{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3227211"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3227211","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της επίδρασης του air-flow και του laser Er:YAG στον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των ΜG-63 οστεοβλαστών σε δίσκους τιτανίου καλυμμένους με βιοϋμένιο. In vitro μελέτη","abstract":"Η αντίδραση των κυττάρων στην επιφάνεια τιτανίου των εμφυτευμάτων εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που προκύπτει μετά από τη μηχανική απομάκρυνση του βιοϋμενίου. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της προσκόλλησης, του πολλαπλασιασμού, της διαφοροποίησης και της βιωσιμότητας των οστεοβλαστών σε αδρούς δίσκους τιτανίου μετά την εφαρμογή της αεροστίλβωσης (air-flow) με σκόνη ερυθρυτόλης ή την εφαρμογή laser Εr:YAG. Για τους ανωτέρω σκοπούς χρησιμοποιήθηκαν 240 δίσκοι τιτανίου από καθαρό τιτάνιο τύπου Grade 5, διαστάσεων 10 χιλ. σε διάμετρο και 2 χιλ. σε πάχος οι οποίοι αδροποιήθηκαν με χημική κατεργασία. Μετά τη χημική κατεργασία, πάνω στην επιφάνεια των δίσκων καλλιεργήθηκε βιοϋμένιο αποτελούμενο από 4 μικροβιακά στελέχη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε απομάκρυνση του βιοϋμενίου με μία από τις μελετούμενες τεχνικές. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με τη χρήση γάζας εμποτισμένης σε φυσιολογικό ορό, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το air-flow με σκόνη ερυθρυτόλης, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το laser Er:YAG, και ως ομάδα ελέγχου 60 δίσκοι τιτανίου χωρίς βιοϋμένιο και χωρίς καμία επεξεργασία. Ως επιπλέον ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε απλή καλλιέργεια κυττάρων σε πλαστικό τρυβλίο. Για την αξιολόγηση του πολλαπλασιασμού και της βιωσιμότητας των MG-63 οστεοβλαστών που καλλιεργήθηκαν πάνω στις επιφάνειες των δίσκων στους οποίους εφαρμόσθηκε η κάθε θεραπευτική τεχνική, χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία MTT καθώς και ο έλεγχος των ζωντανών και νεκρών κυττάρων με τη χρήση φθοριζουσών ουσιών FDA/PI στις 24, 48 και 72 ώρες. Με σκοπό τον έλεγχο της διαφοροποίησης των οστεοβλαστών και την επίδραση της κάθε τεχνικής σε αυτή, με τη χρήση της μεθόδου rt-PCR αξιολογήθηκε η έκφραση των γονιδίων της αλκαλικής φωσφατάσης (ALP), οστεοκαλσίνης (OSC), μορφογενετικής πρωτεϊνης του οστού-7 (BMP-7), επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGF) και μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα-β1 (TGF-β1) στις MG-63 οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων τιτανίου στις 7, 14 και 21 ημέρες καλλιέργειας. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμασίες ANOVA και το αντίστοιχο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, και Tukey. Το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητα ορίστηκε στο 5% (p=0.05). Η χρήση του air-flow αύξησε σημαντικά τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 48 ώρες, συγκριτικά με το laser Er:YAG το οποίο παρουσίασε χαμηλότερες τιμές. Αντιθέτως στις 72 ώρες το laser παρουσίασε μία υψηλότερη αύξηση του πολλαπλασιασμού των οστεοβλαστών σε σύγκριση με το air-flow. Τόσο η χρήση του air-flow όσο και η χρήση του laser οδήγησαν σε υψηλότερο πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 72 ώρες συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία και την ομάδα των δίσκων τιτανίου που επεξεργάσθηκαν με τη γάζα. Η εφαρμογή του air-flow και του laser Er:YAG δεν επηρέασε την έκφραση της ALP μέχρι το χρονικό διάστημα των 14 ημερών. Στις 21 ημέρες οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν σε δίσκους τιτανίου που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν υψηλότερη έκφραση της ALP συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η έκφραση της OSC δεν παρουσίασε διαφορά στις 7 ημέρες με την εφαρμογή των θεραπευτικών τεχνικών συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία. Στις 14 ημέρες η ομάδα του air-flow παρουσίασε κατά 7 φορές μεγαλύτερη έκφραση της OSC σε σύγκριση με την ομάδα του laser, ενώ στο χρονικό διάστημα των 21 ημερών η ομάδα του laser παρουσίασε ακραία έκφραση της OSC, δημιουργώντας μία μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η εφαρμογή του