{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228877"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3228877","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας της COVID-19: Καταθλιπτικές εκδηλώσεις στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας","abstract":"Εισαγωγή: Η πανδημία της νόσου της COVID-19 αποτελεί, πέραν πάσης αμφιβολίας, την σημαντικότερη υγειονομική κρίση του 21ου αιώνα, η οποία ανέτρεψε άρδην την καθημερινότητα των σύγχρονων κοινωνιών, προκαλώντας πέραν των άλλων δυσμενείς επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων. Στην προσπάθεια ελέγχου και διαχείρισης αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης, υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις δημόσια προληπτικά μέτρα ελέγχου της διασποράς του ιού, τα οποία πέραν της ευεργετικής τους δράσης, επέφεραν σημαντικές ρωγμώσεις στα θεμέλια της ψυχικής ισορροπίας του σύγχρονου ανθρώπου, αυξάνοντας την βίωση αρνητικών συναισθημάτων, όπως το άγχος και η κατάθλιψη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαιτέρως κρίσιμη και ζωτικής σημασίας κρίνεται η συμβολή και ο ρόλος της αστυνομίας, η οποία κατά την διάρκεια της τρέχουσας πανδημικής κρίσης έχει αναλάβει, μέσω του προσωπικού της, να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο και σύνθετο έργο, το οποίο αποσκοπεί τόσο στην επιτήρηση και έλεγχο των μέτρων μη διάδοσης του ιού, όσο και στην διατήρηση της ασφάλειας των κοινωνιών, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική του υγεία, δεδομένου των χαρακτηριστικών της νόσου και του στρεσογόνου χαρακτήρα του αστυνομικού επαγγέλματος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και άλλοι διεθνείς φορείς έχουν αναγνωρίσει το αστυνομικό προσωπικό, ως τους πρώτους ανταποκριτές, που είναι πιο ευάλωτοι σε προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σκοπός και στόχοι: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό, μέσα από την ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, να διερευνήσει τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας κατά το τέταρτο (4ο) εν εξελίξει πανδημικό κύμα, εξετάζοντας τα επίπεδα των καταθλιπτικών εκδηλώσεων, με δεδομένη την ενεργή συμμετοχή του στη διαδικασία ελέγχου και επιτήρησης της εφαρμογής των μέτρων για τη μη διάδοση της COVID-19. Η διερεύνηση των επιπτώσεων θα συμβάλει, αφενός μεν στην ευχερέστερη κατανόηση και ενδοσκόπηση των πιθανών αιτιών και παραγόντων, που οδηγούν στην εκδήλωσή τους, αφετέρου δε στην ανάδειξη στρατηγικών, πολιτικών και πρακτικών για την βέλτιστη δυνατή προστασία και θωράκιση της εν λόγω εργασιακή ομάδας, έναντι των δυσμενών αυτών καταστάσεων. Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, διεξήχθη ποσοτική έρευνα, με τη χρήση ανώνυμου διαδικτυακού ερωτηματολογίου, σε δείγμα τριακοσίων τριάντα πέντε (335) εν ενεργεία αστυνομικών, που υπηρετούν σε διάφορες υπηρεσίες ανά την ελληνική επικράτεια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από τέσσερις (4) ενότητες, στις οποίες κατανέμονταν είκοσι (20) συνολικά ερωτήσεις, που αφορούσαν τα βασικά δημογραφικά στοιχεία, την αυτοαντίληψη περί της κατάστασης της υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας, την υπηρεσιακή κατάσταση κατά την διάρκεια της πανδημίας, καθώς και την κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης (PHQ-9) στην ελληνική γλώσσα. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των συμμετεχόντων φάνηκε να έχει απουσία/ελάχιστη συμπτωματολογία κατάθλιψης, σε ποσοστό 74,3% του δείγματος, ενώ το 25,7% αυτού είχε ήπια έως σοβαρή συμπτωματολογία κατάθλιψης. Ειδικότερα, κατά την κατανομή του συνολικά καταγραφέντος ποσοστού της κατάθλιψης στα επίπεδα/κατηγορίες καταγραφής της, προέκυψε ότι το 18,8% είχε ήπια κατάθλιψη, το 4,5% είχε μέτρια κατάθλιψη, το 1,8% είχε μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη και το 0,6% είχε σοβαρή κατάθλιψη. Περαιτέρω, η έρευνα έδειξε ότι το φύλο, η αυτοαναφερόμενη καλή, μέτρια έως κακή κατάσταση της υγείας, το ιστορικό ψυχικών διαταραχών, η λήψη θεραπείας/αγωγής για τη ψυχική υγεία, ο φόβος της έκθεσης στον ιό κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, η ενεργή συμμετοχή στα μέτρα ελέγχου της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων για την μη εξάπλωση του κορονοϊού COVID-19, καθώς και η βίωση πολύ έως πάρα πολύ πρόσθετης πίεσης κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, από την ενεργή συμμετοχή στα μέτρα περιορισμού και ελέγχου της διάδοσης της πανδημίας του κορονοϊού, αποτελούν παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικών εκδηλώσεων στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά την διάρκεια της τρέχουσας υγειονομικής κρίσης. Τέλος, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν μια μεγαλύτερη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση στις γυναίκες, σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα της παρούσας έρευνας υποδεικνύουν μια μικρή επιβάρυνση στη ψυχοκοινωνική σφαίρα του αστυνομικού προσωπικού κατά τον εξεταζόμενο πανδημικό χρόνο, εντούτοις σε κάθε περίπτωση επισημαίνουν την ανάγκη περαιτέρω συστηματικής ολιστικής διερεύνησης της ψυχοκοινωνικής απόκρισης του αστυνομικού προσωπικού σε καταστάσεις υγειονομικών κρίσεων, προκειμένου να σχεδιαστούν και καθιερωθούν στρατηγικές, πολιτικές και μέτρα, για την προστασία και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής του υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πανδημία της νόσου της COVID-19 αποτελεί, πέραν πάσης αμφιβολίας, την σημαντικότερη υγειονομική κρίση του 21ου αιώνα, η οποία ανέτρεψε άρδην την καθημερινότητα των σύγχρονων κοινωνιών, προκαλώντας πέραν των άλλων δυσμενείς επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων. Στην προσπάθεια ελέγχου και διαχείρισης αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης, υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις δημόσια προληπτικά μέτρα ελέγχου της διασποράς του ιού, τα οποία πέραν της ευεργετικής τους δράσης, επέφεραν σημαντικές ρωγμώσεις στα θεμέλια της ψυχικής ισορροπίας του σύγχρονου ανθρώπου, αυξάνοντας την βίωση αρνητικών συναισθημάτων, όπως το άγχος και η κατάθλιψη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαιτέρως κρίσιμη και ζωτικής σημασίας κρίνεται η συμβολή και ο ρόλος της αστυνομίας, η οποία κατά την διάρκεια της τρέχουσας πανδημικής κρίσης έχει αναλάβει, μέσω του προσωπικού της, να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο και σύνθετο έργο, το οποίο αποσκοπεί τόσο στην επιτήρηση και έλεγχο των μέτρων μη διάδοσης του ιού, όσο και στην διατήρηση της ασφάλειας των κοινωνιών, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική του υγεία, δεδομένου των χαρακτηριστικών της νόσου και του στρεσογόνου χαρακτήρα του αστυνομικού επαγγέλματος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και άλλοι διεθνείς φορείς έχουν αναγνωρίσει το αστυνομικό προσωπικό, ως τους πρώτους ανταποκριτές, που είναι πιο ευάλωτοι σε προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σκοπός και στόχοι: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό, μέσα από την ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, να διερευνήσει τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας κατά το τέταρτο (4ο) εν εξελίξει πανδημικό κύμα, εξετάζοντας τα επίπεδα των καταθλιπτικών εκδηλώσεων, με δεδομένη την ενεργή συμμετοχή του στη διαδικασία ελέγχου και επιτήρησης της εφαρμογής των μέτρων για τη μη διάδοση της COVID-19. Η διερεύνηση των επιπτώσεων θα συμβάλει, αφενός μεν στην ευχερέστερη κατανόηση και ενδοσκόπηση των πιθανών αιτιών και παραγόντων, που οδηγούν στην εκδήλωσή τους, αφετέρου δε στην ανάδειξη στρατηγικών, πολιτικών και πρακτικών για την βέλτιστη δυνατή προστασία και θωράκιση της εν λόγω εργασιακή ομάδας, έναντι των δυσμενών αυτών καταστάσεων. Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, διεξήχθη ποσοτική έρευνα, με τη χρήση ανώνυμου διαδικτυακού ερωτηματολογίου, σε δείγμα τριακοσίων τριάντα πέντε (335) εν ενεργεία αστυνομικών, που υπηρετούν σε διάφορες υπηρεσίες ανά την ελληνική επικράτεια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από τέσσερις (4) ενότητες, στις οποίες κατανέμονταν είκοσι (20) συνολικά ερωτήσεις, που αφορούσαν τα βασικά δημογραφικά στοιχεία, την αυτοαντίληψη περί της κατάστασης της υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας, την υπηρεσιακή κατάσταση κατά την διάρκεια της πανδημίας, καθώς και την κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης (PHQ-9) στην ελληνική γλώσσα. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των συμμετεχόντων φάνηκε να έχει απουσία/ελάχιστη συμπτωματολογία κατάθλιψης, σε ποσοστό 74,3% του δείγματος, ενώ το 25,7% αυτού είχε ήπια έως σοβαρή συμπτωματολογία κατάθλιψης. Ειδικότερα, κατά την κατανομή του συνολικά καταγραφέντος ποσοστού της κατάθλιψης στα επίπεδα/κατηγορίες καταγραφής της, προέκυψε ότι το 18,8% είχε ήπια κατάθλιψη, το 4,5% είχε μέτρια κατάθλιψη, το 1,8% είχε μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη και το 0,6% είχε σοβαρή κατάθλιψη. Περαιτέρω, η έρευνα έδειξε ότι το φύλο, η αυτοαναφερόμενη καλή, μέτρια έως κακή κατάσταση της υγείας, το ιστορικό ψυχικών διαταραχών, η λήψη θεραπείας/αγωγής για τη ψυχική υγεία, ο φόβος της έκθεσης στον ιό κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, η ενεργή συμμετοχή στα μέτρα ελέγχου της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων για την μη εξάπλωση του κορονοϊού COVID-19, καθώς και η βίωση πολύ έως πάρα πολύ πρόσθετης πίεσης κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, από την ενεργή συμμετοχή στα μέτρα περιορισμού και ελέγχου της διάδοσης της πανδημίας του κορονοϊού, αποτελούν παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικών εκδηλώσεων στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά την διάρκεια της τρέχουσας υγειονομικής κρίσης. Τέλος, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν μια μεγαλύτερη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση στις γυναίκες, σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα της παρούσας έρευνας υποδεικνύουν μια μικρή επιβάρυνση στη ψυχοκοινωνική σφαίρα του αστυνομικού προσωπικού κατά τον εξεταζόμενο πανδημικό χρόνο, εντούτοις σε κάθε περίπτωση επισημαίνουν την ανάγκη περαιτέρω συστηματικής ολιστικής διερεύνησης της ψυχοκοινωνικής απόκρισης του αστυνομικού προσωπικού σε καταστάσεις υγειονομικών κρίσεων, προκειμένου να σχεδιαστούν και καθιερωθούν στρατηγικές, πολιτικές και μέτρα, για την προστασία και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής του υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσοθεόδωρος Γεώργιος","Koutsotheodoros Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:27Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228877"],"render_values":[{"text":"uoadl:3228877","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228877","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228877","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3228877","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσοθεόδωρος Γεώργιος","Koutsotheodoros Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3228877","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228877"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πανδημία της νόσου της COVID-19 αποτελεί, πέραν πάσης αμφιβολίας, την σημαντικότερη υγειονομική κρίση του 21ου αιώνα, η οποία ανέτρεψε άρδην την καθημερινότητα των σύγχρονων κοινωνιών, προκαλώντας πέραν των άλλων δυσμενείς επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων. Στην προσπάθεια ελέγχου και διαχείρισης αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης, υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις δημόσια προληπτικά μέτρα ελέγχου της διασποράς του ιού, τα οποία πέραν της ευεργετικής τους δράσης, επέφεραν σημαντικές ρωγμώσεις στα θεμέλια της ψυχικής ισορροπίας του σύγχρονου ανθρώπου, αυξάνοντας την βίωση αρνητικών συναισθημάτων, όπως το άγχος και η κατάθλιψη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαιτέρως κρίσιμη και ζωτικής σημασίας κρίνεται η συμβολή και ο ρόλος της αστυνομίας, η οποία κατά την διάρκεια της τρέχουσας πανδημικής κρίσης έχει αναλάβει, μέσω του προσωπικού της, να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο και σύνθετο έργο, το οποίο αποσκοπεί τόσο στην επιτήρηση και έλεγχο των μέτρων μη διάδοσης του ιού, όσο και στην διατήρηση της ασφάλειας των κοινωνιών, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική του υγεία, δεδομένου των χαρακτηριστικών της νόσου και του στρεσογόνου χαρακτήρα του αστυνομικού επαγγέλματος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και άλλοι διεθνείς φορείς έχουν αναγνωρίσει το αστυνομικό προσωπικό, ως τους πρώτους ανταποκριτές, που είναι πιο ευάλωτοι σε προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σκοπός και στόχοι: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό, μέσα από την ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, να διερευνήσει τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας κατά το τέταρτο (4ο) εν εξελίξει πανδημικό κύμα, εξετάζοντας τα επίπεδα των καταθλιπτικών εκδηλώσεων, με δεδομένη την ενεργή συμμετοχή του στη διαδικασία ελέγχου και επιτήρησης της εφαρμογής των μέτρων για τη μη διάδοση της COVID-19. Η διερεύνηση των επιπτώσεων θα συμβάλει, αφενός μεν στην ευχερέστερη κατανόηση και ενδοσκόπηση των πιθανών αιτιών και παραγόντων, που οδηγούν στην εκδήλωσή τους, αφετέρου δε στην ανάδειξη στρατηγικών, πολιτικών και πρακτικών για την βέλτιστη δυνατή προστασία και θωράκιση της εν λόγω εργασιακή ομάδας, έναντι των δυσμενών αυτών καταστάσεων. Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, διεξήχθη ποσοτική έρευνα, με τη χρήση ανώνυμου διαδικτυακού ερωτηματολογίου, σε δείγμα τριακοσίων τριάντα πέντε (335) εν ενεργεία αστυνομικών, που υπηρετούν σε διάφορες υπηρεσίες ανά την ελληνική επικράτεια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από τέσσερις (4) ενότητες, στις οποίες κατανέμονταν είκοσι (20) συνολικά ερωτήσεις, που αφορούσαν τα βασικά δημογραφικά στοιχεία, την αυτοαντίληψη περί της κατάστασης της υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας, την υπηρεσιακή κατάσταση κατά την διάρκεια της πανδημίας, καθώς και την κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης (PHQ-9) στην ελληνική γλώσσα. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των συμμετεχόντων φάνηκε να έχει απουσία/ελάχιστη συμπτωματολογία κατάθλιψης, σε ποσοστό 74,3% του δείγματος, ενώ το 25,7% αυτού είχε ήπια έως σοβαρή συμπτωματολογία κατάθλιψης. Ειδικότερα, κατά την κατανομή του συνολικά καταγραφέντος ποσοστού της κατάθλιψης στα επίπεδα/κατηγορίες καταγραφής της, προέκυψε ότι το 18,8% είχε ήπια κατάθλιψη, το 4,5% είχε μέτρια κατάθλιψη, το 1,8% είχε μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη και το 0,6% είχε σοβαρή κατάθλιψη. Περαιτέρω, η έρευνα έδειξε ότι το φύλο, η αυτοαναφερόμενη καλή, μέτρια έως κακή κατάσταση της υγείας, το ιστορικό ψυχικών διαταραχών, η λήψη θεραπείας/αγωγής για τη ψυχική υγεία, ο φόβος της έκθεσης στον ιό κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, η ενεργή συμμετοχή στα μέτρα ελέγχου της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων για την μη εξάπλωση του κορονοϊού COVID-19, καθώς και η βίωση πολύ έως πάρα πολύ πρόσθετης πίεσης κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, από την ενεργή συμμετοχή στα μέτρα περιορισμού και ελέγχου της διάδοσης της πανδημίας του κορονοϊού, αποτελούν παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικών εκδηλώσεων στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά την διάρκεια της τρέχουσας υγειονομικής κρίσης. Τέλος, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν μια μεγαλύτερη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση στις γυναίκες, σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα της παρούσας έρευνας υποδεικνύουν μια μικρή επιβάρυνση στη ψυχοκοινωνική σφαίρα του αστυνομικού προσωπικού κατά τον εξεταζόμενο πανδημικό χρόνο, εντούτοις σε κάθε περίπτωση επισημαίνουν την ανάγκη περαιτέρω συστηματικής ολιστικής διερεύνησης της ψυχοκοινωνικής απόκρισης του αστυνομικού προσωπικού σε καταστάσεις υγειονομικών κρίσεων, προκειμένου να σχεδιαστούν και καθιερωθούν στρατηγικές, πολιτικές και μέτρα, για την προστασία και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής του υγείας.","Introduction: The COVID-19 pandemic is without a doubt the most important health crisis of the 21st century, which has drastically confounded the daily lives of modern societies, causing, among other things, adverse effects on the physical and mental health of people.In an effort to control and manage this unprecedented situation, governments have taken public precautionary measures, to control the spread of the virus, which in addition to their beneficial action, have caused significant cracks in the mental balance of modern man, increasing the experience of negative anxiety and depression. In this context, the contribution and role of law enforcement is considered particularly critical and vital, which during the current pandemic crisis has undertaken, through its staff, to carry out a difficult and complex project. This task aims both at surveillance and control of non-dissemination measures concerning the coronavirus, as well as at maintaining the security of societies, while endangering the physical and mental health of its