{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232816"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232816","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική Μελέτη της Οικογενούς Σπαστικής Παραπληγίας στον Ελληνικό Πληθυσμό","abstract":"Η Οικογενής Σπαστική Παραπληγία (Hereditary Spastic Paraplegia, HSP) είναι ένα κλινικά και γενετικά ετερογενές κληρονομικό νόσημα το οποίο χαρακτηρίζεται από προοδευτική εγκατάσταση δυσχέρειας βάδισης και αμφοτερόπλευρη πυραμιδική συνδρομή που προσβάλλει τα κάτω άκρα. Κληρονομείται μέσω όλων των κλασικών τρόπων μεντελιανής κληρονομικότητας, Μέχρι σήμερα εντοπίζονται περισσότεροι από 100 γενετικοί τόποι που εμπλέκονται στην παθογένεση της HSP. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλές μελέτες οι οποίες να έχουν αξιολογήσει το γενετικό φάσμα της HSP στην Ελλάδα. Έως τώρα η Μονάδα Νευρογενετικής της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής, του Αιγινητείου Νοσοκομείου του ΕΚΠΑ, έχει πραγματοποιήσει μελέτη στην οποία διερευνήθηκε για πρώτη φορά το κλινικό και γενετικό φάσμα της HSP σε ενήλικους Έλληνες ασθενείς με στοχευμένη αλληλούχηση επόμενης γενιάς (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) θέτοντας γενετική διάγνωση στο 51% των περιπτώσεων (11 παραλλαγές). Εκτός όμως από τις σημειακές παραλλαγές, ένα ποσοστό των παραλλαγών αφορά σε ελλείψεις και διπλασιασμούς σε συγκεκριμένα γονίδια σχετιζόμενα με τη νόσο. Επομένως, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η περαιτέρω διερεύνηση των Ελλήνων ασθενών με HSP της Μονάδας που έχουν βρεθεί αρνητικοί για σημειακές μεταλλαγές με NGS, για copy number variants (CNVs) με την εφαρμογή της τεχνικής multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), αποσκοπώντας στην πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γενετικής τους ταυτότητας. Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 26 ασθενείς δείκτες με μέσο όρο ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων τα 31 έτη και κύριο σύμπτωμα έναρξης τη δυσχέρεια βάδισης. Οι ασθενείς ελέγχθηκαν για την ανίχνευση ελλείψεων ή διπλασιασμού στα γονίδια ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2. Από τους 26, 3 ασθενείς βρέθηκαν θετικοί για έλλειψη στο γονίδιο SPAST διαμορφώνοντας την συχνότητα CNV στην κοόρτη στο 11,53%. Από τους θετικούς ασθενείς οι δύο διαγνώστηκαν με έλλειψη του εξονίου 1 και ένας με έλλειψη του εξονίου 5 στο γονίδιο SPAST. Θετική βρέθηκε και η μητέρα του ενός θετικού ασθενούς για έλλειψη του εξονίου 1 στο γονίδιο SPAST. To ποσοστό των θετικών για CNVs ασθενών της μελέτης μας δεν παρουσιάζει στατιστικώς σημαντική διαφορά με την διεθνή βιβλιογραφία. Η ανίχνευση CNVs φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της γενετικής διερεύνησης της HSP δίδοντας τη δυνατότητα για γενετική συμβουλή και προσυμπτωματικό έλεγχο της νόσου σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών.","abstract_html":"Η Οικογενής Σπαστική Παραπληγία (Hereditary Spastic Paraplegia, HSP) είναι ένα κλινικά και γενετικά ετερογενές κληρονομικό νόσημα το οποίο χαρακτηρίζεται από προοδευτική εγκατάσταση δυσχέρειας βάδισης και αμφοτερόπλευρη πυραμιδική συνδρομή που προσβάλλει τα κάτω άκρα. Κληρονομείται μέσω όλων των κλασικών τρόπων μεντελιανής κληρονομικότητας, Μέχρι σήμερα εντοπίζονται περισσότεροι από 100 γενετικοί τόποι που εμπλέκονται στην παθογένεση της HSP. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλές μελέτες οι οποίες να έχουν αξιολογήσει το γενετικό φάσμα της HSP στην Ελλάδα. Έως τώρα η Μονάδα Νευρογενετικής της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής, του Αιγινητείου Νοσοκομείου του ΕΚΠΑ, έχει πραγματοποιήσει μελέτη στην οποία διερευνήθηκε για πρώτη φορά το κλινικό και γενετικό φάσμα της HSP σε ενήλικους Έλληνες ασθενείς με στοχευμένη αλληλούχηση επόμενης γενιάς (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) θέτοντας γενετική διάγνωση στο 51% των περιπτώσεων (11 παραλλαγές). Εκτός όμως από τις σημειακές παραλλαγές, ένα ποσοστό των παραλλαγών αφορά σε ελλείψεις και διπλασιασμούς σε συγκεκριμένα γονίδια σχετιζόμενα με τη νόσο. Επομένως, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η περαιτέρω διερεύνηση των Ελλήνων ασθενών με HSP της Μονάδας που έχουν βρεθεί αρνητικοί για σημειακές μεταλλαγές με NGS, για copy number variants (CNVs) με την εφαρμογή της τεχνικής multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), αποσκοπώντας στην πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γενετικής τους ταυτότητας. Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 26 ασθενείς δείκτες με μέσο όρο ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων τα 31 έτη και κύριο σύμπτωμα έναρξης τη δυσχέρεια βάδισης. Οι ασθενείς ελέγχθηκαν για την ανίχνευση ελλείψεων ή διπλασιασμού στα γονίδια ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2. Από τους 26, 3 ασθενείς βρέθηκαν θετικοί για έλλειψη στο γονίδιο SPAST διαμορφώνοντας την συχνότητα CNV στην κοόρτη στο 11,53%. Από τους θετικούς ασθενείς οι δύο διαγνώστηκαν με έλλειψη του εξονίου 1 και ένας με έλλειψη του εξονίου 5 στο γονίδιο SPAST. Θετική βρέθηκε και η μητέρα του ενός θετικού ασθενούς για έλλειψη του εξονίου 1 στο γονίδιο SPAST. To ποσοστό των θετικών για CNVs ασθενών της μελέτης μας δεν παρουσιάζει στατιστικώς σημαντική διαφορά με την διεθνή βιβλιογραφία. Η ανίχνευση CNVs φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της γενετικής διερεύνησης της HSP δίδοντας τη δυνατότητα για γενετική συμβουλή και προσυμπτωματικό έλεγχο της νόσου σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Βουδομμάτης-Στεργίου Χαράλαμπος","Voudommatis-Sterhagiou Charalampos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:20Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232816"],"render_values":[{"text":"uoadl:3232816","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232816","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232816","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3232816","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βουδομμάτης-Στεργίου Χαράλαμπος","Voudommatis-Sterhagiou Charalampos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232816","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232816"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Οικογενής Σπαστική Παραπληγία (Hereditary Spastic Paraplegia, HSP) είναι ένα κλινικά και γενετικά ετερογενές κληρονομικό νόσημα το οποίο χαρακτηρίζεται από προοδευτική εγκατάσταση δυσχέρειας βάδισης και αμφοτερόπλευρη πυραμιδική συνδρομή που προσβάλλει τα κάτω άκρα. Κληρονομείται μέσω όλων των κλασικών τρόπων μεντελιανής κληρονομικότητας, Μέχρι σήμερα εντοπίζονται περισσότεροι από 100 γενετικοί τόποι που εμπλέκονται στην παθογένεση της HSP. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλές μελέτες οι οποίες να έχουν αξιολογήσει το γενετικό φάσμα της HSP στην Ελλάδα. Έως τώρα η Μονάδα Νευρογενετικής της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής, του Αιγινητείου Νοσοκομείου του ΕΚΠΑ, έχει πραγματοποιήσει μελέτη στην οποία διερευνήθηκε για πρώτη φορά το κλινικό και γενετικό φάσμα της HSP σε ενήλικους Έλληνες ασθενείς με στοχευμένη αλληλούχηση επόμενης γενιάς (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) θέτοντας γενετική διάγνωση στο 51% των περιπτώσεων (11 παραλλαγές). Εκτός όμως από τις σημειακές παραλλαγές, ένα ποσοστό των παραλλαγών αφορά σε ελλείψεις και διπλασιασμούς σε συγκεκριμένα γονίδια σχετιζόμενα με τη νόσο. Επομένως, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η περαιτέρω διερεύνηση των Ελλήνων ασθενών με HSP της Μονάδας που έχουν βρεθεί αρνητικοί για σημειακές μεταλλαγές με NGS, για copy number variants (CNVs) με την εφαρμογή της τεχνικής multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), αποσκοπώντας στην πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γενετικής τους ταυτότητας. Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 26 ασθενείς δείκτες με μέσο όρο ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων τα 31 έτη και κύριο σύμπτωμα έναρξης τη δυσχέρεια βάδισης. Οι ασθενείς ελέγχθηκαν για την ανίχνευση ελλείψεων ή διπλασιασμού στα γονίδια ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2. Από τους 26, 3 ασθενείς βρέθηκαν θετικοί για έλλειψη στο γονίδιο SPAST διαμορφώνοντας την συχνότητα CNV στην κοόρτη στο 11,53%. Από τους θετικούς ασθενείς οι δύο διαγνώστηκαν με έλλειψη του εξονίου 1 και ένας με έλλειψη του εξονίου 5 στο γονίδιο SPAST. Θετική βρέθηκε και η μητέρα του ενός θετικού ασθενούς για έλλειψη του εξονίου 1 στο γονίδιο SPAST. To ποσοστό των θετικών για CNVs ασθενών της μελέτης μας δεν παρουσιάζει στατιστικώς σημαντική διαφορά με την διεθνή βιβλιογραφία. Η ανίχνευση CNVs φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της γενετικής διερεύνησης της HSP δίδοντας τη δυνατότητα για γενετική συμβουλή και προσυμπτωματικό έλεγχο της νόσου σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών.","Hereditary Spastic Paraplegia (HSP) is a clinically and genetically heterogeneous group of inherited disorders characterized by progressive onset of walking difficulty and bilateral pyramidal involvement affecting the lower limbs. It is inherited through all types of Mendelian inheritance. To date, more than 100 genetic loci have been identified contributing to the pathogenesis of HSP. However, there are few studies that have evaluated the genetic spectrum of HSP in Greece so far. Recently, the Neurogenetics Unit of the 1st Neurological department, Eginition Hospital, NKUA carried out a study in which the clinical and genetic spectrum of HSP was investigated for the first time in adult Greek patients through Targeted Next-Generation Sequencing (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) making a genetic diagnosis in 51% of cases (11 variants). In addition to point mutations, deletions and duplications in specific genes related to the disease may be detected. Therefore, the aim of this study was to complete the picture of the genetic identity of Greek HSP patients by testing for copy number variants (CNVs), through the use of multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), in patients who have been found negative for point mutations by NGS. The study included 26 index patients with an average age of onset at 31 years and difficulty walking as onset symptom. Patients were screened for deletions or duplications in ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2 genes. Three patients out of sixteen tested positive for SPAST gene deletions resulting in CNV frequency of 11.53%. Two patients were diagnosed with exon 1 deletion and one with exon 5 deletion in the SPAST gene. The mother of a positive patient was also found to be positive for exon 1 deletion in the SPAST gene. The percentage of patients positive for CNVs in our study does not show a statistically significant difference from other published populations. The detection of CNVs seems to be an important step in the completion of the genetic investigation of HSP, allowing for genetic counseling and targeted screening of the disease in a substantially larger percentage of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική Μελέτη της Οικογενούς Σπαστικής Παραπληγίας στον Ελληνικό Πληθυσμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βουδομμάτης-Στεργίου Χαράλαμπος","Voudommatis-Sterhagiou Charalampos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η Οικογενής Σπαστική Παραπληγία (Hereditary Spastic Paraplegia, HSP) είναι ένα κλινικά και γενετικά ετερογενές κληρονομικό νόσημα το οποίο χαρακτηρίζεται από προοδευτική εγκατάσταση δυσχέρειας βάδισης και αμφοτερόπλευρη πυραμιδική συνδρομή που προσβάλλει τα κάτω άκρα. Κληρονομείται μέσω όλων των κλασικών τρόπων μεντελιανής κληρονομικότητας, Μέχρι σήμερα εντοπίζονται περισσότεροι από 100 γενετικοί τόποι που εμπλέκονται στην παθογένεση της HSP. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλές μελέτες οι οποίες να έχουν αξιολογήσει το γενετικό φάσμα της HSP στην Ελλάδα. Έως τώρα η Μονάδα Νευρογενετικής της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής, του Αιγινητείου Νοσοκομείου του ΕΚΠΑ, έχει πραγματοποιήσει μελέτη στην οποία διερευνήθηκε για πρώτη φορά το κλινικό και γενετικό φάσμα της HSP σε ενήλικους Έλληνες ασθενείς με στοχευμένη αλληλούχηση επόμενης γενιάς (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) θέτοντας γενετική διάγνωση στο 51% των περιπτώσεων (11 παραλλαγές). Εκτός όμως από τις σημειακές παραλλαγές, ένα ποσοστό των παραλλαγών αφορά σε ελλείψεις και διπλασιασμούς σε συγκεκριμένα γονίδια σχετιζόμενα με τη νόσο. Επομένως, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η περαιτέρω διερεύνηση των Ελλήνων ασθενών με HSP της Μονάδας που έχουν βρεθεί αρνητικοί για σημειακές μεταλλαγές με NGS, για copy number variants (CNVs) με την εφαρμογή της τεχνικής multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), αποσκοπώντας στην πιο ολοκληρωμένη εικόνα της γενετικής τους ταυτότητας. Στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται 26 ασθενείς δείκτες με μέσο όρο ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων τα 31 έτη και κύριο σύμπτωμα έναρξης τη δυσχέρεια βάδισης. Οι ασθενείς ελέγχθηκαν για την ανίχνευση ελλείψεων ή διπλασιασμού στα γονίδια ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2. Από τους 26, 3 ασθενείς βρέθηκαν θετικοί για έλλειψη στο γονίδιο SPAST διαμορφώνοντας την συχνότητα CNV στην κοόρτη στο 11,53%. Από τους θετικούς ασθενείς οι δύο διαγνώστηκαν με έλλειψη του εξονίου 1 και ένας με έλλειψη του εξονίου 5 στο γονίδιο SPAST. Θετική βρέθηκε και η μητέρα του ενός θετικού ασθενούς για έλλειψη του εξονίου 1 στο γονίδιο SPAST. To ποσοστό των θετικών για CNVs ασθενών της μελέτης μας δεν παρουσιάζει στατιστικώς σημαντική διαφορά με την διεθνή βιβλιογραφία. Η ανίχνευση CNVs φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της γενετικής διερεύνησης της HSP δίδοντας τη δυνατότητα για γενετική συμβουλή και προσυμπτωματικό έλεγχο της νόσου σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών.","Hereditary Spastic Paraplegia (HSP) is a clinically and genetically heterogeneous group of inherited disorders characterized by progressive onset of walking difficulty and bilateral pyramidal involvement affecting the lower limbs. It is inherited through all types of Mendelian inheritance. To date, more than 100 genetic loci have been identified contributing to the pathogenesis of HSP. However, there are few studies that have evaluated the genetic spectrum of HSP in Greece so far. Recently, the Neurogenetics Unit of the 1st Neurological department, Eginition Hospital, NKUA carried out a study in which the clinical and genetic spectrum of HSP was investigated for the first time in adult Greek patients through Targeted Next-Generation Sequencing (Targeted Next-Generation Sequencing, Targeted NGS) making a genetic diagnosis in 51% of cases (11 variants). In addition to point mutations, deletions and duplications in specific genes related to the disease may be detected. Therefore, the aim of this study was to complete the picture of the genetic identity of Greek HSP patients by testing for copy number variants (CNVs), through the use of multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA), in patients who have been found negative for point mutations by NGS. The study included 26 index patients with an average age of onset at 31 years and difficulty walking as onset symptom. Patients were screened for deletions or duplications in ATL1, SPAST, REEP1, SPG7, NIPA1, NIPA2 genes. Three patients out of sixteen tested positive for SPAST gene deletions resulting in CNV frequency of 11.53%. Two patients were diagnosed with exon 1 deletion and one with exon 5 deletion in the SPAST gene. The mother of a positive patient was also found to be positive for exon 1 deletion in the SPAST gene. The percentage of patients positive for CNVs in our study does not show a statistically significant difference from other published populations. The detection of CNVs seems to be an important step in the completion of the genetic investigation of HSP, allowing for genetic counseling and targeted screening of the disease in a substantially larger percentage of patients."],"dc:identifier":["uoadl:3232816","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232816"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Γενετική Μελέτη της Οικογενούς Σπαστικής Παραπληγίας στον Ελληνικό Πληθυσμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:20Z"}