{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228153"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228153","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάλυση του μαθηματικού λόγου μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος","abstract":"Η παρούσα εργασία μελετά τα χαρακτηριστικά του μαθηματικού λόγου (χρήση λέξεων και οπτικών διαμεσολαβητών, αφηγήματα , ρουτίνες) που αναπτύσσουν δύο ομάδες μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος, τους μετακανόνες που διέπουν την ανάπτυξη αυτού του λόγου και τη διαφοροποίησή του στις δύο ομάδες και το περιβάλλον εργασίας. To πρόβλημα αφορά τη φυσική κίνηση ενός αθλητή του καλλιτε- χνικού πατινάζ. Οι μαθητές εργάζονται αρχικά με μολύβι και χαρτί (Στατικό Περιβάλλον) και στη συνέχεια στο περιβάλλον του Geogebra (Δυναμικό Περιβάλλον). Το θεωρητικό και αναλυτικό πλαίσιο της έρευνας είναι τη κοινωνιογνωστική θεωρία της Sfard (2008). Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι η επικοινωνία των μαθητών κυριαρ- χείται από μία εξερευνητική ρουτίνα η οποία περιλαμβάνει δύο βασικές φάσεις α) την μοντελοποίηση του προβλήματος στο Στατικό Περιβάλλον, ή τον πειραματισμό με προ- σχεδιασμένα μοντέλα του προβλήματος στο Δυναμικό Περιβάλλον και β) την παραγωγή και τεκμηρίωση αφηγημάτων-απαντήσεων στα ερωτήματα του προβλήματος. Οι μαθητές και των δύο ομάδων, τόσο στο Στατικό όσο και στο Δυναμικό περιβάλ- λον και στις δύο φάσεις της ρουτίνας, χρησιμοποιούν ταυτόχρονα καθημερινές λέξεις και μαθηματική ορολογία με τρόπο που φαίνεται να διευκολύνει αποτελεσματικά την επικοι- νωνία τους Τα αφηγήματα των ομάδων είναι οι απαντήσεις των μαθητών όσον αφορά την δυ- νατότητα του αθλητή να κινηθεί ή να μην κινηθεί παράλληλα στου κριτές. Στο Στατικό Περιβάλλον, οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι οι γραφικές, συμβολικές και σχηματικές αναπαραστάσεις των αφηγημάτων στα μοντέλα των απαντήσεων των μαθητών. Στο Δυ- ναμικό περιβάλλον οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι τα στοιχεία της δυναμικής προσο- μοίωσης του προβλήματος στα προσχεδιασμένα μαθηματικά μοντέλα της κίνησης του αθλητή. Οι μετακανόνες του λόγου της 1ης ομάδας με βάση τους οποίους οι μαθητές καταλή- γουν σε σωστές απαντήσεις σχετικά με την δυνατότητα του αθλητή να κινηθεί παράλληλα στους κριτές είναι το Εμπειρικό Επιχείρημα, η Ανάκληση Θεωρήματος και η Μαθηματική Απόδειξη. Η 2η ομάδα τεκμηριώνει αυτή τη δυνατότητα του αθλητή μόνο στο Δυναμικό Περιβάλλον και μόνο με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Στατικό Περιβάλλον, η δυνατότητα του αθλητή να μην κινηθεί παράλληλα στους κριτές τεκμηριώνεται και από τις δύο ομάδες με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Δυναμικό Περιβάλλον, η πειραματική διαπίστωση αυτής της δυνατότητας όταν ο αθλητής διαγρά- φει τροχιές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά οδηγεί και τις δύο ομάδες σε παρανοήσεις οι οποίες λειτουργούν ως κανόνες τεκμηρίωσης και οδηγούν τους μαθητές και των δύο ομάδων σε επαναλαμβανόμενα λάθη. Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο λάθος είναι το αφήγημα και των δύο ομάδων ότι αν ο αθλητής κάνει ένα άλμα στην αρχή ή μια απότομη στροφή x κάπου ανάμεσα στην αρχή και το τέλος της κίνησής του, τότε στη συνέχεια δεν θα κι- νηθεί ποτέ παράλληλα στους κριτές. Αυτό το λάθος εκπορεύεται από την παρανόηση ότι η ακύρωση μιας από τις υποθέσεις ενός θεωρήματος ακυρώνει και το συμπέρασμα του θεωρήματος και από την αυθαίρετη μετατροπή μιας σύζευξης της μορφής p ∧ q στην συ-νεπαγωγή p ⇒ q","abstract_html":"Η παρούσα εργασία μελετά τα χαρακτηριστικά του μαθηματικού λόγου (χρήση λέξεων και οπτικών διαμεσολαβητών, αφηγήματα , ρουτίνες) που αναπτύσσουν δύο ομάδες μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος, τους μετακανόνες που διέπουν την ανάπτυξη αυτού του λόγου και τη διαφοροποίησή του στις δύο ομάδες και το περιβάλλον εργασίας. To πρόβλημα αφορά τη φυσική κίνηση ενός αθλητή του καλλιτε- χνικού πατινάζ. Οι μαθητές εργάζονται αρχικά με μολύβι και χαρτί (Στατικό Περιβάλλον) και στη συνέχεια στο περιβάλλον του Geogebra (Δυναμικό Περιβάλλον). Το θεωρητικό και αναλυτικό πλαίσιο της έρευνας είναι τη κοινωνιογνωστική θεωρία της Sfard (2008). Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι η επικοινωνία των μαθητών κυριαρ- χείται από μία εξερευνητική ρουτίνα η οποία περιλαμβάνει δύο βασικές φάσεις α) την μοντελοποίηση του προβλήματος στο Στατικό Περιβάλλον, ή τον πειραματισμό με προ- σχεδιασμένα μοντέλα του προβλήματος στο Δυναμικό Περιβάλλον και β) την παραγωγή και τεκμηρίωση αφηγημάτων-απαντήσεων στα ερωτήματα του προβλήματος. Οι μαθητές και των δύο ομάδων, τόσο στο Στατικό όσο και στο Δυναμικό περιβάλ- λον και στις δύο φάσεις της ρουτίνας, χρησιμοποιούν ταυτόχρονα καθημερινές λέξεις και μαθηματική ορολογία με τρόπο που φαίνεται να διευκολύνει αποτελεσματικά την επικοι- νωνία τους Τα αφηγήματα των ομάδων είναι οι απαντήσεις των μαθητών όσον αφορά την δυ- νατότητα του αθλητή να κινηθεί ή να μην κινηθεί παράλληλα στου κριτές. Στο Στατικό Περιβάλλον, οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι οι γραφικές, συμβολικές και σχηματικές αναπαραστάσεις των αφηγημάτων στα μοντέλα των απαντήσεων των μαθητών. Στο Δυ- ναμικό περιβάλλον οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι τα στοιχεία της δυναμικής προσο- μοίωσης του προβλήματος στα προσχεδιασμένα μαθηματικά μοντέλα της κίνησης του αθλητή. Οι μετακανόνες του λόγου της 1ης ομάδας με βάση τους οποίους οι μαθητές καταλή- γουν σε σωστές απαντήσεις σχετικά με την δυνατότητα του αθλητή να κινηθεί παράλληλα στους κριτές είναι το Εμπειρικό Επιχείρημα, η Ανάκληση Θεωρήματος και η Μαθηματική Απόδειξη. Η 2η ομάδα τεκμηριώνει αυτή τη δυνατότητα του αθλητή μόνο στο Δυναμικό Περιβάλλον και μόνο με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Στατικό Περιβάλλον, η δυνατότητα του αθλητή να μην κινηθεί παράλληλα στους κριτές τεκμηριώνεται και από τις δύο ομάδες με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Δυναμικό Περιβάλλον, η πειραματική διαπίστωση αυτής της δυνατότητας όταν ο αθλητής διαγρά- φει τροχιές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά οδηγεί και τις δύο ομάδες σε παρανοήσεις οι οποίες λειτουργούν ως κανόνες τεκμηρίωσης και οδηγούν τους μαθητές και των δύο ομάδων σε επαναλαμβανόμενα λάθη. Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο λάθος είναι το αφήγημα και των δύο ομάδων ότι αν ο αθλητής κάνει ένα άλμα στην αρχή ή μια απότομη στροφή x κάπου ανάμεσα στην αρχή και το τέλος της κίνησής του, τότε στη συνέχεια δεν θα κι- νηθεί ποτέ παράλληλα στους κριτές. Αυτό το λάθος εκπορεύεται από την παρανόηση ότι η ακύρωση μιας από τις υποθέσεις ενός θεωρήματος ακυρώνει και το συμπέρασμα του θεωρήματος και από την αυθαίρετη μετατροπή μιας σύζευξης της μορφής p ∧ q στην συ-νεπαγωγή p ⇒ q","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιώτου Κωνσταντίνος","Panagiotou Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:23Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228153"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228153","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228153","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228153","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228153","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιώτου Κωνσταντίνος","Panagiotou Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228153"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία μελετά τα χαρακτηριστικά του μαθηματικού λόγου (χρήση λέξεων και οπτικών διαμεσολαβητών, αφηγήματα , ρουτίνες) που αναπτύσσουν δύο ομάδες μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος, τους μετακανόνες που διέπουν την ανάπτυξη αυτού του λόγου και τη διαφοροποίησή του στις δύο ομάδες και το περιβάλλον εργασίας. To πρόβλημα αφορά τη φυσική κίνηση ενός αθλητή του καλλιτε- χνικού πατινάζ. Οι μαθητές εργάζονται αρχικά με μολύβι και χαρτί (Στατικό Περιβάλλον) και στη συνέχεια στο περιβάλλον του Geogebra (Δυναμικό Περιβάλλον). Το θεωρητικό και αναλυτικό πλαίσιο της έρευνας είναι τη κοινωνιογνωστική θεωρία της Sfard (2008). Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι η επικοινωνία των μαθητών κυριαρ- χείται από μία εξερευνητική ρουτίνα η οποία περιλαμβάνει δύο βασικές φάσεις α) την μοντελοποίηση του προβλήματος στο Στατικό Περιβάλλον, ή τον πειραματισμό με προ- σχεδιασμένα μοντέλα του προβλήματος στο Δυναμικό Περιβάλλον και β) την παραγωγή και τεκμηρίωση αφηγημάτων-απαντήσεων στα ερωτήματα του προβλήματος. Οι μαθητές και των δύο ομάδων, τόσο στο Στατικό όσο και στο Δυναμικό περιβάλ- λον και στις δύο φάσεις της ρουτίνας, χρησιμοποιούν ταυτόχρονα καθημερινές λέξεις και μαθηματική ορολογία με τρόπο που φαίνεται να διευκολύνει αποτελεσματικά την επικοι- νωνία τους Τα αφηγήματα των ομάδων είναι οι απαντήσεις των μαθητών όσον αφορά την δυ- νατότητα του αθλητή να κινηθεί ή να μην κινηθεί παράλληλα στου κριτές. Στο Στατικό Περιβάλλον, οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι οι γραφικές, συμβολικές και σχηματικές αναπαραστάσεις των αφηγημάτων στα μοντέλα των απαντήσεων των μαθητών. Στο Δυ- ναμικό περιβάλλον οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι τα στοιχεία της δυναμικής προσο- μοίωσης του προβλήματος στα προσχεδιασμένα μαθηματικά μοντέλα της κίνησης του αθλητή. Οι μετακανόνες του λόγου της 1ης ομάδας με βάση τους οποίους οι μαθητές καταλή- γουν σε σωστές απαντήσεις σχετικά με την δυνατότητα του αθλητή να κινηθεί παράλληλα στους κριτές είναι το Εμπειρικό Επιχείρημα, η Ανάκληση Θεωρήματος και η Μαθηματική Απόδειξη. Η 2η ομάδα τεκμηριώνει αυτή τη δυνατότητα του αθλητή μόνο στο Δυναμικό Περιβάλλον και μόνο με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Στατικό Περιβάλλον, η δυνατότητα του αθλητή να μην κινηθεί παράλληλα στους κριτές τεκμηριώνεται και από τις δύο ομάδες με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Δυναμικό Περιβάλλον, η πειραματική διαπίστωση αυτής της δυνατότητας όταν ο αθλητής διαγρά- φει τροχιές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά οδηγεί και τις δύο ομάδες σε παρανοήσεις οι οποίες λειτουργούν ως κανόνες τεκμηρίωσης και οδηγούν τους μαθητές και των δύο ομάδων σε επαναλαμβανόμενα λάθη. Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο λάθος είναι το αφήγημα και των δύο ομάδων ότι αν ο αθλητής κάνει ένα άλμα στην αρχή ή μια απότομη στροφή x κάπου ανάμεσα στην αρχή και το τέλος της κίνησής του, τότε στη συνέχεια δεν θα κι- νηθεί ποτέ παράλληλα στους κριτές. Αυτό το λάθος εκπορεύεται από την παρανόηση ότι η ακύρωση μιας από τις υποθέσεις ενός θεωρήματος ακυρώνει και το συμπέρασμα του θεωρήματος και από την αυθαίρετη μετατροπή μιας σύζευξης της μορφής p ∧ q στην συ-νεπαγωγή p ⇒ q","The present study concerns the characteristics of the mathematical discourse (word use and visual mediators, narratives, routines) developed by two groups of senior high school students while solving an open-ended realistic problem involving the physical movement of a figure skater. The students at first work with pencil and paper (Static Environment) and then in the environment of Geogebra (Dynamic Environment). The theoretical and analytical framework of the study is the commognitive theory (Sfard, 2008). From the findings of the research, it appears that students’ communication is dominated by an exploratory routine which includes two main phases a) modelling the problem, in the Static Environment, or experimentation with predesigned models of the problem, in the Dynamic Environment and b) the production and substantiation of narratives-answers to the questions of the problem. The students in both groups, in Static as well as Dynamic Environment, in both phases of the routine, simultaneously use everyday words and mathematical terminology in a way that seems to effectively facilitate their communication, The groups’ narratives are the students’ answers as far as the possibility of the athlete to move or not to move parallel to the bench of the judges is concerned. In the Static Environment, the visual mediators are the graphic, symbolic and schematic representations of the narratives in the models of the students’ answers. In the Dynamic Environment the visual mediators are the elements of the dynamic simulation of the problem in the predesigned mathematical models of