{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223746"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223746","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμμένοντα συμπτώματα και απεικονιστικά ευρήματα πνευμόνων σε ασθενείς με HIV μετά την νόσο COVID -19","abstract":"Το longCOVID-19 ορίζεται ως ένα ή περισσότερα συμπτώματα /ή σημεία που επιμένουν ή υποτροπιάζουν / υποχωρούν και επανέρχονται για περισσότερες από 12 εβδομάδες από την οξεία διάγνωση του COVID-19, χωρίς εναλλακτική εξήγηση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει όλα τα άτομα που αντιμετώπισαν COVID-19, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της οξείας νόσου. Τα πιο συχνά παρατηρούμενα συμπτώματα στους ασθενείς με μακροχρόνια COVID-19 είναι κόπωση (31%-58%), δύσπνοια (24%-40%), μυοσκελετικός πόνος (9%-19%), ανοσμία/δυσγευσία (10%-22%), γνωστική εξασθένηση (ή ομίχλη του εγκεφάλου, 12%-35%), διαταραχές ύπνου (11%-44%), βήχας (7%-29%) και πόνος στο στήθος. Το πιο συχνό απεικονιστικό εύρημα ήταν οι αλλοιώσεις δίκην θαμβής υάλου (GGO) – πιο συχνές σε ενδιάμεσες και προχωρημένες φάσεις -, ακολουθεί η πύκνωση, οι γραμμοειδείς/ ταινιοειδείς σκιάσεις, η επίταση του διάμεσου στοιχείου με την διεύρυνση αγγείων και το αεροβρογχόγραμμα . Η κατανομή είναι κυρίως στο μεγαλύτερο ποσοστό περιφερική και αμφοτερόπλευρη με προσβολή πιο συχνά των κατώτερων πνευμονικών πεδίων (κάτω λοβών). Μπορεί να συνυπάρχει πάχυνση βρόγχων ή υπεζωκότα. Ατελεκτασία μπορεί να ανευρίσκεται σε μικρότερο ποσοστό συνήθως όταν υπάρχει πνευμονία και η έκταση της σχετίζεται με χειρότερη οξυγόνωση και κλινική έκβαση. Πιό σπάνια ανευρίσκονται πλευριτική/ υπεζωκοτική συλλογή, λεμφαδενοπάθεια (LN), βρογχεκτασίες και ΄΄αλλοιώσεις δίκην πλακόστρωτου΄΄. Ασθενείς και Μέθοδοι : 457 επιζώντες συμμετείχαν στην ομάδα επικύρωσης140 ημέρες (κατά μέσο όρο) μετά την συμμετοχή τους στη δοκιμή SAVE-MORE. 135 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου και του προτύπου φροντίδας (SoC) και των συγκεκριμένων η πορεία αντικατοπτρίζει τη χρονική πορεία μέχρι την εξέλιξη σε Σύνδρομο μετά COVID – PCS (Post COVID Syndrome) και 322 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος anakinra και του προτύπου φροντίδας (SoC). Συλλέχθηκαν απαντήσεις μέσω συγκεκριμένων ερωτηματολογίων με καθοδήγηση 16 συμπτωμάτων. Οι ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης COVID-19 ταξινομήθηκαν ως LCS εάν απάντησαν θετικά σε τουλάχιστον μία ερώτηση του ερωτηματολογίου 16 συμπτωμάτων και εάν το σύμπτωμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί με μια εναλλακτική διάγνωση. Για να αποκλειστεί μια εναλλακτική διάγνωση, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική αξιολόγηση από τους θεράποντες ιατρούς τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 135 με το εικονικό φάρμακο, αποκάλυψε τέσσερις διακριτές ομάδες συμπτωμάτων PCS (Post COVID Syndrome) μετά την πνευμονία COVID-19: Ομάδα Ι) συστηματικά συμπτώματα χωρίς περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες (3%). Ομάδα II) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες με συστηματικά συμπτώματα (15,1%). Ομάδα III) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς συστηματικά συμπτώματα (3,9%). και Ομάδα IV) ασυμπτωματικοί (78%). Η συνολική επίπτωση του LCS ήταν 22% . Οι ασθενείς που κατά τη διάρκεια οξείας νόσου υποβλήθηκαν σε θεραπεία με anakinra είχαν 0,60 πιθανότητες για την ανάπτυξη του πιο σοβαρού φαινοτύπου LCS Ομάδας III σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν αρχικά εικονικό φάρμακο. Συμπεράσματα : Η επικράτηση του μακροχρόνιου COVID είναι πολύ ετερογενής μεταξύ των μελετών, πιθανώς αντικατοπτρίζοντας τη μεταβλητότητα των ορισμών αυτής της οντότητας, τους πληθυσμούς που ερευνήθηκαν και τις διάρκειες παρακολούθησης. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, το 22% έως 40% των ασθενών που αναρρώνουν αναμένεται να εμφανίσουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μακράς διάρκειας COVID. Όλα τα παραπάνω επικυρώνονται και από την συγκεκριμένη μελέτη.","abstract_html":"Το longCOVID-19 ορίζεται ως ένα ή περισσότερα συμπτώματα /ή σημεία που επιμένουν ή υποτροπιάζουν / υποχωρούν και επανέρχονται για περισσότερες από 12 εβδομάδες από την οξεία διάγνωση του COVID-19, χωρίς εναλλακτική εξήγηση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει όλα τα άτομα που αντιμετώπισαν COVID-19, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της οξείας νόσου. Τα πιο συχνά παρατηρούμενα συμπτώματα στους ασθενείς με μακροχρόνια COVID-19 είναι κόπωση (31%-58%), δύσπνοια (24%-40%), μυοσκελετικός πόνος (9%-19%), ανοσμία/δυσγευσία (10%-22%), γνωστική εξασθένηση (ή ομίχλη του εγκεφάλου, 12%-35%), διαταραχές ύπνου (11%-44%), βήχας (7%-29%) και πόνος στο στήθος. Το πιο συχνό απεικονιστικό εύρημα ήταν οι αλλοιώσεις δίκην θαμβής υάλου (GGO) – πιο συχνές σε ενδιάμεσες και προχωρημένες φάσεις -, ακολουθεί η πύκνωση, οι γραμμοειδείς/ ταινιοειδείς σκιάσεις, η επίταση του διάμεσου στοιχείου με την διεύρυνση αγγείων και το αεροβρογχόγραμμα . Η κατανομή είναι κυρίως στο μεγαλύτερο ποσοστό περιφερική και αμφοτερόπλευρη με προσβολή πιο συχνά των κατώτερων πνευμονικών πεδίων (κάτω λοβών). Μπορεί να συνυπάρχει πάχυνση βρόγχων ή υπεζωκότα. Ατελεκτασία μπορεί να ανευρίσκεται σε μικρότερο ποσοστό συνήθως όταν υπάρχει πνευμονία και η έκταση της σχετίζεται με χειρότερη οξυγόνωση και κλινική έκβαση. Πιό σπάνια ανευρίσκονται πλευριτική/ υπεζωκοτική συλλογή, λεμφαδενοπάθεια (LN), βρογχεκτασίες και ΄΄αλλοιώσεις δίκην πλακόστρωτου΄΄. Ασθενείς και Μέθοδοι : 457 επιζώντες συμμετείχαν στην ομάδα επικύρωσης140 ημέρες (κατά μέσο όρο) μετά την συμμετοχή τους στη δοκιμή SAVE-MORE. 135 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου και του προτύπου φροντίδας (SoC) και των συγκεκριμένων η πορεία αντικατοπτρίζει τη χρονική πορεία μέχρι την εξέλιξη σε Σύνδρομο μετά COVID – PCS (Post COVID Syndrome) και 322 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος anakinra και του προτύπου φροντίδας (SoC). Συλλέχθηκαν απαντήσεις μέσω συγκεκριμένων ερωτηματολογίων με καθοδήγηση 16 συμπτωμάτων. Οι ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης COVID-19 ταξινομήθηκαν ως LCS εάν απάντησαν θετικά σε τουλάχιστον μία ερώτηση του ερωτηματολογίου 16 συμπτωμάτων και εάν το σύμπτωμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί με μια εναλλακτική διάγνωση. Για να αποκλειστεί μια εναλλακτική διάγνωση, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική αξιολόγηση από τους θεράποντες ιατρούς τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 135 με το εικονικό φάρμακο, αποκάλυψε τέσσερις διακριτές ομάδες συμπτωμάτων PCS (Post COVID Syndrome) μετά την πνευμονία COVID-19: Ομάδα Ι) συστηματικά συμπτώματα χωρίς περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες (3%). Ομάδα II) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες με συστηματικά συμπτώματα (15,1%). Ομάδα III) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς συστηματικά συμπτώματα (3,9%). και Ομάδα IV) ασυμπτωματικοί (78%). Η συνολική επίπτωση του LCS ήταν 22% . Οι ασθενείς που κατά τη διάρκεια οξείας νόσου υποβλήθηκαν σε θεραπεία με anakinra είχαν 0,60 πιθανότητες για την ανάπτυξη του πιο σοβαρού φαινοτύπου LCS Ομάδας III σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν αρχικά εικονικό φάρμακο. Συμπεράσματα : Η επικράτηση του μακροχρόνιου COVID είναι πολύ ετερογενής μεταξύ των μελετών, πιθανώς αντικατοπτρίζοντας τη μεταβλητότητα των ορισμών αυτής της οντότητας, τους πληθυσμούς που ερευνήθηκαν και τις διάρκειες παρακολούθησης. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, το 22% έως 40% των ασθενών που αναρρώνουν αναμένεται να εμφανίσουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μακράς διάρκειας COVID. Όλα τα παραπάνω επικυρώνονται και από την συγκεκριμένη μελέτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Στρίκου Άννα","Strikou Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223746"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223746","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223746","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223746","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223746","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στρίκου Άννα","Strikou Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223746"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το longCOVID-19 ορίζεται ως ένα ή περισσότερα συμπτώματα /ή σημεία που επιμένουν ή υποτροπιάζουν / υποχωρούν και επανέρχονται για περισσότερες από 12 εβδομάδες από την οξεία διάγνωση του COVID-19, χωρίς εναλλακτική εξήγηση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει όλα τα άτομα που αντιμετώπισαν COVID-19, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της οξείας νόσου. Τα πιο συχνά παρατηρούμενα συμπτώματα στους ασθενείς με μακροχρόνια COVID-19 είναι κόπωση (31%-58%), δύσπνοια (24%-40%), μυοσκελετικός πόνος (9%-19%), ανοσμία/δυσγευσία (10%-22%), γνωστική εξασθένηση (ή ομίχλη του εγκεφάλου, 12%-35%), διαταραχές ύπνου (11%-44%), βήχας (7%-29%) και πόνος στο στήθος. Το πιο συχνό απεικονιστικό εύρημα ήταν οι αλλοιώσεις δίκην θαμβής υάλου (GGO) – πιο συχνές σε ενδιάμεσες και προχωρημένες φάσεις -, ακολουθεί η πύκνωση, οι γραμμοειδείς/ ταινιοειδείς σκιάσεις, η επίταση του διάμεσου στοιχείου με την διεύρυνση αγγείων και το αεροβρογχόγραμμα . Η κατανομή είναι κυρίως στο μεγαλύτερο ποσοστό περιφερική και αμφοτερόπλευρη με προσβολή πιο συχνά των κατώτερων πνευμονικών πεδίων (κάτω λοβών). Μπορεί να συνυπάρχει πάχυνση βρόγχων ή υπεζωκότα. Ατελεκτασία μπορεί να ανευρίσκεται σε μικρότερο ποσοστό συνήθως όταν υπάρχει πνευμονία και η έκταση της σχετίζεται με χειρότερη οξυγόνωση και κλινική έκβαση. Πιό σπάνια ανευρίσκονται πλευριτική/ υπεζωκοτική συλλογή, λεμφαδενοπάθεια (LN), βρογχεκτασίες και ΄΄αλλοιώσεις δίκην πλακόστρωτου΄΄. Ασθενείς και Μέθοδοι : 457 επιζώντες συμμετείχαν στην ομάδα επικύρωσης140 ημέρες (κατά μέσο όρο) μετά την συμμετοχή τους στη δοκιμή SAVE-MORE. 135 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου και του προτύπου φροντίδας (SoC) και των συγκεκριμένων η πορεία αντικατοπτρίζει τη χρονική πορεία μέχρι την εξέλιξη σε Σύνδρομο μετά COVID – PCS (Post COVID Syndrome) και 322 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος anakinra και του προτύπου φροντίδας (SoC). Συλλέχθηκαν απαντήσεις μέσω συγκεκριμένων ερωτηματολογίων με καθοδήγηση 16 συμπτωμάτων. Οι ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης COVID-19 ταξινομήθηκαν ως LCS εάν απάντησαν θετικά σε τουλάχιστον μία ερώτηση του ερωτηματολογίου 16 συμπτωμάτων και εάν το σύμπτωμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί με μια εναλλακτική διάγνωση. Για να αποκλειστεί μια εναλλακτική διάγνωση, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική αξιολόγηση από τους θεράποντες ιατρούς τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 135 με το εικονικό φάρμακο, αποκάλυψε τέσσερις διακριτές ομάδες συμπτωμάτων PCS (Post COVID Syndrome) μετά την πνευμονία COVID-19: Ομάδα Ι) συστηματικά συμπτώματα χωρίς περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες (3%). Ομάδα II) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες με συστηματικά συμπτώματα (15,1%). Ομάδα III) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς συστηματικά συμπτώματα (3,9%). και Ομάδα IV) ασυμπτωματικοί (78%). Η συνολική επίπτωση του LCS ήταν 22% . Οι ασθενείς που κατά τη διάρκεια οξείας νόσου υποβλήθηκαν σε θεραπεία με anakinra είχαν 0,60 πιθανότητες για την ανάπτυξη του πιο σοβαρού φαινοτύπου LCS Ομάδας III σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν αρχικά εικονικό φάρμακο. Συμπεράσματα : Η επικράτηση του μακροχρόνιου COVID είναι πολύ ετερογενής μεταξύ των μελετών, πιθανώς αντικατοπτρίζοντας τη μεταβλητότητα των ορισμών αυτής της οντότητας, τους πληθυσμούς που ερευνήθηκαν και τις διάρκειες παρακολούθησης. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, το 22% έως 40% των ασθενών που αναρρώνουν αναμένεται να εμφανίσουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μακράς διάρκειας COVID. Όλα τα παραπάνω επικυρώνονται και από την συγκεκριμένη μελέτη.","LongCOVID-19 is defined as one or more symptoms and/or signs persisting or relapsing/resolving and returning for more than 12 weeks from the acute diagnosis of COVID-19, without an alternative explanation. This condition can affect all people who have experienced COVID-19, regardless of the severity of the acute illness. The most commonly observed symptoms in patients with long-term COVID-19 are fatigue (31%-58%), dyspnea (24%-40%), musculoskeletal pain (9%-19%), anosmia/taste disorders (10%-22%), cognitive impairment (or brain fog, 12%- 35%), sleep disorders (11%-44%), cough (7%-29%) and chest pain. The most frequent Chest CT- findings was the ground-glass opacities (GGO) - more frequent in intermediate and advanced phases -, followed by consolidation, reticulation, linear opacities, with vessel dilation and airbronchogram. The distribution is mostly peripheral and bilateral with the lower lobes being affected more often. There may be bronchial or pleural thickening. Atelectasis may be found in a lesser proportion usually when pneumonia is present and its extent is associated with worse oxygenation and clinical outcome. Pleural effusion, lymphadenopathy (LN), bronchiectasis and \"crazy - paving\" pattern are more rarely found. Patients-Methods: 457 survivors participated in the validation cohort 140 days (on average) after participating in the SAVE-MORE trial. 135 patients initially allocated to the placebo and SoC arm - and the follow up of these patients reflects the time course until progression to Post COVID Syndrome (PCS) - and 322 patients initially allocated to the anakinra arm and SoC arm. Responses were collected through specific 16 symptom-guided questionnaires. Patients with a history of COVID-19 infection were classified as LCS if they answered positively to at least one question of the 16-symptom questionnaire and if the symptom could not be explained by an alternative diagnosis. To rule out an alternative diagnosis, patients underwent a thorough clinical, laboratory, and radiological evaluation by their treating physicians. Results: Analysis of 135 with placebo revealed four distinct groups of PCS (Post COVID Syndrome) symptoms after COVID-19 pneumonia: Group I) systemic symptoms without restriction in daily activities (3%). Group II) restriction in daily activities with systemic symptoms (15.1%). Group III) restriction in daily activities without systemic symptoms (3.9%). and Group IV) asymptomatic (78%). The overall incidence of LCS was 22%. Patients who during acute illness were treated with anakinra had 0.60 odds of developing the more severe LCS Group III phenotype compared with patients originally treated with placebo. The two assumptions of the ordinal regression were not significant showing that the likelihood that the difference between the group of placebo and anakinra to be random was limited. Conclusions: The prevalence of long-term COVID is highly heterogeneous among studies, possibly reflecting variability in definitions of this entity, populations investigated, and durations of follow-up. According to the literature, 22% to 40% of recovering patients are expected to experience one or more