{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3229432"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3229432","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των συσχετίσεων μεταξύ της πρωτεϊνικής πρόσληψης ανά γευματικό επεισόδιο (ώρες γευμάτων) στην διάρκεια της ημέρας και των δεικτών ευπάθειας σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω της μελέτης HELIAD","abstract":"Σκοπός: Η ευπάθεια, ως σύνδρομο με υψηλό επιπολασμό κυρίως στον ηλικιωμένο πληθυσμό έχει προσελκύσει επιστημονικό ενδιαφέρον στον χώρο της δημόσιας υγείας. Αν και οι παράγοντες κινδύνου είναι πολλοί, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στο σημαντικό ρόλο της διατροφής. Έτσι, η υψηλότερη προσήλωση στην Μεσογειακή Διατροφή έχει συσχετιστεί με μείωση πιθανότητας εμφάνισης του συνδρόμου αυτού. Για τη διαμόρφωση διατροφικών συστάσεων δημόσιας υγείας απαιτούνται γνώσεις για τον ρόλο, όχι μόνο για διατροφικά πρότυπα, αλλά και για συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης με την πιθανότητα εμφάνισης ευπάθειας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης περιλαμβάνει άτομα από αστικές και αγροτικές περιοχές, μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό του Ελληνικού πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω και προήλθε από την μελέτη Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD). Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 1984 συμμετέχοντες, 50,3% γυναίκες, με μέση (±ΤΑ) ηλικία τα 73.9 (±5.32) έτη. Η ευπάθεια αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικά εργαλεία, τον ορισμό που πρότειναν οι Fried και συνεργάτες, Fried Phenotype (FP) και το εργαλείο Frailty Index (FI). Η διατροφική αξιολόγηση έγινε μέσω επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων (FFQ). Η ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη εκφράστηκε σε μονάδες πυκνότητας θρεπτικού συστατικού (nutrient density) βάσει της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης. Επιπλέον, τα τρόφιμα κατηγοριοποιήθηκαν σε ομάδες τροφίμων με βάση την περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνες (υψηλή, >8g/30g). Η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή υπολογίστηκε μέσω του Mediterranean Diet score (MD score). Για τη διερεύνηση της σχέσης της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης, των ομάδων τροφίμων με υψηλό πρωτεϊνικό περιεχόμενο και της ευπάθειας χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα γραμμικής και λογαριθμικής παλινδρόμησης, λαμβάνοντας υπόψη πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Συνολικά τα άτομα που διαγνώστηκαν ως ευπαθή ήταν 2.3 % και 18.4% του συνόλου των συμμετεχόντων με βάση τον ορισμό FP και FI, αντίστοιχα. Οι προγνωστικοί δείκτες της ευπάθειας όταν χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο εργαλεία ήταν: η προχωρημένη ηλικία, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης , η χειρωνακτική εργασία ως μορφή επαγγέλματος και η χαμηλή προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή (p<0.001). Αναφορικά με την ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη, μόνο στην περίπτωση του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν 0.8-0.9 g/Kg σωματικού βάρους (ΣΒ) είχαν μικρότερη πιθανότητα να είναι ευπαθή (p<0.05). Στις περιπτώσεις όπου η πρωτεϊνική πρόσληψη ήταν >1 g/Kg ΣΒ βρέθηκε ότι τα άτομα είχαν μικρότερες, αλλά μη στατιστικά σημαντικές, πιθανότητες εμφάνισης ευπάθειας σύμφωνα και με τους δύο ορισμούς. Όταν αναλύθηκαν ξεχωριστά τα πέντε κριτήρια του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που δήλωσαν αυξημένη ημερήσια πρόσληψη πρωτεΐνης είχαν 56% [95%CI: 6% - 79%] μικρότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλή δύναμη λαβής η οποία ορίζεται ως αδυναμία (weakness). Αναφορικά με την κατανάλωση ομάδων τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, μόνο όσα άτομα κατανάλωναν ψάρια και θαλασσινά βρέθηκαν να έχουν μειωμένη πιθανότητα κατά 41% [95%CI: 13% - 60%] εμφάνισης ευπάθειας και μόνο όταν χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο FI. Η προσήλωση στην Μεσογειακή διατροφή δεν φάνηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την ευπάθεια και με τους δύο ορισμούς. Συμπεράσματα: Η αυξημένη ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη σε ένα μεγάλο δείγμα ηλικιωμένων του Ελληνικού πληθυσμού, κατοίκων αγροτικών και αστικών περιοχών έδειξε να σχετίζεται αρνητικά με την παρουσία ευπάθειας. Αναφορικά με τις ομάδες τροφίμων φάνηκε πως η συχνή κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών πιθανά να σχετίζεται με μειωμένη πιθανότητα ευπάθειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δεδομένων, χρησιμοποιώντας τους δύο ορισμούς της ευπάθειας, φάνηκαν να διαφέρουν ανάλογα με τον ορισμό που εφαρμοζόταν, καθώς τα κριτήρια του κάθε ορισμού ερμηνεύουν διαφορετικά την ευπάθεια οδηγώντας σε κάποιες περιπτώσεις σε διαφορετικά αποτελέσματα. Τα ευρήματα αυτά ενδεχομένως να συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιδιαίτερης σημασίας της διατροφής και των επιμέρους μακροσυστατικών της στο σύνδρομο της ευπάθειας ώστε να διαμορφωθούν πιο συγκεκριμένες συστάσεις δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνδρόμου στον ηλικιωμένο πληθυσμό.","abstract_html":"Σκοπός: Η ευπάθεια, ως σύνδρομο με υψηλό επιπολασμό κυρίως στον ηλικιωμένο πληθυσμό έχει προσελκύσει επιστημονικό ενδιαφέρον στον χώρο της δημόσιας υγείας. Αν και οι παράγοντες κινδύνου είναι πολλοί, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στο σημαντικό ρόλο της διατροφής. Έτσι, η υψηλότερη προσήλωση στην Μεσογειακή Διατροφή έχει συσχετιστεί με μείωση πιθανότητας εμφάνισης του συνδρόμου αυτού. Για τη διαμόρφωση διατροφικών συστάσεων δημόσιας υγείας απαιτούνται γνώσεις για τον ρόλο, όχι μόνο για διατροφικά πρότυπα, αλλά και για συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης με την πιθανότητα εμφάνισης ευπάθειας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης περιλαμβάνει άτομα από αστικές και αγροτικές περιοχές, μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό του Ελληνικού πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω και προήλθε από την μελέτη Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD). Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 1984 συμμετέχοντες, 50,3% γυναίκες, με μέση (±ΤΑ) ηλικία τα 73.9 (±5.32) έτη. Η ευπάθεια αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικά εργαλεία, τον ορισμό που πρότειναν οι Fried και συνεργάτες, Fried Phenotype (FP) και το εργαλείο Frailty Index (FI). Η διατροφική αξιολόγηση έγινε μέσω επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων (FFQ). Η ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη εκφράστηκε σε μονάδες πυκνότητας θρεπτικού συστατικού (nutrient density) βάσει της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης. Επιπλέον, τα τρόφιμα κατηγοριοποιήθηκαν σε ομάδες τροφίμων με βάση την περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνες (υψηλή, &gt;8g/30g). Η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή υπολογίστηκε μέσω του Mediterranean Diet score (MD score). Για τη διερεύνηση της σχέσης της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης, των ομάδων τροφίμων με υψηλό πρωτεϊνικό περιεχόμενο και της ευπάθειας χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα γραμμικής και λογαριθμικής παλινδρόμησης, λαμβάνοντας υπόψη πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Συνολικά τα άτομα που διαγνώστηκαν ως ευπαθή ήταν 2.3 % και 18.4% του συνόλου των συμμετεχόντων με βάση τον ορισμό FP και FI, αντίστοιχα. Οι προγνωστικοί δείκτες της ευπάθειας όταν χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο εργαλεία ήταν: η προχωρημένη ηλικία, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης , η χειρωνακτική εργασία ως μορφή επαγγέλματος και η χαμηλή προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή (p&lt;0.001). Αναφορικά με την ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη, μόνο στην περίπτωση του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν 0.8-0.9 g/Kg σωματικού βάρους (ΣΒ) είχαν μικρότερη πιθανότητα να είναι ευπαθή (p&lt;0.05). Στις περιπτώσεις όπου η πρωτεϊνική πρόσληψη ήταν &gt;1 g/Kg ΣΒ βρέθηκε ότι τα άτομα είχαν μικρότερες, αλλά