air-flow και της γάζας οδήγησαν σε περισσότερο αυξημένη έκφραση του EGF στις 14 ημέρες συγκριτικά με το laser. Με την πάροδο του χρόνου οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στους δίσκους τιτανίου όπου εφαρμόσθηκε το laser αύξησαν ακραία την έκφραση του EGF. Σχετικά με την έκφραση του γονιδίου της BMP-7, η εφαρμογή των διαφορετικών θεραπευτικών τεχνικών δεν φαίνεται να είχε κάποια επίδραση καθώς δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Κατα το χρονικό διάστημα των 21 ημερών οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν ακραία έκφραση του γονιδίου της BMP-7. Οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στην επιφάνεια των δίσκων τιτανίου μετά την εφαρμογή του air-flow παρουσίασαν κατά 6.3 φορές μικρότερη έκφραση του γονιδίου TGF-β1 σε σύγκριση με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία στις 7 ημέρες. Αντιθέτως το laser οδήγησε σε αυξημένη έκφραση του TGF-β1 από τις οστεοβλάστες στις 21 ημέρες, σημαντικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπερασματικά, καμία από τις τρεις θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) δεν παρεμπόδισε τη βιοσυμβατότητα της επιφάνειας του τιτανίου, ενώ η υψηλότερη βιωσιμότητα των οστεοβλαστών στις 72 ώρες και η ταχύτερη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών που παρατηρήθηκαν στην ομάδα του air-flow επικυρώνουν ότι το air-flow αποτελεί θεραπευτική επιλογή στη θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας. Οι θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση του βιοϋμενίου από την επιφάνεια των εμφυτευμάτων όταν ο σκοπός της θεραπείας είναι η επανεγκατάσταση της βιοσυμβατότητας με σκοπό την επανα-οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος.","abstract_html":"Η αντίδραση των κυττάρων στην επιφάνεια τιτανίου των εμφυτευμάτων εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που προκύπτει μετά από τη μηχανική απομάκρυνση του βιοϋμενίου. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της προσκόλλησης, του πολλαπλασιασμού, της διαφοροποίησης και της βιωσιμότητας των οστεοβλαστών σε αδρούς δίσκους τιτανίου μετά την εφαρμογή της αεροστίλβωσης (air-flow) με σκόνη ερυθρυτόλης ή την εφαρμογή laser Εr:YAG. Για τους ανωτέρω σκοπούς χρησιμοποιήθηκαν 240 δίσκοι τιτανίου από καθαρό τιτάνιο τύπου Grade 5, διαστάσεων 10 χιλ. σε διάμετρο και 2 χιλ. σε πάχος οι οποίοι αδροποιήθηκαν με χημική κατεργασία. Μετά τη χημική κατεργασία, πάνω στην επιφάνεια των δίσκων καλλιεργήθηκε βιοϋμένιο αποτελούμενο από 4 μικροβιακά στελέχη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε απομάκρυνση του βιοϋμενίου με μία από τις μελετούμενες τεχνικές. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με τη χρήση γάζας εμποτισμένης σε φυσιολογικό ορό, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το air-flow με σκόνη ερυθρυτόλης, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το laser Er:YAG, και ως ομάδα ελέγχου 60 δίσκοι τιτανίου χωρίς βιοϋμένιο και χωρίς καμία επεξεργασία. Ως επιπλέον ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε απλή καλλιέργεια κυττάρων σε πλαστικό τρυβλίο. Για την αξιολόγηση του πολλαπλασιασμού και της βιωσιμότητας των MG-63 οστεοβλαστών που καλλιεργήθηκαν πάνω στις επιφάνειες των δίσκων στους οποίους εφαρμόσθηκε η κάθε θεραπευτική τεχνική, χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία MTT καθώς και ο έλεγχος των ζωντανών και νεκρών κυττάρων με τη χρήση φθοριζουσών ουσιών FDA/PI στις 24, 48 και 72 ώρες. Με σκοπό τον έλεγχο της διαφοροποίησης των οστεοβλαστών και την επίδραση της κάθε τεχνικής σε αυτή, με τη χρήση της μεθόδου rt-PCR αξιολογήθηκε η έκφραση των γονιδίων της αλκαλικής φωσφατάσης (ALP), οστεοκαλσίνης (OSC), μορφογενετικής πρωτεϊνης του οστού-7 (BMP-7), επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGF) και μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα-β1 (TGF-β1) στις MG-63 οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων τιτανίου στις 7, 14 και 21 ημέρες καλλιέργειας. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμασίες ANOVA και το αντίστοιχο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, και Tukey. Το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητα ορίστηκε στο 5% (p=0.05). Η χρήση του air-flow αύξησε σημαντικά τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 48 ώρες, συγκριτικά με το laser Er:YAG το οποίο παρουσίασε χαμηλότερες τιμές. Αντιθέτως στις 72 ώρες το laser παρουσίασε μία υψηλότερη αύξηση του πολλαπλασιασμού των οστεοβλαστών σε σύγκριση με το air-flow. Τόσο η χρήση του air-flow όσο και η χρήση του laser οδήγησαν σε υψηλότερο πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 72 ώρες συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία και την ομάδα των δίσκων τιτανίου που επεξεργάσθηκαν με τη γάζα. Η εφαρμογή του air-flow και του laser Er:YAG δεν επηρέασε την έκφραση της ALP μέχρι το χρονικό διάστημα των 14 ημερών. Στις 21 ημέρες οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν σε δίσκους τιτανίου που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν υψηλότερη έκφραση της ALP συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η έκφραση της OSC δεν παρουσίασε διαφορά στις 7 ημέρες με την εφαρμογή των θεραπευτικών τεχνικών συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία. Στις 14 ημέρες η ομάδα του air-flow παρουσίασε κατά 7 φορές μεγαλύτερη έκφραση της OSC σε σύγκριση με την ομάδα του laser, ενώ στο χρονικό διάστημα των 21 ημερών η ομάδα του laser παρουσίασε ακραία έκφραση της OSC, δημιουργώντας μία μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η εφαρμογή του air-flow και της γάζας οδήγησαν σε περισσότερο αυξημένη έκφραση του EGF στις 14 ημέρες συγκριτικά με το laser. Με την πάροδο του χρόνου οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στους δίσκους τιτανίου όπου εφαρμόσθηκε το laser αύξησαν ακραία την έκφραση του EGF. Σχετικά με την έκφραση του γονιδίου της BMP-7, η εφαρμογή των διαφορετικών θεραπευτικών τεχνικών δεν φαίνεται να είχε κάποια επίδραση καθώς δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Κατα το χρονικό διάστημα των 21 ημερών οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν ακραία έκφραση του γονιδίου της BMP-7. Οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στην επιφάνεια των δίσκων τιτανίου μετά την εφαρμογή του air-flow παρουσίασαν κατά 6.3 φορές μικρότερη έκφραση του γονιδίου TGF-β1 σε σύγκριση με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία στις 7 ημέρες. Αντιθέτως το laser οδήγησε σε αυξημένη έκφραση του TGF-β1 από τις οστεοβλάστες στις 21 ημέρες, σημαντικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπερασματικά, καμία από τις τρεις θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) δεν παρεμπόδισε τη βιοσυμβατότητα της επιφάνειας του τιτανίου, ενώ η υψηλότερη βιωσιμότητα των οστεοβλαστών στις 72 ώρες και η ταχύτερη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών που παρατηρήθηκαν στην ομάδα του air-flow επικυρώνουν ότι το air-flow αποτελεί θεραπευτική επιλογή στη θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας. Οι θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση του βιοϋμενίου από την επιφάνεια των εμφυτευμάτων όταν ο σκοπός της θεραπείας είναι η επανεγκατάσταση της βιοσυμβατότητας με σκοπό την επανα-οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξανδρίδη Φωτεινή","Alexandridi Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:47:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3227211"],"render_values":[{"text":"uoadl:3227211","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227211","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227211","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3227211","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξανδρίδη Φωτεινή","Alexandridi Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3227211","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227211"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντίδραση των κυττάρων στην επιφάνεια τιτανίου των εμφυτευμάτων εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που προκύπτει μετά από τη μηχανική απομάκρυνση του βιοϋμενίου. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της προσκόλλησης, του πολλαπλασιασμού, της διαφοροποίησης και της βιωσιμότητας των οστεοβλαστών σε αδρούς δίσκους τιτανίου μετά την εφαρμογή της αεροστίλβωσης (air-flow) με σκόνη ερυθρυτόλης ή την εφαρμογή laser Εr:YAG. Για τους ανωτέρω σκοπούς χρησιμοποιήθηκαν 240 δίσκοι τιτανίου από καθαρό τιτάνιο τύπου Grade 5, διαστάσεων 10 χιλ. σε διάμετρο και 2 χιλ. σε πάχος οι οποίοι αδροποιήθηκαν με χημική κατεργασία. Μετά τη χημική κατεργασία, πάνω στην επιφάνεια των δίσκων καλλιεργήθηκε βιοϋμένιο αποτελούμενο από 4 μικροβιακά στελέχη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε απομάκρυνση του βιοϋμενίου με μία από τις μελετούμενες τεχνικές. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με τη χρήση γάζας εμποτισμένης σε φυσιολογικό ορό, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το air-flow με σκόνη ερυθρυτόλης, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το laser Er:YAG, και ως ομάδα ελέγχου 60 δίσκοι τιτανίου χωρίς βιοϋμένιο και χωρίς καμία επεξεργασία. Ως επιπλέον ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε απλή καλλιέργεια κυττάρων σε πλαστικό τρυβλίο. Για την αξιολόγηση του πολλαπλασιασμού και της βιωσιμότητας των MG-63 οστεοβλαστών που καλλιεργήθηκαν πάνω στις επιφάνειες των δίσκων στους οποίους εφαρμόσθηκε η κάθε θεραπευτική τεχνική, χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία MTT καθώς και ο έλεγχος των ζωντανών και νεκρών κυττάρων με τη χρήση φθοριζουσών ουσιών FDA/PI στις 24, 48 και 72 ώρες. Με σκοπό τον έλεγχο της διαφοροποίησης των οστεοβλαστών και την επίδραση της κάθε τεχνικής σε αυτή, με τη χρήση της μεθόδου rt-PCR αξιολογήθηκε η έκφραση των γονιδίων της αλκαλικής φωσφατάσης (ALP), οστεοκαλσίνης (OSC), μορφογενετικής πρωτεϊνης του οστού-7 (BMP-7), επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGF) και μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα-β1 (TGF-β1) στις MG-63 οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων τιτανίου στις 7, 14 και 21 ημέρες καλλιέργειας. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμασίες ANOVA και το αντίστοιχο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, και Tukey. Το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητα ορίστηκε στο 5% (p=0.05). Η χρήση του air-flow αύξησε σημαντικά τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 48 ώρες, συγκριτικά με το laser Er:YAG το οποίο παρουσίασε χαμηλότερες τιμές. Αντιθέτως στις 72 ώρες το laser παρουσίασε μία υψηλότερη αύξηση του πολλαπλασιασμού των οστεοβλαστών σε σύγκριση με το air-flow. Τόσο η χρήση του air-flow όσο και η χρήση του laser οδήγησαν σε υψηλότερο πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 72 ώρες συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία και την ομάδα των δίσκων τιτανίου που επεξεργάσθηκαν με τη γάζα. Η εφαρμογή του air-flow και του laser Er:YAG δεν επηρέασε την έκφραση της ALP μέχρι το χρονικό διάστημα των 14 ημερών. Στις 21 ημέρες οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν σε δίσκους τιτανίου που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν υψηλότερη έκφραση της ALP συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η έκφραση της OSC δεν παρουσίασε διαφορά στις 7 ημέρες με την εφαρμογή των θεραπευτικών τεχνικών συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία. Στις 14 ημέρες η ομάδα του air-flow παρουσίασε κατά 7 φορές μεγαλύτερη έκφραση της OSC σε σύγκριση με την ομάδα του laser, ενώ στο χρονικό διάστημα των 21 ημερών η ομάδα του laser παρουσίασε ακραία έκφραση της OSC, δημιουργώντας μία μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η εφαρμογή του air-flow και της γάζας οδήγησαν σε περισσότερο αυξημένη έκφραση του EGF στις 14 ημέρες συγκριτικά με το laser. Με την πάροδο του χρόνου οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στους δίσκους τιτανίου όπου εφαρμόσθηκε το laser αύξησαν ακραία την έκφραση του EGF. Σχετικά με την έκφραση του γονιδίου της BMP-7, η εφαρμογή των διαφορετικών θεραπευτικών τεχνικών δεν φαίνεται να είχε κάποια επίδραση καθώς δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Κατα το χρονικό διάστημα των 21 ημερών οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν ακραία έκφραση του γονιδίου της BMP-7. Οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στην επιφάνεια των δίσκων τιτανίου μετά την εφαρμογή του air-flow παρουσίασαν κατά 6.3 φορές μικρότερη έκφραση του γονιδίου TGF-β1 σε σύγκριση με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία στις 7 ημέρες. Αντιθέτως το laser οδήγησε σε αυξημένη έκφραση του TGF-β1 από τις οστεοβλάστες στις 21 ημέρες, σημαντικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπερασματικά, καμία από τις τρεις θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) δεν παρεμπόδισε τη βιοσυμβατότητα της επιφάνειας του τιτανίου, ενώ η υψηλότερη βιωσιμότητα των οστεοβλαστών στις 72 ώρες και η ταχύτερη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών που παρατηρήθηκαν στην ομάδα του air-flow επικυρώνουν ότι το air-flow αποτελεί θεραπευτική επιλογή στη θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας. Οι θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση του βιοϋμενίου από την επιφάνεια των εμφυτευμάτων όταν ο σκοπός της θεραπείας είναι η επανεγκατάσταση της βιοσυμβατότητας με σκοπό την επανα-οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος.","The cell response on the titanium surface of the implants depends on the surface characteristics resulting from the mechanical removal of the biofilm. The aim of the study was to evaluate the adhesion, proliferation, differentiation and viability of osteoblasts on rough titanium disks after the application of the airflow with erythritol powder or the application of Er:YAG laser. For the these purposes, 240 titanium discs of Grade 5 type titanium, measuring 10 mm in diameter and 2 mm in thickness, were used, which were etched by chemical treatment. After the chemical treatment, a biofilm consisting of 4 microbial strains was cultured on the surface of the discs. The biofilm was then removed using one of the studied techniques. Specifically, 60 biofilm-coated titanium disks were treated using saline-impregnated gauze, 60 biofilm-coated titanium disks were treated with air-flow with erythritol powder, 60 biofilm-coated titanium disks were treated with Er:YAG laser, and 60 titanium disks without biofilm and without any treatment. Simple cell culture on a tissue culture plastic plate was used as an additional control group. To evaluate the proliferation and viability of MG-63 osteoblasts cultured on the disc surfaces on which each treatment technique was applied, the MTT assay was used as well as the control of living and dead cells using fluorescent FDA / PI assay at 24, 48 and 72 hours. In order to assess the differentiation of osteoblasts and the effect of each technique on it, the expression of alkaline phosphatase (ALP), osteocalcin (OSC), bone morphogenetic bone protein-7 (BMP) , epidermal growth factor (EGF) and transforming growth factor-β1 (TGF-β1) genes were evaluated using the real-time PCR method in MG-63 osteoblasts cultured on the surfaces of titanium disks at 7, 14 and 21 days of culture. The ANOVA tests and the corresponding linear regression model, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, and Tukey were used for the statistical analysis. The level of statistical significance was set at 5% (p = 0.05). The use of air-flow significantly increased the proliferation of osteoblasts in 48 hours, compared to the Er:YAG laser which showed lower values. In contrast, at 72 hours the laser showed a higher increase in osteoblast proliferation compared to air-flow. Both the use of air-flow and the use of laser led to a higher proliferation of osteoblasts in 72 hours compared to the control group and the group of titanium disks treated with gauze. The application of air-flow and Er:YAG laser did not affect the expression of ALP until the period of 14 days. At 21 days, osteoblasts cultured on titanium disks treated with Er:YAG laser showed higher ALP expression compared to the other groups. The expression of OSC at 7 days was similar for the therapeutic techniques groups and the control group. At 14 days, OSC expression was higher for the air-flow group (by 7 times) as compared to the laser group. At 21 days, OSC expression the laser group showed extreme OSC expression, making a big difference as compared to the rest of the groups. At 21 days, OSC expression the laser group showed extreme OSC expression, making a big difference as compared to the rest of the groups. The expression of EGF at 14 days was higher for the air-flow and gauze groups, as compared