{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228203"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228203","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιβαλλοντικοί και επαγγελματικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη δερματικών κακοηθειών","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες, οι παθήσεις του δέρματος τείνουν να σημειώσουν μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι τα παγκόσμια ποσοστά της επίπτωσης, του επιπολασμού και της θνησιμότητας εξαιτίας των νοσημάτων αυτών είναι σήμερα ιδιαιτέρως ανησυχητικά. Στους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν αποφασιστικά στην αύξηση αυτή, συμπεριλαμβάνονται: η έκπτωση της ποιότητας του περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια (ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα, των υδάτων και των εδαφών), ο δυτικός τρόπος ζωής, η πολύωρη καλοκαιρινή έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η επαγγελματική ενασχόληση διαφόρων κλάδων με τοξικές, διαβρωτικές ή ερεθιστικές για το δέρμα ουσίες, η κληρονομικότητα, καθώς και η απουσία έγκαιρης διάγνωσης. Επιπλέον, στους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση δερματικών κακοηθειών συγκαταλέγονται: το θετικό ιστορικό έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (ιδιαιτέρως από την παιδική ή/και την εφηβική ηλικία, καθώς και διάφορες δερματικές θεραπείες όπως είναι η φωτοθεραπεία, η θεραπεία ψωραλενίου κ.ά.), η ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, το θετικό ιστορικό έκθεσης στον ιό HPV, η κακή γενική κατάσταση του ανοσολογικού συστήματος (π.χ. η νόσηση από το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας ή από κάποια άλλη ανοσοανεπάρκεια, το ιστορικό μεταμόσχευσης κ.ά.), η φυσική γήρανση, η μακροχρόνια έκθεση σε συστατικά του καπνού του τσιγάρου (ιδιαιτέρως στην πίσσα) καθώς και σε διάφορα χημικά καρκινογόνα και περιβαλλοντικούς ρύπους (βαρέα μέταλλα όπως είναι το κάδμιο, το αρσενικό, ο μόλυβδος κ.ά.), η δυτικού τύπου διατροφή, και το ιστορικό σοβαρού εγκαύματος στο δέρμα (τρίτου βαθμού και πάνω). Οι δερματικές αυτές παθήσεις καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα παθολογιών, που ξεκινά από τις απλές καλοήθεις βλάβες (π.χ. οξεία εξ’ επαφής δερματίτιδα, απλές δυσχρωμίες κ.ά.) και καταλήγει σε κακοήθεις νεοπλασίες του δέρματος και των μαλακών μορίων, όπως είναι το μελάνωμα και ο ινοεπιθηλιακός όγκος του Pinkus. Καθεμία από τις παθήσεις αυτές έχει τη δική της χαρακτηριστική κλινική εικόνα, που -ανεξάρτητα από το πόσο επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ατόμου- μπορεί πάντα να αντιμετωπιστεί ευκολότερα και να έχει καλύτερη πρόγνωση, αν η διάγνωση τεθεί εγκαίρως. Για τον σκοπό αυτόν, οι διάφοροι χώροι εργασίας στους οποίους το προσωπικό έρχεται σε καθημερινή επαφή με επιβαρυντικές για το δέρμα ουσίες (π.χ. βιομηχανίες κατασκευής οικοδομικών υλικών, μηχανολογικών εξαρτημάτων, υφασμάτων, βαφών κ.ά.), θα πρέπει να επιτηρούνται σχολαστικά, ώστε οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες -για την υγεία του δέρματός τους- προφυλάξεις.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες, οι παθήσεις του δέρματος τείνουν να σημειώσουν μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι τα παγκόσμια ποσοστά της επίπτωσης, του επιπολασμού και της θνησιμότητας εξαιτίας των νοσημάτων αυτών είναι σήμερα ιδιαιτέρως ανησυχητικά. Στους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν αποφασιστικά στην αύξηση αυτή, συμπεριλαμβάνονται: η έκπτωση της ποιότητας του περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια (ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα, των υδάτων και των εδαφών), ο δυτικός τρόπος ζωής, η πολύωρη καλοκαιρινή έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η επαγγελματική ενασχόληση διαφόρων κλάδων με τοξικές, διαβρωτικές ή ερεθιστικές για το δέρμα ουσίες, η κληρονομικότητα, καθώς και η απουσία έγκαιρης διάγνωσης. Επιπλέον, στους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση δερματικών κακοηθειών συγκαταλέγονται: το θετικό ιστορικό έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (ιδιαιτέρως από την παιδική ή/και την εφηβική ηλικία, καθώς και διάφορες δερματικές θεραπείες όπως είναι η φωτοθεραπεία, η θεραπεία ψωραλενίου κ.