{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228215"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228215","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της επίδρασης μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων στις εμπειρίες των ασθενών που υποβάλλονται σε μαγνητική τομογραφία και στην κατανάλωση πόρων","abstract":"Εισαγωγή: Η εμπειρία του ασθενή έχει καθιερωθεί ως σημαντικός δείκτης ποιότητας. Η αξιολόγηση και η εξασφάλιση μιας καλής εμπειρίας ασθενή (εξασφάλιση ενός καλού δείκτη εμπειρίας) έχει σημαντικές προεκτάσεις τόσο για τον ασθενή και το περιβάλλον του, όσο και για τους επαγγελματίες υγείας και το σύστημα υγείας γενικότερα. Παρόλαυτα οι ασθενείς που υπόκεινται σε MRI συχνά βιώνουν αισθήματα φόβου, άγχους και κλειστοφοβίας, γεγονός που τους καθιστά μη συνεργάσιμους έχοντας ως αποτέλεσμα την κίνηση, την παράταση του χρόνου παραμονής τους στο μηχάνημα και ενδεχομένως την οριστική διακοπή της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και η καταγραφή της επίδρασης μιας σειράς επικοινωνιακών και χαλαρωτικών τεχνικών, οι οποίες είναι ανέξοδες και σχετικά απλές στην εφαρμογή τους, με σκοπό τη βελτίωση των εμπειριών των ασθενών, την βελτίωση της ποιότητας της απεικόνισης και την εξοικονόμηση πόρων. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμέτοχή 200 εξωτερικών ασθενών που υπεβλήθησαν σε MRI από του Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2021, σε Μαγνητικό Τομογράφο Philips Ingenia 1,5T (με διάμετρο διατρήματος 60εκ) στο MEDITERRANEO HOSPITAL, οι οποίοι θεωρήθηκαν κατάλληλοι, βάση συγκεκριμένων κριτηρίων, να ενταχθούν στη μελέτη κατόπιν παροχής έγγραφης συγκατάθεσής τους. Εφαρμόστηκε τυχαιοποίηση ασθενών. Η μια ομάδα έλαβε επιπρόσθετη προφορική πληροφόρηση για τη διαδικασία και τις συνέπειες της ανεπαρκούς συνεργασίας σε συνδυασμό με παρεμβάσεις υποστήριξης από τον τεχνολόγο, ενώ η δεύτερη ομάδα έλαβε μόνο βασικές πληροφορίες όπως παρέχονται σε όλα τα διαγνωστικά εργαστήρια. Για την εκτίμηση της εμπειρίας του ασθενή χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα ερωτηματολόγια κλειστοφοβίας και άγχους, προ και μετά την εξέταση αντίστοιχα, καθώς και βαθμολόγηση της εμπειρίας από τους ασθενείς με κλίμακα Likert (1-5). Η καταγραφή δημογραφικών στοιχείων και δεδομένων έγινε σε ειδικά φύλλα καταγραφής προ, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της εξέτασης. Η εκτίμηση κόστους επαναπρογραμματισμού της εξέτασης έγινε με βάση το Κρατικό Τιμολόγιο και τις χρεώσεις της κλινικής όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη. Αποτελέσματα: Το 85% των ασθενών δήλωσαν τον υψηλότερο βαθμό ικανοποίησης 5,το 9,5% δήλωσαν βαθμό ικανοποίησης 4, ενώ μόνο το 5% είχε χαμηλού βαθμού ικανοποίηση, χωρίς την ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ ικανοποίησης και ομάδας παρέμβασης (p=0,605). Δεν βρέθηκε σημαντικά στατιστική σχέση ούτε μεταξύ ομάδας παρέμβασης και άγχους (p=0,760), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και βαθμού κλειστοφοβίας (p=0,686), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και ποιότητας εικόνας (ακτ.1: p=0,467)(ακτ.2: p=0,532). Οι χρόνοι των εξετάσεων δεν επηρεάστηκαν από την εφαρμογή ή μη παρέμβασης. Το επιπλέον κόστος από τη μη συνεργασία ασθενούς εκτιμήθηκε κατά προσέγγιση. Μόνο το 5% των ασθενών διέκοψε οριστικά την εξέταση και την επαναπρογραμμάτισε (Ν=10). Συμπεράσματα: στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εφαρμογής παρεμβάσεων και εμπειρίας ασθενούς κατά τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Ο χώρος διενέργειας της εξέτασης ήταν μία ιδιωτική κλινική, με προσεγμένους χώρους, εξυπηρετικό προσωπικό, εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας και χωρίς σημαντικές καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών, όλα αυτά τα στοιχεία ανεβάζουν σημαντικά τον πήχη όσον αφορά την εμπειρία ασθενούς. Οι εξετάσεις που διακόπηκαν και επαναπρογραμματίστηκαν ήταν ελάχιστες, μόλις το 5% του δείγματος (N=10/200). Για την εξαγωγή ακριβέστερων συμπερασμάτων θα ήταν θεμιτό ο αριθμός δείγματος