staff, given the characteristics of the disease and the stressful nature of the police profession. Indicatively, the World Health Organization and other international bodies have identified law enforcement personnel as the first responders to be most vulnerable to mental health problems during the Covid-19 pandemic. Aim and Goals: The aim of this study, through the review of the international literature, is to investigate the psychosocial effects of the Covid-19 pandemic on the staff of the Greek Police, during the fourth ongoing pandemic wave, examining the multiple levels of depressive manifestations, given its active participation in the process of monitoring the implementation of non-dissemination Covid-19 measures. Impact investigation will contribute, on the one hand, to the easier understanding and introspection of the possible causes and factors that lead to their expression, and on the other hand, to the emergence of strategies, policies and practices for the best possible protection and shielding of this working group against such adverse situations. Methodology: To achieve this goal, a quantitative survey was conducted, utilizing an anonymous online questionnaire, on a sample of three hundred and thirty-five (335) active police officers, who serve in various services throughout the Greek region.The questionnaire consisted of four (4) sections, in which twenty (20) questions were distributed, concerning their basic demographic data, the self-perception about their state of health and official status during the Covid-19 pandemic, as well as the scale measuring depression (PHQ-9) in the Greek language. Results: The majority of participants, specifically the 74.3% of the sample, appeared to have absence / minimal depressive symptoms, while the 25.7% had mild to severe depressive symptoms. In particular, dividing the overall recorded rate of depression into its levels / categories, it emerged that 18.8% had mild depression, 4.5% had moderate depression, 1.8% had moderate to severe depression, and 0.6% had severe depression. Furthermore, research has shown that indicative factors such as gender, self-reported good / moderate / poor health, history of mental disorders, treatment for mental health, fear of exposure to the coronavirus during personnel’s service, active participation in the implementation of restrictive measures for the non-dissemination of COVID-19 pandemic along with the experience of much to too much additional pressure, are related to the increased likelihood of depressive episodes concerning the personnel in Greek law enforcement, during the current health crisis. Finally, the results of this research indicate a greater psychosocial burden in women rather than men. Conclusions: Although the findings of the present study indicate a small burden on the psychosocial sphere of law enforcement personnel during the pandemic time under consideration, they nevertheless pinpoint the need for further systematic holistic investigation of the personnel’s psychosocial response in such health crisis situations, in an effort to design and establish strategies, policies and measures for the protection and promotion of personnel’s psychosocial health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας της COVID-19: Καταθλιπτικές εκδηλώσεις στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσοθεόδωρος Γεώργιος","Koutsotheodoros Georgios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πανδημία της νόσου της COVID-19 αποτελεί, πέραν πάσης αμφιβολίας, την σημαντικότερη υγειονομική κρίση του 21ου αιώνα, η οποία ανέτρεψε άρδην την καθημερινότητα των σύγχρονων κοινωνιών, προκαλώντας πέραν των άλλων δυσμενείς επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων. Στην προσπάθεια ελέγχου και διαχείρισης αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης, υιοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις δημόσια προληπτικά μέτρα ελέγχου της διασποράς του ιού, τα οποία πέραν της ευεργετικής τους δράσης, επέφεραν σημαντικές ρωγμώσεις στα θεμέλια της ψυχικής ισορροπίας του σύγχρονου ανθρώπου, αυξάνοντας την βίωση αρνητικών συναισθημάτων, όπως το άγχος και η κατάθλιψη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαιτέρως κρίσιμη και ζωτικής σημασίας κρίνεται η συμβολή και ο ρόλος της αστυνομίας, η οποία κατά την διάρκεια