{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3227381"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3227381","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσομοιωμένα γαστρικά και εντερικά υγρά για την εκτίμηση της φαινόμενης διαλυτότητας δαναζόλης και κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του στομάχου και του ανώτερου εντερικού αυλού κατά τη διάρκεια της πέψης","abstract":"Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν τις ενδογαστρικές συνθήκες, κατά τη διάρκεια των πρώτων 3,5 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων, στα πλαίσια μελέτης βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας (ΒΕ/ΒΑ), που πραγματοποιείται κατά τη περίοδο πέψης. H αξιολόγηση της χρησιμότητας των υγρών μέσων, που προσομοιώνουν τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, στην εκτίμηση της φαινόμενης ενδοαυλικής διαλυτότητας της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αναρροφημένα περιεχόμενα από τον στόμαχο και το ανώτερο λεπτό έντερο, μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Μέθοδοι: Η ρυθμιστική χωρητικότητα του FeSSGF-V2 βελτιστοποιήθηκε βάσει διαθέσιμων ενδογαστρικών δεδομένων και προτάθηκε το μέσο FeSSGF-V2mod. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε σε περιεχόμενα που αναρροφήθηκαν από το άντρο του στομάχου κατά τη περίοδο πέψης, σε FeSSGF-V2, σε FeSSGF-V2mod, σε FEDGAS® pH=3 και σε FEDGAS® pH=3 με μειωμένη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο 1/2 και το 1/4 του προτεινόμενου από τον προμηθευτή του FEDGAS®, δηλαδή στο FEDGAS1/2 και στο FEDGAS1/4, αντίστοιχα. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε επίσης σε περιεχόμενα που συλλέχθηκαν από το άνω λεπτό έντερο στη διάρκεια της πέψης και σε FeSSIF-V2. Κάθε μέσο που προσομοιώνει τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, αξιολογήθηκε τόσο στο επίπεδο προσομοίωσης Ι όσο και στο επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ του ενδοαυλικού περιβάλλοντος. Αποτελέσματα: H διαφορά των μέσων FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® ως προς την ρυθμιστική τους χωρητικότητα, είχε αμελητέα επίδραση στη φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης. Ωστόσο, η επιπέδου Ι προσομοίωση των γαστρικών περιεχομένων, οδήγησε σε σημαντική υποεκτίμηση της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης σε όλες τις περιπτώσεις. Το επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ με τη χρήση των μέσων FeSSGF-V2 ή FeSSGF-V2mod, οδήγησε επίσης σε υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της μικρής υποεκτίμησης του ενδογαστρικού λιπιδικού περιεχομένου στα εν λόγω μέσα. Η προσομοίωση επιπέδου ΙΙ με τη χρήση του FEDGAS® pH=3, οδήγησε σε ουσιαστική υπερεκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, ακόμη και όταν η παρουσία των διαλυτοποιητικών παραγόντων μειώθηκε, στο 1/4 σε σχέση με την συνιστώμενη από τον προμηθευτή του FEDGAS® (FEDGAS1/4 ). Παρατηρήθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης των διαλυτοποιητικών παραγόντων και της φαινόμενης διαλυτότητας της δαναζόλης. Το μέσο FeSSGF-V2mod βελτίωσε την ικανότητα εκτίμησης της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της κετοκοναζόλης. Οι προσομοιώσεις των γαστρικών περιεχομένων σε επίπεδο Ι και ΙΙ με τη χρήση του FeSSGF-V2mod θεωρήθηκαν εξίσου επαρκείς. Η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης στο FEDGAS® δεν αυξάνει γραμμικά με τη συγκέντρωση των διαλυτοποιητικών παραγόντων, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του pH στην ενδογαστρική διαλυτότητα της κετοκοναζόλης, σε περιοχές τιμών pΗ που αναμένονται μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Τα δεδομένα στο FEDGAS1/4 και το FeSSGF-V2mod υπερεκτίμησαν ελαφρώς τη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης. Το FeSSIF-V2 Level I υποεκτιμά σημαντικά την φαινόμενη