να ήταν σημαντικά μεγαλύτερος ώστε να μελετηθεί η επίδραση μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων, στοχευμένα, στην εμπειρία ασθενών που διακόπτουν την εξέταση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εμπειρία του ασθενή έχει καθιερωθεί ως σημαντικός δείκτης ποιότητας. Η αξιολόγηση και η εξασφάλιση μιας καλής εμπειρίας ασθενή (εξασφάλιση ενός καλού δείκτη εμπειρίας) έχει σημαντικές προεκτάσεις τόσο για τον ασθενή και το περιβάλλον του, όσο και για τους επαγγελματίες υγείας και το σύστημα υγείας γενικότερα. Παρόλαυτα οι ασθενείς που υπόκεινται σε MRI συχνά βιώνουν αισθήματα φόβου, άγχους και κλειστοφοβίας, γεγονός που τους καθιστά μη συνεργάσιμους έχοντας ως αποτέλεσμα την κίνηση, την παράταση του χρόνου παραμονής τους στο μηχάνημα και ενδεχομένως την οριστική διακοπή της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και η καταγραφή της επίδρασης μιας σειράς επικοινωνιακών και χαλαρωτικών τεχνικών, οι οποίες είναι ανέξοδες και σχετικά απλές στην εφαρμογή τους, με σκοπό τη βελτίωση των εμπειριών των ασθενών, την βελτίωση της ποιότητας της απεικόνισης και την εξοικονόμηση πόρων. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμέτοχή 200 εξωτερικών ασθενών που υπεβλήθησαν σε MRI από του Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2021, σε Μαγνητικό Τομογράφο Philips Ingenia 1,5T (με διάμετρο διατρήματος 60εκ) στο MEDITERRANEO HOSPITAL, οι οποίοι θεωρήθηκαν κατάλληλοι, βάση συγκεκριμένων κριτηρίων, να ενταχθούν στη μελέτη κατόπιν παροχής έγγραφης συγκατάθεσής τους. Εφαρμόστηκε τυχαιοποίηση ασθενών. Η μια ομάδα έλαβε επιπρόσθετη προφορική πληροφόρηση για τη διαδικασία και τις συνέπειες της ανεπαρκούς συνεργασίας σε συνδυασμό με παρεμβάσεις υποστήριξης από τον τεχνολόγο, ενώ η δεύτερη ομάδα έλαβε μόνο βασικές πληροφορίες όπως παρέχονται σε όλα τα διαγνωστικά εργαστήρια. Για την εκτίμηση της εμπειρίας του ασθενή χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα ερωτηματολόγια κλειστοφοβίας και άγχους, προ και μετά την εξέταση αντίστοιχα, καθώς και βαθμολόγηση της εμπειρίας από τους ασθενείς με κλίμακα Likert (1-5). Η καταγραφή δημογραφικών στοιχείων και δεδομένων έγινε σε ειδικά φύλλα καταγραφής προ, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της εξέτασης. Η εκτίμηση κόστους επαναπρογραμματισμού της εξέτασης έγινε με βάση το Κρατικό Τιμολόγιο και τις χρεώσεις της κλινικής όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη. Αποτελέσματα: Το 85% των ασθενών δήλωσαν τον υψηλότερο βαθμό ικανοποίησης 5,το 9,5% δήλωσαν βαθμό ικανοποίησης 4, ενώ μόνο το 5% είχε χαμηλού βαθμού ικανοποίηση, χωρίς την ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ ικανοποίησης και ομάδας παρέμβασης (p=0,605). Δεν βρέθηκε σημαντικά στατιστική σχέση ούτε μεταξύ ομάδας παρέμβασης και άγχους (p=0,760), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και βαθμού κλειστοφοβίας (p=0,686), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και ποιότητας εικόνας (ακτ.1: p=0,467)(ακτ.2: p=0,532). Οι χρόνοι των εξετάσεων δεν επηρεάστηκαν από την εφαρμογή ή μη παρέμβασης. Το επιπλέον κόστος από τη μη συνεργασία ασθενούς εκτιμήθηκε κατά προσέγγιση. Μόνο το 5% των ασθενών διέκοψε οριστικά την εξέταση και την επαναπρογραμμάτισε (Ν=10). Συμπεράσματα: στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εφαρμογής παρεμβάσεων και εμπειρίας ασθενούς κατά τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Ο χώρος διενέργειας της εξέτασης ήταν μία ιδιωτική κλινική, με προσεγμένους χώρους, εξυπηρετικό προσωπικό, εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας και χωρίς σημαντικές καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών, όλα αυτά τα στοιχεία ανεβάζουν σημαντικά τον πήχη όσον αφορά την εμπειρία ασθενούς. Οι εξετάσεις που διακόπηκαν και επαναπρογραμματίστηκαν ήταν ελάχιστες, μόλις το 5% του δείγματος (N=10/200). Για την εξαγωγή ακριβέστερων συμπερασμάτων θα ήταν θεμιτό ο αριθμός δείγματος να ήταν σημαντικά μεγαλύτερος ώστε να μελετηθεί η επίδραση μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων, στοχευμένα, στην