{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228763"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228763","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"SGLT2 αναστολείς και νεφροπροστασία","abstract":"Ένας στους δύο ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔ) παρουσιάζει χρόνια νεφρική νόσο (XNN) και κάποιοι από αυτούς θα οδηγηθούν σε χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ακόμη και με την ευρεία χρήση των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ο κίνδυνος για νεφρική εξέλιξη υπάρχει. Ο συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης (SGLT2) στο νεφρό προκαλεί δυναμική επαναρρόφηση της διηθούμενης γλυκόζης μαζί με το νάτριο. Οι αναστολείς αυτών των υποδοχέων (SGLT2i) αρχικά σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν ως φάρμακα για αντιδιαβητική χρήση, με σκοπό τη μείωση της υπεργλυκαιμίας. Απρόσμενα κατέγραψαν μία στατιστικά σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακών συμβάντων και εξέλιξης της ΧΝΝ. Ο ρόλος των SGLT2i να μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα και να βελτιώνουν τη διατήρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης έχει αποδειχτεί από αρκετές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι νεφρικές τους δράσεις φαίνονται να είναι πλειοτροπικές επηρεάζοντας άμεσα και έμμεσα το νεφρό. H αναστολή των SGLT2 καθίσταται πλέον απαραίτητη στη θεραπεία της διαβητικής νεφροπάθειας. Ακόμη πιο πρόσφατα, η ωφέλιμη νεφρική δράση τους επεκτείνεται και σε ασθενείς χωρίς ΣΔ. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύονται οι μηχανισμοί με τους οποίους οι SGLT2i προάγουν τα νεφρικά οφέλη, όπως επίσης καταγράφονται και τα νεφρικά αποτελέσματα από τις κυριότερες τυχαιοποιημένες μελέτες σε πληθυσμό με ή χωρίς ΣΔ.","abstract_html":"Ένας στους δύο ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔ) παρουσιάζει χρόνια νεφρική νόσο (XNN) και κάποιοι από αυτούς θα οδηγηθούν σε χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ακόμη και με την ευρεία χρήση των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ο κίνδυνος για νεφρική εξέλιξη υπάρχει. Ο συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης (SGLT2) στο νεφρό προκαλεί δυναμική επαναρρόφηση της διηθούμενης γλυκόζης μαζί με το νάτριο. Οι αναστολείς αυτών των υποδοχέων (SGLT2i) αρχικά σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν ως φάρμακα για αντιδιαβητική χρήση, με σκοπό τη μείωση της υπεργλυκαιμίας. Απρόσμενα κατέγραψαν μία στατιστικά σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακών συμβάντων και εξέλιξης της ΧΝΝ. Ο ρόλος των SGLT2i να μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα και να βελτιώνουν τη διατήρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης έχει αποδειχτεί από αρκετές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι νεφρικές τους δράσεις φαίνονται να είναι πλειοτροπικές επηρεάζοντας άμεσα και έμμεσα το νεφρό. H αναστολή των SGLT2 καθίσταται πλέον απαραίτητη στη θεραπεία της διαβητικής νεφροπάθειας. Ακόμη πιο πρόσφατα, η ωφέλιμη νεφρική δράση τους επεκτείνεται και σε ασθενείς χωρίς ΣΔ. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύονται οι μηχανισμοί με τους οποίους οι SGLT2i προάγουν τα νεφρικά οφέλη, όπως επίσης καταγράφονται και τα νεφρικά αποτελέσματα από τις κυριότερες τυχαιοποιημένες μελέτες σε πληθυσμό με ή χωρίς ΣΔ.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραμματικάκης Απόστολος","Grammatikakis Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228763"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228763","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228763","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228763","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228763","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραμματικάκης Απόστολος","Grammatikakis Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228763"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένας στους δύο ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔ) παρουσιάζει χρόνια νεφρική νόσο (XNN) και κάποιοι από αυτούς θα οδηγηθούν σε χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ακόμη και με την ευρεία χρήση των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ο κίνδυνος για νεφρική εξέλιξη υπάρχει. Ο συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης (SGLT2) στο νεφρό προκαλεί δυναμική επαναρρόφηση της διηθούμενης γλυκόζης μαζί με το νάτριο. Οι αναστολείς αυτών των υποδοχέων (SGLT2i) αρχικά σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν ως φάρμακα για αντιδιαβητική χρήση, με σκοπό τη μείωση της υπεργλυκαιμίας. Απρόσμενα κατέγραψαν μία στατιστικά σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακών συμβάντων και εξέλιξης της ΧΝΝ. Ο ρόλος των SGLT2i να μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα και να βελτιώνουν τη διατήρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης έχει αποδειχτεί από αρκετές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι νεφρικές τους δράσεις φαίνονται να είναι πλειοτροπικές επηρεάζοντας άμεσα και έμμεσα το νεφρό. H αναστολή των SGLT2 καθίσταται πλέον απαραίτητη στη θεραπεία της διαβητικής νεφροπάθειας. Ακόμη πιο πρόσφατα, η ωφέλιμη νεφρική δράση τους επεκτείνεται και σε ασθενείς χωρίς ΣΔ. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύονται οι μηχανισμοί με τους οποίους οι SGLT2i προάγουν τα νεφρικά οφέλη, όπως επίσης καταγράφονται και τα νεφρικά αποτελέσματα από τις κυριότερες τυχαιοποιημένες μελέτες σε πληθυσμό με ή χωρίς ΣΔ.","One out of two patients with type 2 diabetes develop a certain degree of renal impairment and in many of them chronic kidney disease progresses to end-stage renal disease with increased risk of cardiovascular mortality. Although, renin-angiotensin system blockers are usually be used, a substantial residual risk of renal progression remains. The SGLT2 protein reabsorbs glucose and sodium in the kidney. The inhibitors of SGLT2 were firstly designed and developed for their hypoglycemic effect, but surprisingly reported a statistical significant reduction of overall mortality, cardiovascular risk and renal progression. The role of SGLT2i in the reduction of cardiovascular mortality and the preservation of the estimated glomerular filtration rate has been reported in many randomized controlled trials. The renal effects are pleiotropic and consist of direct and indirect effects. The SGLT2i have become important treatment target for the diabetic nephropathy. Recently, the beneficial role of SGLT2 have expanded in patients without diabetes. This review outlines the mechanisms, whereby the SGLT2s promote the renal effects, as well as the renal outcomes from the most important randomized trials in patients with or without diabetes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["SGLT2 αναστολείς και νεφροπροστασία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραμματικάκης Απόστολος","Grammatikakis Apostolos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ένας στους δύο ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔ) παρουσιάζει χρόνια νεφρική νόσο (XNN) και κάποιοι από αυτούς θα οδηγηθούν σε χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ακόμη και με την ευρεία χρήση των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ο κίνδυνος για νεφρική εξέλιξη υπάρχει. Ο συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης (SGLT2) στο νεφρό προκαλεί δυναμική επαναρρόφηση της διηθούμενης γλυκόζης μαζί με το νάτριο. Οι αναστολείς αυτών των υποδοχέων (SGLT2i) αρχικά σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν ως φάρμακα για αντιδιαβητική χρήση, με σκοπό τη μείωση της υπεργλυκαιμίας. Απρόσμενα κατέγραψαν μία στατιστικά σημαντική μείωση στον κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακών συμβάντων και εξέλιξης της ΧΝΝ. Ο ρόλος των SGLT2i να μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα και να βελτιώνουν τη διατήρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης έχει αποδειχτεί από αρκετές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι νεφρικές τους δράσεις φαίνονται να είναι πλειοτροπικές επηρεάζοντας άμεσα και έμμεσα το νεφρό. H αναστολή των SGLT2 καθίσταται πλέον απαραίτητη στη θεραπεία της διαβητικής νεφροπάθειας. Ακόμη πιο πρόσφατα, η ωφέλιμη νεφρική δράση τους επεκτείνεται και σε ασθενείς χωρίς ΣΔ. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύονται οι μηχανισμοί με τους οποίους οι SGLT2i προάγουν τα νεφρικά οφέλη, όπως επίσης καταγράφονται και τα νεφρικά αποτελέσματα από τις κυριότερες τυχαιοποιημένες μελέτες σε πληθυσμό με ή χωρίς ΣΔ.","One out of two patients with type 2 diabetes develop a certain degree of renal impairment and in many of them chronic kidney disease progresses to end-stage renal disease with increased risk of cardiovascular mortality. Although, renin-angiotensin system blockers are usually be used, a substantial residual risk of renal progression remains. The SGLT2 protein reabsorbs glucose and sodium in the kidney. The inhibitors of SGLT2 were firstly designed and developed for their hypoglycemic effect, but surprisingly reported a statistical significant reduction of overall mortality, cardiovascular risk and renal progression. The role of SGLT2i in the reduction of cardiovascular mortality and the preservation of the estimated glomerular filtration rate has been reported in many randomized controlled trials. The renal effects are pleiotropic and consist of direct and indirect effects. The SGLT2i have become important treatment target for the diabetic nephropathy. Recently, the beneficial role of SGLT2 have expanded in patients without diabetes. This review outlines the mechanisms, whereby the SGLT2s promote the renal effects, as well as the renal outcomes from the most important randomized trials in patients with or without diabetes."],"dc:identifier":["uoadl:3228763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228763"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["SGLT2 αναστολείς και νεφροπροστασία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:27Z"}