διαλυτότητα τόσο της δαναζόλης όσο και της κετοκόναζόλης στα περιεχόμενα του ανώτερου λεπτού εντέρου μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Η υποεκτίμηση αυτή παρέμεινε σε μικρότερο βαθμό και με τη χρήση του FeSSIF-V2 Level II για την εκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της ελαφράς υποεκτίμησης των ενδοαυλικών παραγόντων διαλυτοποίησης FeSSIF-V2 Level II. Στον αντίποδα, η χρήση του FeSSIF-V2 Level II οδήγησε σε επαρκή προσομοίωση της φαινόμενης διαλυτότητας της κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του άνω λεπτού εντέρου κατά τη περίοδο πέψης: η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης επηρεάζεται τόσο από την περιεκτικότητα του μέσου σε λιπίδια όσο και από τον μερικό ιονισμό που μειώνει επιπροσθέτως τη λιποφιλία του μορίου. Συμπεράσματα: Για τη δαναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα μετά τη χορήγηση του γεύματος που συνήθως χορηγείται σε μελέτες βιοϊσοδυναμίας/βιοδιαθεσιμότητας υποεκτιμάται από τα δεδομένα στο FeSSGF-V2 ή στο FeSSGF-V2mod ενώ υπερεκτιμάται από τα δεδομένα στο FEDGAS1/4. Για την κετοκοναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα υποεκτιμήθηκε από δεδομένα στο FeSSGF-V2 και υπερεκτιμήθηκε ελαφρώς η από δεδομένα στο FeSSGF-V2mod ή δεδομένα στο FEDGAS1/4. Η πιθανή χρησιμότητα της βελτιστοποίησης των διαλυτοποιητικών παραγόντων στο FEDGAS® pH=3 αξίζει περαιτέρω διερεύνηση. Το FeSSIF-V2 προσομοιώνει ανεπαρκώς τη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο ανώτερο λεπτό έντερο και, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ενδοαυλικής διαλυτότητας ενώσεων που είναι το λιγότερο τόσο λιπόφιλες όσο η δαναζόλη.","abstract_html":"Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν τις ενδογαστρικές συνθήκες, κατά τη διάρκεια των πρώτων 3,5 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων, στα πλαίσια μελέτης βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας (ΒΕ/ΒΑ), που πραγματοποιείται κατά τη περίοδο πέψης. H αξιολόγηση της χρησιμότητας των υγρών μέσων, που προσομοιώνουν τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, στην εκτίμηση της φαινόμενης ενδοαυλικής διαλυτότητας της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αναρροφημένα περιεχόμενα από τον στόμαχο και το ανώτερο λεπτό έντερο, μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Μέθοδοι: Η ρυθμιστική χωρητικότητα του FeSSGF-V2 βελτιστοποιήθηκε βάσει διαθέσιμων ενδογαστρικών δεδομένων και προτάθηκε το μέσο FeSSGF-V2mod. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε σε περιεχόμενα που αναρροφήθηκαν από το άντρο του στομάχου κατά τη περίοδο πέψης, σε FeSSGF-V2, σε FeSSGF-V2mod, σε FEDGAS® pH=3 και σε FEDGAS® pH=3 με μειωμένη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο 1/2 και το 1/4 του προτεινόμενου από τον προμηθευτή του FEDGAS®, δηλαδή στο FEDGAS1/2 και στο FEDGAS1/4, αντίστοιχα. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε επίσης σε περιεχόμενα που συλλέχθηκαν από το άνω λεπτό έντερο στη διάρκεια της πέψης και σε FeSSIF-V2. Κάθε μέσο που προσομοιώνει τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, αξιολογήθηκε τόσο στο επίπεδο προσομοίωσης Ι όσο και στο επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ του ενδοαυλικού περιβάλλοντος. Αποτελέσματα: H διαφορά των μέσων FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® ως προς την ρυθμιστική τους χωρητικότητα, είχε αμελητέα επίδραση στη φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης. Ωστόσο, η επιπέδου Ι προσομοίωση των γαστρικών περιεχομένων, οδήγησε σε σημαντική υποεκτίμηση της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης σε όλες τις περιπτώσεις. Το επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ με τη χρήση των μέσων FeSSGF-V2 ή FeSSGF-V2mod, οδήγησε επίσης σε υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της μικρής υποεκτίμησης