the athlete’s movement. The metarules of the discourse of the 1st group on the basis of which the students arrive at correct answers regarding the athlete’s ability to move parallel to the bench of the judges are the Empirical Argument, Theorem Recalling and Mathematical Proof. The 2nd group substantiates this possibility of the athlete only in the Dynamic Environment and only with the Empirical Argument. In the Static Environment, the athlete’s possibility to not move parallel to the bench of the judges is substantiated by both groups using the Empirical Argument. In the Dynamic Environment, the experimental verification of this possibility when the athlete follows trajectories with certain characteristics leads both groups to misconceptions which arise from the arbitrary consideration of this experimental finding as a necessary consequence of these characteristics. These misconceptions act as substantiation rules and lead students of both groups to repetitive errors. A typical such error is the narrative that if the athlete makes a jump at the beginning or a sharp turn somewhere between the beginning and the end of his movement, then he will never move parallel to the bench of the judges. This error stems from the misconception that invalidating one of the hypotheses of a theorem also invalidates its conclusion and from the arbitrary transformation of a conjugation of the form p ∧ q into the implication p ⇒ q"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάλυση του μαθηματικού λόγου μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιώτου Κωνσταντίνος","Panagiotou Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία μελετά τα χαρακτηριστικά του μαθηματικού λόγου (χρήση λέξεων και οπτικών διαμεσολαβητών, αφηγήματα , ρουτίνες) που αναπτύσσουν δύο ομάδες μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος, τους μετακανόνες που διέπουν την ανάπτυξη αυτού του λόγου και τη διαφοροποίησή του στις δύο ομάδες και το περιβάλλον εργασίας. To πρόβλημα αφορά τη φυσική κίνηση ενός αθλητή του καλλιτε- χνικού πατινάζ. Οι μαθητές εργάζονται αρχικά με μολύβι και χαρτί (Στατικό Περιβάλλον) και στη συνέχεια στο περιβάλλον του Geogebra (Δυναμικό Περιβάλλον). Το θεωρητικό και αναλυτικό πλαίσιο της έρευνας είναι τη κοινωνιογνωστική θεωρία της Sfard (2008). Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι η επικοινωνία των μαθητών κυριαρ- χείται από μία εξερευνητική ρουτίνα η οποία περιλαμβάνει δύο βασικές φάσεις α) την μοντελοποίηση του προβλήματος στο Στατικό Περιβάλλον, ή τον πειραματισμό με προ- σχεδιασμένα μοντέλα του προβλήματος στο Δυναμικό Περιβάλλον και β) την παραγωγή και τεκμηρίωση αφηγημάτων-απαντήσεων στα ερωτήματα του προβλήματος. Οι μαθητές και των δύο ομάδων, τόσο στο Στατικό όσο και στο Δυναμικό περιβάλ- λον και στις δύο φάσεις της ρουτίνας, χρησιμοποιούν ταυτόχρονα καθημερινές λέξεις και μαθηματική ορολογία με τρόπο που φαίνεται να διευκολύνει αποτελεσματικά την επικοι- νωνία τους Τα αφηγήματα των ομάδων είναι οι απαντήσεις των μαθητών όσον αφορά την δυ- νατότητα του αθλητή να κινηθεί ή να μην κινηθεί παράλληλα στου κριτές. Στο Στατικό Περιβάλλον, οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι οι γραφικές, συμβολικές και σχηματικές αναπαραστάσεις των αφηγημάτων στα μοντέλα των απαντήσεων των μαθητών. Στο Δυ- ναμικό περιβάλλον οι οπτικοί διαμεσολαβητές είναι τα στοιχεία της δυναμικής προσο- μοίωσης του προβλήματος στα προσχεδιασμένα μαθηματικά μοντέλα της κίνησης του αθλητή. Οι μετακανόνες του λόγου της 1ης ομάδας με βάση τους οποίους οι μαθητές καταλή- γουν σε σωστές απαντήσεις σχετικά με την δυνατότητα του αθλητή να κινηθεί παράλληλα στους κριτές είναι το Εμπειρικό Επιχείρημα, η Ανάκληση Θεωρήματος και η Μαθηματική Απόδειξη. Η 2η ομάδα τεκμηριώνει αυτή τη δυνατότητα του αθλητή μόνο στο Δυναμικό Περιβάλλον και μόνο με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Στατικό Περιβάλλον, η δυνατότητα του αθλητή να μην κινηθεί παράλληλα στους κριτές τεκμηριώνεται και από τις δύο ομάδες με το Εμπειρικό Επιχείρημα. Στο Δυναμικό Περιβάλλον, η πειραματική διαπίστωση αυτής της δυνατότητας όταν ο αθλητής διαγρά- φει τροχιές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά οδηγεί και τις δύο ομάδες σε παρανοήσεις οι οποίες λειτουργούν ως κανόνες τεκμηρίωσης και οδηγούν τους μαθητές και των δύο ομάδων σε επαναλαμβανόμενα λάθη. Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο λάθος είναι το αφήγημα και των δύο ομάδων ότι αν ο αθλητής κάνει ένα άλμα στην αρχή ή μια απότομη στροφή x κάπου ανάμεσα στην αρχή και το τέλος της κίνησής του, τότε στη συνέχεια δεν θα κι- νηθεί ποτέ παράλληλα στους κριτές. Αυτό το λάθος εκπορεύεται από την παρανόηση ότι η ακύρωση μιας από τις υποθέσεις ενός θεωρήματος ακυρώνει και το συμπέρασμα του θεωρήματος και από την αυθαίρετη μετατροπή μιας σύζευξης της μορφής p ∧ q στην συ-νεπαγωγή p ⇒ q","The present study concerns the characteristics of the mathematical discourse (word use and visual mediators, narratives, routines) developed by two groups of senior high school students while solving an open-ended realistic problem involving the physical movement of a figure skater. The students at first work with pencil and paper (Static Environment) and then in the environment of Geogebra (Dynamic Environment). The theoretical and analytical framework of the study is the commognitive theory (Sfard, 2008). From the findings of the research, it appears that students’ communication is dominated by an exploratory routine which includes two main phases a) modelling the problem, in the Static Environment, or experimentation with predesigned models of the problem, in the Dynamic Environment and b) the production and substantiation of narratives-answers to the questions of the problem. The students in both groups, in Static as well as Dynamic Environment, in both phases of the routine, simultaneously use everyday words and mathematical terminology in a way that seems to effectively facilitate their communication, The groups’ narratives are the students’ answers as far as the possibility of the athlete to move or not to move parallel to the bench of the judges is concerned. In the Static Environment, the visual mediators are the graphic, symbolic and schematic representations of the narratives in the models of the students’ answers. In the Dynamic Environment the visual mediators are the elements of the dynamic simulation of the problem in the predesigned mathematical models of the athlete’s movement. The metarules of the discourse of the 1st group on the basis of which the students arrive at correct answers regarding the athlete’s ability to move parallel to the bench of the judges are the Empirical Argument, Theorem Recalling and Mathematical Proof. The 2nd group substantiates this possibility of the athlete only in the Dynamic Environment and only with the Empirical Argument. In the Static Environment, the athlete’s possibility to not move parallel to the bench of the judges is substantiated by both groups using the Empirical Argument. In the Dynamic Environment, the experimental verification of this possibility when the athlete follows trajectories with certain characteristics leads both groups to misconceptions which arise from the arbitrary consideration of this experimental finding as a necessary consequence of these characteristics. These misconceptions act as substantiation rules and lead students of both groups to repetitive errors. A typical such error is the narrative that if the athlete makes a jump at the beginning or a sharp turn somewhere between the beginning and the end of his movement, then he will never move parallel to the bench of the judges. This error stems from the misconception that invalidating one of the hypotheses of a theorem also invalidates its conclusion and from the arbitrary transformation of a conjugation of the form p ∧ q into the implication p ⇒ q"],"dc:identifier":["uoadl:3228153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228153"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάλυση του μαθηματικού λόγου μαθητών Γ’ Λυκείου κατά την επίλυση ενός ανοιχτού ρεαλιστικού προβλήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:23Z"}