ά.), η ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, το θετικό ιστορικό έκθεσης στον ιό HPV, η κακή γενική κατάσταση του ανοσολογικού συστήματος (π.χ. η νόσηση από το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας ή από κάποια άλλη ανοσοανεπάρκεια, το ιστορικό μεταμόσχευσης κ.ά.), η φυσική γήρανση, η μακροχρόνια έκθεση σε συστατικά του καπνού του τσιγάρου (ιδιαιτέρως στην πίσσα) καθώς και σε διάφορα χημικά καρκινογόνα και περιβαλλοντικούς ρύπους (βαρέα μέταλλα όπως είναι το κάδμιο, το αρσενικό, ο μόλυβδος κ.ά.), η δυτικού τύπου διατροφή, και το ιστορικό σοβαρού εγκαύματος στο δέρμα (τρίτου βαθμού και πάνω). Οι δερματικές αυτές παθήσεις καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα παθολογιών, που ξεκινά από τις απλές καλοήθεις βλάβες (π.χ. οξεία εξ’ επαφής δερματίτιδα, απλές δυσχρωμίες κ.ά.) και καταλήγει σε κακοήθεις νεοπλασίες του δέρματος και των μαλακών μορίων, όπως είναι το μελάνωμα και ο ινοεπιθηλιακός όγκος του Pinkus. Καθεμία από τις παθήσεις αυτές έχει τη δική της χαρακτηριστική κλινική εικόνα, που -ανεξάρτητα από το πόσο επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ατόμου- μπορεί πάντα να αντιμετωπιστεί ευκολότερα και να έχει καλύτερη πρόγνωση, αν η διάγνωση τεθεί εγκαίρως. Για τον σκοπό αυτόν, οι διάφοροι χώροι εργασίας στους οποίους το προσωπικό έρχεται σε καθημερινή επαφή με επιβαρυντικές για το δέρμα ουσίες (π.χ. βιομηχανίες κατασκευής οικοδομικών υλικών, μηχανολογικών εξαρτημάτων, υφασμάτων, βαφών κ.ά.), θα πρέπει να επιτηρούνται σχολαστικά, ώστε οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες -για την υγεία του δέρματός τους- προφυλάξεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππά Κλεοπάτρα","Pappa Kleopatra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228203"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228203","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228203","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228203","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228203","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππά Κλεοπάτρα","Pappa Kleopatra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228203"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες, οι παθήσεις του δέρματος τείνουν να σημειώσουν μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι τα παγκόσμια ποσοστά της επίπτωσης, του επιπολασμού και της θνησιμότητας εξαιτίας των νοσημάτων αυτών είναι σήμερα ιδιαιτέρως ανησυχητικά. Στους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν αποφασιστικά στην αύξηση αυτή, συμπεριλαμβάνονται: η έκπτωση της ποιότητας του περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια (ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα, των υδάτων και των εδαφών), ο δυτικός τρόπος ζωής, η πολύωρη καλοκαιρινή έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η επαγγελματική ενασχόληση διαφόρων κλάδων με τοξικές, διαβρωτικές ή ερεθιστικές για το δέρμα ουσίες, η κληρονομικότητα, καθώς και η απουσία έγκαιρης διάγνωσης. Επιπλέον, στους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση δερματικών κακοηθειών συγκαταλέγονται: το θετικό ιστορικό έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (ιδιαιτέρως από την παιδική ή/και την εφηβική ηλικία, καθώς και διάφορες δερματικές θεραπείες όπως είναι η φωτοθεραπεία, η θεραπεία ψωραλενίου κ.ά.), η ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, το θετικό ιστορικό έκθεσης στον ιό HPV, η κακή γενική κατάσταση του ανοσολογικού συστήματος (π.χ. η νόσηση από το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας ή από κάποια άλλη ανοσοανεπάρκεια, το ιστορικό μεταμόσχευσης κ.ά.), η φυσική γήρανση, η μακροχρόνια έκθεση σε συστατικά του καπνού του τσιγάρου (ιδιαιτέρως στην πίσσα) καθώς και σε διάφορα χημικά καρκινογόνα και περιβαλλοντικούς ρύπους (βαρέα μέταλλα όπως είναι το κάδμιο, το αρσενικό, ο μόλυβδος κ.ά.), η δυτικού τύπου διατροφή, και το ιστορικό σοβαρού εγκαύματος στο δέρμα (τρίτου βαθμού και πάνω). Οι δερματικές αυτές παθήσεις καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα παθολογιών, που ξεκινά από τις απλές καλοήθεις βλάβες (π.χ. οξεία εξ’ επαφής δερματίτιδα, απλές δυσχρωμίες κ.