του ενδογαστρικού λιπιδικού περιεχομένου στα εν λόγω μέσα. Η προσομοίωση επιπέδου ΙΙ με τη χρήση του FEDGAS® pH=3, οδήγησε σε ουσιαστική υπερεκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, ακόμη και όταν η παρουσία των διαλυτοποιητικών παραγόντων μειώθηκε, στο 1/4 σε σχέση με την συνιστώμενη από τον προμηθευτή του FEDGAS® (FEDGAS1/4 ). Παρατηρήθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης των διαλυτοποιητικών παραγόντων και της φαινόμενης διαλυτότητας της δαναζόλης. Το μέσο FeSSGF-V2mod βελτίωσε την ικανότητα εκτίμησης της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της κετοκοναζόλης. Οι προσομοιώσεις των γαστρικών περιεχομένων σε επίπεδο Ι και ΙΙ με τη χρήση του FeSSGF-V2mod θεωρήθηκαν εξίσου επαρκείς. Η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης στο FEDGAS® δεν αυξάνει γραμμικά με τη συγκέντρωση των διαλυτοποιητικών παραγόντων, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του pH στην ενδογαστρική διαλυτότητα της κετοκοναζόλης, σε περιοχές τιμών pΗ που αναμένονται μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Τα δεδομένα στο FEDGAS1/4 και το FeSSGF-V2mod υπερεκτίμησαν ελαφρώς τη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης. Το FeSSIF-V2 Level I υποεκτιμά σημαντικά την φαινόμενη διαλυτότητα τόσο της δαναζόλης όσο και της κετοκόναζόλης στα περιεχόμενα του ανώτερου λεπτού εντέρου μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Η υποεκτίμηση αυτή παρέμεινε σε μικρότερο βαθμό και με τη χρήση του FeSSIF-V2 Level II για την εκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της ελαφράς υποεκτίμησης των ενδοαυλικών παραγόντων διαλυτοποίησης FeSSIF-V2 Level II. Στον αντίποδα, η χρήση του FeSSIF-V2 Level II οδήγησε σε επαρκή προσομοίωση της φαινόμενης διαλυτότητας της κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του άνω λεπτού εντέρου κατά τη περίοδο πέψης: η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης επηρεάζεται τόσο από την περιεκτικότητα του μέσου σε λιπίδια όσο και από τον μερικό ιονισμό που μειώνει επιπροσθέτως τη λιποφιλία του μορίου. Συμπεράσματα: Για τη δαναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα μετά τη χορήγηση του γεύματος που συνήθως χορηγείται σε μελέτες βιοϊσοδυναμίας/βιοδιαθεσιμότητας υποεκτιμάται από τα δεδομένα στο FeSSGF-V2 ή στο FeSSGF-V2mod ενώ υπερεκτιμάται από τα δεδομένα στο FEDGAS1/4. Για την κετοκοναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα υποεκτιμήθηκε από δεδομένα στο FeSSGF-V2 και υπερεκτιμήθηκε ελαφρώς η από δεδομένα στο FeSSGF-V2mod ή δεδομένα στο FEDGAS1/4. Η πιθανή χρησιμότητα της βελτιστοποίησης των διαλυτοποιητικών παραγόντων στο FEDGAS® pH=3 αξίζει περαιτέρω διερεύνηση. Το FeSSIF-V2 προσομοιώνει ανεπαρκώς τη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο ανώτερο λεπτό έντερο και, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ενδοαυλικής διαλυτότητας ενώσεων που είναι το λιγότερο τόσο λιπόφιλες όσο η δαναζόλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρκαλέτση Ιωάννα","Karkaletsi Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:20Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3227381"],"render_values":[{"text":"uoadl:3227381","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227381","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227381","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3227381","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρκαλέτση Ιωάννα","Karkaletsi Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3227381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227381"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν τις ενδογαστρικές συνθήκες, κατά τη διάρκεια των πρώτων 3,5 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων, στα πλαίσια μελέτης βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας (ΒΕ/ΒΑ), που πραγματοποιείται κατά τη περίοδο πέψης. H αξιολόγηση της χρησιμότητας των υγρών μέσων, που προσομοιώνουν τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, στην εκτίμηση της φαινόμενης ενδοαυλικής διαλυτότητας της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αναρροφημένα περιεχόμενα από τον στόμαχο και το ανώτερο λεπτό έντερο, μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Μέθοδοι: Η ρυθμιστική χωρητικότητα του FeSSGF-V2 βελτιστοποιήθηκε βάσει διαθέσιμων ενδογαστρικών δεδομένων και προτάθηκε το μέσο FeSSGF-V2mod. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε σε περιεχόμενα που αναρροφήθηκαν από το άντρο του στομάχου κατά τη περίοδο πέψης, σε FeSSGF-V2, σε FeSSGF-V2mod, σε FEDGAS® pH=3 και σε FEDGAS® pH=3 με μειωμένη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο 1/2 και το 1/4 του προτεινόμενου από τον προμηθευτή του FEDGAS®, δηλαδή στο FEDGAS1/2 και στο FEDGAS1/4, αντίστοιχα. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε επίσης σε περιεχόμενα που συλλέχθηκαν από το άνω λεπτό έντερο στη διάρκεια της πέψης και σε FeSSIF-V2. Κάθε μέσο που προσομοιώνει τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, αξιολογήθηκε τόσο στο επίπεδο προσομοίωσης Ι όσο και στο επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ του ενδοαυλικού περιβάλλοντος. Αποτελέσματα: H διαφορά των μέσων FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® ως προς την ρυθμιστική τους χωρητικότητα, είχε αμελητέα επίδραση στη φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης. Ωστόσο, η επιπέδου Ι προσομοίωση των γαστρικών περιεχομένων, οδήγησε σε σημαντική υποεκτίμηση της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης σε όλες τις περιπτώσεις. Το επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ με τη χρήση των μέσων FeSSGF-V2 ή FeSSGF-V2mod, οδήγησε επίσης σε υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της μικρής υποεκτίμησης του ενδογαστρικού λιπιδικού περιεχομένου στα εν λόγω μέσα. Η προσομοίωση επιπέδου ΙΙ με τη χρήση του FEDGAS® pH=3, οδήγησε σε ουσιαστική υπερεκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, ακόμη και όταν η παρουσία των διαλυτοποιητικών παραγόντων μειώθηκε, στο 1/4 σε σχέση με την συνιστώμενη από τον προμηθευτή του FEDGAS® (FEDGAS1/4 ). Παρατηρήθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης των διαλυτοποιητικών παραγόντων και της φαινόμενης διαλυτότητας της δαναζόλης. Το μέσο FeSSGF-V2mod βελτίωσε την ικανότητα εκτίμησης της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της κετοκοναζόλης. Οι προσομοιώσεις των γαστρικών περιεχομένων σε επίπεδο Ι και ΙΙ με τη χρήση του FeSSGF-V2mod θεωρήθηκαν εξίσου επαρκείς. Η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης στο FEDGAS® δεν αυξάνει γραμμικά με τη συγκέντρωση των διαλυτοποιητικών παραγόντων, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του pH στην ενδογαστρική διαλυτότητα της κετοκοναζόλης, σε περιοχές τιμών pΗ που αναμένονται μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Τα δεδομένα στο FEDGAS1/4 και το FeSSGF-V2mod υπερεκτίμησαν ελαφρώς τη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης. Το FeSSIF-V2 Level I υποεκτιμά σημαντικά την φαινόμενη διαλυτότητα τόσο της δαναζόλης όσο και της κετοκόναζόλης στα περιεχόμενα του ανώτερου λεπτού εντέρου μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Η υποεκτίμηση αυτή παρέμεινε σε μικρότερο βαθμό και με τη χρήση του FeSSIF-V2 Level II για την εκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της ελαφράς υποεκτίμησης των ενδοαυλικών παραγόντων διαλυτοποίησης FeSSIF-V2 Level II. Στον αντίποδα, η χρήση του FeSSIF-V2 Level II οδήγησε σε επαρκή προσομοίωση της φαινόμενης διαλυτότητας της κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του άνω λεπτού εντέρου κατά τη περίοδο πέψης: η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης επηρεάζεται τόσο από την περιεκτικότητα του