της τρέχουσας πανδημικής κρίσης έχει αναλάβει, μέσω του προσωπικού της, να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο και σύνθετο έργο, το οποίο αποσκοπεί τόσο στην επιτήρηση και έλεγχο των μέτρων μη διάδοσης του ιού, όσο και στην διατήρηση της ασφάλειας των κοινωνιών, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική του υγεία, δεδομένου των χαρακτηριστικών της νόσου και του στρεσογόνου χαρακτήρα του αστυνομικού επαγγέλματος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και άλλοι διεθνείς φορείς έχουν αναγνωρίσει το αστυνομικό προσωπικό, ως τους πρώτους ανταποκριτές, που είναι πιο ευάλωτοι σε προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Σκοπός και στόχοι: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό, μέσα από την ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, να διερευνήσει τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας κατά το τέταρτο (4ο) εν εξελίξει πανδημικό κύμα, εξετάζοντας τα επίπεδα των καταθλιπτικών εκδηλώσεων, με δεδομένη την ενεργή συμμετοχή του στη διαδικασία ελέγχου και επιτήρησης της εφαρμογής των μέτρων για τη μη διάδοση της COVID-19. Η διερεύνηση των επιπτώσεων θα συμβάλει, αφενός μεν στην ευχερέστερη κατανόηση και ενδοσκόπηση των πιθανών αιτιών και παραγόντων, που οδηγούν στην εκδήλωσή τους, αφετέρου δε στην ανάδειξη στρατηγικών, πολιτικών και πρακτικών για την βέλτιστη δυνατή προστασία και θωράκιση της εν λόγω εργασιακή ομάδας, έναντι των δυσμενών αυτών καταστάσεων. Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, διεξήχθη ποσοτική έρευνα, με τη χρήση ανώνυμου διαδικτυακού ερωτηματολογίου, σε δείγμα τριακοσίων τριάντα πέντε (335) εν ενεργεία αστυνομικών, που υπηρετούν σε διάφορες υπηρεσίες ανά την ελληνική επικράτεια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από τέσσερις (4) ενότητες, στις οποίες κατανέμονταν είκοσι (20) συνολικά ερωτήσεις, που αφορούσαν τα βασικά δημογραφικά στοιχεία, την αυτοαντίληψη περί της κατάστασης της υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας, την υπηρεσιακή κατάσταση κατά την διάρκεια της πανδημίας, καθώς και την κλίμακα μέτρησης της κατάθλιψης (PHQ-9) στην ελληνική γλώσσα. Αποτελέσματα: Η πλειονότητα των συμμετεχόντων φάνηκε να έχει απουσία/ελάχιστη συμπτωματολογία κατάθλιψης, σε ποσοστό 74,3% του δείγματος, ενώ το 25,7% αυτού είχε ήπια έως σοβαρή συμπτωματολογία κατάθλιψης. Ειδικότερα, κατά την κατανομή του συνολικά καταγραφέντος ποσοστού της κατάθλιψης στα επίπεδα/κατηγορίες καταγραφής της, προέκυψε ότι το 18,8% είχε ήπια κατάθλιψη, το 4,5% είχε μέτρια κατάθλιψη, το 1,8% είχε μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη και το 0,6% είχε σοβαρή κατάθλιψη. Περαιτέρω, η έρευνα έδειξε ότι το φύλο, η αυτοαναφερόμενη καλή, μέτρια έως κακή κατάσταση της υγείας, το ιστορικό ψυχικών διαταραχών, η λήψη θεραπείας/αγωγής για τη ψυχική υγεία, ο φόβος της έκθεσης στον ιό κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, η ενεργή συμμετοχή στα μέτρα ελέγχου της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων για την μη εξάπλωση του κορονοϊού COVID-19, καθώς και η βίωση πολύ έως πάρα πολύ πρόσθετης πίεσης κατά την διάρκεια της υπηρεσίας, από την ενεργή συμμετοχή στα μέτρα περιορισμού και ελέγχου της διάδοσης της πανδημίας του κορονοϊού, αποτελούν παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καταθλιπτικών εκδηλώσεων στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά την διάρκεια της τρέχουσας υγειονομικής κρίσης. Τέλος, τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν μια μεγαλύτερη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση στις γυναίκες, σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι τα ευρήματα της παρούσας έρευνας υποδεικνύουν μια μικρή επιβάρυνση στη ψυχοκοινωνική σφαίρα του αστυνομικού προσωπικού κατά τον εξεταζόμενο πανδημικό χρόνο, εντούτοις σε κάθε περίπτωση επισημαίνουν την ανάγκη περαιτέρω συστηματικής ολιστικής διερεύνησης της ψυχοκοινωνικής απόκρισης του αστυνομικού προσωπικού σε καταστάσεις υγειονομικών κρίσεων, προκειμένου να σχεδιαστούν και καθιερωθούν στρατηγικές, πολιτικές και μέτρα, για την προστασία και προαγωγή της ψυχοκοινωνικής του υγείας.","Introduction: The COVID-19 pandemic is without a doubt the most important health crisis of the 21st century, which has drastically confounded the daily lives of modern societies, causing, among