μη στατιστικά σημαντικές, πιθανότητες εμφάνισης ευπάθειας σύμφωνα και με τους δύο ορισμούς. Όταν αναλύθηκαν ξεχωριστά τα πέντε κριτήρια του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που δήλωσαν αυξημένη ημερήσια πρόσληψη πρωτεΐνης είχαν 56% [95%CI: 6% - 79%] μικρότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλή δύναμη λαβής η οποία ορίζεται ως αδυναμία (weakness). Αναφορικά με την κατανάλωση ομάδων τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, μόνο όσα άτομα κατανάλωναν ψάρια και θαλασσινά βρέθηκαν να έχουν μειωμένη πιθανότητα κατά 41% [95%CI: 13% - 60%] εμφάνισης ευπάθειας και μόνο όταν χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο FI. Η προσήλωση στην Μεσογειακή διατροφή δεν φάνηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την ευπάθεια και με τους δύο ορισμούς. Συμπεράσματα: Η αυξημένη ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη σε ένα μεγάλο δείγμα ηλικιωμένων του Ελληνικού πληθυσμού, κατοίκων αγροτικών και αστικών περιοχών έδειξε να σχετίζεται αρνητικά με την παρουσία ευπάθειας. Αναφορικά με τις ομάδες τροφίμων φάνηκε πως η συχνή κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών πιθανά να σχετίζεται με μειωμένη πιθανότητα ευπάθειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δεδομένων, χρησιμοποιώντας τους δύο ορισμούς της ευπάθειας, φάνηκαν να διαφέρουν ανάλογα με τον ορισμό που εφαρμοζόταν, καθώς τα κριτήρια του κάθε ορισμού ερμηνεύουν διαφορετικά την ευπάθεια οδηγώντας σε κάποιες περιπτώσεις σε διαφορετικά αποτελέσματα. Τα ευρήματα αυτά ενδεχομένως να συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιδιαίτερης σημασίας της διατροφής και των επιμέρους μακροσυστατικών της στο σύνδρομο της ευπάθειας ώστε να διαμορφωθούν πιο συγκεκριμένες συστάσεις δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνδρόμου στον ηλικιωμένο πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαλντζή Βικτώρια","Balntzi Viktoria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:47:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3229432"],"render_values":[{"text":"uoadl:3229432","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3229432","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3229432","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3229432","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαλντζή Βικτώρια","Balntzi Viktoria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3229432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3229432"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η ευπάθεια, ως σύνδρομο με υψηλό επιπολασμό κυρίως στον ηλικιωμένο πληθυσμό έχει προσελκύσει επιστημονικό ενδιαφέρον στον χώρο της δημόσιας υγείας. Αν και οι παράγοντες κινδύνου είναι πολλοί, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στο σημαντικό ρόλο της διατροφής. Έτσι, η υψηλότερη προσήλωση στην Μεσογειακή Διατροφή έχει συσχετιστεί με μείωση πιθανότητας εμφάνισης του συνδρόμου αυτού. Για τη διαμόρφωση διατροφικών συστάσεων δημόσιας υγείας απαιτούνται γνώσεις για τον ρόλο, όχι μόνο για διατροφικά πρότυπα, αλλά και για συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης με την πιθανότητα εμφάνισης ευπάθειας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης περιλαμβάνει άτομα από αστικές και αγροτικές περιοχές, μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό του Ελληνικού πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω και προήλθε από την μελέτη Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD). Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 1984 συμμετέχοντες, 50,3% γυναίκες, με μέση (±ΤΑ) ηλικία τα 73.9 (±5.32) έτη. Η ευπάθεια αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικά εργαλεία, τον ορισμό που πρότειναν οι Fried και συνεργάτες, Fried Phenotype (FP) και το εργαλείο Frailty Index (FI). Η διατροφική αξιολόγηση έγινε μέσω επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων (FFQ). Η ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη εκφράστηκε σε μονάδες πυκνότητας θρεπτικού συστατικού (nutrient density) βάσει της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης. Επιπλέον, τα τρόφιμα κατηγοριοποιήθηκαν σε ομάδες τροφίμων με βάση την περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνες (υψηλή, >8g/30g). Η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή υπολογίστηκε μέσω του Mediterranean Diet score (MD score). Για τη διερεύνηση της σχέσης της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης, των ομάδων τροφίμων με υψηλό πρωτεϊνικό περιεχόμενο και της ευπάθειας χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα γραμμικής και λογαριθμικής παλινδρόμησης, λαμβάνοντας υπόψη πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Συνολικά τα άτομα που διαγνώστηκαν ως ευπαθή ήταν 2.3 % και 18.4% του συνόλου των συμμετεχόντων με βάση τον ορισμό FP και FI, αντίστοιχα. Οι προγνωστικοί δείκτες της ευπάθειας όταν χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο εργαλεία ήταν: η προχωρημένη ηλικία, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης , η χειρωνακτική εργασία ως μορφή επαγγέλματος και η χαμηλή προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή (p<0.001). Αναφορικά με την ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη, μόνο στην περίπτωση του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν 0.8-0.9 g/Kg σωματικού βάρους (ΣΒ) είχαν μικρότερη πιθανότητα να είναι ευπαθή (p<0.05). Στις περιπτώσεις όπου η πρωτεϊνική πρόσληψη ήταν >1 g/Kg ΣΒ βρέθηκε ότι τα άτομα είχαν μικρότερες, αλλά μη στατιστικά σημαντικές, πιθανότητες εμφάνισης ευπάθειας σύμφωνα και με τους δύο ορισμούς. Όταν αναλύθηκαν ξεχωριστά τα πέντε κριτήρια του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που δήλωσαν αυξημένη ημερήσια πρόσληψη πρωτεΐνης είχαν 56% [95%CI: 6% - 79%] μικρότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλή δύναμη λαβής η οποία ορίζεται ως αδυναμία (weakness). Αναφορικά με την κατανάλωση ομάδων τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, μόνο όσα άτομα κατανάλωναν ψάρια και θαλασσινά βρέθηκαν να έχουν μειωμένη πιθανότητα κατά 41% [95%CI: 13% - 60%] εμφάνισης ευπάθειας και μόνο όταν χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο FI. Η προσήλωση στην Μεσογειακή διατροφή δεν φάνηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την ευπάθεια και με τους δύο ορισμούς. Συμπεράσματα: Η αυξημένη ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη σε ένα μεγάλο δείγμα ηλικιωμένων του Ελληνικού πληθυσμού, κατοίκων αγροτικών και αστικών περιοχών έδειξε να σχετίζεται αρνητικά με την παρουσία ευπάθειας. Αναφορικά με τις ομάδες τροφίμων φάνηκε πως η συχνή κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών πιθανά να σχετίζεται με μειωμένη πιθανότητα ευπάθειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δεδομένων, χρησιμοποιώντας τους δύο ορισμούς της ευπάθειας, φάνηκαν να διαφέρουν ανάλογα με τον ορισμό που εφαρμοζόταν, καθώς τα κριτήρια του κάθε ορισμού ερμηνεύουν διαφορετικά την ευπάθεια οδηγώντας σε κάποιες περιπτώσεις σε διαφορετικά αποτελέσματα. Τα ευρήματα αυτά ενδεχομένως να συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιδιαίτερης σημασίας της διατροφής και των επιμέρους μακροσυστατικών της στο σύνδρομο της ευπάθειας ώστε να διαμορφωθούν πιο συγκεκριμένες συστάσεις δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνδρόμου στον ηλικιωμένο πληθυσμό.","Background: The prevalence of Frailty syndrome is increasing globally in the elderly population, drawing the attention of the scientific community, given its public health consequences. Several factors have been reported to affect the presence and severity of the syndrome, among which nutrition plays a significant role. Thus, higher adherence to the Mediterranean Diet (MD) may prevent the onset of frailty. Recently, scientific interest has focused on specific dietary factors such as macronutrients. However, findings have been inconclusive. The aim of the current study was to investigate associations between daily protein intake and the risk of frailty syndrome. Methods: Study sample derived from the Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD), which contains a mixture of urban and rural settings considered representative of the Greek