to the laser group. Over time, the osteoblasts cultured on the laser-treated titanium disks dramatically increased EGF expression. Regarding BMP-7 gene expression, the type of therapeutic technique did not seem to have any effect, since significant differences were not observed among the groups. For the 21-day period, osteoblasts cultured on the surfaces of the laser-treated discs showed extreme expression of the BMP-7 gene. Osteoblasts cultured on the surface of the air-flow treated titanium discs showed at 7 days 6.3 times less expression of the TGF-β1 gene as compared to the control group. In contrast, the laser-treatment resulted in increased expression of TGF-β1 by osteoblasts at 21 days, which was significantly higher as compared to all other groups. In conclusion, none of the three therapeutic techniques studied (air-flow, laser Er:YAG and gauze) inhibited the biocompatibility of the titanium surface, while the higher viability of osteoblasts at 72 hours and the faster differentiation of osteoblasts observed in the air-flow group validate that air-flow is a therapeutic option in the treatment of peri-implantitis. The therapeutic techniques studied (air-flow, Er: YAG laser and gauze) can be used to remove the biofilm from the surface of the implants when the purpose of treatment is to re-establish the biocompatibility aiming at the re-osseointegration of the implant."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της επίδρασης του air-flow και του laser Er:YAG στον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των ΜG-63 οστεοβλαστών σε δίσκους τιτανίου καλυμμένους με βιοϋμένιο. In vitro μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξανδρίδη Φωτεινή","Alexandridi Foteini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η αντίδραση των κυττάρων στην επιφάνεια τιτανίου των εμφυτευμάτων εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που προκύπτει μετά από τη μηχανική απομάκρυνση του βιοϋμενίου. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της προσκόλλησης, του πολλαπλασιασμού, της διαφοροποίησης και της βιωσιμότητας των οστεοβλαστών σε αδρούς δίσκους τιτανίου μετά την εφαρμογή της αεροστίλβωσης (air-flow) με σκόνη ερυθρυτόλης ή την εφαρμογή laser Εr:YAG. Για τους ανωτέρω σκοπούς χρησιμοποιήθηκαν 240 δίσκοι τιτανίου από καθαρό τιτάνιο τύπου Grade 5, διαστάσεων 10 χιλ. σε διάμετρο και 2 χιλ. σε πάχος οι οποίοι αδροποιήθηκαν με χημική κατεργασία. Μετά τη χημική κατεργασία, πάνω στην επιφάνεια των δίσκων καλλιεργήθηκε βιοϋμένιο αποτελούμενο από 4 μικροβιακά στελέχη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε απομάκρυνση του βιοϋμενίου με μία από τις μελετούμενες τεχνικές. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με τη χρήση γάζας εμποτισμένης σε φυσιολογικό ορό, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το air-flow με σκόνη ερυθρυτόλης, 60 δίσκοι τιτανίου καλυμμένοι με βιοϋμένιο που επεξεργάσθηκαν με το laser Er:YAG, και ως ομάδα ελέγχου 60 δίσκοι τιτανίου χωρίς βιοϋμένιο και χωρίς καμία επεξεργασία. Ως επιπλέον ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε απλή καλλιέργεια κυττάρων σε πλαστικό τρυβλίο. Για την αξιολόγηση του πολλαπλασιασμού και της βιωσιμότητας των MG-63 οστεοβλαστών που καλλιεργήθηκαν πάνω στις επιφάνειες των δίσκων στους οποίους εφαρμόσθηκε η κάθε θεραπευτική τεχνική, χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία MTT καθώς και ο έλεγχος των ζωντανών και νεκρών κυττάρων με τη χρήση φθοριζουσών ουσιών FDA/PI στις 24, 48 και 72 ώρες. Με σκοπό τον έλεγχο της διαφοροποίησης των οστεοβλαστών και την επίδραση της κάθε τεχνικής σε αυτή, με τη χρήση της μεθόδου rt-PCR αξιολογήθηκε η έκφραση των γονιδίων της αλκαλικής φωσφατάσης (ALP), οστεοκαλσίνης (OSC), μορφογενετικής πρωτεϊνης του οστού-7 (BMP-7), επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGF) και μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα-β1 (TGF-β1) στις MG-63 οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων τιτανίου στις 7, 14 και 21 ημέρες καλλιέργειας. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμασίες ANOVA και το αντίστοιχο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, και Tukey. Το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητα ορίστηκε στο 5% (p=0.05). Η χρήση του air-flow αύξησε σημαντικά τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 48 ώρες, συγκριτικά με το laser Er:YAG το οποίο παρουσίασε χαμηλότερες τιμές. Αντιθέτως στις 72 ώρες το laser παρουσίασε μία υψηλότερη αύξηση του πολλαπλασιασμού των οστεοβλαστών σε σύγκριση με το air-flow. Τόσο η χρήση του air-flow όσο και η χρήση του laser οδήγησαν σε υψηλότερο πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών στις 72 ώρες συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία και την ομάδα των δίσκων τιτανίου που επεξεργάσθηκαν με τη γάζα. Η εφαρμογή του air-flow και του laser Er:YAG δεν επηρέασε την έκφραση της ALP μέχρι το χρονικό διάστημα των 14 ημερών. Στις 21 ημέρες οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν σε δίσκους τιτανίου που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν υψηλότερη έκφραση της ALP συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η έκφραση της OSC δεν παρουσίασε διαφορά στις 7 ημέρες με την εφαρμογή των θεραπευτικών τεχνικών συγκριτικά με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία. Στις 14 ημέρες η ομάδα του air-flow παρουσίασε κατά 7 φορές μεγαλύτερη έκφραση της OSC σε σύγκριση με την ομάδα του laser, ενώ στο χρονικό διάστημα των 21 ημερών η ομάδα του laser παρουσίασε ακραία έκφραση της OSC, δημιουργώντας μία μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Η εφαρμογή του air-flow και της γάζας οδήγησαν σε περισσότερο αυξημένη έκφραση του EGF στις 14 ημέρες συγκριτικά με το laser. Με την πάροδο του χρόνου οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στους δίσκους τιτανίου όπου εφαρμόσθηκε το laser αύξησαν ακραία την έκφραση του EGF. Σχετικά με την έκφραση του γονιδίου της BMP-7, η εφαρμογή των διαφορετικών θεραπευτικών τεχνικών δεν φαίνεται να είχε κάποια επίδραση καθώς δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Κατα το χρονικό διάστημα των 21 ημερών οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στις επιφάνειες των δίσκων που καθαρίστηκαν με laser Er:YAG παρουσίασαν ακραία έκφραση του γονιδίου της BMP-7. Οι οστεοβλάστες που καλλιεργήθηκαν στην επιφάνεια των δίσκων τιτανίου μετά την εφαρμογή του air-flow παρουσίασαν κατά 6.3 φορές μικρότερη έκφραση του γονιδίου TGF-β1 σε σύγκριση με την ομάδα των καθαρών δίσκων τιτανίου χωρίς καμία επεξεργασία στις 7 ημέρες. Αντιθέτως το laser οδήγησε σε αυξημένη έκφραση του TGF-β1 από τις οστεοβλάστες στις 21 ημέρες, σημαντικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπερασματικά, καμία από τις τρεις θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) δεν παρεμπόδισε τη βιοσυμβατότητα της επιφάνειας του τιτανίου, ενώ η υψηλότερη βιωσιμότητα των οστεοβλαστών στις 72 ώρες και η ταχύτερη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών που παρατηρήθηκαν στην ομάδα του air-flow επικυρώνουν ότι το air-flow αποτελεί θεραπευτική επιλογή στη θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας. Οι θεραπευτικές τεχνικές που μελετήθηκαν (air-flow, laser Er:YAG και γάζα) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση του βιοϋμενίου από την επιφάνεια των εμφυτευμάτων όταν ο σκοπός της θεραπείας είναι η επανεγκατάσταση της βιοσυμβατότητας με σκοπό την επανα-οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος.","The cell response on the titanium surface of the implants depends on the surface characteristics resulting from the mechanical removal of the biofilm. The aim of the study was to evaluate the adhesion, proliferation, differentiation and viability of osteoblasts on rough titanium disks after the application of the airflow with erythritol powder or the application of Er:YAG laser. For the these purposes, 240 titanium discs of Grade 5 type titanium, measuring 10 mm in diameter and 2 mm in thickness, were used, which were etched by chemical treatment. After the chemical treatment, a biofilm consisting of 4 microbial strains was cultured on the surface of the discs. The biofilm was then removed using one of the studied techniques. Specifically, 60 biofilm-coated titanium disks were treated using saline-impregnated gauze, 60 biofilm-coated titanium disks were treated with air-flow with erythritol powder, 60 