μέσου σε λιπίδια όσο και από τον μερικό ιονισμό που μειώνει επιπροσθέτως τη λιποφιλία του μορίου. Συμπεράσματα: Για τη δαναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα μετά τη χορήγηση του γεύματος που συνήθως χορηγείται σε μελέτες βιοϊσοδυναμίας/βιοδιαθεσιμότητας υποεκτιμάται από τα δεδομένα στο FeSSGF-V2 ή στο FeSSGF-V2mod ενώ υπερεκτιμάται από τα δεδομένα στο FEDGAS1/4. Για την κετοκοναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα υποεκτιμήθηκε από δεδομένα στο FeSSGF-V2 και υπερεκτιμήθηκε ελαφρώς η από δεδομένα στο FeSSGF-V2mod ή δεδομένα στο FEDGAS1/4. Η πιθανή χρησιμότητα της βελτιστοποίησης των διαλυτοποιητικών παραγόντων στο FEDGAS® pH=3 αξίζει περαιτέρω διερεύνηση. Το FeSSIF-V2 προσομοιώνει ανεπαρκώς τη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο ανώτερο λεπτό έντερο και, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ενδοαυλικής διαλυτότητας ενώσεων που είναι το λιγότερο τόσο λιπόφιλες όσο η δαναζόλη.","Purpose: To optimize the composition of media simulating the intragastric conditions during the first 3.5h after the oral administration of drug products in a bioequivalence/bioavailability study performed in the fed state. To evaluate the usefulness of biorelevant media in estimating the apparent luminal solubility of danazol and of ketoconazole, based on data collected in aspirates from the antrum and from the upper small intestine after administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Methods: The buffer capacity of FeSSGF-V2 was optimized based on available intragastric data and FeSSGF-V2mod was proposed. The apparent solubility of danazol and ketoconazole was measured in aspirates collected from the antrum in the fed state, in FeSSGF-V2, in FeSSGF-V2mod, in FEDGAS® pH=3 and in FEDGAS® pH=3 with decreased presence of solubilizing agents to 1/2 and to 1/4 of that proposed by the supplier of FEDGAS® i.e., in FEDGAS1/2 and in FEDGAS1/4, respectively. Apparent solubility of danazol and ketoconazole was also measured in aspirates collected from the upper small intestine in the fed state and in FeSSIF-V2. Every biorelevant medium was evaluated at both Level I and Level II simulation of the luminal environment. Results: FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® pH=3 differences in buffering capacity had no impact on the apparent solubility of danazol. However, Level I simulation of gastric contents led to substantial underestimation of apparent intragastric danazol solubility in all cases. Level II simulation by using FeSSGF-V2 or FeSSGF-V2mod also led to underestimation of intragastric danazol solubility, presumably due to the small underestimation of intragastric lipid content with these media. Level II simulation by using FEDGAS® pH=3 led to substantial overestimation of danazol solubility, even when the presence of solubilizing agents was decreased to 1/4 of that proposed by the supplier of FEDGAS® (FEDGAS1/4). A linear relationship between the concentration of solubilizing agents and apparent danazol solubility was observed. FeSSGF-V2mod improved the evaluation of apparent intragastric solubility of ketoconazole. Level I and Level II simulations of gastric contents with FeSSGF-V2mod were equally sufficient. Apparent ketoconazole solubility in FEDGAS® did not increase linearly with the concentration of solubilizing agents, confirming the impact of pH on intragastric solubility of ketoconazole at pH values expected after the administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Data in FEDGAS1/4 and in FeSSGF-V2mod slightly overestimated ketoconazole solubility to similar degrees. Level I FeSSIF-V2 substantially underestimated the apparent solubility of both danazol and ketoconazole in the contents of upper small intestine after the administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Although