{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228433"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228433","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ","abstract":"Σε αυτή την εργασία εξετάζω το πρόβλημα του παραδόξου της ναυμαχίας, κυρίως όπως αυτό εμφανίστηκε πρώτη φορά στο Περί Ερμηνείας, συναρτήσει των παραδοχών για το χρόνο και των συμβάντων σε αυτόν που προϋποτίθενται προκειμένου να προκύψει το πρόβλημα. Προκύπτει πως, εφόσον το πρόβλημα περιέχει ουσιωδώς αναφορές σε χρονικούς όρους, αν ο χρόνος θεμελιώνεται οντολογικά στην κίνηση και αν η κίνηση μπορεί να περιγραφεί από μεταφυσική σκοπιά μόνο μέσω τροπικών όρων (απλώς δυνατό και πραγματικό), τότε η θέση η οποία οδηγεί στον ντετερμινισμό είναι η αποδοχή της χρονικής ομοτιμίας. Αν αυτή η θέση απορριφθεί τότε, όσον αφορά τη μεταφυσική, καταλήγουμε είτε σε ένα είδος παροντισμού είτε σε μια θεωρία αυξανόμενου κύβου και, σημασιολογικά, σε ένα κριτήριο εφαρμοσιμότητας της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές. Εφόσον αυτές οι θέσεις πρέπει να υποστηριχθούν ώστε να αποφευχθεί το παράδοξο, θα πρέπει να είναι ουσιαστικά εφικτή η σχετικοποίηση της εφαρμογής της αλήθειας των εκφορών σε χρονικά διαστήματα. Η μη εφαρμοσιμότητα της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές σε ένα χρονικό διάστημα και η εφαρμογή της σε εκφορές με το ίδιο περιεχόμενο σε επόμενο χρονικό διάστημα συνιστά μεταβολή. Προκύπτει, λοιπόν, ότι η αποφυγή του ντετερμινισμού προϋποθέτει ότι ο χρόνος συνιστά μια σειρά διαστημάτων που ρέει, δηλαδή μια σειρά Α.","abstract_html":"Σε αυτή την εργασία εξετάζω το πρόβλημα του παραδόξου της ναυμαχίας, κυρίως όπως αυτό εμφανίστηκε πρώτη φορά στο Περί Ερμηνείας, συναρτήσει των παραδοχών για το χρόνο και των συμβάντων σε αυτόν που προϋποτίθενται προκειμένου να προκύψει το πρόβλημα. Προκύπτει πως, εφόσον το πρόβλημα περιέχει ουσιωδώς αναφορές σε χρονικούς όρους, αν ο χρόνος θεμελιώνεται οντολογικά στην κίνηση και αν η κίνηση μπορεί να περιγραφεί από μεταφυσική σκοπιά μόνο μέσω τροπικών όρων (απλώς δυνατό και πραγματικό), τότε η θέση η οποία οδηγεί στον ντετερμινισμό είναι η αποδοχή της χρονικής ομοτιμίας. Αν αυτή η θέση απορριφθεί τότε, όσον αφορά τη μεταφυσική, καταλήγουμε είτε σε ένα είδος παροντισμού είτε σε μια θεωρία αυξανόμενου κύβου και, σημασιολογικά, σε ένα κριτήριο εφαρμοσιμότητας της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές. Εφόσον αυτές οι θέσεις πρέπει να υποστηριχθούν ώστε να αποφευχθεί το παράδοξο, θα πρέπει να είναι ουσιαστικά εφικτή η σχετικοποίηση της εφαρμογής της αλήθειας των εκφορών σε χρονικά διαστήματα. Η μη εφαρμοσιμότητα της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές σε ένα χρονικό διάστημα και η εφαρμογή της σε εκφορές με το ίδιο περιεχόμενο σε επόμενο χρονικό διάστημα συνιστά μεταβολή. Προκύπτει, λοιπόν, ότι η αποφυγή του ντετερμινισμού προϋποθέτει ότι ο χρόνος συνιστά μια σειρά διαστημάτων που ρέει, δηλαδή μια σειρά Α.","abstract_has_math":false,"creators":["Στρατιώτης Ηλίας-Σπυρίδων","Stratiotis Ilias-Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228433"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228433","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228433","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228433","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228433","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στρατιώτης Ηλίας-Σπυρίδων","Stratiotis Ilias-Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228433"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε αυτή την εργασία εξετάζω το πρόβλημα του παραδόξου της ναυμαχίας, κυρίως όπως αυτό εμφανίστηκε πρώτη φορά στο Περί Ερμηνείας, συναρτήσει των παραδοχών για το χρόνο και των συμβάντων σε αυτόν που προϋποτίθενται προκειμένου να προκύψει το πρόβλημα. Προκύπτει πως, εφόσον το πρόβλημα περιέχει ουσιωδώς αναφορές σε χρονικούς όρους, αν ο χρόνος θεμελιώνεται οντολογικά στην κίνηση και αν η κίνηση μπορεί να περιγραφεί από μεταφυσική σκοπιά μόνο μέσω τροπικών όρων (απλώς δυνατό και πραγματικό), τότε η θέση η οποία οδηγεί στον ντετερμινισμό είναι η αποδοχή της χρονικής ομοτιμίας. Αν αυτή η θέση απορριφθεί τότε, όσον αφορά τη μεταφυσική, καταλήγουμε είτε σε ένα είδος παροντισμού είτε σε μια θεωρία αυξανόμενου κύβου και, σημασιολογικά, σε ένα κριτήριο εφαρμοσιμότητας της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές. Εφόσον αυτές οι θέσεις πρέπει να υποστηριχθούν ώστε να αποφευχθεί το παράδοξο, θα πρέπει να είναι ουσιαστικά εφικτή η σχετικοποίηση της εφαρμογής της αλήθειας των εκφορών σε χρονικά διαστήματα. Η μη εφαρμοσιμότητα της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές σε ένα χρονικό διάστημα και η εφαρμογή της σε εκφορές με το ίδιο περιεχόμενο σε επόμενο χρονικό