{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223884"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3223884","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείρηση σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους μετά από κακώσεις νωτιαίου μυελού","abstract":"Εισαγωγή: Παγκοσμίως, οι κύριες αιτίες θανάτου στην παιδική ηλικία είναι οι τραυματισμοί και η βία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) είναι ένας δυνητικά ακρωτηριαστικός τραυματισμός που συνήθως οδηγεί σε σοβαρή και μόνιμη αναπηρία. Ωστόσο, είναι σχετικά σπάνια πριν από την ηλικία των 15 ετών και αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό όλων των τραυματισμών σε παιδική ηλικία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού και η επακόλουθη σπαστικότητα μπορεί να προκαλέσει σημαντική απώλεια λειτουργικότητας. Παρά τον αυξημένο επιπολασμό της, η σπαστικότητα ως σύνδρομο σε ασθενείς με ΚΝΜ δεν αντιμετωπίζεται πάντα αποτελεσματικά. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανασκόπηση της διαχείρισης της σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους με τραυματική ΚΝΜ. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA και χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική βάση δεδομένων GOOGLE SCHOLAR και τις ακόλουθες λέξεις-κλειδιά: κάκωση νωτιαίου μυελού, παιδιατρικός πληθυσμός, σπαστικότητα, διαχείριση σπαστικότητας. Τριάντα τρεις μελέτες συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτήν την ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Η Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS), η Λειτουργική ηλεκτρική διέγερση (FES), το μοτίβο μυϊκής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια κίνησης, η θεραπεία χειρισμού της σπονδυλικής στήλης, η μη επεμβατική διέγερση του εγκεφάλου, η υδροθεραπεία, ο βελονισμός, η διέγερση του νωτιαίου μυελού και η θεραπεία με ενδορραχιαία βακλοφαίνη, καθώς και η αλλαντοτοξίνη Α και η επιλεκτική ραχιαία ριζοτομή φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στη μείωση της σπαστικότητας. Ωστόσο, η χρήση κανναβινοειδών δεν φαίνεται να έχει συγκεκριμένη επίδραση στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η μεταμόσχευση εμπύρηνων κυττάρων μυελού των οστών (BMNC) και πολλαπλών μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων (MSC) φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ασθενών με ΚΝΜ, ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Παγκοσμίως, οι κύριες αιτίες θανάτου στην παιδική ηλικία είναι οι τραυματισμοί και η βία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) είναι ένας δυνητικά ακρωτηριαστικός τραυματισμός που συνήθως οδηγεί σε σοβαρή και μόνιμη αναπηρία. Ωστόσο, είναι σχετικά σπάνια πριν από την ηλικία των 15 ετών και αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό όλων των τραυματισμών σε παιδική ηλικία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού και η επακόλουθη σπαστικότητα μπορεί να προκαλέσει σημαντική απώλεια λειτουργικότητας. Παρά τον αυξημένο επιπολασμό της, η σπαστικότητα ως σύνδρομο σε ασθενείς με ΚΝΜ δεν αντιμετωπίζεται πάντα αποτελεσματικά. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανασκόπηση της διαχείρισης της σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους με τραυματική ΚΝΜ. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA και χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική βάση δεδομένων GOOGLE SCHOLAR και τις ακόλουθες λέξεις-κλειδιά: κάκωση νωτιαίου μυελού, παιδιατρικός πληθυσμός, σπαστικότητα, διαχείριση σπαστικότητας. Τριάντα τρεις μελέτες συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτήν την ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Η Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS), η Λειτουργική ηλεκτρική διέγερση (FES), το μοτίβο μυϊκής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια κίνησης, η θεραπεία χειρισμού της σπονδυλικής στήλης, η μη επεμβατική διέγερση του εγκεφάλου, η υδροθεραπεία, ο βελονισμός, η διέγερση του νωτιαίου μυελού και η θεραπεία με ενδορραχιαία βακλοφαίνη, καθώς και η αλλαντοτοξίνη Α και η επιλεκτική ραχιαία ριζοτομή φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στη μείωση της σπαστικότητας. Ωστόσο, η χρήση κανναβινοειδών δεν φαίνεται να έχει συγκεκριμένη επίδραση στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η μεταμόσχευση εμπύρηνων κυττάρων μυελού των οστών (BMNC) και πολλαπλών μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων (MSC) φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ασθενών με ΚΝΜ, ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπασινά Ευαγγελία","Bassina Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223884"],"render_values":[{"text":"uoadl:3223884","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223884","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223884","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3223884","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπασινά Ευαγγελία","Bassina Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3223884","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223884"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Παγκοσμίως, οι κύριες αιτίες θανάτου στην παιδική ηλικία είναι οι τραυματισμοί και η βία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) είναι ένας δυνητικά ακρωτηριαστικός τραυματισμός που συνήθως οδηγεί σε σοβαρή και μόνιμη αναπηρία. Ωστόσο, είναι σχετικά σπάνια πριν από την ηλικία των 15 ετών και αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό όλων των τραυματισμών σε παιδική ηλικία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού και η επακόλουθη σπαστικότητα μπορεί να προκαλέσει σημαντική απώλεια λειτουργικότητας. Παρά τον αυξημένο επιπολασμό της, η σπαστικότητα ως σύνδρομο σε ασθενείς με ΚΝΜ δεν αντιμετωπίζεται πάντα αποτελεσματικά. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανασκόπηση της διαχείρισης της σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους με τραυματική ΚΝΜ. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA και χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική βάση δεδομένων GOOGLE SCHOLAR και τις ακόλουθες λέξεις-κλειδιά: κάκωση νωτιαίου μυελού, παιδιατρικός πληθυσμός, σπαστικότητα, διαχείριση σπαστικότητας. Τριάντα τρεις μελέτες συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτήν την ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Η Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS), η Λειτουργική ηλεκτρική διέγερση (FES), το μοτίβο μυϊκής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια κίνησης, η θεραπεία χειρισμού της σπονδυλικής στήλης, η μη επεμβατική διέγερση του εγκεφάλου, η υδροθεραπεία, ο βελονισμός, η διέγερση του νωτιαίου μυελού και η θεραπεία με ενδορραχιαία βακλοφαίνη, καθώς και η αλλαντοτοξίνη Α και η επιλεκτική ραχιαία ριζοτομή φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στη μείωση της σπαστικότητας. Ωστόσο, η χρήση κανναβινοειδών δεν φαίνεται να έχει συγκεκριμένη επίδραση στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η μεταμόσχευση εμπύρηνων κυττάρων μυελού των οστών (BMNC) και πολλαπλών μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων (MSC) φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ασθενών με ΚΝΜ, ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές.","Introduction: Worldwide, the leading causes of death in childhood are injuries and violence. Spinal cord injury (SCI) is a potentially crippling injury which usually results in severe and permanent disability; however, it is relatively rare before the age of 15 years and accounts for only a low proportion of all childhood injuries. SCI and resulting spasticity may cause important loss of functionality. Despite its prevalence, spasticity as a syndrome in SCI patients is not always managed effectively. The aim of this study was to review the management of spasticity in children and adolescents with traumatic SCI. For this reason, a review of the current literature was performed following the PRISMA guidelines and using the online GOOGLE SCHOLAR database and the following keywords: spinal cord injury, pediatric population, spasticity, management of spasticity. Thirty-three studies were finally included in this review. Results: TENS (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation), FES (Functional Electrical Stimulation), muscle activation pattern during movement attempts, spinal manipulative therapy, non invasive brain stimulation, aquatic therapy or hydrotherapy, acupuncture, spinal cord stimulation and intrathecal baclofen therapy, Botulinum toxin A and selective dorsal rhizotomy appear to have a positive effect in reducing spasticity. However, the use of cannabinoids does not appear to have a specific effect on the pediatric population. Transplantation of bone marrow nucleated cells (BMNC) and multiple mesenchymal stem cells (MSC) appear to have an important