to a lesser degree, underestimation remained when Level II FeSSIF-V2 was employed for the estimation of danazol solubility, presumably due to the slight underestimation of luminal solubilizing agents in Level II FeSSIF-V2. In contrast, the use of Level II FeSSIF-V2 led to adequate simulation of the apparent ketoconazole solubility in the contents of upper small intestine in the fed state: apparent ketoconazole solubility is affected by both the lipid content of the medium and the partial ionization which additionally decreases the lipophilicity of the molecule. Conclusions: For danazol, apparent solubility in the gastric contents after administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies is underestimated by data in FeSSGF-V2 or in FeSSGF-V2mod whereas it is overestimated by data in FEDGAS1/4. For ketoconazole, apparent solubility in the gastric contents was underestimated by data in FeSSGF-V2 and slightly overestimated by data in FeSSGF-V2mod or data in FEDGAS1/4. The potential usefulness of optimization of solubilizing agents in FEDGAS® pH=3 is worth further investigation. FeSSIF-V2 inadequately simulates the presence of solubilizing agents in the upper small intestine and, based on data collected in this study, it may lead to underestimation of luminal solubility of compounds which are at least as lipophilic as danazol."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσομοιωμένα γαστρικά και εντερικά υγρά για την εκτίμηση της φαινόμενης διαλυτότητας δαναζόλης και κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του στομάχου και του ανώτερου εντερικού αυλού κατά τη διάρκεια της πέψης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρκαλέτση Ιωάννα","Karkaletsi Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της σύστασης των μέσων που προσομοιώνουν τις ενδογαστρικές συνθήκες, κατά τη διάρκεια των πρώτων 3,5 ωρών μετά την από του στόματος χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων, στα πλαίσια μελέτης βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας (ΒΕ/ΒΑ), που πραγματοποιείται κατά τη περίοδο πέψης. H αξιολόγηση της χρησιμότητας των υγρών μέσων, που προσομοιώνουν τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, στην εκτίμηση της φαινόμενης ενδοαυλικής διαλυτότητας της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αναρροφημένα περιεχόμενα από τον στόμαχο και το ανώτερο λεπτό έντερο, μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Μέθοδοι: Η ρυθμιστική χωρητικότητα του FeSSGF-V2 βελτιστοποιήθηκε βάσει διαθέσιμων ενδογαστρικών δεδομένων και προτάθηκε το μέσο FeSSGF-V2mod. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε σε περιεχόμενα που αναρροφήθηκαν από το άντρο του στομάχου κατά τη περίοδο πέψης, σε FeSSGF-V2, σε FeSSGF-V2mod, σε FEDGAS® pH=3 και σε FEDGAS® pH=3 με μειωμένη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο 1/2 και το 1/4 του προτεινόμενου από τον προμηθευτή του FEDGAS®, δηλαδή στο FEDGAS1/2 και στο FEDGAS1/4, αντίστοιχα. Η φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης και της κετοκοναζόλης μετρήθηκε επίσης σε περιεχόμενα που συλλέχθηκαν από το άνω λεπτό έντερο στη διάρκεια της πέψης και σε FeSSIF-V2. Κάθε μέσο που προσομοιώνει τις σχετικές ενδοαυλικές συνθήκες, αξιολογήθηκε τόσο στο επίπεδο προσομοίωσης Ι όσο και στο επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ του ενδοαυλικού περιβάλλοντος. Αποτελέσματα: H διαφορά των μέσων FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® ως προς την ρυθμιστική τους χωρητικότητα, είχε αμελητέα επίδραση στη φαινόμενη διαλυτότητα της δαναζόλης. Ωστόσο, η επιπέδου Ι προσομοίωση των γαστρικών περιεχομένων, οδήγησε σε σημαντική υποεκτίμηση της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης σε όλες τις περιπτώσεις. Το επίπεδο προσομοίωσης ΙΙ με τη χρήση των μέσων FeSSGF-V2 ή FeSSGF-V2mod, οδήγησε επίσης σε υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της μικρής υποεκτίμησης του ενδογαστρικού λιπιδικού περιεχομένου στα εν λόγω μέσα. Η προσομοίωση επιπέδου ΙΙ με τη χρήση του FEDGAS® pH=3, οδήγησε σε ουσιαστική υπερεκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, ακόμη και όταν η παρουσία των διαλυτοποιητικών παραγόντων μειώθηκε, στο 1/4 σε σχέση με την συνιστώμενη από τον προμηθευτή του FEDGAS® (FEDGAS1/4 ). Παρατηρήθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης των διαλυτοποιητικών παραγόντων και της φαινόμενης διαλυτότητας της δαναζόλης. Το μέσο FeSSGF-V2mod βελτίωσε την ικανότητα εκτίμησης της φαινόμενης ενδογαστρικής διαλυτότητας της κετοκοναζόλης. Οι προσομοιώσεις των γαστρικών περιεχομένων σε επίπεδο Ι και ΙΙ με τη χρήση του FeSSGF-V2mod θεωρήθηκαν εξίσου επαρκείς. Η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης στο FEDGAS® δεν αυξάνει γραμμικά με τη συγκέντρωση των διαλυτοποιητικών παραγόντων, επιβεβαιώνοντας την επίδραση του pH στην ενδογαστρική διαλυτότητα της κετοκοναζόλης, σε περιοχές τιμών pΗ που αναμένονται μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Τα δεδομένα στο FEDGAS1/4 και το FeSSGF-V2mod υπερεκτίμησαν ελαφρώς τη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης. Το FeSSIF-V2 Level I υποεκτιμά σημαντικά την φαινόμενη διαλυτότητα τόσο της δαναζόλης όσο και της κετοκόναζόλης στα περιεχόμενα του ανώτερου λεπτού εντέρου μετά τη χορήγηση του τυπικού γεύματος που χορηγείται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας/ βιοδιαθεσιμότητας. Η υποεκτίμηση αυτή παρέμεινε σε μικρότερο βαθμό και με τη χρήση του FeSSIF-V2 Level II για την εκτίμηση της διαλυτότητας της δαναζόλης, πιθανώς εξαιτίας της ελαφράς υποεκτίμησης των ενδοαυλικών παραγόντων διαλυτοποίησης FeSSIF-V2 Level II. Στον αντίποδα, η χρήση του FeSSIF-V2 Level II οδήγησε σε επαρκή προσομοίωση της φαινόμενης διαλυτότητας της κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του άνω λεπτού εντέρου κατά τη περίοδο πέψης: η φαινόμενη διαλυτότητα της κετοκοναζόλης επηρεάζεται τόσο από την περιεκτικότητα του μέσου σε λιπίδια όσο και από τον μερικό ιονισμό που μειώνει επιπροσθέτως τη λιποφιλία του μορίου. Συμπεράσματα: Για τη δαναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα μετά τη χορήγηση του γεύματος που συνήθως χορηγείται σε μελέτες βιοϊσοδυναμίας/βιοδιαθεσιμότητας υποεκτιμάται από τα δεδομένα στο FeSSGF-V2 ή στο FeSSGF-V2mod ενώ υπερεκτιμάται από τα δεδομένα στο FEDGAS1/4. Για την κετοκοναζόλη, η φαινόμενη διαλυτότητα στα γαστρικά περιεχόμενα υποεκτιμήθηκε από δεδομένα στο FeSSGF-V2 και υπερεκτιμήθηκε ελαφρώς η από δεδομένα στο FeSSGF-V2mod ή δεδομένα στο FEDGAS1/4. Η πιθανή χρησιμότητα της βελτιστοποίησης των διαλυτοποιητικών παραγόντων στο FEDGAS® pH=3 αξίζει περαιτέρω διερεύνηση. Το FeSSIF-V2 προσομοιώνει ανεπαρκώς τη παρουσία διαλυτοποιητικών παραγόντων στο ανώτερο λεπτό έντερο και, με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση της ενδοαυλικής διαλυτότητας ενώσεων που είναι το λιγότερο τόσο λιπόφιλες όσο η δαναζόλη.","Purpose: To optimize the composition of media simulating the intragastric conditions during the first 3.5h after the oral administration of drug products in a bioequivalence/bioavailability study performed in the fed state. To evaluate the usefulness of biorelevant media in estimating the apparent luminal solubility of danazol and of ketoconazole, based on data collected in aspirates from the antrum and from the upper small intestine after administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Methods: The buffer capacity of FeSSGF-V2 was optimized based on available intragastric data and FeSSGF-V2mod was proposed. The apparent solubility of danazol and ketoconazole was measured in aspirates collected from the antrum in the fed state, in FeSSGF-V2, in FeSSGF-V2mod, in FEDGAS® pH=3 and in FEDGAS® pH=3 