population. In the current study, 1984 participants were included (50,3% women) with a mean (±SD) age of 73.9 (±5.32) years. Frailty syndrome was defined using two definitions: (a) the Fried Phenotype (FP) proposed by Fried et al., and (b) the Frailty Index (FI). Dietary intakes were assessed using validated Food Frequency Questionnaires (FFQ). Daily protein intake was expressed as nutrient density based on daily energy intake . Food groups high in proteins (>8g/30g) were also assessed for potential associations with frailty syndrome. Adherence to the MD was measured with Mediterranean Diet score (MD score). For the purposes of the study, linear and logistic regression analysis was utilized including potential confounding factors. Results: In total, 2.3 % and 18.4% of participants were frail using the FP and FI definition, respectively. The prognostic factors of frailty, using both definitions were: advanced age, low educational level, manual labour and low adherence to the MD diet (p<0.001). Regarding daily protein intake which was measured with g/Kg Body weight (BW), the risk of frailty (based on the FP definition) was lower among participants with a protein intake between 0.8-0.9 g/Kg BW (p<0.05). In the case of higher protein intakes (>1 g/Kg/BW), the risk of frailty was found lower, albeit not significantly, using both definitions. Further analysis between each of the five criteria of FP definition and quartiles of daily protein intakes revealed that participants with protein intake between 0.8-0.9 g/Kg/BW had 56% 95%CI:( 0.21 – 0.94) less odds of having a low grip strength, defined as weakness, in comparison to those with an intake <0.7 g/Kg/BW. With respect to food groups high in proteins , persons consuming fish and seafood were found to have 41% 95%CI:( 0.40 – 0.87)less odds of being frail using the FI definition. Adherence to the MD was not found to reduce significantly the risk of frailty based on both definitions. Conclusions: Findings from the current study suggest that a higher daily protein intake in a large sample of the Greek elderly residents of rural and urban settings showed a possible inverse association with the risk of frailty. Concerning food groups, the consumption of fish and seafood products were found to reduce the risk of frailty. However, findings using the two definitions of frailty were found to differ depending on the definition used, resulting in inconsistent findings in some cases. That is possible due to the different criteria to define frailty, used in the two definitions. However, more prospective studies are needed to better understand the role of nutrition and specific food groups in the prevention of frailty syndrome. Results of the present study might contribute to future investigations aiming at clarifying the importance of specific protein intake-related factors in the prevention and treatment of frailty syndrome and lead to more specific public health policy recommendations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των συσχετίσεων μεταξύ της πρωτεϊνικής πρόσληψης ανά γευματικό επεισόδιο (ώρες γευμάτων) στην διάρκεια της ημέρας και των δεικτών ευπάθειας σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω της μελέτης HELIAD"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαλντζή Βικτώρια","Balntzi Viktoria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός: Η ευπάθεια, ως σύνδρομο με υψηλό επιπολασμό κυρίως στον ηλικιωμένο πληθυσμό έχει προσελκύσει επιστημονικό ενδιαφέρον στον χώρο της δημόσιας υγείας. Αν και οι παράγοντες κινδύνου είναι πολλοί, πολλές μελέτες επικεντρώνονται στο σημαντικό ρόλο της διατροφής. Έτσι, η υψηλότερη προσήλωση στην Μεσογειακή Διατροφή έχει συσχετιστεί με μείωση πιθανότητας εμφάνισης του συνδρόμου αυτού. Για τη διαμόρφωση διατροφικών συστάσεων δημόσιας υγείας απαιτούνται γνώσεις για τον ρόλο, όχι μόνο για διατροφικά πρότυπα, αλλά και για συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης με την πιθανότητα εμφάνισης ευπάθειας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης περιλαμβάνει άτομα από αστικές και αγροτικές