biofilm-coated titanium disks were treated with Er:YAG laser, and 60 titanium disks without biofilm and without any treatment. Simple cell culture on a tissue culture plastic plate was used as an additional control group. To evaluate the proliferation and viability of MG-63 osteoblasts cultured on the disc surfaces on which each treatment technique was applied, the MTT assay was used as well as the control of living and dead cells using fluorescent FDA / PI assay at 24, 48 and 72 hours. In order to assess the differentiation of osteoblasts and the effect of each technique on it, the expression of alkaline phosphatase (ALP), osteocalcin (OSC), bone morphogenetic bone protein-7 (BMP) , epidermal growth factor (EGF) and transforming growth factor-β1 (TGF-β1) genes were evaluated using the real-time PCR method in MG-63 osteoblasts cultured on the surfaces of titanium disks at 7, 14 and 21 days of culture. The ANOVA tests and the corresponding linear regression model, Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnof, and Tukey were used for the statistical analysis. The level of statistical significance was set at 5% (p = 0.05). The use of air-flow significantly increased the proliferation of osteoblasts in 48 hours, compared to the Er:YAG laser which showed lower values. In contrast, at 72 hours the laser showed a higher increase in osteoblast proliferation compared to air-flow. Both the use of air-flow and the use of laser led to a higher proliferation of osteoblasts in 72 hours compared to the control group and the group of titanium disks treated with gauze. The application of air-flow and Er:YAG laser did not affect the expression of ALP until the period of 14 days. At 21 days, osteoblasts cultured on titanium disks treated with Er:YAG laser showed higher ALP expression compared to the other groups. The expression of OSC at 7 days was similar for the therapeutic techniques groups and the control group. At 14 days, OSC expression was higher for the air-flow group (by 7 times) as compared to the laser group. At 21 days, OSC expression the laser group showed extreme OSC expression, making a big difference as compared to the rest of the groups. At 21 days, OSC expression the laser group showed extreme OSC expression, making a big difference as compared to the rest of the groups. The expression of EGF at 14 days was higher for the air-flow and gauze groups, as compared to the laser group. Over time, the osteoblasts cultured on the laser-treated titanium disks dramatically increased EGF expression. Regarding BMP-7 gene expression, the type of therapeutic technique did not seem to have any effect, since significant differences were not observed among the groups. For the 21-day period, osteoblasts cultured on the surfaces of the laser-treated discs showed extreme expression of the BMP-7 gene. Osteoblasts cultured on the surface of the air-flow treated titanium discs showed at 7 days 6.3 times less expression of the TGF-β1 gene as compared to the control group. In contrast, the laser-treatment resulted in increased expression of TGF-β1 by osteoblasts at 21 days, which was significantly higher as compared to all other groups. In conclusion, none of the three therapeutic techniques studied (air-flow, laser Er:YAG and gauze) inhibited the biocompatibility of the titanium surface, while the higher viability of osteoblasts at 72 hours and the faster differentiation of osteoblasts observed in the air-flow group validate that air-flow is a therapeutic option in the treatment of peri-implantitis. The therapeutic techniques studied (air-flow, Er: YAG laser and gauze) can be used to remove the biofilm from the surface of the implants when the purpose of treatment is to re-establish the biocompatibility aiming at the re-osseointegration of the implant."],"dc:identifier":["uoadl:3227211","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227211"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της επίδρασης του air-flow και του laser Er:YAG στον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των ΜG-63 οστεοβλαστών σε δίσκους τιτανίου καλυμμένους με βιοϋμένιο. In vitro μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:20Z"}