ά.) και καταλήγει σε κακοήθεις νεοπλασίες του δέρματος και των μαλακών μορίων, όπως είναι το μελάνωμα και ο ινοεπιθηλιακός όγκος του Pinkus. Καθεμία από τις παθήσεις αυτές έχει τη δική της χαρακτηριστική κλινική εικόνα, που -ανεξάρτητα από το πόσο επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ατόμου- μπορεί πάντα να αντιμετωπιστεί ευκολότερα και να έχει καλύτερη πρόγνωση, αν η διάγνωση τεθεί εγκαίρως. Για τον σκοπό αυτόν, οι διάφοροι χώροι εργασίας στους οποίους το προσωπικό έρχεται σε καθημερινή επαφή με επιβαρυντικές για το δέρμα ουσίες (π.χ. βιομηχανίες κατασκευής οικοδομικών υλικών, μηχανολογικών εξαρτημάτων, υφασμάτων, βαφών κ.ά.), θα πρέπει να επιτηρούνται σχολαστικά, ώστε οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες -για την υγεία του δέρματός τους- προφυλάξεις.","During the latest decades, skin disorders have had the tendency to rise, at a global level. More specifically, it seems that the global percentages of the prevalence, the incidence and the mortality that are due to these disorders are very alarming. Among the factors that have contributed to that rise, the following ones are the most important ones: the decline of the environmental quality (atmosphere, waters, soil pollution), the west-type lifestyle, the long-lasting exposal to sun radiation, the professional exposal of various professions with toxic, corrosive, caustic or irritant substances, genetics as well as the absence of on time diagnosis. What is more, the most significant factors that contribute to the manifestation of skin disorders are the following: the positive history of exposal to the ultraviolet radiation (especially during childhood and/or puberty, as well as to phototherapy, psoralene therapy etc.), the fair color of skin, the positive history of exposal to HPV virus, the por general condition of the immune system (HIV, immunodeficiencies, positive history of transplantations etc), natural ageing, long-time exposal to the ingredients of the tobacco (especially tar), as well as to various chemical carcinogens and environmental pollutants (heavy metals, such as cadmium, arsenic, lead etc.), west-type diet and the positive history of serious skin burn (higher than 3rd degree). Those skin disorders cover a wide variety of pathologies, that start with simple benign lesions (e.g. acute contact dermatitis, simple discolorations) and end up to malignant skin disorders, such as melanoma or fibroepithelioma of Pinkus. Each one of these disorders has its separate clinical picture that -regardless of how much it affects the patient’s quality of life- can always be treated much more efficiently and have a better prognosis if diagnosed at an early stage. For that reason, workplaces where the personnel comes in everyday contact with skin – burdening substances (e.g. industries of building materials, of mechanics, of fabrics, of dies etc) need to be closely supervised, so that the workers will be taking all the essential-for the health of their skin- precautions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιβαλλοντικοί και επαγγελματικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη δερματικών κακοηθειών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππά Κλεοπάτρα","Pappa Kleopatra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες, οι παθήσεις του δέρματος τείνουν να σημειώσουν μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι τα παγκόσμια ποσοστά της επίπτωσης, του επιπολασμού και της θνησιμότητας εξαιτίας των νοσημάτων αυτών είναι σήμερα ιδιαιτέρως ανησυχητικά. Στους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν αποφασιστικά στην αύξηση αυτή, συμπεριλαμβάνονται: η έκπτωση της ποιότητας του περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια (ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα, των υδάτων και των εδαφών), ο δυτικός τρόπος ζωής, η πολύωρη καλοκαιρινή έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η επαγγελματική ενασχόληση διαφόρων κλάδων με τοξικές, διαβρωτικές ή ερεθιστικές για το δέρμα ουσίες, η κληρονομικότητα, καθώς και η απουσία έγκαιρης διάγνωσης. Επιπλέον, στους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση δερματικών κακοηθειών συγκαταλέγονται: το θετικό ιστορικό έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (ιδιαιτέρως από την παιδική ή/και την εφηβική ηλικία, καθώς και διάφορες δερματικές θεραπείες όπως είναι η φωτοθεραπεία, η θεραπεία ψωραλενίου κ.