εμπειρία ασθενών που διακόπτουν την εξέταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανουπάκη Μικέλα","Kanoupaki Mikela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228215"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228215","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228215","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228215","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228215","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανουπάκη Μικέλα","Kanoupaki Mikela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228215","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228215"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εμπειρία του ασθενή έχει καθιερωθεί ως σημαντικός δείκτης ποιότητας. Η αξιολόγηση και η εξασφάλιση μιας καλής εμπειρίας ασθενή (εξασφάλιση ενός καλού δείκτη εμπειρίας) έχει σημαντικές προεκτάσεις τόσο για τον ασθενή και το περιβάλλον του, όσο και για τους επαγγελματίες υγείας και το σύστημα υγείας γενικότερα. Παρόλαυτα οι ασθενείς που υπόκεινται σε MRI συχνά βιώνουν αισθήματα φόβου, άγχους και κλειστοφοβίας, γεγονός που τους καθιστά μη συνεργάσιμους έχοντας ως αποτέλεσμα την κίνηση, την παράταση του χρόνου παραμονής τους στο μηχάνημα και ενδεχομένως την οριστική διακοπή της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και η καταγραφή της επίδρασης μιας σειράς επικοινωνιακών και χαλαρωτικών τεχνικών, οι οποίες είναι ανέξοδες και σχετικά απλές στην εφαρμογή τους, με σκοπό τη βελτίωση των εμπειριών των ασθενών, την βελτίωση της ποιότητας της απεικόνισης και την εξοικονόμηση πόρων. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμέτοχή 200 εξωτερικών ασθενών που υπεβλήθησαν σε MRI από του Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2021, σε Μαγνητικό Τομογράφο Philips Ingenia 1,5T (με διάμετρο διατρήματος 60εκ) στο MEDITERRANEO HOSPITAL, οι οποίοι θεωρήθηκαν κατάλληλοι, βάση συγκεκριμένων κριτηρίων, να ενταχθούν στη μελέτη κατόπιν παροχής έγγραφης συγκατάθεσής τους. Εφαρμόστηκε τυχαιοποίηση ασθενών. Η μια ομάδα έλαβε επιπρόσθετη προφορική πληροφόρηση για τη διαδικασία και τις συνέπειες της ανεπαρκούς συνεργασίας σε συνδυασμό με παρεμβάσεις υποστήριξης από τον τεχνολόγο, ενώ η δεύτερη ομάδα έλαβε μόνο βασικές πληροφορίες όπως παρέχονται σε όλα τα διαγνωστικά εργαστήρια. Για την εκτίμηση της εμπειρίας του ασθενή χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα ερωτηματολόγια κλειστοφοβίας και άγχους, προ και μετά την εξέταση αντίστοιχα, καθώς και βαθμολόγηση της εμπειρίας από τους ασθενείς με κλίμακα Likert (1-5). Η καταγραφή δημογραφικών στοιχείων και δεδομένων έγινε σε ειδικά φύλλα καταγραφής προ, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της εξέτασης. Η εκτίμηση κόστους επαναπρογραμματισμού της εξέτασης έγινε με βάση το Κρατικό Τιμολόγιο και τις χρεώσεις της κλινικής όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη. Αποτελέσματα: Το 85% των ασθενών δήλωσαν τον υψηλότερο βαθμό ικανοποίησης 5,το 9,5% δήλωσαν βαθμό ικανοποίησης 4, ενώ μόνο το 5% είχε χαμηλού βαθμού ικανοποίηση, χωρίς την ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ ικανοποίησης και ομάδας παρέμβασης (p=0,605). Δεν βρέθηκε σημαντικά στατιστική σχέση ούτε μεταξύ ομάδας παρέμβασης και άγχους (p=0,760), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και βαθμού κλειστοφοβίας (p=0,686), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και ποιότητας εικόνας (ακτ.1: p=0,467)(ακτ.2: p=0,532). Οι χρόνοι των εξετάσεων δεν επηρεάστηκαν από την εφαρμογή ή μη παρέμβασης. Το επιπλέον κόστος από τη μη συνεργασία ασθενούς εκτιμήθηκε κατά προσέγγιση. Μόνο το 5% των ασθενών διέκοψε οριστικά την εξέταση και την επαναπρογραμμάτισε (Ν=10). Συμπεράσματα: στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εφαρμογής παρεμβάσεων και εμπειρίας ασθενούς κατά τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Ο χώρος διενέργειας της εξέτασης ήταν μία ιδιωτική κλινική, με προσεγμένους χώρους, εξυπηρετικό προσωπικό, εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας και χωρίς σημαντικές καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών, όλα αυτά τα στοιχεία ανεβάζουν σημαντικά τον πήχη όσον αφορά την εμπειρία ασθενούς. Οι εξετάσεις που διακόπηκαν και επαναπρογραμματίστηκαν ήταν ελάχιστες, μόλις το 5% του δείγματος (N=10/200). Για την εξαγωγή ακριβέστερων συμπερασμάτων θα ήταν θεμιτό ο αριθμός δείγματος να ήταν σημαντικά μεγαλύτερος ώστε να μελετηθεί η επίδραση μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων, στοχευμένα, στην εμπειρία ασθενών που διακόπτουν την εξέταση.","Introduction: Patient experience has been established as an important indicator of quality. Evaluating and ensuring a good patient experience (ensuring a good experience index) has important implications for both the patient and his environment, as well as for health professionals and the health system in general. However, patients undergoing MRI often experience feelings of fear, anxiety and claustrophobia, which makes them uncooperative, resulting in movement, prolonged stay inside the bore and even permanent cessation of the examination. Aim of the study: The aim of this study was to investigate and document the impact of a number of communication and relaxation techniques, which are inexpensive and relatively simple to apply, in order to improve patient experience and image quality in a cost-efficient manner. Studied population and method: The studied population consisted of 200 outpatients who underwent an MRI scan between January and September of 2021, after being considered eligible, based on specific criteria and after providing their written consent. The scan was performed in a Philips Ingenia 1.5T (with a 60cm bore diameter), at MEDITERRANEO HOSPITAL. Patients were randomized in two groups. One group received additional oral information on the procedure and the consequences of insufficient cooperation combined with supportive interventions from the radiographer, while the second group received only basic information as provided in all diagnostic laboratories. Weighted claustrophobia and anxiety questionnaires were used to assess the patient's experience, before and after the examination, respectively. Additionally, patients graded their own experience as they perceived it, with a Likert scale (1-5). Demographics and all data were recorded on special recording sheets before, during and after the examination. The cost of rescheduling the examination was estimated based on the National Tariff payment system and the charges of the clinic where the study was carried out. Results: 85% of patients declared the highest degree of satisfaction which is 5 , 9.5% declared a degree of satisfaction 4, while only 5% had a low degree of satisfaction, without the existence of a statistically significant relationship between satisfaction and the intervention group (p=0.605). No significant statistical relationship was found either between intervention group and anxiety (p=0.760), nor between type of intervention and degree of claustrophobia (p=0.686), nor between type of intervention and image quality (rad.1: p=0.467) (rad.2: p=0.532). Examination times were not affected weather there was an intervention or not. The additional cost of patient non-cooperation was approximately estimated. Only 5% of patients permanently stopped the examination and rescheduled it (N=10). Conclusion: no statistically significant relationship was demonstrated between implementation of interventions and patient experience during MRI, in the present study. The study took pace in a private clinic, with well-tended spaces, helpful staff, state-of-the-art equipment and no significant delays in patient service, all of which significantly raise the bar in terms of patient experience. The number of mri examinations that were interrupted and rescheduled was minimal, only 5% of the sample (N=10/200). A significantly larger sample is needed to draw more precise conclusions, about effect of non-pharmacological interventions on the experience of patients who abruptly end an mri examination."