role in treating SCI patients, however, more clinical trials are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείρηση σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους μετά από κακώσεις νωτιαίου μυελού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπασινά Ευαγγελία","Bassina Evangelia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Παγκοσμίως, οι κύριες αιτίες θανάτου στην παιδική ηλικία είναι οι τραυματισμοί και η βία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ) είναι ένας δυνητικά ακρωτηριαστικός τραυματισμός που συνήθως οδηγεί σε σοβαρή και μόνιμη αναπηρία. Ωστόσο, είναι σχετικά σπάνια πριν από την ηλικία των 15 ετών και αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό όλων των τραυματισμών σε παιδική ηλικία. Η κάκωση του νωτιαίου μυελού και η επακόλουθη σπαστικότητα μπορεί να προκαλέσει σημαντική απώλεια λειτουργικότητας. Παρά τον αυξημένο επιπολασμό της, η σπαστικότητα ως σύνδρομο σε ασθενείς με ΚΝΜ δεν αντιμετωπίζεται πάντα αποτελεσματικά. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανασκόπηση της διαχείρισης της σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους με τραυματική ΚΝΜ. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA και χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική βάση δεδομένων GOOGLE SCHOLAR και τις ακόλουθες λέξεις-κλειδιά: κάκωση νωτιαίου μυελού, παιδιατρικός πληθυσμός, σπαστικότητα, διαχείριση σπαστικότητας. Τριάντα τρεις μελέτες συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτήν την ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Η Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS), η Λειτουργική ηλεκτρική διέγερση (FES), το μοτίβο μυϊκής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια κίνησης, η θεραπεία χειρισμού της σπονδυλικής στήλης, η μη επεμβατική διέγερση του εγκεφάλου, η υδροθεραπεία, ο βελονισμός, η διέγερση του νωτιαίου μυελού και η θεραπεία με ενδορραχιαία βακλοφαίνη, καθώς και η αλλαντοτοξίνη Α και η επιλεκτική ραχιαία ριζοτομή φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στη μείωση της σπαστικότητας. Ωστόσο, η χρήση κανναβινοειδών δεν φαίνεται να έχει συγκεκριμένη επίδραση στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η μεταμόσχευση εμπύρηνων κυττάρων μυελού των οστών (BMNC) και πολλαπλών μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων (MSC) φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ασθενών με ΚΝΜ, ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές δοκιμές.","Introduction: Worldwide, the leading causes of death in childhood are injuries and violence. Spinal cord injury (SCI) is a potentially crippling injury which usually results in severe and permanent disability; however, it is relatively rare before the age of 15 years and accounts for only a low proportion of all childhood injuries. SCI and resulting spasticity may cause important loss of functionality. Despite its prevalence, spasticity as a syndrome in SCI patients is not always managed effectively. The aim of this study was to review the management of spasticity in children and adolescents with traumatic SCI. For this reason, a review of the current literature was performed following the PRISMA guidelines and using the online GOOGLE SCHOLAR database and the following keywords: spinal cord injury, pediatric population, spasticity, management of spasticity. Thirty-three studies were finally included in this review. Results: TENS (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation), FES (Functional Electrical Stimulation), muscle activation pattern during movement attempts, spinal manipulative therapy, non invasive brain stimulation, aquatic therapy or hydrotherapy, acupuncture, spinal cord stimulation and intrathecal baclofen therapy, Botulinum toxin A and selective dorsal rhizotomy appear to have a positive effect in reducing spasticity. However, the use of cannabinoids does not appear to have a specific effect on the pediatric population. Transplantation of bone marrow nucleated cells (BMNC) and multiple mesenchymal stem cells (MSC) appear to have an important role in treating SCI patients, however, more clinical trials are required."],"dc:identifier":["uoadl:3223884","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3223884"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείρηση σπαστικότητας σε παιδιά και εφήβους μετά από κακώσεις νωτιαίου μυελού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:18Z"}