ά.), η ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, το θετικό ιστορικό έκθεσης στον ιό HPV, η κακή γενική κατάσταση του ανοσολογικού συστήματος (π.χ. η νόσηση από το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας ή από κάποια άλλη ανοσοανεπάρκεια, το ιστορικό μεταμόσχευσης κ.ά.), η φυσική γήρανση, η μακροχρόνια έκθεση σε συστατικά του καπνού του τσιγάρου (ιδιαιτέρως στην πίσσα) καθώς και σε διάφορα χημικά καρκινογόνα και περιβαλλοντικούς ρύπους (βαρέα μέταλλα όπως είναι το κάδμιο, το αρσενικό, ο μόλυβδος κ.ά.), η δυτικού τύπου διατροφή, και το ιστορικό σοβαρού εγκαύματος στο δέρμα (τρίτου βαθμού και πάνω). Οι δερματικές αυτές παθήσεις καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα παθολογιών, που ξεκινά από τις απλές καλοήθεις βλάβες (π.χ. οξεία εξ’ επαφής δερματίτιδα, απλές δυσχρωμίες κ.ά.) και καταλήγει σε κακοήθεις νεοπλασίες του δέρματος και των μαλακών μορίων, όπως είναι το μελάνωμα και ο ινοεπιθηλιακός όγκος του Pinkus. Καθεμία από τις παθήσεις αυτές έχει τη δική της χαρακτηριστική κλινική εικόνα, που -ανεξάρτητα από το πόσο επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ατόμου- μπορεί πάντα να αντιμετωπιστεί ευκολότερα και να έχει καλύτερη πρόγνωση, αν η διάγνωση τεθεί εγκαίρως. Για τον σκοπό αυτόν, οι διάφοροι χώροι εργασίας στους οποίους το προσωπικό έρχεται σε καθημερινή επαφή με επιβαρυντικές για το δέρμα ουσίες (π.χ. βιομηχανίες κατασκευής οικοδομικών υλικών, μηχανολογικών εξαρτημάτων, υφασμάτων, βαφών κ.ά.), θα πρέπει να επιτηρούνται σχολαστικά, ώστε οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες -για την υγεία του δέρματός τους- προφυλάξεις.","During the latest decades, skin disorders have had the tendency to rise, at a global level. More specifically, it seems that the global percentages of the prevalence, the incidence and the mortality that are due to these disorders are very alarming. Among the factors that have contributed to that rise, the following ones are the most important ones: the decline of the environmental quality (atmosphere, waters, soil pollution), the west-type lifestyle, the long-lasting exposal to sun radiation, the professional exposal of various professions with toxic, corrosive, caustic or irritant substances, genetics as well as the absence of on time diagnosis. What is more, the most significant factors that contribute to the manifestation of skin disorders are the following: the positive history of exposal to the ultraviolet radiation (especially during childhood and/or puberty, as well as to phototherapy, psoralene therapy etc.), the fair color of skin, the positive history of exposal to HPV virus, the por general condition of the immune system (HIV, immunodeficiencies, positive history of transplantations etc), natural ageing, long-time exposal to the ingredients of the tobacco (especially tar), as well as to various chemical carcinogens and environmental pollutants (heavy metals, such as cadmium, arsenic, lead etc.), west-type diet and the positive history of serious skin burn (higher than 3rd degree). Those skin disorders cover a wide variety of pathologies, that start with simple benign lesions (e.g. acute contact dermatitis, simple discolorations) and end up to malignant skin disorders, such as melanoma or fibroepithelioma of Pinkus. Each one of these disorders has its separate clinical picture that -regardless of how much it affects the patient’s quality of life- can always be treated much more efficiently and have a better prognosis if diagnosed at an early stage. For that reason, workplaces where the personnel comes in everyday contact with skin – burdening substances (e.g. industries of building materials, of mechanics, of fabrics, of dies etc) need to be closely supervised, so that the workers will be taking all the essential-for the health of their skin- precautions."],"dc:identifier":["uoadl:3228203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228203"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Περιβαλλοντικοί και επαγγελματικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη δερματικών κακοηθειών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z"}