περιοχές, μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό του Ελληνικού πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω και προήλθε από την μελέτη Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD). Συνολικά αναλύθηκαν δεδομένα από 1984 συμμετέχοντες, 50,3% γυναίκες, με μέση (±ΤΑ) ηλικία τα 73.9 (±5.32) έτη. Η ευπάθεια αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικά εργαλεία, τον ορισμό που πρότειναν οι Fried και συνεργάτες, Fried Phenotype (FP) και το εργαλείο Frailty Index (FI). Η διατροφική αξιολόγηση έγινε μέσω επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων (FFQ). Η ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη εκφράστηκε σε μονάδες πυκνότητας θρεπτικού συστατικού (nutrient density) βάσει της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης. Επιπλέον, τα τρόφιμα κατηγοριοποιήθηκαν σε ομάδες τροφίμων με βάση την περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνες (υψηλή, >8g/30g). Η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή υπολογίστηκε μέσω του Mediterranean Diet score (MD score). Για τη διερεύνηση της σχέσης της ημερήσιας πρωτεϊνικής πρόσληψης, των ομάδων τροφίμων με υψηλό πρωτεϊνικό περιεχόμενο και της ευπάθειας χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα γραμμικής και λογαριθμικής παλινδρόμησης, λαμβάνοντας υπόψη πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Συνολικά τα άτομα που διαγνώστηκαν ως ευπαθή ήταν 2.3 % και 18.4% του συνόλου των συμμετεχόντων με βάση τον ορισμό FP και FI, αντίστοιχα. Οι προγνωστικοί δείκτες της ευπάθειας όταν χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο εργαλεία ήταν: η προχωρημένη ηλικία, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης , η χειρωνακτική εργασία ως μορφή επαγγέλματος και η χαμηλή προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή (p<0.001). Αναφορικά με την ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη, μόνο στην περίπτωση του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν 0.8-0.9 g/Kg σωματικού βάρους (ΣΒ) είχαν μικρότερη πιθανότητα να είναι ευπαθή (p<0.05). Στις περιπτώσεις όπου η πρωτεϊνική πρόσληψη ήταν >1 g/Kg ΣΒ βρέθηκε ότι τα άτομα είχαν μικρότερες, αλλά μη στατιστικά σημαντικές, πιθανότητες εμφάνισης ευπάθειας σύμφωνα και με τους δύο ορισμούς. Όταν αναλύθηκαν ξεχωριστά τα πέντε κριτήρια του FP βρέθηκε ότι τα άτομα που δήλωσαν αυξημένη ημερήσια πρόσληψη πρωτεΐνης είχαν 56% [95%CI: 6% - 79%] μικρότερες πιθανότητες να έχουν χαμηλή δύναμη λαβής η οποία ορίζεται ως αδυναμία (weakness). Αναφορικά με την κατανάλωση ομάδων τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, μόνο όσα άτομα κατανάλωναν ψάρια και θαλασσινά βρέθηκαν να έχουν μειωμένη πιθανότητα κατά 41% [95%CI: 13% - 60%] εμφάνισης ευπάθειας και μόνο όταν χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο FI. Η προσήλωση στην Μεσογειακή διατροφή δεν φάνηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την ευπάθεια και με τους δύο ορισμούς. Συμπεράσματα: Η αυξημένη ημερήσια πρωτεϊνική πρόσληψη σε ένα μεγάλο δείγμα ηλικιωμένων του Ελληνικού πληθυσμού, κατοίκων αγροτικών και αστικών περιοχών έδειξε να σχετίζεται αρνητικά με την παρουσία ευπάθειας. Αναφορικά με τις ομάδες τροφίμων φάνηκε πως η συχνή κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών πιθανά να σχετίζεται με μειωμένη πιθανότητα ευπάθειας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δεδομένων, χρησιμοποιώντας τους δύο ορισμούς της ευπάθειας, φάνηκαν να διαφέρουν ανάλογα με τον ορισμό που εφαρμοζόταν, καθώς τα κριτήρια του κάθε ορισμού ερμηνεύουν διαφορετικά την ευπάθεια οδηγώντας σε κάποιες περιπτώσεις σε διαφορετικά αποτελέσματα. Τα ευρήματα αυτά ενδεχομένως να συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιδιαίτερης σημασίας της διατροφής και των επιμέρους μακροσυστατικών της στο σύνδρομο της ευπάθειας ώστε να διαμορφωθούν πιο συγκεκριμένες συστάσεις δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνδρόμου στον ηλικιωμένο πληθυσμό.","Background: The prevalence of Frailty syndrome is increasing globally in the elderly population, drawing the attention of the scientific community, given its