{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232257"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232257","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οξέα στεφανιαία σύνδρομα σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο","abstract":"Εισαγωγή: Τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) αποτελούν μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου σήμερα και αφορούν όλες τις κλινικές οντότητες όπου η ροή στα στεφανιαία αγγεία διακόπτεται ξαφνικά. Η αντιμετώπιση των ΟΣΣ βασίζεται στη δυνατότητα επαναιμάτωσης του ισχαιμούντος μυοκαρδίου με τον ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επιβίωσης και της εμφάνισης επιπλοκών σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά (θρομβόλυση, φαρμακευτική αγωγή) σε δευτεροβάθμιο κέντρο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 225 ασθενείς με ΟΣΣ που αντιμετωπίστηκαν με συντηρητική αγωγή σε ένα επαρχιακό δευτεροβάθμιο νοσοκομείο από το 2018 έως και το 2021. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,6±13,1 έτη. Έμφραγμα προσθίου τοιχώματος υπέστη το 26,2% του δείγματος, κατώτερου τοιχώματος το 34,7%, υπενδοκάρδιο το 33,8% και διάφορες άλλες μορφές το 5,3%. Εξ’ αυτών, το 36,0% αντιμετωπίστηκε με θρομβόλυση και το 64,0% με αντιπηκτική αγωγή, (αντιαιμοπεταλιακά και αντιστηθαγχικά). Διακομίστηκε σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο το 14,7% και απεβίωσε το 5,8%. Συχνότερα θρομβολύθηκαν τα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,002, αυτά με έμφραγμα του κατώτερου τοιχώματος και του προσθίου, p<0,001. Συχνότερα έμφραγμα κατώτερου τοιχώματος υπέστησαν τα νεότερα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,021, ενώ συχνότερα ως επιπλοκή αρρυθμία, και καρδιακή ανεπάρκεια ή περικαρδίτιδα παρουσίασαν οι ασθενείς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001. Συχνότερα θάνατος παρατηρήθηκε στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, p=0,016, και σε αυτούς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001 Συμπέρασμα: Η συντηρητική αντιμετώπιση ασθενών με ΟΣΣ και η παραμονή αυτών σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο είναι εν γένει ασφαλής, αφού δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντικές διαφορές σε επιβίωση ή εμφάνιση επιπλοκών. Ωστόσο, περεταίρω πολυκεντρικές μελέτες είναι απαραίτητες, ώστε να μπορούν να στοιχειοθετηθούν ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) αποτελούν μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου σήμερα και αφορούν όλες τις κλινικές οντότητες όπου η ροή στα στεφανιαία αγγεία διακόπτεται ξαφνικά. Η αντιμετώπιση των ΟΣΣ βασίζεται στη δυνατότητα επαναιμάτωσης του ισχαιμούντος μυοκαρδίου με τον ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επιβίωσης και της εμφάνισης επιπλοκών σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά (θρομβόλυση, φαρμακευτική αγωγή) σε δευτεροβάθμιο κέντρο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 225 ασθενείς με ΟΣΣ που αντιμετωπίστηκαν με συντηρητική αγωγή σε ένα επαρχιακό δευτεροβάθμιο νοσοκομείο από το 2018 έως και το 2021. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,6±13,1 έτη. Έμφραγμα προσθίου τοιχώματος υπέστη το 26,2% του δείγματος, κατώτερου τοιχώματος το 34,7%, υπενδοκάρδιο το 33,8% και διάφορες άλλες μορφές το 5,3%. Εξ’ αυτών, το 36,0% αντιμετωπίστηκε με θρομβόλυση και το 64,0% με αντιπηκτική αγωγή, (αντιαιμοπεταλιακά και αντιστηθαγχικά). Διακομίστηκε σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο το 14,7% και απεβίωσε το 5,8%. Συχνότερα θρομβολύθηκαν τα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,002, αυτά με έμφραγμα του κατώτερου τοιχώματος και του προσθίου, p&lt;0,001. Συχνότερα έμφραγμα κατώτερου τοιχώματος υπέστησαν τα νεότερα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,021, ενώ συχνότερα ως επιπλοκή αρρυθμία, και καρδιακή ανεπάρκεια ή περικαρδίτιδα παρουσίασαν οι ασθενείς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001. Συχνότερα θάνατος παρατηρήθηκε στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, p=0,016, και σε αυτούς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001 Συμπέρασμα: Η συντηρητική αντιμετώπιση ασθενών με ΟΣΣ και η παραμονή αυτών σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο είναι εν γένει ασφαλής, αφού δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντικές διαφορές σε επιβίωση ή εμφάνιση επιπλοκών. Ωστόσο, περεταίρω πολυκεντρικές μελέτες είναι απαραίτητες, ώστε να μπορούν να στοιχειοθετηθούν ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελής Νικόλαος","Delis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232257"],"render_values":[{"text":"uoadl:3232257","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232257","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232257","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3232257","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελής Νικόλαος","Delis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232257","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232257"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) αποτελούν μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου σήμερα και αφορούν όλες τις κλινικές οντότητες όπου η ροή στα στεφανιαία αγγεία διακόπτεται ξαφνικά. Η αντιμετώπιση των ΟΣΣ βασίζεται στη δυνατότητα επαναιμάτωσης του ισχαιμούντος μυοκαρδίου με τον ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επιβίωσης και της εμφάνισης επιπλοκών σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά (θρομβόλυση, φαρμακευτική αγωγή) σε δευτεροβάθμιο κέντρο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 225 ασθενείς με ΟΣΣ που αντιμετωπίστηκαν με συντηρητική αγωγή σε ένα επαρχιακό δευτεροβάθμιο νοσοκομείο από το 2018 έως και το 2021. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,6±13,1 έτη. Έμφραγμα προσθίου τοιχώματος υπέστη το 26,2% του δείγματος, κατώτερου τοιχώματος το 34,7%, υπενδοκάρδιο το 33,8% και διάφορες άλλες μορφές το 5,3%. Εξ’ αυτών, το 36,0% αντιμετωπίστηκε με θρομβόλυση και το 64,0% με αντιπηκτική αγωγή, (αντιαιμοπεταλιακά και αντιστηθαγχικά). Διακομίστηκε σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο το 14,7% και απεβίωσε το 5,8%. Συχνότερα θρομβολύθηκαν τα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,002, αυτά με έμφραγμα του κατώτερου τοιχώματος και του προσθίου, p<0,001. Συχνότερα έμφραγμα κατώτερου τοιχώματος υπέστησαν τα νεότερα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,021, ενώ συχνότερα ως επιπλοκή αρρυθμία, και καρδιακή ανεπάρκεια ή περικαρδίτιδα παρουσίασαν οι ασθενείς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001. Συχνότερα θάνατος παρατηρήθηκε στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, p=0,016, και σε αυτούς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001 Συμπέρασμα: Η συντηρητική αντιμετώπιση ασθενών με ΟΣΣ και η παραμονή αυτών σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο είναι εν γένει ασφαλής, αφού δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντικές διαφορές σε επιβίωση ή εμφάνιση επιπλοκών. Ωστόσο, περεταίρω πολυκεντρικές μελέτες είναι απαραίτητες, ώστε να μπορούν να στοιχειοθετηθούν ασφαλή συμπεράσματα.","Introduction: Acute coronary syndrome (ACS) is one of the leading causes of death and includes all clinical entities where the coronary artery flow is suddenly interrupted, including acute myocardial infarction (STEMI/NSTEMI) and unstable angina. Treatment is based on the possibility of reperfusion of the ischemic myocardium in the safest and most effective way. Aim: The aim of this study was to assess survival and complications in patients treated conservatively (thrombolysis, medication) in a secondary center. Material and Methods: The sample consisted of 225 patients with acute coronary syndrome treated conservatively at a provincial secondary hospital from 2018 to 2021. Results: The study involved 225 patients, with a mean age of 66.6 years. Anterior wall STEMI occurred to 26.2% of the studied patients, posterior wall STEMI to 24.7%, NSTEMI to 33.8%, other forms to 5.3%.About 36% were treated with thrombolysis and 64% with antithrombotic and antiplatelet therapy .In 14.7% of them was required transfer to a tertiary center afterward. On the other hand, 64% were treated conservatively (antiplatelet and anti-anginal medicine). In total, 12 patients died (5.2%), while 31 patients were transported to a tertiary center. Thrombolytic therapy was more frequently administered to patients aged 31-55 years old, p=0.002, and those with posterior and anterior wall infarction, p<0,001. More frequently posterior wall infarction occurred to younger patients aged 31-55 years old, p=0.021, while more complications as cardiac arrhythmias, heart failure and pericarditis occurred to patients with anterior wall infarction, p=0.001. More frequently death occurred to patients with diabetes melitus, p=0.016, and those with anterior wall infarction, p=0.001 Conclusion: The conservative treatment of patients with myocardial infarction and their stay in a secondary hospital is generally safe, as it does not show statistically significant differences in survival or complications. However, further multicenter studies are needed so that a safe conclusion can be drawn."