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της επίδρασης μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων στις εμπειρίες των ασθενών που υποβάλλονται σε μαγνητική τομογραφία και στην κατανάλωση πόρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανουπάκη Μικέλα","Kanoupaki Mikela"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εμπειρία του ασθενή έχει καθιερωθεί ως σημαντικός δείκτης ποιότητας. Η αξιολόγηση και η εξασφάλιση μιας καλής εμπειρίας ασθενή (εξασφάλιση ενός καλού δείκτη εμπειρίας) έχει σημαντικές προεκτάσεις τόσο για τον ασθενή και το περιβάλλον του, όσο και για τους επαγγελματίες υγείας και το σύστημα υγείας γενικότερα. Παρόλαυτα οι ασθενείς που υπόκεινται σε MRI συχνά βιώνουν αισθήματα φόβου, άγχους και κλειστοφοβίας, γεγονός που τους καθιστά μη συνεργάσιμους έχοντας ως αποτέλεσμα την κίνηση, την παράταση του χρόνου παραμονής τους στο μηχάνημα και ενδεχομένως την οριστική διακοπή της εξέτασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και η καταγραφή της επίδρασης μιας σειράς επικοινωνιακών και χαλαρωτικών τεχνικών, οι οποίες είναι ανέξοδες και σχετικά απλές στην εφαρμογή τους, με σκοπό τη βελτίωση των εμπειριών των ασθενών, την βελτίωση της ποιότητας της απεικόνισης και την εξοικονόμηση πόρων. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη συμμέτοχή 200 εξωτερικών ασθενών που υπεβλήθησαν σε MRI από του Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2021, σε Μαγνητικό Τομογράφο Philips Ingenia 1,5T (με διάμετρο διατρήματος 60εκ) στο MEDITERRANEO HOSPITAL, οι οποίοι θεωρήθηκαν κατάλληλοι, βάση συγκεκριμένων κριτηρίων, να ενταχθούν στη μελέτη κατόπιν παροχής έγγραφης συγκατάθεσής τους. Εφαρμόστηκε τυχαιοποίηση ασθενών. Η μια ομάδα έλαβε επιπρόσθετη προφορική πληροφόρηση για τη διαδικασία και τις συνέπειες της ανεπαρκούς συνεργασίας σε συνδυασμό με παρεμβάσεις υποστήριξης από τον τεχνολόγο, ενώ η δεύτερη ομάδα έλαβε μόνο βασικές πληροφορίες όπως παρέχονται σε όλα τα διαγνωστικά εργαστήρια. Για την εκτίμηση της εμπειρίας του ασθενή χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα ερωτηματολόγια κλειστοφοβίας και άγχους, προ και μετά την εξέταση αντίστοιχα, καθώς και βαθμολόγηση της εμπειρίας από τους ασθενείς με κλίμακα Likert (1-5). Η καταγραφή δημογραφικών στοιχείων και δεδομένων έγινε σε ειδικά φύλλα καταγραφής προ, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της εξέτασης. Η εκτίμηση κόστους επαναπρογραμματισμού της εξέτασης έγινε με βάση το Κρατικό Τιμολόγιο και τις χρεώσεις της κλινικής όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη. Αποτελέσματα: Το 85% των ασθενών δήλωσαν τον υψηλότερο βαθμό ικανοποίησης 5,το 9,5% δήλωσαν βαθμό ικανοποίησης 4, ενώ μόνο το 5% είχε χαμηλού βαθμού ικανοποίηση, χωρίς την ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ ικανοποίησης και ομάδας παρέμβασης (p=0,605). Δεν βρέθηκε σημαντικά στατιστική σχέση ούτε μεταξύ ομάδας παρέμβασης και άγχους (p=0,760), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και βαθμού κλειστοφοβίας (p=0,686), ούτε μεταξύ είδους παρέμβασης και ποιότητας εικόνας (ακτ.1: p=0,467)(ακτ.2: p=0,532). Οι χρόνοι των εξετάσεων δεν επηρεάστηκαν από την εφαρμογή ή μη παρέμβασης. Το επιπλέον κόστος από τη μη συνεργασία ασθενούς εκτιμήθηκε κατά προσέγγιση. Μόνο το 5% των ασθενών διέκοψε οριστικά την εξέταση και την επαναπρογραμμάτισε (Ν=10). Συμπεράσματα: στην παρούσα μελέτη δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ εφαρμογής παρεμβάσεων και εμπειρίας ασθενούς κατά τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας. Ο χώρος διενέργειας της εξέτασης ήταν μία ιδιωτική κλινική, με προσεγμένους χώρους, εξυπηρετικό προσωπικό, εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας και χωρίς σημαντικές καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών, όλα αυτά τα στοιχεία ανεβάζουν σημαντικά τον πήχη όσον αφορά την εμπειρία ασθενούς. Οι εξετάσεις που διακόπηκαν και επαναπρογραμματίστηκαν ήταν ελάχιστες, μόλις το 5% του δείγματος (N=10/200). Για την εξαγωγή ακριβέστερων συμπερασμάτων θα ήταν θεμιτό ο αριθμός δείγματος να ήταν σημαντικά