public health consequences. Several factors have been reported to affect the presence and severity of the syndrome, among which nutrition plays a significant role. Thus, higher adherence to the Mediterranean Diet (MD) may prevent the onset of frailty. Recently, scientific interest has focused on specific dietary factors such as macronutrients. However, findings have been inconclusive. The aim of the current study was to investigate associations between daily protein intake and the risk of frailty syndrome. Methods: Study sample derived from the Hellenic Longitudinal Investigation of Ageing and Diet (HELIAD), which contains a mixture of urban and rural settings considered representative of the Greek population. In the current study, 1984 participants were included (50,3% women) with a mean (±SD) age of 73.9 (±5.32) years. Frailty syndrome was defined using two definitions: (a) the Fried Phenotype (FP) proposed by Fried et al., and (b) the Frailty Index (FI). Dietary intakes were assessed using validated Food Frequency Questionnaires (FFQ). Daily protein intake was expressed as nutrient density based on daily energy intake . Food groups high in proteins (>8g/30g) were also assessed for potential associations with frailty syndrome. Adherence to the MD was measured with Mediterranean Diet score (MD score). For the purposes of the study, linear and logistic regression analysis was utilized including potential confounding factors. Results: In total, 2.3 % and 18.4% of participants were frail using the FP and FI definition, respectively. The prognostic factors of frailty, using both definitions were: advanced age, low educational level, manual labour and low adherence to the MD diet (p<0.001). Regarding daily protein intake which was measured with g/Kg Body weight (BW), the risk of frailty (based on the FP definition) was lower among participants with a protein intake between 0.8-0.9 g/Kg BW (p<0.05). In the case of higher protein intakes (>1 g/Kg/BW), the risk of frailty was found lower, albeit not significantly, using both definitions. Further analysis between each of the five criteria of FP definition and quartiles of daily protein intakes revealed that participants with protein intake between 0.8-0.9 g/Kg/BW had 56% 95%CI:( 0.21 – 0.94) less odds of having a low grip strength, defined as weakness, in comparison to those with an intake <0.7 g/Kg/BW. With respect to food groups high in proteins , persons consuming fish and seafood were found to have 41% 95%CI:( 0.40 – 0.87)less odds of being frail using the FI definition. Adherence to the MD was not found to reduce significantly the risk of frailty based on both definitions. Conclusions: Findings from the current study suggest that a higher daily protein intake in a large sample of the Greek elderly residents of rural and urban settings showed a possible inverse association with the risk of frailty. Concerning food groups, the consumption of fish and seafood products were found to reduce the risk of frailty. However, findings using the two definitions of frailty were found to differ depending on the definition used, resulting in inconsistent findings in some cases. That is possible due to the different criteria to define frailty, used in the two definitions. However, more prospective studies are needed to better understand the role of nutrition and specific food groups in the prevention of frailty syndrome. Results of the present study might contribute to future investigations aiming at clarifying the importance of specific protein intake-related factors in the prevention and treatment of frailty syndrome and lead to more specific public health policy recommendations."],"dc:identifier":["uoadl:3229432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3229432"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των συσχετίσεων μεταξύ της πρωτεϊνικής πρόσληψης ανά γευματικό επεισόδιο (ώρες γευμάτων) στην διάρκεια της ημέρας και των δεικτών ευπάθειας σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω της μελέτης HELIAD"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:47:28Z"}