{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232977"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3232977","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Legal aspects of cybersecurity in the context of EU","abstract":"Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας χρειάστηκε πρωταρχικά την πλήρη κατανόηση της έννοιας της ασφάλειας υπό προοπτική του δικαίου σε σχέση με την Ειρήνη και τις υποκατηγορίες της, την Κρατική ασφάλεια, Συλλογική ασφάλεια και Ανθρώπινη ασφάλεια, προτού να αναλυθεί ο κύριος όρος της Κυβερνοασφάλειας. Έπειτα, ακολουθεί η ορολογία της Κυβερνοασφάλειας υπό την οπτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Διεθνούς κοινότητας. Σειρά έχει η ανταπόκριση που έχει λάβει από την διεθνή κοινότητα και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην υιοθέτηση μίας κοινής ορολογίας. Στην συνέχεια, ακολουθεί το κύριο θέμα της διπλωματικής εργασίας η νομική διάσταση της Κυβερνοασφάλειας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρώτα, θέση έχει μία εισαγωγή και μία συνοπτική ιστορική ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών για την κυβερνώ ασφάλεια. Ακολούθως αναλύεται η αρμοδιότητα της ευρωπαϊκής ένωσης να νομοθετεί στο χώρο της κυβερνά ασφαλείας και η δράση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιο συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του οργανισμού της Ευρωπαϊκής ένωσης για την Kυβερνoασφάλεια και των Ομάδων αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών στην Πληροφορική. Επιπρόσθετα το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας παρουσιάζεται χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες που συνιστούν διαστάσεις της Κυβερνοασφάλειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην ασφάλεια δικτύων και συστημάτων πληροφορικής που περιέχει την αντίστοιχη Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον, η διάσταση του κυβερνοεγκλήματος και η αντίστοιχη Οδηγία αναλύονται, καθώς και οι σχετικές ευρωπαϊκές πολιτικές ίδιου περιεχομένου. Τρίτον η Ευρωπαϊκή Άμυνα στον Κυβερνοχώρο αναφέρεται και η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατιωτικού Προσωπικού και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθώς και των σχετικών πολιτικών της ένωσης για την Κυβερνοάμυνα παρέχονται. Μετά το κεφάλαιο για το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο ακολουθεί το Διεθνές νομικό πλαίσιο για την Κυβερνοασφάλεια υπό μία συγκριτική προοπτική. Το σύστημα του ΟΗΕ και η δράση του στο χώρο της Κυβερνοασφάλειας αναλύονται. Η συνεισφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας ,της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, και των διαφόρων επιτροπών, αποτελούμενων από κυβερνητικούς ειδικούς, σχετικά με τα θέματα της Κυβερνοασφάλειας τίθενται υπό εκτίμηση σε σύγκριση με το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Ακολούθως, η σύμβαση της Βουδαπέστης υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης ως το διεθνές νομικό κείμενο για το Κυβερνόέγκλημα, αξιολογείται συγκριτικά με την δραστηριότητα της ευρωπαϊκής ένωσης στην συγκεκριμένη κατηγορία. Ακόμα η στάση του NATO στην Κυβερνόασφάλεια και η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή ένωση στον συγκεκριμένο χώρο τίθεται υπό το μικροσκόπιο. Ακολουθεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο εφαρμοσμένο για την Κυβερνοασφάλεια και συγκεκριμένα σε σχέση με την αρχή του διεθνούς δικαίου, για τον Προσήκων Έλεγχο. Τέλος τα συμπεράσματα από την ανάλυση του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και την σύγκριση του με το διεθνές αναφέρονται.","abstract_html":"Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας χρειάστηκε πρωταρχικά την πλήρη κατανόηση της έννοιας της ασφάλειας υπό προοπτική του δικαίου σε σχέση με την Ειρήνη και τις υποκατηγορίες της, την Κρατική ασφάλεια, Συλλογική ασφάλεια και Ανθρώπινη ασφάλεια, προτού να αναλυθεί ο κύριος όρος της Κυβερνοασφάλειας. Έπειτα, ακολουθεί η ορολογία της Κυβερνοασφάλειας υπό την οπτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Διεθνούς κοινότητας. Σειρά έχει η ανταπόκριση που έχει λάβει από την διεθνή κοινότητα και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην υιοθέτηση μίας κοινής ορολογίας. Στην συνέχεια, ακολουθεί το κύριο θέμα της διπλωματικής εργασίας η νομική διάσταση της Κυβερνοασφάλειας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρώτα, θέση έχει μία εισαγωγή και μία συνοπτική ιστορική ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών για την κυβερνώ ασφάλεια. Ακολούθως αναλύεται η αρμοδιότητα της ευρωπαϊκής ένωσης να νομοθετεί στο χώρο της κυβερνά ασφαλείας και η δράση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιο συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του οργανισμού της Ευρωπαϊκής ένωσης για την Kυβερνoασφάλεια και των Ομάδων αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών στην Πληροφορική. Επιπρόσθετα το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας παρουσιάζεται χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες που συνιστούν διαστάσεις της Κυβερνοασφάλειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην ασφάλεια δικτύων και συστημάτων πληροφορικής που περιέχει την αντίστοιχη Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον, η διάσταση του κυβερνοεγκλήματος και η αντίστοιχη Οδηγία αναλύονται, καθώς και οι σχετικές ευρωπαϊκές πολιτικές ίδιου περιεχομένου. Τρίτον η Ευρωπαϊκή Άμυνα στον Κυβερνοχώρο αναφέρεται και η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατιωτικού Προσωπικού και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθώς και των σχετικών πολιτικών της ένωσης για την Κυβερνοάμυνα παρέχονται. Μετά το κεφάλαιο για το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο ακολουθεί το Διεθνές νομικό πλαίσιο για την Κυβερνοασφάλεια υπό μία συγκριτική προοπτική. Το σύστημα του ΟΗΕ και η δράση του στο χώρο της Κυβερνοασφάλειας αναλύονται. Η συνεισφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας ,της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, και των διαφόρων επιτροπών, αποτελούμενων από κυβερνητικούς ειδικούς, σχετικά με τα θέματα της Κυβερνοασφάλειας τίθενται υπό εκτίμηση σε σύγκριση με το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Ακολούθως, η σύμβαση της Βουδαπέστης υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης ως το διεθνές νομικό κείμενο για το Κυβερνόέγκλημα, αξιολογείται συγκριτικά με την δραστηριότητα της ευρωπαϊκής ένωσης στην συγκεκριμένη κατηγορία. Ακόμα η στάση του NATO στην Κυβερνόασφάλεια και η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή ένωση στον συγκεκριμένο χώρο τίθεται υπό το μικροσκόπιο. Ακολουθεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο εφαρμοσμένο για την Κυβερνοασφάλεια και συγκεκριμένα σε σχέση με την αρχή του διεθνούς δικαίου, για τον Προσήκων Έλεγχο. Τέλος τα συμπεράσματα από την ανάλυση του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και την σύγκριση του με το διεθνές αναφέρονται.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαμπρίδης Κωνσταντίνος","Lampridis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232977"],"render_values":[{"text":"uoadl:3232977","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232977","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232977","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3232977","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαμπρίδης Κωνσταντίνος","Lampridis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3232977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232977"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας χρειάστηκε πρωταρχικά την πλήρη κατανόηση της έννοιας της ασφάλειας υπό προοπτική του δικαίου σε σχέση με την Ειρήνη και τις υποκατηγορίες της, την Κρατική ασφάλεια, Συλλογική ασφάλεια και Ανθρώπινη ασφάλεια, προτού να αναλυθεί ο κύριος όρος της Κυβερνοασφάλειας. Έπειτα, ακολουθεί η ορολογία της Κυβερνοασφάλειας υπό την οπτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Διεθνούς κοινότητας. Σειρά έχει η ανταπόκριση που έχει λάβει από την διεθνή κοινότητα και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην υιοθέτηση μίας κοινής ορολογίας. Στην συνέχεια, ακολουθεί το κύριο θέμα της διπλωματικής εργασίας η νομική διάσταση της Κυβερνοασφάλειας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρώτα, θέση έχει μία εισαγωγή και μία συνοπτική ιστορική ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών για την κυβερνώ ασφάλεια. Ακολούθως αναλύεται η αρμοδιότητα της ευρωπαϊκής ένωσης να νομοθετεί στο χώρο της κυβερνά ασφαλείας και η δράση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιο συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του οργανισμού της Ευρωπαϊκής ένωσης για την Kυβερνoασφάλεια και των Ομάδων αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών στην Πληροφορική. Επιπρόσθετα το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας παρουσιάζεται χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες που συνιστούν διαστάσεις της Κυβερνοασφάλειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην ασφάλεια δικτύων και συστημάτων πληροφορικής που περιέχει την αντίστοιχη Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον, η διάσταση του κυβερνοεγκλήματος και η αντίστοιχη Οδηγία αναλύονται, καθώς και οι σχετικές ευρωπαϊκές πολιτικές ίδιου περιεχομένου. Τρίτον η Ευρωπαϊκή Άμυνα στον Κυβερνοχώρο αναφέρεται και η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατιωτικού Προσωπικού και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθώς και των σχετικών πολιτικών της ένωσης για την Κυβερνοάμυνα παρέχονται. Μετά το κεφάλαιο για το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο ακολουθεί το Διεθνές νομικό πλαίσιο για την Κυβερνοασφάλεια