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οξέα στεφανιαία σύνδρομα σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελής Νικόλαος","Delis Nikolaos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ) αποτελούν μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου σήμερα και αφορούν όλες τις κλινικές οντότητες όπου η ροή στα στεφανιαία αγγεία διακόπτεται ξαφνικά. Η αντιμετώπιση των ΟΣΣ βασίζεται στη δυνατότητα επαναιμάτωσης του ισχαιμούντος μυοκαρδίου με τον ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επιβίωσης και της εμφάνισης επιπλοκών σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά (θρομβόλυση, φαρμακευτική αγωγή) σε δευτεροβάθμιο κέντρο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 225 ασθενείς με ΟΣΣ που αντιμετωπίστηκαν με συντηρητική αγωγή σε ένα επαρχιακό δευτεροβάθμιο νοσοκομείο από το 2018 έως και το 2021. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,6±13,1 έτη. Έμφραγμα προσθίου τοιχώματος υπέστη το 26,2% του δείγματος, κατώτερου τοιχώματος το 34,7%, υπενδοκάρδιο το 33,8% και διάφορες άλλες μορφές το 5,3%. Εξ’ αυτών, το 36,0% αντιμετωπίστηκε με θρομβόλυση και το 64,0% με αντιπηκτική αγωγή, (αντιαιμοπεταλιακά και αντιστηθαγχικά). Διακομίστηκε σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο το 14,7% και απεβίωσε το 5,8%. Συχνότερα θρομβολύθηκαν τα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,002, αυτά με έμφραγμα του κατώτερου τοιχώματος και του προσθίου, p<0,001. Συχνότερα έμφραγμα κατώτερου τοιχώματος υπέστησαν τα νεότερα άτομα ηλικίας 31-55 ετών, p=0,021, ενώ συχνότερα ως επιπλοκή αρρυθμία, και καρδιακή ανεπάρκεια ή περικαρδίτιδα παρουσίασαν οι ασθενείς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001. Συχνότερα θάνατος παρατηρήθηκε στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, p=0,016, και σε αυτούς με πρόσθιο έμφραγμα, p=0,001 Συμπέρασμα: Η συντηρητική αντιμετώπιση ασθενών με ΟΣΣ και η παραμονή αυτών σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο είναι εν γένει ασφαλής, αφού δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντικές διαφορές σε επιβίωση ή εμφάνιση επιπλοκών. Ωστόσο, περεταίρω πολυκεντρικές μελέτες είναι απαραίτητες, ώστε να μπορούν να στοιχειοθετηθούν ασφαλή συμπεράσματα.","Introduction: Acute coronary syndrome (ACS) is one of the leading causes of death and includes all clinical entities where the coronary artery flow is suddenly interrupted, including acute myocardial infarction (STEMI/NSTEMI) and unstable angina. Treatment is based on the possibility of reperfusion of the ischemic myocardium in the safest and most effective way. Aim: The aim of this study was to assess survival and complications in patients treated conservatively (thrombolysis, medication) in a secondary center. Material and Methods: The sample consisted of 225 patients with acute coronary syndrome treated conservatively at a provincial secondary hospital from 2018 to 2021. Results: The study involved 225 patients, with a mean age of 66.6 years. Anterior wall STEMI occurred to 26.2% of the studied patients, posterior wall STEMI to 24.7%, NSTEMI to 33.8%, other forms to 5.3%.About 36% were treated with thrombolysis and 64% with antithrombotic and antiplatelet therapy .In 14.7% of them was required transfer to a tertiary center afterward. On the other hand, 64% were treated conservatively (antiplatelet and anti-anginal medicine). In total, 12 patients died (5.2%), while 31 patients were transported to a tertiary center. Thrombolytic therapy was more frequently administered to patients aged 31-55 years old, p=0.002, and those with posterior and anterior wall infarction, p<0,001. More frequently posterior wall infarction occurred to younger patients aged 31-55 years old, p=0.021, while more complications as cardiac arrhythmias, heart failure and pericarditis occurred to patients with anterior wall infarction, p=0.001. More frequently death occurred to patients with diabetes melitus, p=0.016, and those with anterior wall infarction, p=0.001 Conclusion: The conservative treatment of patients with myocardial infarction and their stay in a secondary hospital is generally safe, as it does not show statistically significant differences in survival or complications. However, further multicenter studies are needed so that a safe conclusion can be drawn."],"dc:identifier":["uoadl:3232257","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232257"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οξέα στεφανιαία σύνδρομα σε δευτεροβάθμιο νοσοκομείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:18Z"}