with decreased presence of solubilizing agents to 1/2 and to 1/4 of that proposed by the supplier of FEDGAS® i.e., in FEDGAS1/2 and in FEDGAS1/4, respectively. Apparent solubility of danazol and ketoconazole was also measured in aspirates collected from the upper small intestine in the fed state and in FeSSIF-V2. Every biorelevant medium was evaluated at both Level I and Level II simulation of the luminal environment. Results: FeSSGF-V2, FeSSGF-V2mod and FEDGAS® pH=3 differences in buffering capacity had no impact on the apparent solubility of danazol. However, Level I simulation of gastric contents led to substantial underestimation of apparent intragastric danazol solubility in all cases. Level II simulation by using FeSSGF-V2 or FeSSGF-V2mod also led to underestimation of intragastric danazol solubility, presumably due to the small underestimation of intragastric lipid content with these media. Level II simulation by using FEDGAS® pH=3 led to substantial overestimation of danazol solubility, even when the presence of solubilizing agents was decreased to 1/4 of that proposed by the supplier of FEDGAS® (FEDGAS1/4). A linear relationship between the concentration of solubilizing agents and apparent danazol solubility was observed. FeSSGF-V2mod improved the evaluation of apparent intragastric solubility of ketoconazole. Level I and Level II simulations of gastric contents with FeSSGF-V2mod were equally sufficient. Apparent ketoconazole solubility in FEDGAS® did not increase linearly with the concentration of solubilizing agents, confirming the impact of pH on intragastric solubility of ketoconazole at pH values expected after the administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Data in FEDGAS1/4 and in FeSSGF-V2mod slightly overestimated ketoconazole solubility to similar degrees. Level I FeSSIF-V2 substantially underestimated the apparent solubility of both danazol and ketoconazole in the contents of upper small intestine after the administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies. Although to a lesser degree, underestimation remained when Level II FeSSIF-V2 was employed for the estimation of danazol solubility, presumably due to the slight underestimation of luminal solubilizing agents in Level II FeSSIF-V2. In contrast, the use of Level II FeSSIF-V2 led to adequate simulation of the apparent ketoconazole solubility in the contents of upper small intestine in the fed state: apparent ketoconazole solubility is affected by both the lipid content of the medium and the partial ionization which additionally decreases the lipophilicity of the molecule. Conclusions: For danazol, apparent solubility in the gastric contents after administration of the meal typically administered in bioequivalence/bioavailability studies is underestimated by data in FeSSGF-V2 or in FeSSGF-V2mod whereas it is overestimated by data in FEDGAS1/4. For ketoconazole, apparent solubility in the gastric contents was underestimated by data in FeSSGF-V2 and slightly overestimated by data in FeSSGF-V2mod or data in FEDGAS1/4. The potential usefulness of optimization of solubilizing agents in FEDGAS® pH=3 is worth further investigation. FeSSIF-V2 inadequately simulates the presence of solubilizing agents in the upper small intestine and, based on data collected in this study, it may lead to underestimation of luminal solubility of compounds which are at least as lipophilic as danazol."],"dc:identifier":["uoadl:3227381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3227381"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Προσομοιωμένα γαστρικά και εντερικά υγρά για την εκτίμηση της φαινόμενης διαλυτότητας δαναζόλης και κετοκοναζόλης στα περιεχόμενα του στομάχου και του ανώτερου εντερικού αυλού κατά τη διάρκεια της πέψης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:20Z"}