other things, adverse effects on the physical and mental health of people.In an effort to control and manage this unprecedented situation, governments have taken public precautionary measures, to control the spread of the virus, which in addition to their beneficial action, have caused significant cracks in the mental balance of modern man, increasing the experience of negative anxiety and depression. In this context, the contribution and role of law enforcement is considered particularly critical and vital, which during the current pandemic crisis has undertaken, through its staff, to carry out a difficult and complex project. This task aims both at surveillance and control of non-dissemination measures concerning the coronavirus, as well as at maintaining the security of societies, while endangering the physical and mental health of its staff, given the characteristics of the disease and the stressful nature of the police profession. Indicatively, the World Health Organization and other international bodies have identified law enforcement personnel as the first responders to be most vulnerable to mental health problems during the Covid-19 pandemic. Aim and Goals: The aim of this study, through the review of the international literature, is to investigate the psychosocial effects of the Covid-19 pandemic on the staff of the Greek Police, during the fourth ongoing pandemic wave, examining the multiple levels of depressive manifestations, given its active participation in the process of monitoring the implementation of non-dissemination Covid-19 measures. Impact investigation will contribute, on the one hand, to the easier understanding and introspection of the possible causes and factors that lead to their expression, and on the other hand, to the emergence of strategies, policies and practices for the best possible protection and shielding of this working group against such adverse situations. Methodology: To achieve this goal, a quantitative survey was conducted, utilizing an anonymous online questionnaire, on a sample of three hundred and thirty-five (335) active police officers, who serve in various services throughout the Greek region.The questionnaire consisted of four (4) sections, in which twenty (20) questions were distributed, concerning their basic demographic data, the self-perception about their state of health and official status during the Covid-19 pandemic, as well as the scale measuring depression (PHQ-9) in the Greek language. Results: The majority of participants, specifically the 74.3% of the sample, appeared to have absence / minimal depressive symptoms, while the 25.7% had mild to severe depressive symptoms. In particular, dividing the overall recorded rate of depression into its levels / categories, it emerged that 18.8% had mild depression, 4.5% had moderate depression, 1.8% had moderate to severe depression, and 0.6% had severe depression. Furthermore, research has shown that indicative factors such as gender, self-reported good / moderate / poor health, history of mental disorders, treatment for mental health, fear of exposure to the coronavirus during personnel’s service, active participation in the implementation of restrictive measures for the non-dissemination of COVID-19 pandemic along with the experience of much to too much additional pressure, are related to the increased likelihood of depressive episodes concerning the personnel in Greek law enforcement, during the current health crisis. Finally, the results of this research indicate a greater psychosocial burden in women rather than men. Conclusions: Although the findings of the present study indicate a small burden on the psychosocial sphere of law enforcement personnel during the pandemic time under consideration, they nevertheless pinpoint the need for further systematic holistic investigation of the personnel’s psychosocial response in such health crisis situations, in an effort to design and establish strategies, policies and measures for the protection and promotion of personnel’s psychosocial health."],"dc:identifier":["uoadl:3228877","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3228877"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας της COVID-19: Καταθλιπτικές εκδηλώσεις στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:27Z"}