υπό μία συγκριτική προοπτική. Το σύστημα του ΟΗΕ και η δράση του στο χώρο της Κυβερνοασφάλειας αναλύονται. Η συνεισφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας ,της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, και των διαφόρων επιτροπών, αποτελούμενων από κυβερνητικούς ειδικούς, σχετικά με τα θέματα της Κυβερνοασφάλειας τίθενται υπό εκτίμηση σε σύγκριση με το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Ακολούθως, η σύμβαση της Βουδαπέστης υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης ως το διεθνές νομικό κείμενο για το Κυβερνόέγκλημα, αξιολογείται συγκριτικά με την δραστηριότητα της ευρωπαϊκής ένωσης στην συγκεκριμένη κατηγορία. Ακόμα η στάση του NATO στην Κυβερνόασφάλεια και η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή ένωση στον συγκεκριμένο χώρο τίθεται υπό το μικροσκόπιο. Ακολουθεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο εφαρμοσμένο για την Κυβερνοασφάλεια και συγκεκριμένα σε σχέση με την αρχή του διεθνούς δικαίου, για τον Προσήκων Έλεγχο. Τέλος τα συμπεράσματα από την ανάλυση του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και την σύγκριση του με το διεθνές αναφέρονται.","The research regarding the Legal Concepts of Cybersecurity required first and foremost the complete understanding of the notion of Security from the legal perspective along with Peace and its subsets State Security, Collective Security and Human Security before engaging the main term of Cybersecurity. Following that, Cybersecurity is defined from the US, EU and online community perspective . Also, the international response it has collected from international actors and the challenges it faces in adopting a common terminology are provided. Subsequently, the main issue of the dissertation, the legal concepts of Cybersecurity from an EU aspect are referred. Firstly an introduction and a brief history of EU cybersecurity policies are mentioned. Following that, EU competence to Cybersecurity legal acts and the activities of EU institutions and more specifically the European Commission, ENISA, European Cybercrime Centre and the Computer Emergency Response Teams (CERTs) are illuminated. Then the Cybersecurity Legal Framework is provided, divided in 3 areas that constitute dimensions of Cybersecurity. First, the Network and Information Security is detailed, including the respective NIS directive. Second, the aspect of Cybercrime and the Directive on attacks against Information Systems is specified and other relevant EU policies in the same context are provided. Third the area of EU Cyberdefense is depicted and the works of EDA, EUMS and EEAS and EU policies such as EUCSS for Cyberdefense are examined. After the European Chapter, it is the turn of the International Legal Framework on Cybersecurity to be placed under the microscope in comparison with the European one. The UN framework and acts on Cybersecurity are provided. The contribution of UNSC, UNGA, ECOSOC, GGEs and ITU on Cybersecurity aspects are assessed in the light of EU framework. Following that, Budapest Convention under CoE as the international legal framework for Cybercrime is referred and is compared to EU activity in the area. Moreover, NATO stance on cybersecurity and its cooperation with EU is scrutinized. Then the Customary International Law on Cybersecurity, especially in respect of the principle of Due diligence is provided and an insight on ICJ jurisprudence regarding the duty to warn, the “no-harm” principle and the non-intervention principle and how the apply to Cyberspace is given."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Legal aspects of cybersecurity in the context of EU"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαμπρίδης Κωνσταντίνος","Lampridis Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας χρειάστηκε πρωταρχικά την πλήρη κατανόηση της έννοιας της ασφάλειας υπό προοπτική του δικαίου σε σχέση με την Ειρήνη και τις υποκατηγορίες της, την Κρατική ασφάλεια, Συλλογική ασφάλεια και Ανθρώπινη ασφάλεια, προτού να αναλυθεί ο κύριος όρος της Κυβερνοασφάλειας. Έπειτα, ακολουθεί η ορολογία της Κυβερνοασφάλειας υπό την οπτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Διεθνούς κοινότητας. Σειρά έχει η ανταπόκριση που έχει λάβει από την διεθνή κοινότητα και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην υιοθέτηση μίας κοινής ορολογίας. Στην συνέχεια, ακολουθεί το κύριο θέμα της διπλωματικής εργασίας η νομική διάσταση της Κυβερνοασφάλειας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρώτα, θέση έχει μία εισαγωγή και μία συνοπτική ιστορική ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών για την κυβερνώ ασφάλεια. Ακολούθως αναλύεται η αρμοδιότητα της ευρωπαϊκής ένωσης να νομοθετεί στο χώρο της κυβερνά ασφαλείας και η δράση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιο συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του οργανισμού της Ευρωπαϊκής ένωσης για την Kυβερνoασφάλεια και των Ομάδων αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών στην Πληροφορική. Επιπρόσθετα το νομικό πλαίσιο της Κυβερνοασφάλειας παρουσιάζεται χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες που συνιστούν διαστάσεις της Κυβερνοασφάλειας. Αρχικά, γίνεται αναφορά στην ασφάλεια δικτύων και συστημάτων πληροφορικής που περιέχει την αντίστοιχη Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον, η διάσταση του κυβερνοεγκλήματος και η αντίστοιχη Οδηγία αναλύονται, καθώς και οι σχετικές ευρωπαϊκές πολιτικές ίδιου περιεχομένου. Τρίτον η Ευρωπαϊκή Άμυνα στον Κυβερνοχώρο αναφέρεται και η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατιωτικού Προσωπικού και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθώς και των σχετικών πολιτικών της ένωσης για την Κυβερνοάμυνα παρέχονται. Μετά το κεφάλαιο για το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο ακολουθεί το Διεθνές νομικό πλαίσιο για την Κυβερνοασφάλεια υπό μία συγκριτική προοπτική. Το σύστημα του ΟΗΕ και η δράση του στο χώρο της Κυβερνοασφάλειας αναλύονται. Η συνεισφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας ,της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, και των διαφόρων επιτροπών, αποτελούμενων από κυβερνητικούς ειδικούς, σχετικά με τα θέματα της Κυβερνοασφάλειας τίθενται υπό εκτίμηση σε σύγκριση με το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Ακολούθως, η σύμβαση της Βουδαπέστης υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης ως το διεθνές νομικό κείμενο για το Κυβερνόέγκλημα, αξιολογείται συγκριτικά με την δραστηριότητα της ευρωπαϊκής ένωσης στην συγκεκριμένη κατηγορία. Ακόμα η στάση του NATO στην Κυβερνόασφάλεια και η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή ένωση στον συγκεκριμένο χώρο τίθεται υπό το μικροσκόπιο. Ακολουθεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο εφαρμοσμένο για την Κυβερνοασφάλεια και συγκεκριμένα σε σχέση με την αρχή του διεθνούς δικαίου, για τον Προσήκων Έλεγχο. Τέλος τα συμπεράσματα από την ανάλυση του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και την σύγκριση του με το διεθνές αναφέρονται.","The research regarding the Legal Concepts of Cybersecurity required first and foremost the complete understanding of the notion of Security from the legal perspective along with Peace and its subsets State Security, Collective Security and Human Security before engaging the main term of Cybersecurity. Following that, Cybersecurity is defined from the US, EU and online community perspective . Also, the international response it has collected from international actors and the challenges it faces in adopting a common terminology are provided. Subsequently, the main issue of the dissertation, the legal concepts of Cybersecurity from an EU aspect are referred. Firstly an introduction and a brief history of EU cybersecurity policies are mentioned. Following that, EU competence to Cybersecurity legal acts and the activities of EU institutions and more specifically the European Commission, ENISA, European Cybercrime Centre and the Computer Emergency Response Teams (CERTs) are illuminated. Then the Cybersecurity Legal Framework is provided, divided in 3 areas that constitute dimensions of Cybersecurity. First, the Network and Information Security is detailed, including the respective NIS directive. Second, the aspect of Cybercrime and the Directive on attacks against Information Systems is specified and other relevant EU policies in the same context are provided. Third the area of EU Cyberdefense is depicted and the works of EDA, EUMS and EEAS and EU policies such as EUCSS for Cyberdefense are examined. After the European Chapter, it is the turn of the International Legal Framework on Cybersecurity to be placed under the microscope in comparison with the European one. The UN framework and acts on Cybersecurity are provided. The contribution of UNSC, UNGA, ECOSOC, GGEs and ITU on Cybersecurity aspects are assessed in the light of EU framework. Following that, Budapest Convention under CoE as the international legal framework for Cybercrime is referred and is compared to EU activity in the area. Moreover, NATO stance on cybersecurity and its cooperation with EU is scrutinized. Then the Customary International Law on Cybersecurity, especially in respect of the principle of Due diligence is provided and an insight on ICJ jurisprudence regarding the duty to warn, the “no-harm” principle and the non-intervention principle and how the apply to Cyberspace is given."],"dc:identifier":["uoadl:3232977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3232977"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Legal aspects of cybersecurity in the context of EU"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z"}