{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223759"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223759","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση των τεχνικών NMR, HPLC-UV, Folin-Ciocalteu στον ποσοτικό προσδιορισμό σεκοϊριδοειδών ελαιολάδου και εφαρμογή σε επιλεγμένες ποικιλίες από φυτά καλλιεργημένα σε φυτώριο","abstract":"Το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία, τη θρησκεία και την οικονομία της χώρας μας. Το φυτό της ελιάς παράγει μία πληθώρα βιοδραστικών μεταβολιτών τα οποία μεταφέρονται στο ελαιόλαδο κατά τη διαδικασία της ελαιοποίησης. Ιδιαίτερα τα μικροσυστατικά του και κυρίως οι φαινόλες έχουν συνδεθεί με πολλές ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία και κυρίως με την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση την επιστημονική γνώμη του EFSA επέτρεψε ισχυρισμό υγείας που σχετίζεται με την περιεκτικότητα των φαινολικών ενώσεων στο ελαιόλαδο (ΕΕ 432/2012). Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός υστερεί τόσο ως προς την ορολογία όσο και ως προς την αναλυτική μεθοδολογία. Η επίσημη τεχνική που αποδέχεται το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου για το ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού κλάσματος του ελαιόλαδου είναι η HPLC-UV ενώ συγχρόνως επιτρέπει και τη χρήση μίας χρωματομετρικής μεθόδου. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τον ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού περιεχομένου όπως αυτό προκύπτει από τη τεχνική της HPLC-UV, τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και της μεθόδου Folin Ciocalteu. Για το λόγο αυτό πρώτο βήμα αποτέλεσε η απομόνωση ουσιών που ανήκουν στο βιοσυνθετικό μονοπάτι της ελευρωπαΐνης και του λιγκστροσίδη. Κατόπιν μετρήθηκε για την κάθε ουσία η καθαρότητά της με τη χρήση της τεχνικής του 1H-NMR. Επόμενο βήμα αποτέλεσε η παρασκευή διαλυμάτων γνωστής συγκέντρωσης και η μέτρηση της απορρόφησής τους έτσι ώστε να υπολογιστεί ο συντελεστής μοριακής απορροφητικότητας για κάθε ουσία σε δύο μήκη κύματος. Προκειμένου να συγκριθούν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τις τεχνικές της HPLC-UV και του NMR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των σεκοϊριδοειδών του ελαιόλαδου παρασκευάστηκαν διαλύματα με ισομοριακές ποσότητες τυροσόλης και παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης (ελαιοκανθάλη, άγλυκο του λιγκστροσίδη, ελαιασίνη και άγλυκο της ελευρωπαΐνης). Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η μέθοδος Folin Ciocalteu σε διαλύματα τυροσόλης, υδροξυτυροσόλης και παραγώγων τους για τον ποσοτικό προσδιορισμός τους. Τέλος, έχοντας ως στόχο τη συσχέτιση της ποικιλίας του ελαιολάδου με την παρουσία ή μη ορισμένων παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης αναλύθηκαν με τη τεχνική του 1H-NMR 169 διαφορετικές ποικιλίες που ελαιοποιήθηκαν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.","abstract_html":"Το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία, τη θρησκεία και την οικονομία της χώρας μας. Το φυτό της ελιάς παράγει μία πληθώρα βιοδραστικών μεταβολιτών τα οποία μεταφέρονται στο ελαιόλαδο κατά τη διαδικασία της ελαιοποίησης. Ιδιαίτερα τα μικροσυστατικά του και κυρίως οι φαινόλες έχουν συνδεθεί με πολλές ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία και κυρίως με την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση την επιστημονική γνώμη του EFSA επέτρεψε ισχυρισμό υγείας που σχετίζεται με την περιεκτικότητα των φαινολικών ενώσεων στο ελαιόλαδο (ΕΕ 432/2012). Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός υστερεί τόσο ως προς την ορολογία όσο και ως προς την αναλυτική μεθοδολογία. Η επίσημη τεχνική που αποδέχεται το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου για το ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού κλάσματος του ελαιόλαδου είναι η HPLC-UV ενώ συγχρόνως επιτρέπει και τη χρήση μίας χρωματομετρικής μεθόδου. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τον ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού περιεχομένου όπως αυτό προκύπτει από τη τεχνική της HPLC-UV, τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και της μεθόδου Folin Ciocalteu. Για το λόγο αυτό πρώτο βήμα αποτέλεσε η απομόνωση ουσιών που ανήκουν στο βιοσυνθετικό μονοπάτι της ελευρωπαΐνης και του λιγκστροσίδη. Κατόπιν μετρήθηκε για την κάθε ουσία η καθαρότητά της με τη χρήση της τεχνικής του 1H-NMR. Επόμενο βήμα αποτέλεσε η παρασκευή διαλυμάτων γνωστής συγκέντρωσης και η μέτρηση της απορρόφησής τους έτσι ώστε να υπολογιστεί ο συντελεστής μοριακής απορροφητικότητας για κάθε ουσία σε δύο μήκη κύματος. Προκειμένου να συγκριθούν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τις τεχνικές της HPLC-UV και του NMR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των σεκοϊριδοειδών του ελαιόλαδου παρασκευάστηκαν διαλύματα με ισομοριακές ποσότητες τυροσόλης και παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης (ελαιοκανθάλη, άγλυκο του λιγκστροσίδη, ελαιασίνη και άγλυκο της ελευρωπαΐνης). Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η μέθοδος Folin Ciocalteu σε διαλύματα τυροσόλης, υδροξυτυροσόλης και παραγώγων τους για τον ποσοτικό προσδιορισμός τους. Τέλος, έχοντας ως στόχο τη συσχέτιση της ποικιλίας του ελαιολάδου με την παρουσία ή μη ορισμένων παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης αναλύθηκαν με τη τεχνική του 1H-NMR 169 διαφορετικές ποικιλίες που ελαιοποιήθηκαν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.","abstract_has_math":false,"creators":["Λυμπεροπούλου Σοφία","Lymperopoulou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223759"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223759","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223759","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223759","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223759","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λυμπεροπούλου Σοφία","Lymperopoulou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223759","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223759"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία, τη θρησκεία και την οικονομία της χώρας μας. Το φυτό της ελιάς παράγει μία πληθώρα βιοδραστικών μεταβολιτών τα οποία μεταφέρονται στο ελαιόλαδο κατά τη διαδικασία της ελαιοποίησης. Ιδιαίτερα τα μικροσυστατικά του και κυρίως οι φαινόλες έχουν συνδεθεί με πολλές ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία και κυρίως με την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση την επιστημονική γνώμη του EFSA επέτρεψε ισχυρισμό υγείας που σχετίζεται με την περιεκτικότητα των φαινολικών ενώσεων στο ελαιόλαδο (ΕΕ 432/2012). Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός υστερεί τόσο ως προς την ορολογία όσο και ως προς την αναλυτική μεθοδολογία. Η επίσημη τεχνική που αποδέχεται το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου για το ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού κλάσματος του ελαιόλαδου είναι η HPLC-UV ενώ συγχρόνως επιτρέπει και τη χρήση μίας χρωματομετρικής μεθόδου. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τον ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού περιεχομένου όπως αυτό προκύπτει από τη τεχνική της HPLC-UV, τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και της μεθόδου Folin Ciocalteu. Για το λόγο αυτό πρώτο βήμα αποτέλεσε η απομόνωση ουσιών που ανήκουν στο βιοσυνθετικό μονοπάτι της ελευρωπαΐνης και του λιγκστροσίδη. Κατόπιν μετρήθηκε για την κάθε ουσία η καθαρότητά της με τη χρήση της τεχνικής του 1H-NMR. Επόμενο βήμα αποτέλεσε η παρασκευή διαλυμάτων γνωστής συγκέντρωσης και η μέτρηση της απορρόφησής τους έτσι ώστε να υπολογιστεί ο συντελεστής μοριακής απορροφητικότητας για κάθε ουσία σε δύο μήκη κύματος. Προκειμένου να συγκριθούν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τις τεχνικές της HPLC-UV και του NMR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των σεκοϊριδοειδών του ελαιόλαδου παρασκευάστηκαν διαλύματα με ισομοριακές ποσότητες τυροσόλης και παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης (ελαιοκανθάλη, άγλυκο του λιγκστροσίδη, ελαιασίνη και άγλυκο της ελευρωπαΐνης). Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η μέθοδος Folin Ciocalteu σε διαλύματα τυροσόλης, υδροξυτυροσόλης και παραγώγων τους για τον ποσοτικό προσδιορισμός τους. Τέλος, έχοντας ως στόχο τη συσχέτιση της ποικιλίας του ελαιολάδου με την παρουσία ή μη ορισμένων παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης αναλύθηκαν με τη τεχνική του 1H-NMR 169 διαφορετικές ποικιλίες που ελαιοποιήθηκαν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.","Olive oil is an essential component of the Mediterranean diet and it is part of the history, religion and economy of Greece. The olive plant produces a variety of bioactive metabolites that are transferred to the olive oil during the olive oil production process. Its micronutrients and especially the phenolic compounds have been associated with the prevention of cardiovascular diseases. The legislation of the European Union is based on the scientific opinion of EFSA that has allowed a health claim that is related to the content of olive oil phenolic compounds (EU 432/2012). However, this health claim lacks of any analytical methodology. The official method that is accepted by the International Olive Oil Council for the quantification of the phenolic compounds is based on the HPLC-UV technique while at the same time a colorimetric method is allowed. Aim of this study was to compare the results for the quantification of the phenolic compounds obtained with different techniques such as HPLC-UV, Nuclear Magnetic Resonance Spectroscopy (NMR) and Folin Ciocalteu. For this reason, the first step was the isolation of the substances that belong to the biosynthetic path of oleuropein and ligstroside. Each substance purity was measured using the 1H-NMR technique. Afterwards solutions of known concentration for each substance were prepared, then their absorption was measured for the determination of the molecular absorption coefficient for each one at two different wavelengths. In order to compare the results obtained from the HPLC-UV technique to the NMR technique for the quantification of olive oil secoiridoids, solution was prepared with equal amounts of tyrosol and tyrosol-hydroxytyrosol derivatives (oleocanthal, aglycon ligstroside, oleacein and aglycon oleuropein). Then the Folin Ciocalteu method was applied to solutions of tyrosol, hydroxytyrosol and their derivatives for quantification. Finally, for the correlation of the olive oil variety with the presence or absence of certain tyrosol and hydroxytyrosol derivatives, 169 varieties were examined under specific processing procedures and analyzed by 1H-NMR method."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση των τεχνικών NMR, HPLC-UV, Folin-Ciocalteu στον ποσοτικό προσδιορισμό σεκοϊριδοειδών ελαιολάδου και εφαρμογή σε επιλεγμένες ποικιλίες από φυτά καλλιεργημένα σε φυτώριο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λυμπεροπούλου Σοφία","Lymperopoulou Sofia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Το ελαιόλαδο αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία, τη θρησκεία και την οικονομία της χώρας μας. Το φυτό της ελιάς παράγει μία πληθώρα βιοδραστικών μεταβολιτών τα οποία μεταφέρονται στο ελαιόλαδο κατά τη διαδικασία της ελαιοποίησης. Ιδιαίτερα τα μικροσυστατικά του και κυρίως οι φαινόλες έχουν συνδεθεί με πολλές ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία και κυρίως με την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση την επιστημονική γνώμη του EFSA επέτρεψε ισχυρισμό υγείας που σχετίζεται με την περιεκτικότητα των φαινολικών ενώσεων στο ελαιόλαδο (ΕΕ 432/2012). Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός υστερεί τόσο ως προς την ορολογία όσο και ως προς την αναλυτική μεθοδολογία. Η επίσημη τεχνική που αποδέχεται το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου για το ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού κλάσματος του ελαιόλαδου είναι η HPLC-UV ενώ συγχρόνως επιτρέπει και τη χρήση μίας χρωματομετρικής μεθόδου. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τον ποσοτικό προσδιορισμό του φαινολικού περιεχομένου όπως αυτό προκύπτει από τη τεχνική της HPLC-UV, τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και της μεθόδου Folin Ciocalteu. Για το λόγο αυτό πρώτο βήμα αποτέλεσε η απομόνωση ουσιών που ανήκουν στο βιοσυνθετικό μονοπάτι της ελευρωπαΐνης και του λιγκστροσίδη. Κατόπιν μετρήθηκε για την κάθε ουσία η καθαρότητά της με τη χρήση της τεχνικής του 1H-NMR. Επόμενο βήμα αποτέλεσε η παρασκευή διαλυμάτων γνωστής συγκέντρωσης και η μέτρηση της απορρόφησής τους έτσι ώστε να υπολογιστεί ο συντελεστής μοριακής απορροφητικότητας για κάθε ουσία σε δύο μήκη κύματος. Προκειμένου να συγκριθούν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τις τεχνικές της HPLC-UV και του NMR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των σεκοϊριδοειδών του ελαιόλαδου παρασκευάστηκαν διαλύματα με ισομοριακές ποσότητες τυροσόλης και παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης (ελαιοκανθάλη, άγλυκο του λιγκστροσίδη, ελαιασίνη και άγλυκο της ελευρωπαΐνης). Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η μέθοδος Folin Ciocalteu σε διαλύματα τυροσόλης, υδροξυτυροσόλης και παραγώγων τους για τον ποσοτικό προσδιορισμός τους. Τέλος, έχοντας ως στόχο τη συσχέτιση της ποικιλίας του ελαιολάδου με την παρουσία ή μη ορισμένων παραγώγων τυροσόλης και υδροξυτυροσόλης αναλύθηκαν με τη τεχνική του 1H-NMR 169 διαφορετικές ποικιλίες που ελαιοποιήθηκαν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.","Olive oil is an essential component of the Mediterranean diet and it is part of the history, religion and economy of Greece. The olive plant produces a variety of bioactive metabolites that are transferred to the olive oil during the olive oil production process. Its micronutrients and especially the phenolic compounds have been associated with the prevention of cardiovascular diseases. The legislation of the European Union is based on the scientific opinion of EFSA that has allowed a health claim that is related to the content of olive oil phenolic compounds (EU 432/2012). However, this health claim lacks of any analytical methodology. The official method that is accepted by the International Olive Oil Council for the quantification of the phenolic compounds is based on the HPLC-UV technique while at the same time a colorimetric method is allowed. Aim of this study was to compare the results for the quantification of the phenolic compounds obtained with different techniques such as HPLC-UV, Nuclear Magnetic Resonance Spectroscopy (NMR) and Folin Ciocalteu. For this reason, the first step was the isolation of the substances that belong to the biosynthetic path of oleuropein and ligstroside. Each substance purity was measured using the 1H-NMR technique. Afterwards solutions of known concentration for each substance were prepared, then their absorption was measured for the determination of the molecular absorption coefficient for each one at two different wavelengths. In order to compare the results obtained from the HPLC-UV technique to the NMR technique for the quantification of olive oil secoiridoids, solution was prepared with equal amounts of tyrosol and tyrosol-hydroxytyrosol derivatives (oleocanthal, aglycon ligstroside, oleacein and aglycon oleuropein). Then the Folin Ciocalteu method was applied to solutions of tyrosol, hydroxytyrosol and their derivatives for quantification. Finally, for the correlation of the olive oil variety with the presence or absence of certain tyrosol and hydroxytyrosol derivatives, 169 varieties were examined under specific processing procedures and analyzed by 1H-NMR method."],"dc:identifier":["uoadl:3223759","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223759"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύγκριση των τεχνικών NMR, HPLC-UV, Folin-Ciocalteu στον ποσοτικό προσδιορισμό σεκοϊριδοειδών ελαιολάδου και εφαρμογή σε επιλεγμένες ποικιλίες από φυτά καλλιεργημένα σε φυτώριο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z"}