{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232859"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232859","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Ηθική, θεραπαινίδα της Επιστήμης μετά τον 17ο αιώνα. Τα ηθικά μοντέλα και οι επιρροές τους στα φιλοσοφικά προβλήματα και την παραγωγή της επιστημονικής γνώσης","abstract":"Από την εποχή των προσωκρατικών φιλοσόφων έως και το 17ο αιώνα χτίστηκαν οι βάσεις και τα θεμέλια της επιστήμης αλλά και της ηθικής. Μέχρι την περίοδο εκείνη η ηθική, ασκούσε επίδραση στην επιστήμη ενώ τα χρόνια του Μεσαίωνα η θεολογία αποτέλεσε τροχοπέδη για την εξέλιξη των επιστημονικών θεωριών. Από τον 17ο αιώνα ξεκίνα η επανάσταση της επιστήμης αλλά και η ανάπτυξη των ηθικών θεωριών η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα. Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε με τις δύο μεγάλες κοσμοθεωρήσεις, τον ορθολογισμό του Descartes και τον επαγωγισμό του Bacon και συνεχίστηκε με την καντιανή επανάσταση και την συνθετική εκ των προτέρων γνώση (a priori) του I. Kant. Tο 17ο αιώνα αρχίζει ο διαχωρισμός της επιστήμης και της ηθικής. Η κορύφωση ήρθε τον 19ο αιώνα με τον θετικισμό του A. Kont, το Λογικό Θετικισμό του κύκλου της Βιέννης και τον σύγχρονο επαγωγισμό του B. Russel. Η επιστημολογία εξελίχθηκε, μέσα από την μέθοδο της διαψευσιμότητας του Popper, το «παράδειγμα» του Kuhn, αλλά και τις θεωρίες του Bachelard. Το 1970 γεννιέται ένας νέος κλάδος της ηθικής, η Βιοηθική. Η Βιοηθική με βασικές αρχές την αγαθοπραξία, την αυτονομία, την μη βλάβη και τη δικαιοσύνη, προσδιορίζει πλέον τα όρια της επιστήμης και τις εξελίξεις της. Αποτελεί τον μοχλό ελέγχου της Βιοεπιστήμης της Βιοτεχνολογίας και της Γενετικής Μηχανικής. Οι τρεις μεγάλες ηθικές θεωρίες, η καντιανή ηθική (δεοντοκρατία) έχοντας ως βάση την κατηγορική προσταγή, ο ωφελιμισμός με τις βασικές αρχές των Bentham και Mill και την κατάκτηση της ευτυχίας σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πλήθος ανθρώπων καθώς και η αρετολογική ηθική με κεντρικό στοιχείο της αρετής, τη φρόνηση, αποτελούν παράγοντες ελέγχου της ηθικής των επιστημών και ειδικότερα των επιστημών της υγείας που στρέφεται και η μελέτη μας τον 20 και 21 αιώνα.","abstract_html":"Από την εποχή των προσωκρατικών φιλοσόφων έως και το 17ο αιώνα χτίστηκαν οι βάσεις και τα θεμέλια της επιστήμης αλλά και της ηθικής. Μέχρι την περίοδο εκείνη η ηθική, ασκούσε επίδραση στην επιστήμη ενώ τα χρόνια του Μεσαίωνα η θεολογία αποτέλεσε τροχοπέδη για την εξέλιξη των επιστημονικών θεωριών. Από τον 17ο αιώνα ξεκίνα η επανάσταση της επιστήμης αλλά και η ανάπτυξη των ηθικών θεωριών η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα. Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε με τις δύο μεγάλες κοσμοθεωρήσεις, τον ορθολογισμό του Descartes και τον επαγωγισμό του Bacon και συνεχίστηκε με την καντιανή επανάσταση και την συνθετική εκ των προτέρων γνώση (a priori) του I. Kant. Tο 17ο αιώνα αρχίζει ο διαχωρισμός της επιστήμης και της ηθικής. Η κορύφωση ήρθε τον 19ο αιώνα με τον θετικισμό του A. Kont, το Λογικό Θετικισμό του κύκλου της Βιέννης και τον σύγχρονο επαγωγισμό του B. Russel. Η επιστημολογία εξελίχθηκε, μέσα από την μέθοδο της διαψευσιμότητας του Popper, το «παράδειγμα» του Kuhn, αλλά και τις θεωρίες του Bachelard. Το 1970 γεννιέται ένας νέος κλάδος της ηθικής, η Βιοηθική. Η Βιοηθική με βασικές αρχές την αγαθοπραξία, την αυτονομία, την μη βλάβη και τη δικαιοσύνη, προσδιορίζει πλέον τα όρια της επιστήμης και τις εξελίξεις της. Αποτελεί τον μοχλό ελέγχου της Βιοεπιστήμης της Βιοτεχνολογίας και της Γενετικής Μηχανικής. Οι τρεις μεγάλες ηθικές θεωρίες, η καντιανή ηθική (δεοντοκρατία) έχοντας ως βάση την κατηγορική προσταγή, ο ωφελιμισμός με τις βασικές αρχές των Bentham και Mill και την κατάκτηση της ευτυχίας σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πλήθος ανθρώπων καθώς και η αρετολογική ηθική με κεντρικό στοιχείο της αρετής, τη φρόνηση, αποτελούν παράγοντες ελέγχου της ηθικής των επιστημών και ειδικότερα των επιστημών της υγείας που στρέφεται και η μελέτη μας τον 20 και 21 αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιβρής Θεοφάνης","Sivris Theofanis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:19:20Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232859"],"render_values":[{"text":"uoadl:3232859","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232859","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232859","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3232859","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιβρής Θεοφάνης","Sivris Theofanis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232859"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από την εποχή των προσωκρατικών φιλοσόφων έως και το 17ο αιώνα χτίστηκαν οι βάσεις και τα θεμέλια της επιστήμης αλλά και της ηθικής. Μέχρι την περίοδο εκείνη η ηθική, ασκούσε επίδραση στην επιστήμη ενώ τα χρόνια του Μεσαίωνα η θεολογία αποτέλεσε τροχοπέδη για την εξέλιξη των επιστημονικών θεωριών. Από τον 17ο αιώνα ξεκίνα η επανάσταση της επιστήμης αλλά και η ανάπτυξη των ηθικών θεωριών η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα. Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε με τις δύο μεγάλες κοσμοθεωρήσεις, τον ορθολογισμό του Descartes και τον επαγωγισμό του Bacon και συνεχίστηκε με την καντιανή επανάσταση και την συνθετική εκ των προτέρων γνώση (a priori) του I. Kant. Tο 17ο αιώνα αρχίζει ο διαχωρισμός της επιστήμης και της ηθικής. Η κορύφωση ήρθε τον 19ο αιώνα με τον θετικισμό του A. Kont, το Λογικό Θετικισμό του κύκλου της Βιέννης και τον σύγχρονο επαγωγισμό του B. Russel. Η επιστημολογία εξελίχθηκε, μέσα από την μέθοδο της διαψευσιμότητας του Popper, το «παράδειγμα» του Kuhn, αλλά και τις θεωρίες του Bachelard. Το 1970 γεννιέται ένας νέος κλάδος της ηθικής, η Βιοηθική. Η Βιοηθική με βασικές αρχές την αγαθοπραξία, την αυτονομία, την μη βλάβη και τη δικαιοσύνη, προσδιορίζει πλέον τα όρια της επιστήμης και τις εξελίξεις της. Αποτελεί τον μοχλό ελέγχου της Βιοεπιστήμης της Βιοτεχνολογίας και της Γενετικής Μηχανικής. Οι τρεις μεγάλες ηθικές θεωρίες, η καντιανή ηθική (δεοντοκρατία) έχοντας ως βάση την κατηγορική προσταγή, ο ωφελιμισμός με τις βασικές αρχές των Bentham και Mill και την κατάκτηση της ευτυχίας σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πλήθος ανθρώπων καθώς και η αρετολογική ηθική με κεντρικό στοιχείο της αρετής, τη φρόνηση, αποτελούν παράγοντες ελέγχου της ηθικής των επιστημών και ειδικότερα των επιστημών της υγείας που στρέφεται και η μελέτη μας τον 20 και 21 αιώνα.","Since the time of pre-Socratic philosophers and up until the 17th century, the foundations of philosophy and ethics were being built. Till then, ethics maintained an impact upon science, while theology had stalled the development of scientific theory during the medieval period. In the 17th century, the scientific revolution began to develop, along with the evolution of moral theory, which is still ongoing to this day. Two great worldviews, the rationalism of Descartes and the induction of Bacon led the way for this process, alongside Kant’s thought, including his synthetic a priori knowledge. At the same time, science begins to be separated from the realm of ethics. A breach was achieved in the 19th century with the positivism of Kont, the Logical Positivism of the Vienna circle and the modern induction of Russel. Epistemology evolved, through Popper's falsifiability method, Kuhn's \"paradigm\", and Bachelard's theories. In 1970, a new branch of ethics was born, under the term of Bioethics. With its basic principles of charity, autonomy, non-harm and justice, it now defines the contours and potential of science, operating as a controlling lever for Bioscience, Biotechnology and Genetic Engineering. Our study mainly focuses on the three great ethical theories, Kantian ethics (deontocracy) based on the categorical imperative, utilitarianism with the basic principles of Bentham and Mill and the pursuit of happiness discourse, as well as on the case of virtue ethics, all of which have defined the Ethics of the Sciences, and, especially of the Health Sciences, in the last two centuries."