μεγαλύτερος ώστε να μελετηθεί η επίδραση μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων, στοχευμένα, στην εμπειρία ασθενών που διακόπτουν την εξέταση.","Introduction: Patient experience has been established as an important indicator of quality. Evaluating and ensuring a good patient experience (ensuring a good experience index) has important implications for both the patient and his environment, as well as for health professionals and the health system in general. However, patients undergoing MRI often experience feelings of fear, anxiety and claustrophobia, which makes them uncooperative, resulting in movement, prolonged stay inside the bore and even permanent cessation of the examination. Aim of the study: The aim of this study was to investigate and document the impact of a number of communication and relaxation techniques, which are inexpensive and relatively simple to apply, in order to improve patient experience and image quality in a cost-efficient manner. Studied population and method: The studied population consisted of 200 outpatients who underwent an MRI scan between January and September of 2021, after being considered eligible, based on specific criteria and after providing their written consent. The scan was performed in a Philips Ingenia 1.5T (with a 60cm bore diameter), at MEDITERRANEO HOSPITAL. Patients were randomized in two groups. One group received additional oral information on the procedure and the consequences of insufficient cooperation combined with supportive interventions from the radiographer, while the second group received only basic information as provided in all diagnostic laboratories. Weighted claustrophobia and anxiety questionnaires were used to assess the patient's experience, before and after the examination, respectively. Additionally, patients graded their own experience as they perceived it, with a Likert scale (1-5). Demographics and all data were recorded on special recording sheets before, during and after the examination. The cost of rescheduling the examination was estimated based on the National Tariff payment system and the charges of the clinic where the study was carried out. Results: 85% of patients declared the highest degree of satisfaction which is 5 , 9.5% declared a degree of satisfaction 4, while only 5% had a low degree of satisfaction, without the existence of a statistically significant relationship between satisfaction and the intervention group (p=0.605). No significant statistical relationship was found either between intervention group and anxiety (p=0.760), nor between type of intervention and degree of claustrophobia (p=0.686), nor between type of intervention and image quality (rad.1: p=0.467) (rad.2: p=0.532). Examination times were not affected weather there was an intervention or not. The additional cost of patient non-cooperation was approximately estimated. Only 5% of patients permanently stopped the examination and rescheduled it (N=10). Conclusion: no statistically significant relationship was demonstrated between implementation of interventions and patient experience during MRI, in the present study. The study took pace in a private clinic, with well-tended spaces, helpful staff, state-of-the-art equipment and no significant delays in patient service, all of which significantly raise the bar in terms of patient experience. The number of mri examinations that were interrupted and rescheduled was minimal, only 5% of the sample (N=10/200). A significantly larger sample is needed to draw more precise conclusions, about effect of non-pharmacological interventions on the experience of patients who abruptly end an mri examination."],"dc:identifier":["uoadl:3228215","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228215"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της επίδρασης μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων στις εμπειρίες των ασθενών που υποβάλλονται σε μαγνητική τομογραφία και στην κατανάλωση πόρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z"}