long-lasting symptoms of COVID. All of the above is confirmed by this study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμμένοντα συμπτώματα και απεικονιστικά ευρήματα πνευμόνων σε ασθενείς με HIV μετά την νόσο COVID -19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στρίκου Άννα","Strikou Anna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Το longCOVID-19 ορίζεται ως ένα ή περισσότερα συμπτώματα /ή σημεία που επιμένουν ή υποτροπιάζουν / υποχωρούν και επανέρχονται για περισσότερες από 12 εβδομάδες από την οξεία διάγνωση του COVID-19, χωρίς εναλλακτική εξήγηση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει όλα τα άτομα που αντιμετώπισαν COVID-19, ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της οξείας νόσου. Τα πιο συχνά παρατηρούμενα συμπτώματα στους ασθενείς με μακροχρόνια COVID-19 είναι κόπωση (31%-58%), δύσπνοια (24%-40%), μυοσκελετικός πόνος (9%-19%), ανοσμία/δυσγευσία (10%-22%), γνωστική εξασθένηση (ή ομίχλη του εγκεφάλου, 12%-35%), διαταραχές ύπνου (11%-44%), βήχας (7%-29%) και πόνος στο στήθος. Το πιο συχνό απεικονιστικό εύρημα ήταν οι αλλοιώσεις δίκην θαμβής υάλου (GGO) – πιο συχνές σε ενδιάμεσες και προχωρημένες φάσεις -, ακολουθεί η πύκνωση, οι γραμμοειδείς/ ταινιοειδείς σκιάσεις, η επίταση του διάμεσου στοιχείου με την διεύρυνση αγγείων και το αεροβρογχόγραμμα . Η κατανομή είναι κυρίως στο μεγαλύτερο ποσοστό περιφερική και αμφοτερόπλευρη με προσβολή πιο συχνά των κατώτερων πνευμονικών πεδίων (κάτω λοβών). Μπορεί να συνυπάρχει πάχυνση βρόγχων ή υπεζωκότα. Ατελεκτασία μπορεί να ανευρίσκεται σε μικρότερο ποσοστό συνήθως όταν υπάρχει πνευμονία και η έκταση της σχετίζεται με χειρότερη οξυγόνωση και κλινική έκβαση. Πιό σπάνια ανευρίσκονται πλευριτική/ υπεζωκοτική συλλογή, λεμφαδενοπάθεια (LN), βρογχεκτασίες και ΄΄αλλοιώσεις δίκην πλακόστρωτου΄΄. Ασθενείς και Μέθοδοι : 457 επιζώντες συμμετείχαν στην ομάδα επικύρωσης140 ημέρες (κατά μέσο όρο) μετά την συμμετοχή τους στη δοκιμή SAVE-MORE. 135 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου και του προτύπου φροντίδας (SoC) και των συγκεκριμένων η πορεία αντικατοπτρίζει τη χρονική πορεία μέχρι την εξέλιξη σε Σύνδρομο μετά COVID – PCS (Post COVID Syndrome) και 322 ασθενείς που αρχικά κατανεμήθηκαν στο σκέλος anakinra και του προτύπου φροντίδας (SoC). Συλλέχθηκαν απαντήσεις μέσω συγκεκριμένων ερωτηματολογίων με καθοδήγηση 16 συμπτωμάτων. Οι ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης COVID-19 ταξινομήθηκαν ως LCS εάν απάντησαν θετικά σε τουλάχιστον μία ερώτηση του ερωτηματολογίου 16 συμπτωμάτων και εάν το σύμπτωμα δεν μπορούσε να εξηγηθεί με μια εναλλακτική διάγνωση. Για να αποκλειστεί μια εναλλακτική διάγνωση, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική αξιολόγηση από τους θεράποντες ιατρούς τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 135 με το εικονικό φάρμακο, αποκάλυψε τέσσερις διακριτές ομάδες συμπτωμάτων PCS (Post COVID Syndrome) μετά την πνευμονία COVID-19: Ομάδα Ι) συστηματικά συμπτώματα χωρίς περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες (3%). Ομάδα II) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες με συστηματικά συμπτώματα (15,1%). Ομάδα III) περιορισμός στις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς συστηματικά συμπτώματα (3,9%). και Ομάδα IV) ασυμπτωματικοί (78%). Η συνολική επίπτωση του LCS ήταν 22% . Οι ασθενείς που κατά τη διάρκεια οξείας νόσου υποβλήθηκαν σε θεραπεία με anakinra είχαν 0,60 πιθανότητες για την ανάπτυξη του πιο σοβαρού φαινοτύπου LCS Ομάδας III σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν αρχικά εικονικό φάρμακο. Συμπεράσματα : Η επικράτηση του μακροχρόνιου COVID είναι πολύ ετερογενής μεταξύ των μελετών, πιθανώς αντικατοπτρίζοντας τη μεταβλητότητα των ορισμών αυτής της οντότητας, τους πληθυσμούς που ερευνήθηκαν και τις διάρκειες παρακολούθησης. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, το 22% έως 40% των ασθενών που αναρρώνουν αναμένεται να εμφανίσουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μακράς διάρκειας COVID. Όλα τα παραπάνω επικυρώνονται και από την συγκεκριμένη μελέτη.","LongCOVID-19 is defined as one or more symptoms and/or signs persisting or relapsing/resolving and returning for more than 12 weeks from the acute diagnosis of COVID-19, without an alternative explanation. This condition can affect all people who have experienced COVID-19, regardless of the severity of the acute illness. The most commonly observed symptoms in patients with long-term COVID-19 are fatigue (31%-58%), dyspnea (24%-40%), musculoskeletal pain (9%-19%), anosmia/taste disorders (10%-22%), cognitive impairment (or brain fog, 12%- 35%), sleep disorders (11%-44%), cough (7%-29%) and chest pain. The most frequent Chest CT- findings was the ground-glass opacities (GGO) - more frequent in intermediate and advanced phases -, followed by consolidation, reticulation, linear opacities, with vessel dilation and airbronchogram. The distribution is mostly peripheral and bilateral with the lower lobes being affected more often. There may be bronchial or pleural thickening. Atelectasis may be found in a lesser proportion usually when pneumonia is present and its extent is associated with worse oxygenation and clinical outcome. Pleural effusion, lymphadenopathy (LN), bronchiectasis and \"crazy - paving\" pattern are more rarely found. Patients-Methods: 457 survivors participated in the validation cohort 140 days (on average) after participating in the SAVE-MORE trial. 135 patients initially allocated to the placebo and SoC arm - and the follow up of these patients reflects the time course until progression to Post COVID Syndrome (PCS) - and 322 patients initially allocated to the anakinra arm and SoC arm. Responses were collected through specific 16 symptom-guided questionnaires. Patients with a history of COVID-19 infection were classified as LCS if they answered positively to at least one question of the 16-symptom questionnaire and if the symptom could not be explained by an alternative diagnosis. To rule out an alternative diagnosis, patients underwent a thorough clinical, laboratory, and radiological evaluation by their treating physicians. Results: Analysis of 135 with placebo revealed four distinct groups of PCS (Post COVID Syndrome) symptoms after COVID-19 pneumonia: Group I) systemic symptoms without restriction in daily activities (3%). Group II) restriction in daily activities with systemic symptoms (15.1%). Group III) restriction in daily activities without systemic symptoms (3.9%). and Group IV) asymptomatic (78%). The overall incidence of LCS was 22%. Patients who during acute illness were treated with anakinra had 0.60 odds of developing the more severe LCS Group III phenotype compared with patients originally treated with placebo. The two assumptions of the ordinal regression were not significant showing that the likelihood that the difference between the group of placebo and anakinra to be random was limited. Conclusions: The prevalence of long-term COVID is highly heterogeneous among studies, possibly reflecting variability in definitions of this entity, populations investigated, and durations of follow-up. According to the literature, 22% to 40% of recovering patients are expected to experience one or more long-lasting symptoms of COVID. All of the above is confirmed by this study."],"dc:identifier":["uoadl:3223746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223746"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εμμένοντα συμπτώματα και απεικονιστικά ευρήματα πνευμόνων σε ασθενείς με HIV μετά την νόσο COVID -19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z"}