διάστημα συνιστά μεταβολή. Προκύπτει, λοιπόν, ότι η αποφυγή του ντετερμινισμού προϋποθέτει ότι ο χρόνος συνιστά μια σειρά διαστημάτων που ρέει, δηλαδή μια σειρά Α.","In this essay I examine the underlying metaphysical assumptions of the problem of future contigents, as it was formulated in Aristotle's De Interpretatione. As it turns out, if Aristotle's argument (i.e. the assumption that every proposition is either true or false entails determinism) is sound, then the following propositions must hold: a) all future events exist at present (as facts) and b) change and motion (and, by extension, time) is modally laden -and, in particular, the starting point is a mere possibility and the endpoint is the realisation of the said possibility. If proposition (a) is rejected in order to avoid the sea-battle paradox, then, from a metaphysical point of view, either presentism or the growing block theory is true; that is to say, at least some future events are neither real nor existent at present, while, from a semantical point of view, some utterances can be true or false only if they are relativised to time intervals, since their truth-makers are real only during the above mentioned intervals (a modal criterion to distinguish between those utterances which can have a truthvalue at any time and those which can't is given). But the unreality of some future events is incosistent with the view that time consists only in the B-series, since the latter implies the existence of every event if the linearity of time is presupposed. Therefore, if determinism is to be rejected, then time has to consist in an A-series."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στρατιώτης Ηλίας-Σπυρίδων","Stratiotis Ilias-Spyridon"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σε αυτή την εργασία εξετάζω το πρόβλημα του παραδόξου της ναυμαχίας, κυρίως όπως αυτό εμφανίστηκε πρώτη φορά στο Περί Ερμηνείας, συναρτήσει των παραδοχών για το χρόνο και των συμβάντων σε αυτόν που προϋποτίθενται προκειμένου να προκύψει το πρόβλημα. Προκύπτει πως, εφόσον το πρόβλημα περιέχει ουσιωδώς αναφορές σε χρονικούς όρους, αν ο χρόνος θεμελιώνεται οντολογικά στην κίνηση και αν η κίνηση μπορεί να περιγραφεί από μεταφυσική σκοπιά μόνο μέσω τροπικών όρων (απλώς δυνατό και πραγματικό), τότε η θέση η οποία οδηγεί στον ντετερμινισμό είναι η αποδοχή της χρονικής ομοτιμίας. Αν αυτή η θέση απορριφθεί τότε, όσον αφορά τη μεταφυσική, καταλήγουμε είτε σε ένα είδος παροντισμού είτε σε μια θεωρία αυξανόμενου κύβου και, σημασιολογικά, σε ένα κριτήριο εφαρμοσιμότητας της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές. Εφόσον αυτές οι θέσεις πρέπει να υποστηριχθούν ώστε να αποφευχθεί το παράδοξο, θα πρέπει να είναι ουσιαστικά εφικτή η σχετικοποίηση της εφαρμογής της αλήθειας των εκφορών σε χρονικά διαστήματα. Η μη εφαρμοσιμότητα της έννοιας της αλήθειας σε εκφορές σε ένα χρονικό διάστημα και η εφαρμογή της σε εκφορές με το ίδιο περιεχόμενο σε επόμενο χρονικό διάστημα συνιστά μεταβολή. Προκύπτει, λοιπόν, ότι η αποφυγή του ντετερμινισμού προϋποθέτει ότι ο χρόνος συνιστά μια σειρά διαστημάτων που ρέει, δηλαδή μια σειρά Α.","In this essay I examine the underlying metaphysical assumptions of the problem of future contigents, as it was formulated in Aristotle's De Interpretatione. As it turns out, if Aristotle's argument (i.e. the assumption that every proposition is either true or false entails determinism) is sound, then the following propositions must hold: a) all future events exist at present (as facts) and b) change and motion (and, by extension, time) is modally laden -and, in particular, the starting point is a mere possibility and the endpoint is the realisation of the said possibility. If proposition (a) is rejected in order to avoid the sea-battle paradox, then, from a metaphysical point of view, either presentism or the growing block theory is true; that is to say, at least some future events are neither real nor existent at present, while, from a semantical point of view, some utterances can be true or false only if they are relativised to time intervals, since their truth-makers are real only during the above mentioned intervals (a modal criterion to distinguish between those utterances which can have a truthvalue at any time and those which can't is given). But the unreality of some future events is incosistent with the view that time consists only in the B-series, since the latter implies the existence of every event if the linearity of time is presupposed. Therefore, if determinism is to be rejected, then time has to consist in an A-series."],"dc:identifier":["uoadl:3228433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228433"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:25Z"}