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Ηθική, θεραπαινίδα της Επιστήμης μετά τον 17ο αιώνα. Τα ηθικά μοντέλα και οι επιρροές τους στα φιλοσοφικά προβλήματα και την παραγωγή της επιστημονικής γνώσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιβρής Θεοφάνης","Sivris Theofanis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Από την εποχή των προσωκρατικών φιλοσόφων έως και το 17ο αιώνα χτίστηκαν οι βάσεις και τα θεμέλια της επιστήμης αλλά και της ηθικής. Μέχρι την περίοδο εκείνη η ηθική, ασκούσε επίδραση στην επιστήμη ενώ τα χρόνια του Μεσαίωνα η θεολογία αποτέλεσε τροχοπέδη για την εξέλιξη των επιστημονικών θεωριών. Από τον 17ο αιώνα ξεκίνα η επανάσταση της επιστήμης αλλά και η ανάπτυξη των ηθικών θεωριών η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα. Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε με τις δύο μεγάλες κοσμοθεωρήσεις, τον ορθολογισμό του Descartes και τον επαγωγισμό του Bacon και συνεχίστηκε με την καντιανή επανάσταση και την συνθετική εκ των προτέρων γνώση (a priori) του I. Kant. Tο 17ο αιώνα αρχίζει ο διαχωρισμός της επιστήμης και της ηθικής. Η κορύφωση ήρθε τον 19ο αιώνα με τον θετικισμό του A. Kont, το Λογικό Θετικισμό του κύκλου της Βιέννης και τον σύγχρονο επαγωγισμό του B. Russel. Η επιστημολογία εξελίχθηκε, μέσα από την μέθοδο της διαψευσιμότητας του Popper, το «παράδειγμα» του Kuhn, αλλά και τις θεωρίες του Bachelard. Το 1970 γεννιέται ένας νέος κλάδος της ηθικής, η Βιοηθική. Η Βιοηθική με βασικές αρχές την αγαθοπραξία, την αυτονομία, την μη βλάβη και τη δικαιοσύνη, προσδιορίζει πλέον τα όρια της επιστήμης και τις εξελίξεις της. Αποτελεί τον μοχλό ελέγχου της Βιοεπιστήμης της Βιοτεχνολογίας και της Γενετικής Μηχανικής. Οι τρεις μεγάλες ηθικές θεωρίες, η καντιανή ηθική (δεοντοκρατία) έχοντας ως βάση την κατηγορική προσταγή, ο ωφελιμισμός με τις βασικές αρχές των Bentham και Mill και την κατάκτηση της ευτυχίας σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πλήθος ανθρώπων καθώς και η αρετολογική ηθική με κεντρικό στοιχείο της αρετής, τη φρόνηση, αποτελούν παράγοντες ελέγχου της ηθικής των επιστημών και ειδικότερα των επιστημών της υγείας που στρέφεται και η μελέτη μας τον 20 και 21 αιώνα.","Since the time of pre-Socratic philosophers and up until the 17th century, the foundations of philosophy and ethics were being built. Till then, ethics maintained an impact upon science, while theology had stalled the development of scientific theory during the medieval period. In the 17th century, the scientific revolution began to develop, along with the evolution of moral theory, which is still ongoing to this day. Two great worldviews, the rationalism of Descartes and the induction of Bacon led the way for this process, alongside Kant’s thought, including his synthetic a priori knowledge. At the same time, science begins to be separated from the realm of ethics. A breach was achieved in the 19th century with the positivism of Kont, the Logical Positivism of the Vienna circle and the modern induction of Russel. Epistemology evolved, through Popper's falsifiability method, Kuhn's \"paradigm\", and Bachelard's theories. In 1970, a new branch of ethics was born, under the term of Bioethics. With its basic principles of charity, autonomy, non-harm and justice, it now defines the contours and potential of science, operating as a controlling lever for Bioscience, Biotechnology and Genetic Engineering. Our study mainly focuses on the three great ethical theories, Kantian ethics (deontocracy) based on the categorical imperative, utilitarianism with the basic principles of Bentham and Mill and the pursuit of happiness discourse, as well as on the case of virtue ethics, all of which have defined the Ethics of the Sciences, and, especially of the Health Sciences, in the last two centuries."],"dc:identifier":["uoadl:3232859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232859"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η Ηθική, θεραπαινίδα της Επιστήμης μετά τον 17ο αιώνα. Τα ηθικά μοντέλα και οι επιρροές τους στα φιλοσοφικά προβλήματα και την παραγωγή της επιστημονικής γνώσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:20Z"}