φυτικής προέλευσης ως πιθανοί αντιακνεϊκοί παράγοντες. Αναφορικά με την αντιφλεγμονώδη και την αντιοξειδωτική του δράση, το είδος Dioscorea communis (L.) Caddick & Wilkin (συν. Tamus communis L.) θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για την ακμή στοχεύοντας αρκετούς παθογενετικούς παράγοντες. Εντός της μεγάλης οικογένειας των Διοσκορεοειδών (Dioscoreaceae), το D. communis L. θεωρείται ένα από τα τέσσερα πιο διαδεδομένα είδη που εκπροσωπούν το γένος στην Ευρώπη, και είναι ευρέως γνωστό με τα ονόματα βρυωνιά ή αβρωνιά. Μέχρι σήμερα, οι αναφορές κάνουν λόγο για την παρουσία πολλών χημικών συστατικών στα φύλλα και στους κονδύλους του φυτού. Ωστόσο, μία εκτενής φυτοχημική μελέτη του χυμού των καρπών δεν έχει ακόμα διεξαχθεί. Στην παρούσα εργασία, διαφορετικές αναλυτικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων των LC-MS, GC-MS και NMR, εφαρμόστηκαν για τη διερεύνηση του χημικού προφίλ των καρπών του D. communis. Η μελέτη αποκαλύπτει την παρουσία πληθώρας μεταβολιτών που ανήκουν σε διαφορετικές φυτοχημικές ομάδες, όπως είναι οι εστέρες λιπαρών οξέων, τα αλκυλαμίδια, τα φαινολικά παράγωγα και τα οργανικά οξέα, με κυρίαρχο το γαλακτικό οξύ. Παράλληλα, βασιζόμενοι σε προφορικές πηγές για τις παραδοσιακές χρήσεις του φυτού, το αρχικό εκχύλισμα, καθώς και επιλεγμένα κλάσματα, μελετήθηκαν in vitro για την αντιβακτηριακή τους δράση έναντι του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus και του Cutibacterium acnes, δύο βακτηριακά στελέχοι που σχετίζονται με την ακμή, και παρουσίασαν καλά αποτελέσματα. Οι τιμές MIC και MBC του εκχυλίσματος προσδιορίστηκαν ίσες με 1.56% w/v έναντι και των δύο βακτηρίων. Επιπλέον, το σύγχρονο in vivo μοντέλο της ενδοδερμικής ένεσης βακτηριακού εναιωρήματος του C. acnes στη ράχη μυών χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της θεραπευτικής δράσης διαφορετικών συγκεντρώσεων του χυμού των καρπών του D. communis στην ακμή. Οι υπό εξέταση συγκεντρώσεις ήταν 1%, 10% και 20% w/w με τη χαμηλότερη συγκέντρωση να έχει τα καλύτερα κλινικά και ιστοπαθολογικά αποτελέσματα. Επιπρόσθετες μελέτες για τη διερεύνηση της δράσης μικρότερων συγκεντρώσεων του χυμού κρίνονται απαραίτητες ώστε να αξιολογηθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τον χημικό χαρακτηρισμό του χυμού των καρπών του D. communis, αποκαλύπτοντας την παρουσία 71 μεταβολιτών, και μπορούν να συμβάλλουν και να εξηγήσουν περαιτέρω την ειδική αντιβακτηριακή του δράση και την περιστασιακή του τοξικότητα.","Acne vulgaris is a chronic, inflammatory disease of the pilosebaceous unit and it is among the most common dermatological conditions worldwide. The acne pathogenesis is multifactorial without being fully elucidated. Conventional treatments included both topical and systematic therapeutics do not target simultaneously many pathogenetic mechanisms and their use is often accompanied by serious side effects. In recent years, research interest has turned to the study of active substances of natural origin as potential anti-acne agents. Regarding its anti-inflammatory and antioxidant activity, Dioscorea communis (L.) Caddick &Wilkin (syn. Tamus communis L.) could be a promising treatment for acne targeting several pathogenetic factors. Within the large family of Dioscoreaceae, D. communis L. is considered among the four most widespread representatives in Europe, and it is commonly known under the name bryonia or abronya. To date, reports have revealed several chemical components from the leaves and tubers of this plant. Nevertheless, an extensive phytochemical investigation has not been performed on its berry juice. In the present study, metabolite profiling procedures, using LC-MS, GC-MS, and NMR approaches, were applied to investigate the chemical profile of the D. communis berries. This work reveals the presence of several metabolites belonging to different phytochemical groups, such as fatty acid esters, alkylamides, phenolic derivatives, and organic acids, with lactic acid being predominant. In parallel, based on orally transmitted traditional uses, the initial extract and selected fractions were tested in vitro for their antibacterial effects and exhibited good activity against two bacterial strains related to acne: methicillin-resistant Staphylococcus aureus and Cutibacterium acnes. The MIC and MBC values of the extract were determined at 1.56% w/v against both bacteria. In addition, a murine acne model via intradermal injection of C. acnes bacterial suspension was chosen for the investigation of the therapeutic effect of different concentrations of D. communis berry juice in acne. The concentrations under examination were 1%, 10% and 20% w/w with the lower concentration to have the best clinical and histopathological results. Supplementary studies investigating the action of lower concentrations of the berry juice are deemed necessary to further evaluate the effectiveness of the extract. The results of this study provide important information on the chemical characterization of the D. communis berry juice, unveiling the presence of 71 metabolites, which might contribute to and further explain its specific antibacterial activity and its occasional toxicity."],"dc:identifier":["uoadl:3223727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223727"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Φυτοχημική μελέτη του Dioscorea communis και έλεγχος αντιακνεϊκής δράσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z"}